{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2271938"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2271938","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η Έννοια του Υποκειμένου και τα Όρια της Αυτονομίας του στο έργο του Sigmund Freud.","abstract":"Η παρούσα εργασία πραγματεύεται τους όρους συγκρότησης του υποκειμένου μέσα από την ψυχαναλυτική θεωρία του Φρόυντ. Η μελέτη εκκινεί έχοντας λάβει υπόψη την διάκριση του φροϋδικού έργου σε δύο διακριτές περιόδους• την πρώτη περίοδο (1895-1919) όπου ανορθώνεται το ασυνείδητο μέρος του ανθρώπινου ψυχισμού και την δεύτερη περίοδο (1920-1939) όπου εισάγεται η ορμή του θανάτου (ένστικτα επιθετικότητας) και εν συνεχεία συγκροτείται το – πολιτισμικό – Υπερεγώ (Superego). Στη παρούσα μελέτη, διερχόμενοι μέσα από ψυχαναλυτικές έννοιες καλούμαστε να ανασυγκροτήσουμε μια θεωρία περί υποκειμένου, λαμβάνοντας υπόψη πως δεν υπάρχει μια τέτοια αυτούσια θεωρία στο έργο του Φρόυντ. Αντίθετα με τα όσα συζητά η φιλοσοφική παράδοση της περιόδου, η φροϋδική σκοπιά δεν συλλαμβάνει το υποκείμενο ως ενιαίο φορέα ορθολογικής σκέψης. Ο Φρόυντ εισάγει το ασυνείδητο, η ύπαρξη του οποίου φαίνεται να τεκμηριώνεται μέσα από την διεργασία του ονείρου. Το ασυνείδητο τοποθετείται στον πυρήνα του ανθρώπινου ψυχισμού και εμφανίζεται ως το αίτιο όλων των (ψυχικών) διεργασιών. Η ίδια η διάκριση του ανθρώπινου ψυχισμού σε συνειδητό και ασυνείδητο φαίνεται τώρα να ανακινεί ένα ζήτημα διαλεκτικής συγκρότησης του υποκειμένου, το οποίο στη φροϋδική σκοπιά συλλαμβάνεται μόνο μέσα στα πλαίσια της διαμεσολάβησης αυτών των δυο συστημάτων. Στο πλαίσιο αυτό καλούμαστε να διερευνήσουμε αφ’ ενός το ζήτημα της διαλεκτικής συγκρότησης του υποκειμένου και τους όρους της αυτονομίας του, και αφ’ ετέρου να αποτιμήσουμε εν συνόλω την αμφίσημη αυτή θεώρηση του Φρόυντ.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία πραγματεύεται τους όρους συγκρότησης του υποκειμένου μέσα από την ψυχαναλυτική θεωρία του Φρόυντ. Η μελέτη εκκινεί έχοντας λάβει υπόψη την διάκριση του φροϋδικού έργου σε δύο διακριτές περιόδους• την πρώτη περίοδο (1895-1919) όπου ανορθώνεται το ασυνείδητο μέρος του ανθρώπινου ψυχισμού και την δεύτερη περίοδο (1920-1939) όπου εισάγεται η ορμή του θανάτου (ένστικτα επιθετικότητας) και εν συνεχεία συγκροτείται το – πολιτισμικό – Υπερεγώ (Superego). Στη παρούσα μελέτη, διερχόμενοι μέσα από ψυχαναλυτικές έννοιες καλούμαστε να ανασυγκροτήσουμε μια θεωρία περί υποκειμένου, λαμβάνοντας υπόψη πως δεν υπάρχει μια τέτοια αυτούσια θεωρία στο έργο του Φρόυντ. Αντίθετα με τα όσα συζητά η φιλοσοφική παράδοση της περιόδου, η φροϋδική σκοπιά δεν συλλαμβάνει το υποκείμενο ως ενιαίο φορέα ορθολογικής σκέψης. Ο Φρόυντ εισάγει το ασυνείδητο, η ύπαρξη του οποίου φαίνεται να τεκμηριώνεται μέσα από την διεργασία του ονείρου. Το ασυνείδητο τοποθετείται στον πυρήνα του ανθρώπινου ψυχισμού και εμφανίζεται ως το αίτιο όλων των (ψυχικών) διεργασιών. Η ίδια η διάκριση του ανθρώπινου ψυχισμού σε συνειδητό και ασυνείδητο φαίνεται τώρα να ανακινεί ένα ζήτημα διαλεκτικής συγκρότησης του υποκειμένου, το οποίο στη φροϋδική σκοπιά συλλαμβάνεται μόνο μέσα στα πλαίσια της διαμεσολάβησης αυτών των δυο συστημάτων. Στο πλαίσιο αυτό καλούμαστε να διερευνήσουμε αφ’ ενός το ζήτημα της διαλεκτικής συγκρότησης του υποκειμένου και τους όρους της αυτονομίας του, και αφ’ ετέρου να αποτιμήσουμε εν συνόλω την αμφίσημη αυτή θεώρηση του Φρόυντ.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραντώνη Χρυσούλα","Karantoni Chrysoula"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:30:05Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2271938"],"render_values":[{"text":"uoadl:2271938","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2271938","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2271938","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2271938","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραντώνη Χρυσούλα","Karantoni Chrysoula"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2271938","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2271938"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία πραγματεύεται τους όρους συγκρότησης του υποκειμένου μέσα από την ψυχαναλυτική θεωρία του Φρόυντ. Η μελέτη εκκινεί έχοντας λάβει υπόψη την διάκριση του φροϋδικού έργου σε δύο διακριτές περιόδους• την πρώτη περίοδο (1895-1919) όπου ανορθώνεται το ασυνείδητο μέρος του ανθρώπινου ψυχισμού και την δεύτερη περίοδο (1920-1939) όπου εισάγεται η ορμή του θανάτου (ένστικτα επιθετικότητας) και εν συνεχεία συγκροτείται το – πολιτισμικό – Υπερεγώ (Superego). Στη παρούσα μελέτη, διερχόμενοι μέσα από ψυχαναλυτικές έννοιες καλούμαστε να ανασυγκροτήσουμε μια θεωρία περί υποκειμένου, λαμβάνοντας υπόψη πως δεν υπάρχει μια τέτοια αυτούσια θεωρία στο έργο του Φρόυντ. Αντίθετα με τα όσα συζητά η φιλοσοφική παράδοση της περιόδου, η φροϋδική σκοπιά δεν συλλαμβάνει το υποκείμενο ως ενιαίο φορέα ορθολογικής σκέψης. Ο Φρόυντ εισάγει το ασυνείδητο, η ύπαρξη του οποίου φαίνεται να τεκμηριώνεται μέσα από την διεργασία του ονείρου. Το ασυνείδητο τοποθετείται στον πυρήνα του ανθρώπινου ψυχισμού και εμφανίζεται ως το αίτιο όλων των (ψυχικών) διεργασιών. Η ίδια η διάκριση του ανθρώπινου ψυχισμού σε συνειδητό και ασυνείδητο φαίνεται τώρα να ανακινεί ένα ζήτημα διαλεκτικής συγκρότησης του υποκειμένου, το οποίο στη φροϋδική σκοπιά συλλαμβάνεται μόνο μέσα στα πλαίσια της διαμεσολάβησης αυτών των δυο συστημάτων. Στο πλαίσιο αυτό καλούμαστε να διερευνήσουμε αφ’ ενός το ζήτημα της διαλεκτικής συγκρότησης του υποκειμένου και τους όρους της αυτονομίας του, και αφ’ ετέρου να αποτιμήσουμε εν συνόλω την αμφίσημη αυτή θεώρηση του Φρόυντ.","The present essay is primarily concerned with the terms under which the Freudian subject is constituted. This paper takes into consideration that the Freudian work is mainly divided into two separate periods: the first one (1895-1919) where the unconscious part of the human psyche rises and the second one (1920-1939) where the death instincts are introduced thus leading to the formation of the cultural Superego. In this study, merely through psychoanalytic concepts, we are compelled to reconstruct ourselves a subject theory, taking into account that such a theory is not already present in the Freudian work per se. In opposition to what the philosophical tradition of his time seems to discuss, the Freudian perspective refuses to comprehend the subject solely as an agent of Reason. Freud introduces the unconscious, which seems to be established through the elaboration of the dream. The unconscious is now located right to the centre of the human psyche and appears to be the main cause of its developments. This particular distinction of the human psyche between the conscious and the unconscious now brings forth the matter of a dialectical constitution of the subject, since in this perspective the subject is defined mainly through the intermediation of these systems. In this context we attempt to investigate on the one hand the question of a dialectical formation of the subject as well as the terms of his autonomy, and on the other hand we evaluate this ambiguous Freudian theory as a whole."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η Έννοια του Υποκειμένου και τα Όρια της Αυτονομίας του στο έργο του Sigmund Freud."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραντώνη Χρυσούλα","Karantoni Chrysoula"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία πραγματεύεται τους όρους συγκρότησης του υποκειμένου μέσα από την ψυχαναλυτική θεωρία του Φρόυντ. Η μελέτη εκκινεί έχοντας λάβει υπόψη την διάκριση του φροϋδικού έργου σε δύο διακριτές περιόδους• την πρώτη περίοδο (1895-1919) όπου ανορθώνεται το ασυνείδητο μέρος του ανθρώπινου ψυχισμού και την δεύτερη περίοδο (1920-1939) όπου εισάγεται η ορμή του θανάτου (ένστικτα επιθετικότητας) και εν συνεχεία συγκροτείται το – πολιτισμικό – Υπερεγώ (Superego). Στη παρούσα μελέτη, διερχόμενοι μέσα από ψυχαναλυτικές έννοιες καλούμαστε να ανασυγκροτήσουμε μια θεωρία περί υποκειμένου, λαμβάνοντας υπόψη πως δεν υπάρχει μια τέτοια αυτούσια θεωρία στο έργο του Φρόυντ. Αντίθετα με τα όσα συζητά η φιλοσοφική παράδοση της περιόδου, η φροϋδική σκοπιά δεν συλλαμβάνει το υποκείμενο ως ενιαίο φορέα ορθολογικής σκέψης. Ο Φρόυντ εισάγει το ασυνείδητο, η ύπαρξη του οποίου φαίνεται να τεκμηριώνεται μέσα από την διεργασία του ονείρου. Το ασυνείδητο τοποθετείται στον πυρήνα του ανθρώπινου ψυχισμού και εμφανίζεται ως το αίτιο όλων των (ψυχικών) διεργασιών. Η ίδια η διάκριση του ανθρώπινου ψυχισμού σε συνειδητό και ασυνείδητο φαίνεται τώρα να ανακινεί ένα ζήτημα διαλεκτικής συγκρότησης του υποκειμένου, το οποίο στη φροϋδική σκοπιά συλλαμβάνεται μόνο μέσα στα πλαίσια της διαμεσολάβησης αυτών των δυο συστημάτων. Στο πλαίσιο αυτό καλούμαστε να διερευνήσουμε αφ’ ενός το ζήτημα της διαλεκτικής συγκρότησης του υποκειμένου και τους όρους της αυτονομίας του, και αφ’ ετέρου να αποτιμήσουμε εν συνόλω την αμφίσημη αυτή θεώρηση του Φρόυντ.","The present essay is primarily concerned with the terms under which the Freudian subject is constituted. This paper takes into consideration that the Freudian work is mainly divided into two separate periods: the first one (1895-1919) where the unconscious part of the human psyche rises and the second one (1920-1939) where the death instincts are introduced thus leading to the formation of the cultural Superego. In this study, merely through psychoanalytic concepts, we are compelled to reconstruct ourselves a subject theory, taking into account that such a theory is not already present in the Freudian work per se. In opposition to what the philosophical tradition of his time seems to discuss, the Freudian perspective refuses to comprehend the subject solely as an agent of Reason. Freud introduces the unconscious, which seems to be established through the elaboration of the dream. The unconscious is now located right to the centre of the human psyche and appears to be the main cause of its developments. This particular distinction of the human psyche between the conscious and the unconscious now brings forth the matter of a dialectical constitution of the subject, since in this perspective the subject is defined mainly through the intermediation of these systems. In this context we attempt to investigate on the one hand the question of a dialectical formation of the subject as well as the terms of his autonomy, and on the other hand we evaluate this ambiguous Freudian theory as a whole."],"dc:identifier":["uoadl:2271938","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2271938"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Η Έννοια του Υποκειμένου και τα Όρια της Αυτονομίας του στο έργο του Sigmund Freud."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:05Z"}