{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2252029"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2252029","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι διώξεις των Λατίνων από την Κωνσταντινούπολη, την περίοδο των Κομνηνών. Αιτίες και αποτελέσματα.","abstract":"Στην παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζονται οι αιτίες αλλά και τα αποτελέσματα των διώξεων των Λατίνων από την Κωνσταντινούπολη, την περίοδο της διακυβέρνησης της αυτοκρατορίας από τη δυναστεία των Κομνηνών. Υπό αυτό το πρίσμα εξετάζεται και ο ρόλος που μπορεί να έπαιξαν οι Ιταλοί έμποροι στην πρώτη άλωση της Κωνσταντινούπολης από την Τέταρτη Σταυροφορία το 1204. Στο πρώτο κεφάλαιο παρουσιάζονται η κατάσταση της αυτοκρατορίας αλλά και οι σχέσεις της με τις αυτόνομες ναυτικές πόλεις της Ιταλίας ώς τον 12ο αιώνα. Στο πλαίσιο αυτό αναφέρονται οι λόγοι και οι διαδικασίες μέσα από τις οποίες αυτές οι πόλεις απέκτησαν τα πρώτα τους προνόμια από τους βυζαντινούς αυτοκράτορες. Επίσης, παρουσιάζονται οι παροικίες των Λατίνων που δημιουργήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη, σε ποιό σημείο της πόλης βρίσκονταν, ποιά ήταν η έκτασή τους και τί περιελάμβαναν. Τέλος, γίνεται αναφορά στην οικονομία και το εμπόριο του βυζαντινού κράτους και στο ρόλο που διαδραμάτιζαν σε σχέση με αυτά οι Λατίνοι. Στη συνέχεια, παρουσιάζονται οι διώξεις των Λατίνων από την αυτοκρατορία. Αρχικά, εξετάζεται η πορεία των γεγονότων και οι αιτίες που οδήγησαν στις πρώτες διώξεις του 1171 που διατάχθηκαν από τον Μανουήλ. Η κλίμακα αυτών των πρώτων διώξεων που κινήθηκαν εναντίον των Βενετών που διέμεναν στην αυτοκρατορία, η μυστικότητα αλλά και η αποτελεσματικότητα με την οποία διενεργήθηκαν από την βυζαντινή διοίκηση, εντυπωσιάζουν. Έπειτα, εξετάζονται οι αιτίες που οδήγησαν στις υποκινούμενες, από τον Ανδρόνικο λίγο πριν καταλάβει τον θρόνο, σφαγές του 1182. Ο όχλος της Κωνσταντινούπολης επιτέθηκε ανεξέλεγκτα, εκφράζοντας το μίσος που εξέτρεφε εναντίον όλων των Λατίνων παροίκων της πόλης δίχως εξαιρέσεις. Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζονται τα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά αποτελέσματα που είχαν οι προαναφερθείσες διώξεις. Επίσης, εξετάζονται οι ενέργειες των αυτοκρατόρων και οι προσπάθειές τους να εξομαλύνουν τις σχέσεις της αυτοκρατορίας με τις ιταλικές ναυτικές πολιτείες, αλλά και να αποκαταστήσουν τις διπλωματικές σχέσεις της αυτοκρατορίας με τους Δυτικούς γενικότερα. Ως αποτέλεσμα των διώξεων, γίνεται αναφορά και στα γεγονότα που οδήγησαν στην πρώτη άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1204 από τα στρατεύματα της Τέταρτης Σταυροφορίας. Τέλος, η εργασία καταλήγει στα παρακάτω συμπεράσματα. Οι αιτίες των διώξεων ήταν καθαρά πολιτικές και σε καμία περίπτωση οικονομικές. Στην πρώτη περίπτωση σκοπός του Μανουήλ ήταν μία συμμαχία με τον Γερμανό αυτοκράτορα, ενώ στη δεύτερη στόχος του Ανδρόνικου ήταν ο αυτοκρατορικός θρόνος. Το αποτέλεσμα ήταν ότι οι ιταλικές ναυτικές δημοκρατίες δεν μπορούσαν να εμπιστεύονται πλέον τους Βυζαντινούς ότι θα τηρήσουν επίσημες και δεσμευτικές συμφωνίες. Από την άλλη, οι βυζαντινοί αυτοκράτορες εσκεμμένα ξεγελούσαν τη μία δημοκρατία σε βάρος της άλλης. Το αποτέλεσμα ήταν ότι η πειρατεία ανθούσε και το εμπόριο δεν ήταν ασφαλές. Ιδωμένη από αυτή την πλευρά, η καταστροφή της βυζαντινής αυτοκρατορίας ήταν το λογικό αποτέλεσμα των αναγκών της Δύσης. Μόνο μία λατινική αυτοκρατορία με κέντρο την Κωνσταντινούπολη θα μπορούσε να εξασφαλίσει τα δυτικά συμφέροντα σε μία περιοχή η οποία είχε γίνει ζωτική για τη Δύση.","abstract_html":"Στην παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζονται οι αιτίες αλλά και τα αποτελέσματα των διώξεων των Λατίνων από την Κωνσταντινούπολη, την περίοδο της διακυβέρνησης της αυτοκρατορίας από τη δυναστεία των Κομνηνών. Υπό αυτό το πρίσμα εξετάζεται και ο ρόλος που μπορεί να έπαιξαν οι Ιταλοί έμποροι στην πρώτη άλωση της Κωνσταντινούπολης από την Τέταρτη Σταυροφορία το 1204. Στο πρώτο κεφάλαιο παρουσιάζονται η κατάσταση της αυτοκρατορίας αλλά και οι σχέσεις της με τις αυτόνομες ναυτικές πόλεις της Ιταλίας ώς τον 12ο αιώνα. Στο πλαίσιο αυτό αναφέρονται οι λόγοι και οι διαδικασίες μέσα από τις οποίες αυτές οι πόλεις απέκτησαν τα πρώτα τους προνόμια από τους βυζαντινούς αυτοκράτορες. Επίσης, παρουσιάζονται οι παροικίες των Λατίνων που δημιουργήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη, σε ποιό σημείο της πόλης βρίσκονταν, ποιά ήταν η έκτασή τους και τί περιελάμβαναν. Τέλος, γίνεται αναφορά στην οικονομία και το εμπόριο του βυζαντινού κράτους και στο ρόλο που διαδραμάτιζαν σε σχέση με αυτά οι Λατίνοι. Στη συνέχεια, παρουσιάζονται οι διώξεις των Λατίνων από την αυτοκρατορία. Αρχικά, εξετάζεται η πορεία των γεγονότων και οι αιτίες που οδήγησαν στις πρώτες διώξεις του 1171 που διατάχθηκαν από τον Μανουήλ. Η κλίμακα αυτών των πρώτων διώξεων που κινήθηκαν εναντίον των Βενετών που διέμεναν στην αυτοκρατορία, η μυστικότητα αλλά και η αποτελεσματικότητα με την οποία διενεργήθηκαν από την βυζαντινή διοίκηση, εντυπωσιάζουν. Έπειτα, εξετάζονται οι αιτίες που οδήγησαν στις υποκινούμενες, από τον Ανδρόνικο λίγο πριν καταλάβει τον θρόνο, σφαγές του 1182. Ο όχλος της Κωνσταντινούπολης επιτέθηκε ανεξέλεγκτα, εκφράζοντας το μίσος που εξέτρεφε εναντίον όλων των Λατίνων παροίκων της πόλης δίχως εξαιρέσεις. Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζονται τα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά αποτελέσματα που είχαν οι προαναφερθείσες διώξεις. Επίσης, εξετάζονται οι ενέργειες των αυτοκρατόρων και οι προσπάθειές τους να εξομαλύνουν τις σχέσεις της αυτοκρατορίας με τις ιταλικές ναυτικές πολιτείες, αλλά και να αποκαταστήσουν τις διπλωματικές σχέσεις της αυτοκρατορίας με τους Δυτικούς γενικότερα. Ως αποτέλεσμα των διώξεων, γίνεται αναφορά και στα γεγονότα που οδήγησαν στην πρώτη άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1204 από τα στρατεύματα της Τέταρτης Σταυροφορίας. Τέλος, η εργασία καταλήγει στα παρακάτω συμπεράσματα. Οι αιτίες των διώξεων ήταν καθαρά πολιτικές και σε καμία περίπτωση οικονομικές. Στην πρώτη περίπτωση σκοπός του Μανουήλ ήταν μία συμμαχία με τον Γερμανό αυτοκράτορα, ενώ στη δεύτερη στόχος του Ανδρόνικου ήταν ο αυτοκρατορικός θρόνος. Το αποτέλεσμα ήταν ότι οι ιταλικές ναυτικές δημοκρατίες δεν μπορούσαν να εμπιστεύονται πλέον τους Βυζαντινούς ότι θα τηρήσουν επίσημες και δεσμευτικές συμφωνίες. Από την άλλη, οι βυζαντινοί αυτοκράτορες εσκεμμένα ξεγελούσαν τη μία δημοκρατία σε βάρος της άλλης. Το αποτέλεσμα ήταν ότι η πειρατεία ανθούσε και το εμπόριο δεν ήταν ασφαλές. Ιδωμένη από αυτή την πλευρά, η καταστροφή της βυζαντινής αυτοκρατορίας ήταν το λογικό αποτέλεσμα των αναγκών της Δύσης. Μόνο μία λατινική αυτοκρατορία με κέντρο την Κωνσταντινούπολη θα μπορούσε να εξασφαλίσει τα δυτικά συμφέροντα σε μία περιοχή η οποία είχε γίνει ζωτική για τη Δύση.","abstract_has_math":false,"creators":["Τάτσης Απόστολος","Tatsis Apostolos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:30:03Z","subjects":["Ιστορία","History"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2252029"],"render_values":[{"text":"uoadl:2252029","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2252029","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2252029","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2252029","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τάτσης Απόστολος","Tatsis Apostolos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Ιστορία","History"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2252029","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2252029"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζονται οι αιτίες αλλά και τα αποτελέσματα των διώξεων των Λατίνων από την Κωνσταντινούπολη, την περίοδο της διακυβέρνησης της αυτοκρατορίας από τη δυναστεία των Κομνηνών. Υπό αυτό το πρίσμα εξετάζεται και ο ρόλος που μπορεί να έπαιξαν οι Ιταλοί έμποροι στην πρώτη άλωση της Κωνσταντινούπολης από την Τέταρτη Σταυροφορία το 1204. Στο πρώτο κεφάλαιο παρουσιάζονται η κατάσταση της αυτοκρατορίας αλλά και οι σχέσεις της με τις αυτόνομες ναυτικές πόλεις της Ιταλίας ώς τον 12ο αιώνα. Στο πλαίσιο αυτό αναφέρονται οι λόγοι και οι διαδικασίες μέσα από τις οποίες αυτές οι πόλεις απέκτησαν τα πρώτα τους προνόμια από τους βυζαντινούς αυτοκράτορες. Επίσης, παρουσιάζονται οι παροικίες των Λατίνων που δημιουργήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη, σε ποιό σημείο της πόλης βρίσκονταν, ποιά ήταν η έκτασή τους και τί περιελάμβαναν. Τέλος, γίνεται αναφορά στην οικονομία και το εμπόριο του βυζαντινού κράτους και στο ρόλο που διαδραμάτιζαν σε σχέση με αυτά οι Λατίνοι. Στη συνέχεια, παρουσιάζονται οι διώξεις των Λατίνων από την αυτοκρατορία. Αρχικά, εξετάζεται η πορεία των γεγονότων και οι αιτίες που οδήγησαν στις πρώτες διώξεις του 1171 που διατάχθηκαν από τον Μανουήλ. Η κλίμακα αυτών των πρώτων διώξεων που κινήθηκαν εναντίον των Βενετών που διέμεναν στην αυτοκρατορία, η μυστικότητα αλλά και η αποτελεσματικότητα με την οποία διενεργήθηκαν από την βυζαντινή διοίκηση, εντυπωσιάζουν. Έπειτα, εξετάζονται οι αιτίες που οδήγησαν στις υποκινούμενες, από τον Ανδρόνικο λίγο πριν καταλάβει τον θρόνο, σφαγές του 1182. Ο όχλος της Κωνσταντινούπολης επιτέθηκε ανεξέλεγκτα, εκφράζοντας το μίσος που εξέτρεφε εναντίον όλων των Λατίνων παροίκων της πόλης δίχως εξαιρέσεις. Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζονται τα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά αποτελέσματα που είχαν οι προαναφερθείσες διώξεις. Επίσης, εξετάζονται οι ενέργειες των αυτοκρατόρων και οι προσπάθειές τους να εξομαλύνουν τις σχέσεις της αυτοκρατορίας με τις ιταλικές ναυτικές πολιτείες, αλλά και να αποκαταστήσουν τις διπλωματικές σχέσεις της αυτοκρατορίας με τους Δυτικούς γενικότερα. Ως αποτέλεσμα των διώξεων, γίνεται αναφορά και στα γεγονότα που οδήγησαν στην πρώτη άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1204 από τα στρατεύματα της Τέταρτης Σταυροφορίας. Τέλος, η εργασία καταλήγει στα παρακάτω συμπεράσματα. Οι αιτίες των διώξεων ήταν καθαρά πολιτικές και σε καμία περίπτωση οικονομικές. Στην πρώτη περίπτωση σκοπός του Μανουήλ ήταν μία συμμαχία με τον Γερμανό αυτοκράτορα, ενώ στη δεύτερη στόχος του Ανδρόνικου ήταν ο αυτοκρατορικός θρόνος. Το αποτέλεσμα ήταν ότι οι ιταλικές ναυτικές δημοκρατίες δεν μπορούσαν να εμπιστεύονται πλέον τους Βυζαντινούς ότι θα τηρήσουν επίσημες και δεσμευτικές συμφωνίες. Από την άλλη, οι βυζαντινοί αυτοκράτορες εσκεμμένα ξεγελούσαν τη μία δημοκρατία σε βάρος της άλλης. Το αποτέλεσμα ήταν ότι η πειρατεία ανθούσε και το εμπόριο δεν ήταν ασφαλές. Ιδωμένη από αυτή την πλευρά, η καταστροφή της βυζαντινής αυτοκρατορίας ήταν το λογικό αποτέλεσμα των αναγκών της Δύσης. Μόνο μία λατινική αυτοκρατορία με κέντρο την Κωνσταντινούπολη θα μπορούσε να εξασφαλίσει τα δυτικά συμφέροντα σε μία περιοχή η οποία είχε γίνει ζωτική για τη Δύση.","The present thesis examines the causes and the effects of the Latin persecution from Constantinople during the governing of the Comnenus dynasty. Through this prism, the role of the Italian merchants during the First Fall of Constantinople by the Fourth Crusade in 1204 is, also, examined. In the first chapter, the situation of the empire and its relationships with the independent Italian maritime cities till the 12th century are examined. In this framework, the chapter includes the reasons and the procedures through which these cities obtained their first privileges from the Byzantine emperors. The Latin communities formed in Constantinople and, particularly, their exact location, extent and what they included are, also, presented. Finally, the financial mercantile activities of the Byzantine Empire are elaborated on, including the participation of the Latins. The Latin persecution from the Empire follows. At first, the sequence of events and the causes of the first persecution ordered by Manuel in 1171 are analysed. The range of this persecution against the Venetians residing in the Empire, the secrecy and effectiveness of the Byzantine administration are utterly impressive. Furthermore, the causes of the 1182 massacre fomented by Andronicus right before ascending the throne are examined. The people of Constantinople attacked the Latins residing in the Empire helplessly expressing their hatred towards them. In the third chapter, the political financial and social effects of these persecutions are explored. Besides, the emperor’s attempts to normalize the relationships of the Empire and the Italian maritime cities and to reclaim its diplomatic relationships with the West in general are cited as well as the events that led to the First Fall of Constantinople in 1204 by the Fourth Crusade. Finally, the thesis concludes that the causes of the persecution were obviously political and not financial. In the first case, Manuel’s aim was to achieve an alliance with the German emperor while, in the second case, Andronicus’ aim was to ascend the throne. As a result, the Italian maritime cities trusted no longer the Byzantines’ commitment to abide by the formal agreements. Τhe Byzantines, on the contrary, were deliberately deceiving the one maritime republic against the other. Therefore, the piracy was flourishing and the trade was not safe. From this point of view, the fall of Byzantine Empire was a reasonable outcome of the west requirements. Just a Latin empire established in Constantinople could secure the West interests in a place which was of vital importance for the West."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι διώξεις των Λατίνων από την Κωνσταντινούπολη, την περίοδο των Κομνηνών. Αιτίες και αποτελέσματα."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τάτσης Απόστολος","Tatsis Apostolos"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Στην παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζονται οι αιτίες αλλά και τα αποτελέσματα των διώξεων των Λατίνων από την Κωνσταντινούπολη, την περίοδο της διακυβέρνησης της αυτοκρατορίας από τη δυναστεία των Κομνηνών. Υπό αυτό το πρίσμα εξετάζεται και ο ρόλος που μπορεί να έπαιξαν οι Ιταλοί έμποροι στην πρώτη άλωση της Κωνσταντινούπολης από την Τέταρτη Σταυροφορία το 1204. Στο πρώτο κεφάλαιο παρουσιάζονται η κατάσταση της αυτοκρατορίας αλλά και οι σχέσεις της με τις αυτόνομες ναυτικές πόλεις της Ιταλίας ώς τον 12ο αιώνα. Στο πλαίσιο αυτό αναφέρονται οι λόγοι και οι διαδικασίες μέσα από τις οποίες αυτές οι πόλεις απέκτησαν τα πρώτα τους προνόμια από τους βυζαντινούς αυτοκράτορες. Επίσης, παρουσιάζονται οι παροικίες των Λατίνων που δημιουργήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη, σε ποιό σημείο της πόλης βρίσκονταν, ποιά ήταν η έκτασή τους και τί περιελάμβαναν. Τέλος, γίνεται αναφορά στην οικονομία και το εμπόριο του βυζαντινού κράτους και στο ρόλο που διαδραμάτιζαν σε σχέση με αυτά οι Λατίνοι. Στη συνέχεια, παρουσιάζονται οι διώξεις των Λατίνων από την αυτοκρατορία. Αρχικά, εξετάζεται η πορεία των γεγονότων και οι αιτίες που οδήγησαν στις πρώτες διώξεις του 1171 που διατάχθηκαν από τον Μανουήλ. Η κλίμακα αυτών των πρώτων διώξεων που κινήθηκαν εναντίον των Βενετών που διέμεναν στην αυτοκρατορία, η μυστικότητα αλλά και η αποτελεσματικότητα με την οποία διενεργήθηκαν από την βυζαντινή διοίκηση, εντυπωσιάζουν. Έπειτα, εξετάζονται οι αιτίες που οδήγησαν στις υποκινούμενες, από τον Ανδρόνικο λίγο πριν καταλάβει τον θρόνο, σφαγές του 1182. Ο όχλος της Κωνσταντινούπολης επιτέθηκε ανεξέλεγκτα, εκφράζοντας το μίσος που εξέτρεφε εναντίον όλων των Λατίνων παροίκων της πόλης δίχως εξαιρέσεις. Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζονται τα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά αποτελέσματα που είχαν οι προαναφερθείσες διώξεις. Επίσης, εξετάζονται οι ενέργειες των αυτοκρατόρων και οι προσπάθειές τους να εξομαλύνουν τις σχέσεις της αυτοκρατορίας με τις ιταλικές ναυτικές πολιτείες, αλλά και να αποκαταστήσουν τις διπλωματικές σχέσεις της αυτοκρατορίας με τους Δυτικούς γενικότερα. Ως αποτέλεσμα των διώξεων, γίνεται αναφορά και στα γεγονότα που οδήγησαν στην πρώτη άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1204 από τα στρατεύματα της Τέταρτης Σταυροφορίας. Τέλος, η εργασία καταλήγει στα παρακάτω συμπεράσματα. Οι αιτίες των διώξεων ήταν καθαρά πολιτικές και σε καμία περίπτωση οικονομικές. Στην πρώτη περίπτωση σκοπός του Μανουήλ ήταν μία συμμαχία με τον Γερμανό αυτοκράτορα, ενώ στη δεύτερη στόχος του Ανδρόνικου ήταν ο αυτοκρατορικός θρόνος. Το αποτέλεσμα ήταν ότι οι ιταλικές ναυτικές δημοκρατίες δεν μπορούσαν να εμπιστεύονται πλέον τους Βυζαντινούς ότι θα τηρήσουν επίσημες και δεσμευτικές συμφωνίες. Από την άλλη, οι βυζαντινοί αυτοκράτορες εσκεμμένα ξεγελούσαν τη μία δημοκρατία σε βάρος της άλλης. Το αποτέλεσμα ήταν ότι η πειρατεία ανθούσε και το εμπόριο δεν ήταν ασφαλές. Ιδωμένη από αυτή την πλευρά, η καταστροφή της βυζαντινής αυτοκρατορίας ήταν το λογικό αποτέλεσμα των αναγκών της Δύσης. Μόνο μία λατινική αυτοκρατορία με κέντρο την Κωνσταντινούπολη θα μπορούσε να εξασφαλίσει τα δυτικά συμφέροντα σε μία περιοχή η οποία είχε γίνει ζωτική για τη Δύση.","The present thesis examines the causes and the effects of the Latin persecution from Constantinople during the governing of the Comnenus dynasty. Through this prism, the role of the Italian merchants during the First Fall of Constantinople by the Fourth Crusade in 1204 is, also, examined. In the first chapter, the situation of the empire and its relationships with the independent Italian maritime cities till the 12th century are examined. In this framework, the chapter includes the reasons and the procedures through which these cities obtained their first privileges from the Byzantine emperors. The Latin communities formed in Constantinople and, particularly, their exact location, extent and what they included are, also, presented. Finally, the financial mercantile activities of the Byzantine Empire are elaborated on, including the participation of the Latins. The Latin persecution from the Empire follows. At first, the sequence of events and the causes of the first persecution ordered by Manuel in 1171 are analysed. The range of this persecution against the Venetians residing in the Empire, the secrecy and effectiveness of the Byzantine administration are utterly impressive. Furthermore, the causes of the 1182 massacre fomented by Andronicus right before ascending the throne are examined. The people of Constantinople attacked the Latins residing in the Empire helplessly expressing their hatred towards them. In the third chapter, the political financial and social effects of these persecutions are explored. Besides, the emperor’s attempts to normalize the relationships of the Empire and the Italian maritime cities and to reclaim its diplomatic relationships with the West in general are cited as well as the events that led to the First Fall of Constantinople in 1204 by the Fourth Crusade. Finally, the thesis concludes that the causes of the persecution were obviously political and not financial. In the first case, Manuel’s aim was to achieve an alliance with the German emperor while, in the second case, Andronicus’ aim was to ascend the throne. As a result, the Italian maritime cities trusted no longer the Byzantines’ commitment to abide by the formal agreements. Τhe Byzantines, on the contrary, were deliberately deceiving the one maritime republic against the other. Therefore, the piracy was flourishing and the trade was not safe. From this point of view, the fall of Byzantine Empire was a reasonable outcome of the west requirements. Just a Latin empire established in Constantinople could secure the West interests in a place which was of vital importance for the West."],"dc:identifier":["uoadl:2252029","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2252029"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Ιστορία","History"],"dc:title":["Οι διώξεις των Λατίνων από την Κωνσταντινούπολη, την περίοδο των Κομνηνών. Αιτίες και αποτελέσματα."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:03Z"}