{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2267399"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2267399","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εξωσκελετικές δράσεις διφωσφονικών","abstract":"Περίληψη Τα διφωσφονικά είναι χημικά ανάλογα του ανόργανου πυροφωσφορικού και χρησιμοποιούνται ως θεραπεία σε πολλές παθήσεις των οστών (οστεοπόρωση, νόσος Paget). Τα νεότερα διφωσφονικά (αμινοδιφωσφονικά – Nitrogen Bisphosphonates) ασκούν την δράση τους επεμβαίνοντας στο μονοπάτι του μεβαλονικού οξέος. Το μονοπάτι του μεβαλονικού οξέος ειναι πολύ σημαντικό για την παραγωγή λιπιδίων για τις κυτταροπλασματικές μεμβράνες και για την πρενυλίωση των μικρών GTPάσων. Διακόπτοντας αυτό ακριβώς το μονοπάτι τα διφωσφονικά οδηγούν σε απόπτωση τους οστεοκλάστες. Το συγκεκριμένο μεταβολικό μονοπάτι δεν βρίσκεται μόνο στους οστεοκλάστες. Τα τελευταία χρόνια υπάρχει εκτεταμένη έρευνα για τις πιθανές εξωσκελετικές δράσεις των διφωσφονικών. Από πειραματικά δεδομένα γνωρίζουμε ότι τα διφωσφονικά αναστέλλουν τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό στις περισσότερες σειρές καρκινικών κυττάρων (μαστού, πνεύμονα, οστεοσάρκωμα, νεφροκυτταρικό, ηπατοκυτταρικό). Από τις μέχρι στιγμής τυχαιοποιημένες μελέτες φάνηκε ότι τα διφωσφονικά ασκούν αντικαρκινική δράση έναντι του καρκίνου του μαστού, μόνο όμως απουσία οιστρογόνων. Υπάρχουν αρκετές μικρότερες μελέτες και μεμονωμένα περιστατικά (case reports) και για αλλά είδη καρκίνου, με αρκετά αντικρουόμενα μεταξύ τους αποτελέσματα. Αυτό που είναι πολύ ενδιαφέρον και πολλά υποσχόμενο είναι η συνεργική δράση που επιδεικνύει το ζολεδρονικό οξύ με την ακτινοθεραπεία και τους αναστολείς τυροσινικής κινάσης. Τα διφωσφονικά όπως φαίνεται εκτός από αντικαρκινική δράση, ασκούν και προστατευτική δράση έναντι του διηθητικού καρκίνου του μαστού και του καρκίνου του παχέος εντέρου. Επίσης φαίνεται ότι μειώνουν την επίπτωση του σακχαρώδη διαβήτη – ειδικά στις υπέρβαρες/παχύσαρκες γυναίκες – βελτιώνουν την αθηρωματική νόσο και το κλάσμα HDL/LDL, και μειώνουν σε ορισμένες ομάδες ασθενών τον καρδιαγγειακό κίνδυνο.","abstract_html":"Περίληψη Τα διφωσφονικά είναι χημικά ανάλογα του ανόργανου πυροφωσφορικού και χρησιμοποιούνται ως θεραπεία σε πολλές παθήσεις των οστών (οστεοπόρωση, νόσος Paget). Τα νεότερα διφωσφονικά (αμινοδιφωσφονικά – Nitrogen Bisphosphonates) ασκούν την δράση τους επεμβαίνοντας στο μονοπάτι του μεβαλονικού οξέος. Το μονοπάτι του μεβαλονικού οξέος ειναι πολύ σημαντικό για την παραγωγή λιπιδίων για τις κυτταροπλασματικές μεμβράνες και για την πρενυλίωση των μικρών GTPάσων. Διακόπτοντας αυτό ακριβώς το μονοπάτι τα διφωσφονικά οδηγούν σε απόπτωση τους οστεοκλάστες. Το συγκεκριμένο μεταβολικό μονοπάτι δεν βρίσκεται μόνο στους οστεοκλάστες. Τα τελευταία χρόνια υπάρχει εκτεταμένη έρευνα για τις πιθανές εξωσκελετικές δράσεις των διφωσφονικών. Από πειραματικά δεδομένα γνωρίζουμε ότι τα διφωσφονικά αναστέλλουν τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό στις περισσότερες σειρές καρκινικών κυττάρων (μαστού, πνεύμονα, οστεοσάρκωμα, νεφροκυτταρικό, ηπατοκυτταρικό). Από τις μέχρι στιγμής τυχαιοποιημένες μελέτες φάνηκε ότι τα διφωσφονικά ασκούν αντικαρκινική δράση έναντι του καρκίνου του μαστού, μόνο όμως απουσία οιστρογόνων. Υπάρχουν αρκετές μικρότερες μελέτες και μεμονωμένα περιστατικά (case reports) και για αλλά είδη καρκίνου, με αρκετά αντικρουόμενα μεταξύ τους αποτελέσματα. Αυτό που είναι πολύ ενδιαφέρον και πολλά υποσχόμενο είναι η συνεργική δράση που επιδεικνύει το ζολεδρονικό οξύ με την ακτινοθεραπεία και τους αναστολείς τυροσινικής κινάσης. Τα διφωσφονικά όπως φαίνεται εκτός από αντικαρκινική δράση, ασκούν και προστατευτική δράση έναντι του διηθητικού καρκίνου του μαστού και του καρκίνου του παχέος εντέρου. Επίσης φαίνεται ότι μειώνουν την επίπτωση του σακχαρώδη διαβήτη – ειδικά στις υπέρβαρες/παχύσαρκες γυναίκες – βελτιώνουν την αθηρωματική νόσο και το κλάσμα HDL/LDL, και μειώνουν σε ορισμένες ομάδες ασθενών τον καρδιαγγειακό κίνδυνο.","abstract_has_math":false,"creators":["Παναγιωτάκου Αργυρώ","Panagiotakou Argyro"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:30:05Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2267399"],"render_values":[{"text":"uoadl:2267399","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2267399","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2267399","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2267399","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παναγιωτάκου Αργυρώ","Panagiotakou Argyro"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2267399","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2267399"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Περίληψη Τα διφωσφονικά είναι χημικά ανάλογα του ανόργανου πυροφωσφορικού και χρησιμοποιούνται ως θεραπεία σε πολλές παθήσεις των οστών (οστεοπόρωση, νόσος Paget). Τα νεότερα διφωσφονικά (αμινοδιφωσφονικά – Nitrogen Bisphosphonates) ασκούν την δράση τους επεμβαίνοντας στο μονοπάτι του μεβαλονικού οξέος. Το μονοπάτι του μεβαλονικού οξέος ειναι πολύ σημαντικό για την παραγωγή λιπιδίων για τις κυτταροπλασματικές μεμβράνες και για την πρενυλίωση των μικρών GTPάσων. Διακόπτοντας αυτό ακριβώς το μονοπάτι τα διφωσφονικά οδηγούν σε απόπτωση τους οστεοκλάστες. Το συγκεκριμένο μεταβολικό μονοπάτι δεν βρίσκεται μόνο στους οστεοκλάστες. Τα τελευταία χρόνια υπάρχει εκτεταμένη έρευνα για τις πιθανές εξωσκελετικές δράσεις των διφωσφονικών. Από πειραματικά δεδομένα γνωρίζουμε ότι τα διφωσφονικά αναστέλλουν τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό στις περισσότερες σειρές καρκινικών κυττάρων (μαστού, πνεύμονα, οστεοσάρκωμα, νεφροκυτταρικό, ηπατοκυτταρικό). Από τις μέχρι στιγμής τυχαιοποιημένες μελέτες φάνηκε ότι τα διφωσφονικά ασκούν αντικαρκινική δράση έναντι του καρκίνου του μαστού, μόνο όμως απουσία οιστρογόνων. Υπάρχουν αρκετές μικρότερες μελέτες και μεμονωμένα περιστατικά (case reports) και για αλλά είδη καρκίνου, με αρκετά αντικρουόμενα μεταξύ τους αποτελέσματα. Αυτό που είναι πολύ ενδιαφέρον και πολλά υποσχόμενο είναι η συνεργική δράση που επιδεικνύει το ζολεδρονικό οξύ με την ακτινοθεραπεία και τους αναστολείς τυροσινικής κινάσης. Τα διφωσφονικά όπως φαίνεται εκτός από αντικαρκινική δράση, ασκούν και προστατευτική δράση έναντι του διηθητικού καρκίνου του μαστού και του καρκίνου του παχέος εντέρου. Επίσης φαίνεται ότι μειώνουν την επίπτωση του σακχαρώδη διαβήτη – ειδικά στις υπέρβαρες/παχύσαρκες γυναίκες – βελτιώνουν την αθηρωματική νόσο και το κλάσμα HDL/LDL, και μειώνουν σε ορισμένες ομάδες ασθενών τον καρδιαγγειακό κίνδυνο.","Abstract Bisphosphonates are chemical analogues of inorganic pyrophosphate; are widely used to treat many different bone diseases (osteoporosis, Paget diseases). Second and third generation bisphosphonates (amino- bisphosphonates or nitrogen-bisphosphonates) force osteoclasts to apoptosis by inhibiting the mevalonate pathway (molecular pathway for cholesterol biosynthesis and protein prenylation). The past decades there have been extensive research (both in vitro and in vivo) over the possible extra-skeletal actions of bisphosphonates. The available in vitro data have shown that bisphosphonates induce apoptosis and inhibit proliferation on many different cancer cell lines (breast, lung, osteosarcoma). However in vivo experiments and mostly real life clinical practice show conflicting results since not all patients seems to benefit the same. For instance, results from clinical trials on breast cancer patients suggest that bisphosphonates don’t exhibit anti-cancer action in the presence of estrogens. Conflicting data also exists about the possible protective effects of bisphosphonates; some researchers indicate that patients using bisphosphonates as anti-resorptive agents are protected against certain types of cancer (breast, colorectal). Another intriguing discovery is the beneficial effect of bisphosphonates on glucose homeostasis, atherosclerotic plaques, lipid metabolism and cardiovascular risk. It appears that bisphosphonates lower the incidence of diabetes and improve metabolic syndrome."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εξωσκελετικές δράσεις διφωσφονικών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παναγιωτάκου Αργυρώ","Panagiotakou Argyro"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Περίληψη Τα διφωσφονικά είναι χημικά ανάλογα του ανόργανου πυροφωσφορικού και χρησιμοποιούνται ως θεραπεία σε πολλές παθήσεις των οστών (οστεοπόρωση, νόσος Paget). Τα νεότερα διφωσφονικά (αμινοδιφωσφονικά – Nitrogen Bisphosphonates) ασκούν την δράση τους επεμβαίνοντας στο μονοπάτι του μεβαλονικού οξέος. Το μονοπάτι του μεβαλονικού οξέος ειναι πολύ σημαντικό για την παραγωγή λιπιδίων για τις κυτταροπλασματικές μεμβράνες και για την πρενυλίωση των μικρών GTPάσων. Διακόπτοντας αυτό ακριβώς το μονοπάτι τα διφωσφονικά οδηγούν σε απόπτωση τους οστεοκλάστες. Το συγκεκριμένο μεταβολικό μονοπάτι δεν βρίσκεται μόνο στους οστεοκλάστες. Τα τελευταία χρόνια υπάρχει εκτεταμένη έρευνα για τις πιθανές εξωσκελετικές δράσεις των διφωσφονικών. Από πειραματικά δεδομένα γνωρίζουμε ότι τα διφωσφονικά αναστέλλουν τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό στις περισσότερες σειρές καρκινικών κυττάρων (μαστού, πνεύμονα, οστεοσάρκωμα, νεφροκυτταρικό, ηπατοκυτταρικό). Από τις μέχρι στιγμής τυχαιοποιημένες μελέτες φάνηκε ότι τα διφωσφονικά ασκούν αντικαρκινική δράση έναντι του καρκίνου του μαστού, μόνο όμως απουσία οιστρογόνων. Υπάρχουν αρκετές μικρότερες μελέτες και μεμονωμένα περιστατικά (case reports) και για αλλά είδη καρκίνου, με αρκετά αντικρουόμενα μεταξύ τους αποτελέσματα. Αυτό που είναι πολύ ενδιαφέρον και πολλά υποσχόμενο είναι η συνεργική δράση που επιδεικνύει το ζολεδρονικό οξύ με την ακτινοθεραπεία και τους αναστολείς τυροσινικής κινάσης. Τα διφωσφονικά όπως φαίνεται εκτός από αντικαρκινική δράση, ασκούν και προστατευτική δράση έναντι του διηθητικού καρκίνου του μαστού και του καρκίνου του παχέος εντέρου. Επίσης φαίνεται ότι μειώνουν την επίπτωση του σακχαρώδη διαβήτη – ειδικά στις υπέρβαρες/παχύσαρκες γυναίκες – βελτιώνουν την αθηρωματική νόσο και το κλάσμα HDL/LDL, και μειώνουν σε ορισμένες ομάδες ασθενών τον καρδιαγγειακό κίνδυνο.","Abstract Bisphosphonates are chemical analogues of inorganic pyrophosphate; are widely used to treat many different bone diseases (osteoporosis, Paget diseases). Second and third generation bisphosphonates (amino- bisphosphonates or nitrogen-bisphosphonates) force osteoclasts to apoptosis by inhibiting the mevalonate pathway (molecular pathway for cholesterol biosynthesis and protein prenylation). The past decades there have been extensive research (both in vitro and in vivo) over the possible extra-skeletal actions of bisphosphonates. The available in vitro data have shown that bisphosphonates induce apoptosis and inhibit proliferation on many different cancer cell lines (breast, lung, osteosarcoma). However in vivo experiments and mostly real life clinical practice show conflicting results since not all patients seems to benefit the same. For instance, results from clinical trials on breast cancer patients suggest that bisphosphonates don’t exhibit anti-cancer action in the presence of estrogens. Conflicting data also exists about the possible protective effects of bisphosphonates; some researchers indicate that patients using bisphosphonates as anti-resorptive agents are protected against certain types of cancer (breast, colorectal). Another intriguing discovery is the beneficial effect of bisphosphonates on glucose homeostasis, atherosclerotic plaques, lipid metabolism and cardiovascular risk. It appears that bisphosphonates lower the incidence of diabetes and improve metabolic syndrome."],"dc:identifier":["uoadl:2267399","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2267399"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εξωσκελετικές δράσεις διφωσφονικών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:05Z"}