{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2266479"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2266479","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Απεικόνιση και μελέτη με αξονικό τομογράφο της αορτικής βαλβίδας και της αορτής προ της διαδερμικής αντικατάστασης της","abstract":"Εισαγωγή: Η σοβαρή στένωση της αορτικής βαλβίδας είναι μία απειλητική κατάσταση για τη ζωή εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία και είναι η συχνότερη βαλβιδική νόσος στο δυτικό κόσμο. Εναλλακτική ελάχιστα επεμβατική θεραπεία αυτής είναι η διαδερμική αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας (TAVI). Για το σχεδιασμό της προσθετικής βαλβίδας, την ανάπτυξη του σχεδίου τοποθέτησης αλλά και για τη πρόληψη επιπλοκών, χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο η αξονική τομογραφία. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η σύγκριση τριών διαφορετικών πρωτοκόλλων κατά τη διενέργεια της σε αυτούς τους ασθενείς, η μελέτη των διαφόρων παραμέτρων της αορτικής βαλβίδας και του λοιπού αγγειακού δικτύου αλλά και η παρουσίαση ενός αναλυτικού οδηγού της μεθόδου που ακολουθήσαμε. Υλικό και Μέθοδος: Αυτή η προοπτική μελέτη έγινε στο τμήμα του αξονικού τομογράφου του Λαϊκού Νοσοκομείου Αθηνών, σε 10 ασθενείς που παραπέμφθηκαν για αξονική τομογραφία καρδιάς και αξονική αγγειογραφία αορτής και των κλάδων της, με την ένδειξη προεγχειρητικού ελέγχου για εκτέλεση TAVI. Για αυτούς τους σκοπούς δημιουργήθηκε ειδικό έγγραφο συναίνεσης και ενημέρωσης για τον ασθενή. Όλες οι αξονικές τομογραφίες εκτελέστηκαν στον υπολογιστικό τομογράφο Siemens Somatom Definition AS 128+. Έγινε σύγκριση μεταξύ τριών πρωτοκόλλων απεικόνισης και έγχυσης σκιαγραφικής ουσίας. Στο 1ο πρωτόκολλο έγινε απεικόνιση της καρδιάς υπό ΗΚΓ συγχρονισμό και του αγγειακού δικτύου χωρίς ΗΚΓ συγχρονισμό με συνολική ενδοφλέβια σκιαγραφική ουσία που έλαβε ο ασθενής τα 160ml. Στο 2ο πρωτόκολλο έγινε με τον ίδιο τρόπο απεικόνιση της καρδιάς και του αγγειακού δικτύου με συνολική όμως ποσότητα ενδοφλέβιας σκιαγραφικής ουσίας στα 40ml. Στο 3ο πρωτόκολλο έγινε απεικόνιση της καρδιάς και του αγγειακού δικτύου υπό ΗΚΓ συγχρονισμό και συνολική ποσότητα ενδοφλέβιας σκιαγραφικής ουσίας στα 90 με 120ml. Έγινε εκτίμηση και σύγκριση της ποιότητας της εικόνας και της δόσης ακτινοβολίας που έλαβαν οι ασθενείς μεταξύ των τριών πρωτοκόλλων. Υπολογίστηκε ο χρόνος κάθε μίας από τις διαδικασίες που απαιτεί η εξέταση και αναλύθηκαν οι πιθανές λύσεις στα προβλήματα που προέκυψαν. Επίσης δίνεται ένας αναλυτικός οδηγός για την εκτίμηση και υπολογισμό των διαφόρων παραμέτρων της αορτικής ρίζας και του αγγειακού δικτύου στα πλαίσια της προ του TAVI απεικονιστικής διαδικασίας. Όλες οι μετρήσεις έγιναν σε συστολική φάση του καρδιακού κύκλου εκτός από το ύψος των τριών κόλπων του Valsalva, την απόσταση των στομίων των στεφανιαίων αρτηριών και τις διαστάσεις του αορτικού δακτυλίου, οι οποίες έγιναν και σε διαστολική φάση και ακολούθησε σύγκριση μεταξύ τους. Επίσης υπολογίστηκε το φορτίο ασβεστίου των στεφανιαίων αρτηριών και του αορτικού δακτυλίου με τη μέθοδο Agatston. 4 Αποτελέσματα: Στο χρόνο της εξέτασης αναδείχθηκε ως μείζον πρόβλημα η τοποθέτηση του 18G φλεβοκαθετήρα που απαιτείται για τη απόκτηση ρυθμού έγχυσης ενδοφλέβιου σκιαγραφικού στα 4ml/s. Ως προς την ποιότητα της εικόνας και τη δόση ακτινοβολίας δεν φάνηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των τριών πρωτοκόλλων. Η σύγκριση των παραμέτρων της αορτικής ρίζας μεταξύ συστολικής με διαστολική φάση του καρδιακού κύκλου δεν ανέδειξε στατιστικά σημαντικές διαφορές εκτός από την περίμετρο της αορτικής ρίζας όπου στη συστολική φάση του καρδιακού κύκλου υπολογίστηκε μεγαλύτερη. Κατά τη σύγκριση της απόστασης του κάτω χείλους των στεφανιαίων αρτηριών από τον αορτικό δακτύλιο με και χωρίς τη χρήση της τεχνικής της τεντωμένης προβολής (MIP Thin Straightened™), αναδείχθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μόνο στο ύψος της δεξιάς στεφανιαίας αρτηρίας κατά τη διαστολική φάση του καρδιακού κύκλου. Επίσης δεν αποδείχτηκε συσχέτιση μεταξύ φορτίου ασβεστίου των στεφανιαίων αρτηριών με το φορτίο ασβεστίου του αορτικού δακτυλίου. Ως προς την εκτίμηση του αγγειακού δικτύου δεν κατέστη δυνατή για το πρωτόκολλο 2 η χρήση της τεχνικής της τεντωμένης προβολής. Αντίθετα για το πρωτόκολλο 1 ήταν βοηθητική αλλά χρειαζόταν η χειροκίνητη από τον ιατρό διόρθωση των μετρήσεων σε αρκετά σημεία, ενώ για το πρωτόκολλο 3 ήταν δυνατή η κανονική χρήση του λογισμικού εργαλείου. Συμπέρασμα: Η αξονική τομογραφία αποκτά όλο και πιο κεντρικό ρόλο στην επιλογή του κατάλληλου μεγέθους της αορτικής βαλβίδας. Είναι μία εξέταση ακριβής, αξιόπιστη, γρήγορη και ακίνδυνη. Ως προς τα τρία πρωτόκολλα που μελετήσαμε συμπεράναμε ότι το 3ο πρωτόκολλο είναι καταλληλότερο για ηλικιωμένους ασθενείς, ενώ σε νέους ασθενείς, όπου η μείωση της δόσης της ακτινοβολίας είναι σημαντική, προτείνουμε το 1ο πρωτόκολλο. Τέλος στους ασθενείς με επηρεασμένη νεφρική λειτουργία, όπου είναι σημαντικό να ελαττωθεί η δόση της σκιαγραφικής ουσίας, προτείνουμε το 2ο πρωτόκολλο.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η σοβαρή στένωση της αορτικής βαλβίδας είναι μία απειλητική κατάσταση για τη ζωή εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία και είναι η συχνότερη βαλβιδική νόσος στο δυτικό κόσμο. Εναλλακτική ελάχιστα επεμβατική θεραπεία αυτής είναι η διαδερμική αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας (TAVI). Για το σχεδιασμό της προσθετικής βαλβίδας, την ανάπτυξη του σχεδίου τοποθέτησης αλλά και για τη πρόληψη επιπλοκών, χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο η αξονική τομογραφία. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η σύγκριση τριών διαφορετικών πρωτοκόλλων κατά τη διενέργεια της σε αυτούς τους ασθενείς, η μελέτη των διαφόρων παραμέτρων της αορτικής βαλβίδας και του λοιπού αγγειακού δικτύου αλλά και η παρουσίαση ενός αναλυτικού οδηγού της μεθόδου που ακολουθήσαμε. Υλικό και Μέθοδος: Αυτή η προοπτική μελέτη έγινε στο τμήμα του αξονικού τομογράφου του Λαϊκού Νοσοκομείου Αθηνών, σε 10 ασθενείς που παραπέμφθηκαν για αξονική τομογραφία καρδιάς και αξονική αγγειογραφία αορτής και των κλάδων της, με την ένδειξη προεγχειρητικού ελέγχου για εκτέλεση TAVI. Για αυτούς τους σκοπούς δημιουργήθηκε ειδικό έγγραφο συναίνεσης και ενημέρωσης για τον ασθενή. Όλες οι αξονικές τομογραφίες εκτελέστηκαν στον υπολογιστικό τομογράφο Siemens Somatom Definition AS 128+. Έγινε σύγκριση μεταξύ τριών πρωτοκόλλων απεικόνισης και έγχυσης σκιαγραφικής ουσίας. Στο 1ο πρωτόκολλο έγινε απεικόνιση της καρδιάς υπό ΗΚΓ συγχρονισμό και του αγγειακού δικτύου χωρίς ΗΚΓ συγχρονισμό με συνολική ενδοφλέβια σκιαγραφική ουσία που έλαβε ο ασθενής τα 160ml. Στο 2ο πρωτόκολλο έγινε με τον ίδιο τρόπο απεικόνιση της καρδιάς και του αγγειακού δικτύου με συνολική όμως ποσότητα ενδοφλέβιας σκιαγραφικής ουσίας στα 40ml. Στο 3ο πρωτόκολλο έγινε απεικόνιση της καρδιάς και του αγγειακού δικτύου υπό ΗΚΓ συγχρονισμό και συνολική ποσότητα ενδοφλέβιας σκιαγραφικής ουσίας στα 90 με 120ml. Έγινε εκτίμηση και σύγκριση της ποιότητας της εικόνας και της δόσης ακτινοβολίας που έλαβαν οι ασθενείς μεταξύ των τριών πρωτοκόλλων. Υπολογίστηκε ο χρόνος κάθε μίας από τις διαδικασίες που απαιτεί η εξέταση και αναλύθηκαν οι πιθανές λύσεις στα προβλήματα που προέκυψαν. Επίσης δίνεται ένας αναλυτικός οδηγός για την εκτίμηση και υπολογισμό των διαφόρων παραμέτρων της αορτικής ρίζας και του αγγειακού δικτύου στα πλαίσια της προ του TAVI απεικονιστικής διαδικασίας. Όλες οι μετρήσεις έγιναν σε συστολική φάση του καρδιακού κύκλου εκτός από το ύψος των τριών κόλπων του Valsalva, την απόσταση των στομίων των στεφανιαίων αρτηριών και τις διαστάσεις του αορτικού δακτυλίου, οι οποίες έγιναν και σε διαστολική φάση και ακολούθησε σύγκριση μεταξύ τους. Επίσης υπολογίστηκε το φορτίο ασβεστίου των στεφανιαίων αρτηριών και του αορτικού δακτυλίου με τη μέθοδο Agatston. 4 Αποτελέσματα: Στο χρόνο της εξέτασης αναδείχθηκε ως μείζον πρόβλημα η τοποθέτηση του 18G φλεβοκαθετήρα που απαιτείται για τη απόκτηση ρυθμού έγχυσης ενδοφλέβιου σκιαγραφικού στα 4ml/s. Ως προς την ποιότητα της εικόνας και τη δόση ακτινοβολίας δεν φάνηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των τριών πρωτοκόλλων. Η σύγκριση των παραμέτρων της αορτικής ρίζας μεταξύ συστολικής με διαστολική φάση του καρδιακού κύκλου δεν ανέδειξε στατιστικά σημαντικές διαφορές εκτός από την περίμετρο της αορτικής ρίζας όπου στη συστολική φάση του καρδιακού κύκλου υπολογίστηκε μεγαλύτερη. Κατά τη σύγκριση της απόστασης του κάτω χείλους των στεφανιαίων αρτηριών από τον αορτικό δακτύλιο με και χωρίς τη χρήση της τεχνικής της τεντωμένης προβολής (MIP Thin Straightened™), αναδείχθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μόνο στο ύψος της δεξιάς στεφανιαίας αρτηρίας κατά τη διαστολική φάση του καρδιακού κύκλου. Επίσης δεν αποδείχτηκε συσχέτιση μεταξύ φορτίου ασβεστίου των στεφανιαίων αρτηριών με το φορτίο ασβεστίου του αορτικού δακτυλίου. Ως προς την εκτίμηση του αγγειακού δικτύου δεν κατέστη δυνατή για το πρωτόκολλο 2 η χρήση της τεχνικής της τεντωμένης προβολής. Αντίθετα για το πρωτόκολλο 1 ήταν βοηθητική αλλά χρειαζόταν η χειροκίνητη από τον ιατρό διόρθωση των μετρήσεων σε αρκετά σημεία, ενώ για το πρωτόκολλο 3 ήταν δυνατή η κανονική χρήση του λογισμικού εργαλείου. Συμπέρασμα: Η αξονική τομογραφία αποκτά όλο και πιο κεντρικό ρόλο στην επιλογή του κατάλληλου μεγέθους της αορτικής βαλβίδας. Είναι μία εξέταση ακριβής, αξιόπιστη, γρήγορη και ακίνδυνη. Ως προς τα τρία πρωτόκολλα που μελετήσαμε συμπεράναμε ότι το 3ο πρωτόκολλο είναι καταλληλότερο για ηλικιωμένους ασθενείς, ενώ σε νέους ασθενείς, όπου η μείωση της δόσης της ακτινοβολίας είναι σημαντική, προτείνουμε το 1ο πρωτόκολλο. Τέλος στους ασθενείς με επηρεασμένη νεφρική λειτουργία, όπου είναι σημαντικό να ελαττωθεί η δόση της σκιαγραφικής ουσίας, προτείνουμε το 2ο πρωτόκολλο.","abstract_has_math":false,"creators":["Μασούρης Γεώργιος","Masouris Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:30:05Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2266479"],"render_values":[{"text":"uoadl:2266479","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2266479","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2266479","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2266479","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μασούρης Γεώργιος","Masouris Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2266479","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2266479"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η σοβαρή στένωση της αορτικής βαλβίδας είναι μία απειλητική κατάσταση για τη ζωή εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία και είναι η συχνότερη βαλβιδική νόσος στο δυτικό κόσμο. Εναλλακτική ελάχιστα επεμβατική θεραπεία αυτής είναι η διαδερμική αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας (TAVI). Για το σχεδιασμό της προσθετικής βαλβίδας, την ανάπτυξη του σχεδίου τοποθέτησης αλλά και για τη πρόληψη επιπλοκών, χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο η αξονική τομογραφία. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η σύγκριση τριών διαφορετικών πρωτοκόλλων κατά τη διενέργεια της σε αυτούς τους ασθενείς, η μελέτη των διαφόρων παραμέτρων της αορτικής βαλβίδας και του λοιπού αγγειακού δικτύου αλλά και η παρουσίαση ενός αναλυτικού οδηγού της μεθόδου που ακολουθήσαμε. Υλικό και Μέθοδος: Αυτή η προοπτική μελέτη έγινε στο τμήμα του αξονικού τομογράφου του Λαϊκού Νοσοκομείου Αθηνών, σε 10 ασθενείς που παραπέμφθηκαν για αξονική τομογραφία καρδιάς και αξονική αγγειογραφία αορτής και των κλάδων της, με την ένδειξη προεγχειρητικού ελέγχου για εκτέλεση TAVI. Για αυτούς τους σκοπούς δημιουργήθηκε ειδικό έγγραφο συναίνεσης και ενημέρωσης για τον ασθενή. Όλες οι αξονικές τομογραφίες εκτελέστηκαν στον υπολογιστικό τομογράφο Siemens Somatom Definition AS 128+. Έγινε σύγκριση μεταξύ τριών πρωτοκόλλων απεικόνισης και έγχυσης σκιαγραφικής ουσίας. Στο 1ο πρωτόκολλο έγινε απεικόνιση της καρδιάς υπό ΗΚΓ συγχρονισμό και του αγγειακού δικτύου χωρίς ΗΚΓ συγχρονισμό με συνολική ενδοφλέβια σκιαγραφική ουσία που έλαβε ο ασθενής τα 160ml. Στο 2ο πρωτόκολλο έγινε με τον ίδιο τρόπο απεικόνιση της καρδιάς και του αγγειακού δικτύου με συνολική όμως ποσότητα ενδοφλέβιας σκιαγραφικής ουσίας στα 40ml. Στο 3ο πρωτόκολλο έγινε απεικόνιση της καρδιάς και του αγγειακού δικτύου υπό ΗΚΓ συγχρονισμό και συνολική ποσότητα ενδοφλέβιας σκιαγραφικής ουσίας στα 90 με 120ml. Έγινε εκτίμηση και σύγκριση της ποιότητας της εικόνας και της δόσης ακτινοβολίας που έλαβαν οι ασθενείς μεταξύ των τριών πρωτοκόλλων. Υπολογίστηκε ο χρόνος κάθε μίας από τις διαδικασίες που απαιτεί η εξέταση και αναλύθηκαν οι πιθανές λύσεις στα προβλήματα που προέκυψαν. Επίσης δίνεται ένας αναλυτικός οδηγός για την εκτίμηση και υπολογισμό των διαφόρων παραμέτρων της αορτικής ρίζας και του αγγειακού δικτύου στα πλαίσια της προ του TAVI απεικονιστικής διαδικασίας. Όλες οι μετρήσεις έγιναν σε συστολική φάση του καρδιακού κύκλου εκτός από το ύψος των τριών κόλπων του Valsalva, την απόσταση των στομίων των στεφανιαίων αρτηριών και τις διαστάσεις του αορτικού δακτυλίου, οι οποίες έγιναν και σε διαστολική φάση και ακολούθησε σύγκριση μεταξύ τους. Επίσης υπολογίστηκε το φορτίο ασβεστίου των στεφανιαίων αρτηριών και του αορτικού δακτυλίου με τη μέθοδο Agatston. 4 Αποτελέσματα: Στο χρόνο της εξέτασης αναδείχθηκε ως μείζον πρόβλημα η τοποθέτηση του 18G φλεβοκαθετήρα που απαιτείται για τη απόκτηση ρυθμού έγχυσης ενδοφλέβιου σκιαγραφικού στα 4ml/s. Ως προς την ποιότητα της εικόνας και τη δόση ακτινοβολίας δεν φάνηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των τριών πρωτοκόλλων. Η σύγκριση των παραμέτρων της αορτικής ρίζας μεταξύ συστολικής με διαστολική φάση του καρδιακού κύκλου δεν ανέδειξε στατιστικά σημαντικές διαφορές εκτός από την περίμετρο της αορτικής ρίζας όπου στη συστολική φάση του καρδιακού κύκλου υπολογίστηκε μεγαλύτερη. Κατά τη σύγκριση της απόστασης του κάτω χείλους των στεφανιαίων αρτηριών από τον αορτικό δακτύλιο με και χωρίς τη χρήση της τεχνικής της τεντωμένης προβολής (MIP Thin Straightened™), αναδείχθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μόνο στο ύψος της δεξιάς στεφανιαίας αρτηρίας κατά τη διαστολική φάση του καρδιακού κύκλου. Επίσης δεν αποδείχτηκε συσχέτιση μεταξύ φορτίου ασβεστίου των στεφανιαίων αρτηριών με το φορτίο ασβεστίου του αορτικού δακτυλίου. Ως προς την εκτίμηση του αγγειακού δικτύου δεν κατέστη δυνατή για το πρωτόκολλο 2 η χρήση της τεχνικής της τεντωμένης προβολής. Αντίθετα για το πρωτόκολλο 1 ήταν βοηθητική αλλά χρειαζόταν η χειροκίνητη από τον ιατρό διόρθωση των μετρήσεων σε αρκετά σημεία, ενώ για το πρωτόκολλο 3 ήταν δυνατή η κανονική χρήση του λογισμικού εργαλείου. Συμπέρασμα: Η αξονική τομογραφία αποκτά όλο και πιο κεντρικό ρόλο στην επιλογή του κατάλληλου μεγέθους της αορτικής βαλβίδας. Είναι μία εξέταση ακριβής, αξιόπιστη, γρήγορη και ακίνδυνη. Ως προς τα τρία πρωτόκολλα που μελετήσαμε συμπεράναμε ότι το 3ο πρωτόκολλο είναι καταλληλότερο για ηλικιωμένους ασθενείς, ενώ σε νέους ασθενείς, όπου η μείωση της δόσης της ακτινοβολίας είναι σημαντική, προτείνουμε το 1ο πρωτόκολλο. Τέλος στους ασθενείς με επηρεασμένη νεφρική λειτουργία, όπου είναι σημαντικό να ελαττωθεί η δόση της σκιαγραφικής ουσίας, προτείνουμε το 2ο πρωτόκολλο.","Introduction: Severe aortic stenosis (AS) is the most common valvular disease and is associated with high mortality if untreated. Although aortic valve replacement remains the gold standard for treatment, trans-catheter aortic valve implantation (TAVI) has recently emerged as an alternative technique for patients with high surgical risk. Multi-slice computed tomography (MSCT) is increasingly employed for assessing the size of the vasculature but also for assessing the landing zone of the trans-catheter valve and for the prevention of complications. We prospectively evaluated three different scanning protocols of CT cardiac imaging, CT angiography (CTA) of corresponding vessels, and IV administration of contrast material (CM). Patients and methods: This is a prospective study in 10 patients (5 males, 5 females, 31-91 years) candidates for TAVI who were referred to our department for pre-procedural assessment, including CT scan of the heart and CTA of the aorta and its branches. All CT acquisitions were conducted using a Siemens Somatom Definition AS 128+™scanner. As per the first protocol, ECG gating was applied for the coronary CTA (CCTA) but not for the CTA and a total volume of CM of 160ml was injected using an automatic injector pump. The acquisition method for the second protocol remained unchanged however the total volume of the CM administered was reduced to 40ml. The third protocol unlike previous acquisitions, was performed with ECG gating for both the CCTA and CTA and an IV injection 90-120ml total volume of CM, depending on patient’s BMI. We comparatively assessed the 3 protocols in respect to the quality of the acquired images and the radiation dose received by the patients. All the measurements were executed during the diastolic cardiac phase, except for the measurement of the size of the 3 sinuses of Valsava, the distance between the orifices of the coronary arteries and the annular sizing, which were completed during the systolic cardiac phase. Characterization and quantification of calcium in the landing zone and the coronary arteries was performed by using the Agatston method. Results: Regarding the quality of the images and the radiation dose, we found no statistically significant differences among the 3 protocols. The comparison of the parameters of the aortic root calculated with the 3 methods did not reveal significant differences between the systolic and diastolic phase of the cardiac cycle, except for the diameter of the aortic root, which was increased during the systolic phase. When we compared the distance between the lower edge of the coronary arteries and the aortic annulus with or without the stretched projection/view technique, we detected statistical significant difference only in the size of the right coronary artery during the diastolic cardiac phase. Moreover, we found no correlation between the calcium burden of the coronary arteries and that of the aortic root. Concerning the assessment of the vasculature, the usage of the stretched projection/view technique was not feasible for the second protocol. Although this technique was supportive for protocol 1, manual corrections by the physician were necessary. Contrarily, for protocol 3 the implementation of the standard software was sufficient. Conclusions: By comparing the 3 protocols we believe that for elderly patients with low risk of complications to intravenous contrast material, the ideal option is protocol 3 as it presents the most accurate assessment while maintaining reduced radiation dose. For elderly patients with poor kidney function, we suggest protocol 2, which offers satisfactory heart imaging with a minimal dose of intravenous contrast material. Moreover, in younger patients, where low radiation dose is vital, we suggest the first protocol for superior imaging of the vasculature or the second protocol in cases of renal impairment."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Απεικόνιση και μελέτη με αξονικό τομογράφο της αορτικής βαλβίδας και της αορτής προ της διαδερμικής αντικατάστασης της"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μασούρης Γεώργιος","Masouris Georgios"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η σοβαρή στένωση της αορτικής βαλβίδας είναι μία απειλητική κατάσταση για τη ζωή εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία και είναι η συχνότερη βαλβιδική νόσος στο δυτικό κόσμο. Εναλλακτική ελάχιστα επεμβατική θεραπεία αυτής είναι η διαδερμική αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας (TAVI). Για το σχεδιασμό της προσθετικής βαλβίδας, την ανάπτυξη του σχεδίου τοποθέτησης αλλά και για τη πρόληψη επιπλοκών, χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο η αξονική τομογραφία. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η σύγκριση τριών διαφορετικών πρωτοκόλλων κατά τη διενέργεια της σε αυτούς τους ασθενείς, η μελέτη των διαφόρων παραμέτρων της αορτικής βαλβίδας και του λοιπού αγγειακού δικτύου αλλά και η παρουσίαση ενός αναλυτικού οδηγού της μεθόδου που ακολουθήσαμε. Υλικό και Μέθοδος: Αυτή η προοπτική μελέτη έγινε στο τμήμα του αξονικού τομογράφου του Λαϊκού Νοσοκομείου Αθηνών, σε 10 ασθενείς που παραπέμφθηκαν για αξονική τομογραφία καρδιάς και αξονική αγγειογραφία αορτής και των κλάδων της, με την ένδειξη προεγχειρητικού ελέγχου για εκτέλεση TAVI. Για αυτούς τους σκοπούς δημιουργήθηκε ειδικό έγγραφο συναίνεσης και ενημέρωσης για τον ασθενή. Όλες οι αξονικές τομογραφίες εκτελέστηκαν στον υπολογιστικό τομογράφο Siemens Somatom Definition AS 128+. Έγινε σύγκριση μεταξύ τριών πρωτοκόλλων απεικόνισης και έγχυσης σκιαγραφικής ουσίας. Στο 1ο πρωτόκολλο έγινε απεικόνιση της καρδιάς υπό ΗΚΓ συγχρονισμό και του αγγειακού δικτύου χωρίς ΗΚΓ συγχρονισμό με συνολική ενδοφλέβια σκιαγραφική ουσία που έλαβε ο ασθενής τα 160ml. Στο 2ο πρωτόκολλο έγινε με τον ίδιο τρόπο απεικόνιση της καρδιάς και του αγγειακού δικτύου με συνολική όμως ποσότητα ενδοφλέβιας σκιαγραφικής ουσίας στα 40ml. Στο 3ο πρωτόκολλο έγινε απεικόνιση της καρδιάς και του αγγειακού δικτύου υπό ΗΚΓ συγχρονισμό και συνολική ποσότητα ενδοφλέβιας σκιαγραφικής ουσίας στα 90 με 120ml. Έγινε εκτίμηση και σύγκριση της ποιότητας της εικόνας και της δόσης ακτινοβολίας που έλαβαν οι ασθενείς μεταξύ των τριών πρωτοκόλλων. Υπολογίστηκε ο χρόνος κάθε μίας από τις διαδικασίες που απαιτεί η εξέταση και αναλύθηκαν οι πιθανές λύσεις στα προβλήματα που προέκυψαν. Επίσης δίνεται ένας αναλυτικός οδηγός για την εκτίμηση και υπολογισμό των διαφόρων παραμέτρων της αορτικής ρίζας και του αγγειακού δικτύου στα πλαίσια της προ του TAVI απεικονιστικής διαδικασίας. Όλες οι μετρήσεις έγιναν σε συστολική φάση του καρδιακού κύκλου εκτός από το ύψος των τριών κόλπων του Valsalva, την απόσταση των στομίων των στεφανιαίων αρτηριών και τις διαστάσεις του αορτικού δακτυλίου, οι οποίες έγιναν και σε διαστολική φάση και ακολούθησε σύγκριση μεταξύ τους. Επίσης υπολογίστηκε το φορτίο ασβεστίου των στεφανιαίων αρτηριών και του αορτικού δακτυλίου με τη μέθοδο Agatston. 4 Αποτελέσματα: Στο χρόνο της εξέτασης αναδείχθηκε ως μείζον πρόβλημα η τοποθέτηση του 18G φλεβοκαθετήρα που απαιτείται για τη απόκτηση ρυθμού έγχυσης ενδοφλέβιου σκιαγραφικού στα 4ml/s. Ως προς την ποιότητα της εικόνας και τη δόση ακτινοβολίας δεν φάνηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των τριών πρωτοκόλλων. Η σύγκριση των παραμέτρων της αορτικής ρίζας μεταξύ συστολικής με διαστολική φάση του καρδιακού κύκλου δεν ανέδειξε στατιστικά σημαντικές διαφορές εκτός από την περίμετρο της αορτικής ρίζας όπου στη συστολική φάση του καρδιακού κύκλου υπολογίστηκε μεγαλύτερη. Κατά τη σύγκριση της απόστασης του κάτω χείλους των στεφανιαίων αρτηριών από τον αορτικό δακτύλιο με και χωρίς τη χρήση της τεχνικής της τεντωμένης προβολής (MIP Thin Straightened™), αναδείχθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μόνο στο ύψος της δεξιάς στεφανιαίας αρτηρίας κατά τη διαστολική φάση του καρδιακού κύκλου. Επίσης δεν αποδείχτηκε συσχέτιση μεταξύ φορτίου ασβεστίου των στεφανιαίων αρτηριών με το φορτίο ασβεστίου του αορτικού δακτυλίου. Ως προς την εκτίμηση του αγγειακού δικτύου δεν κατέστη δυνατή για το πρωτόκολλο 2 η χρήση της τεχνικής της τεντωμένης προβολής. Αντίθετα για το πρωτόκολλο 1 ήταν βοηθητική αλλά χρειαζόταν η χειροκίνητη από τον ιατρό διόρθωση των μετρήσεων σε αρκετά σημεία, ενώ για το πρωτόκολλο 3 ήταν δυνατή η κανονική χρήση του λογισμικού εργαλείου. Συμπέρασμα: Η αξονική τομογραφία αποκτά όλο και πιο κεντρικό ρόλο στην επιλογή του κατάλληλου μεγέθους της αορτικής βαλβίδας. Είναι μία εξέταση ακριβής, αξιόπιστη, γρήγορη και ακίνδυνη. Ως προς τα τρία πρωτόκολλα που μελετήσαμε συμπεράναμε ότι το 3ο πρωτόκολλο είναι καταλληλότερο για ηλικιωμένους ασθενείς, ενώ σε νέους ασθενείς, όπου η μείωση της δόσης της ακτινοβολίας είναι σημαντική, προτείνουμε το 1ο πρωτόκολλο. Τέλος στους ασθενείς με επηρεασμένη νεφρική λειτουργία, όπου είναι σημαντικό να ελαττωθεί η δόση της σκιαγραφικής ουσίας, προτείνουμε το 2ο πρωτόκολλο.","Introduction: Severe aortic stenosis (AS) is the most common valvular disease and is associated with high mortality if untreated. Although aortic valve replacement remains the gold standard for treatment, trans-catheter aortic valve implantation (TAVI) has recently emerged as an alternative technique for patients with high surgical risk. Multi-slice computed tomography (MSCT) is increasingly employed for assessing the size of the vasculature but also for assessing the landing zone of the trans-catheter valve and for the prevention of complications. We prospectively evaluated three different scanning protocols of CT cardiac imaging, CT angiography (CTA) of corresponding vessels, and IV administration of contrast material (CM). Patients and methods: This is a prospective study in 10 patients (5 males, 5 females, 31-91 years) candidates for TAVI who were referred to our department for pre-procedural assessment, including CT scan of the heart and CTA of the aorta and its branches. All CT acquisitions were conducted using a Siemens Somatom Definition AS 128+™scanner. As per the first protocol, ECG gating was applied for the coronary CTA (CCTA) but not for the CTA and a total volume of CM of 160ml was injected using an automatic injector pump. The acquisition method for the second protocol remained unchanged however the total volume of the CM administered was reduced to 40ml. The third protocol unlike previous acquisitions, was performed with ECG gating for both the CCTA and CTA and an IV injection 90-120ml total volume of CM, depending on patient’s BMI. We comparatively assessed the 3 protocols in respect to the quality of the acquired images and the radiation dose received by the patients. All the measurements were executed during the diastolic cardiac phase, except for the measurement of the size of the 3 sinuses of Valsava, the distance between the orifices of the coronary arteries and the annular sizing, which were completed during the systolic cardiac phase. Characterization and quantification of calcium in the landing zone and the coronary arteries was performed by using the Agatston method. Results: Regarding the quality of the images and the radiation dose, we found no statistically significant differences among the 3 protocols. The comparison of the parameters of the aortic root calculated with the 3 methods did not reveal significant differences between the systolic and diastolic phase of the cardiac cycle, except for the diameter of the aortic root, which was increased during the systolic phase. When we compared the distance between the lower edge of the coronary arteries and the aortic annulus with or without the stretched projection/view technique, we detected statistical significant difference only in the size of the right coronary artery during the diastolic cardiac phase. Moreover, we found no correlation between the calcium burden of the coronary arteries and that of the aortic root. Concerning the assessment of the vasculature, the usage of the stretched projection/view technique was not feasible for the second protocol. Although this technique was supportive for protocol 1, manual corrections by the physician were necessary. Contrarily, for protocol 3 the implementation of the standard software was sufficient. Conclusions: By comparing the 3 protocols we believe that for elderly patients with low risk of complications to intravenous contrast material, the ideal option is protocol 3 as it presents the most accurate assessment while maintaining reduced radiation dose. For elderly patients with poor kidney function, we suggest protocol 2, which offers satisfactory heart imaging with a minimal dose of intravenous contrast material. Moreover, in younger patients, where low radiation dose is vital, we suggest the first protocol for superior imaging of the vasculature or the second protocol in cases of renal impairment."],"dc:identifier":["uoadl:2266479","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2266479"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Απεικόνιση και μελέτη με αξονικό τομογράφο της αορτικής βαλβίδας και της αορτής προ της διαδερμικής αντικατάστασης της"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:05Z"}