{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2279677"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2279677","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"\"Επίδραση της αυξημένης αλατότητας των εισερχόμενων ατλαντικών νερών στη δυναμική και τα χαρακτηριστικά της Μεσογείου θάλασσας (μελέτη με χρήση αριθμητικού μοντέλου)\"","abstract":"Η Μεσόγειος θάλασσα αποτελεί περιοχή μείζονος ενδιαφέροντος λόγω του ρόλου της στην παγκόσμια κυκλοφορία. Την τελευταία δεκαετία έχουν παρατηρηθεί αλλαγές στα θερμοαλατικά χαρακτηριστικά των, εισερχομένων διαμέσου του στενού του Γιβραλτάρ στη Μεσόγειο θάλασσα, Ατλαντικών νερών (AW). Στην παρούσα μελέτη εξετάστηκε ο τρόπος απόκρισης της Μεσογείου θάλασσας στην αύξηση αλατότητας των AW με τη βοήθεια αριθμητικών προσομοιώσεων. Με τη χρήση ωκεανογραφικού αριθμητικού μοντέλου POM (Princeton Ocean Model) πραγματοποιήθηκαν δύο πειράματα με χρόνο ολοκλήρωσης τα 40 χρόνια: 1) πείραμα αναφοράς προκειμένου να αποκτήσουμε ένα προϊόν προς σύγκριση και 2) πείραμα στο οποίο η αλατότητα αυξάνεται στο δυτικό όριο της Μεσογείου κατά 0.04 year-1 κάθε έτος. Από τη σύγκριση των διαφορών των δύο πειραμάτων παρατηρούνται καθ όλο το βάθος της λεκάνης αύξηση της αλατότητας (μέγιστο +0.3 στα 0-100m), μείωση της θερμοκρασίας (μέγιστο -0.1⁰C στα 100m-400m) καθώς και αύξηση της πυκνότητας (μέγιστο +0.2Kg/m3 στα 0-100m). Η κυκλοφορία παρουσιάζει μικρές, αλλά αξιοσημείωτες μετατοπίσεις των κυκλοφοριακών σχηματισμών, εντονότερες στο δυτικό τμήμα της λεκάνης. Η δυτική Μεσόγειος στα πειράματά μας αποκρίνεται ταχύτερα επιφανειακά και κατά βάθος, συγκριτικά με την ανατολική Μεσόγειο, καθώς όχι μόνο βρίσκεται πλησιέστερα στο Γιβραλτάρ, αλλά και λόγω πιθανής ενίσχυσης του μηχανισμού δημιουργίας πυκνών νερών στον κόλπο του Λέοντα. Στο πείραμα αυξημένης αλατότητας τα θερμοαλατικά χαρακτηριστικά και η κυκλοφορία της Μεσογείου θάλασσας εμφανίζονται σαφώς διαφοροποιημένα μετά από μόλις 40 χρόνια. Δεδομένου του ρόλου της στην παγκόσμια θερμοαλατική κυκλοφορία και των αποτελεσμάτων αυτής της εργασίας, η νέα κατάσταση στην οποία οδηγείται η Μεσόγειος θάλασσα είναι πιθανόν να προκαλέσει μακροπρόθεσμα μεταβολές και στον παγκόσμιο ωκεανό.","abstract_html":"Η Μεσόγειος θάλασσα αποτελεί περιοχή μείζονος ενδιαφέροντος λόγω του ρόλου της στην παγκόσμια κυκλοφορία. Την τελευταία δεκαετία έχουν παρατηρηθεί αλλαγές στα θερμοαλατικά χαρακτηριστικά των, εισερχομένων διαμέσου του στενού του Γιβραλτάρ στη Μεσόγειο θάλασσα, Ατλαντικών νερών (AW). Στην παρούσα μελέτη εξετάστηκε ο τρόπος απόκρισης της Μεσογείου θάλασσας στην αύξηση αλατότητας των AW με τη βοήθεια αριθμητικών προσομοιώσεων. Με τη χρήση ωκεανογραφικού αριθμητικού μοντέλου POM (Princeton Ocean Model) πραγματοποιήθηκαν δύο πειράματα με χρόνο ολοκλήρωσης τα 40 χρόνια: 1) πείραμα αναφοράς προκειμένου να αποκτήσουμε ένα προϊόν προς σύγκριση και 2) πείραμα στο οποίο η αλατότητα αυξάνεται στο δυτικό όριο της Μεσογείου κατά 0.04 year-1 κάθε έτος. Από τη σύγκριση των διαφορών των δύο πειραμάτων παρατηρούνται καθ όλο το βάθος της λεκάνης αύξηση της αλατότητας (μέγιστο +0.3 στα 0-100m), μείωση της θερμοκρασίας (μέγιστο -0.1⁰C στα 100m-400m) καθώς και αύξηση της πυκνότητας (μέγιστο +0.2Kg/m3 στα 0-100m). Η κυκλοφορία παρουσιάζει μικρές, αλλά αξιοσημείωτες μετατοπίσεις των κυκλοφοριακών σχηματισμών, εντονότερες στο δυτικό τμήμα της λεκάνης. Η δυτική Μεσόγειος στα πειράματά μας αποκρίνεται ταχύτερα επιφανειακά και κατά βάθος, συγκριτικά με την ανατολική Μεσόγειο, καθώς όχι μόνο βρίσκεται πλησιέστερα στο Γιβραλτάρ, αλλά και λόγω πιθανής ενίσχυσης του μηχανισμού δημιουργίας πυκνών νερών στον κόλπο του Λέοντα. Στο πείραμα αυξημένης αλατότητας τα θερμοαλατικά χαρακτηριστικά και η κυκλοφορία της Μεσογείου θάλασσας εμφανίζονται σαφώς διαφοροποιημένα μετά από μόλις 40 χρόνια. Δεδομένου του ρόλου της στην παγκόσμια θερμοαλατική κυκλοφορία και των αποτελεσμάτων αυτής της εργασίας, η νέα κατάσταση στην οποία οδηγείται η Μεσόγειος θάλασσα είναι πιθανόν να προκαλέσει μακροπρόθεσμα μεταβολές και στον παγκόσμιο ωκεανό.","abstract_has_math":false,"creators":["Βασσάλος Κωνσταντίνος","Vassalos Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:30:05Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2279677"],"render_values":[{"text":"uoadl:2279677","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2279677","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2279677","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2279677","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βασσάλος Κωνσταντίνος","Vassalos Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2279677","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2279677"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Μεσόγειος θάλασσα αποτελεί περιοχή μείζονος ενδιαφέροντος λόγω του ρόλου της στην παγκόσμια κυκλοφορία. Την τελευταία δεκαετία έχουν παρατηρηθεί αλλαγές στα θερμοαλατικά χαρακτηριστικά των, εισερχομένων διαμέσου του στενού του Γιβραλτάρ στη Μεσόγειο θάλασσα, Ατλαντικών νερών (AW). Στην παρούσα μελέτη εξετάστηκε ο τρόπος απόκρισης της Μεσογείου θάλασσας στην αύξηση αλατότητας των AW με τη βοήθεια αριθμητικών προσομοιώσεων. Με τη χρήση ωκεανογραφικού αριθμητικού μοντέλου POM (Princeton Ocean Model) πραγματοποιήθηκαν δύο πειράματα με χρόνο ολοκλήρωσης τα 40 χρόνια: 1) πείραμα αναφοράς προκειμένου να αποκτήσουμε ένα προϊόν προς σύγκριση και 2) πείραμα στο οποίο η αλατότητα αυξάνεται στο δυτικό όριο της Μεσογείου κατά 0.04 year-1 κάθε έτος. Από τη σύγκριση των διαφορών των δύο πειραμάτων παρατηρούνται καθ όλο το βάθος της λεκάνης αύξηση της αλατότητας (μέγιστο +0.3 στα 0-100m), μείωση της θερμοκρασίας (μέγιστο -0.1⁰C στα 100m-400m) καθώς και αύξηση της πυκνότητας (μέγιστο +0.2Kg/m3 στα 0-100m). Η κυκλοφορία παρουσιάζει μικρές, αλλά αξιοσημείωτες μετατοπίσεις των κυκλοφοριακών σχηματισμών, εντονότερες στο δυτικό τμήμα της λεκάνης. Η δυτική Μεσόγειος στα πειράματά μας αποκρίνεται ταχύτερα επιφανειακά και κατά βάθος, συγκριτικά με την ανατολική Μεσόγειο, καθώς όχι μόνο βρίσκεται πλησιέστερα στο Γιβραλτάρ, αλλά και λόγω πιθανής ενίσχυσης του μηχανισμού δημιουργίας πυκνών νερών στον κόλπο του Λέοντα. Στο πείραμα αυξημένης αλατότητας τα θερμοαλατικά χαρακτηριστικά και η κυκλοφορία της Μεσογείου θάλασσας εμφανίζονται σαφώς διαφοροποιημένα μετά από μόλις 40 χρόνια. Δεδομένου του ρόλου της στην παγκόσμια θερμοαλατική κυκλοφορία και των αποτελεσμάτων αυτής της εργασίας, η νέα κατάσταση στην οποία οδηγείται η Μεσόγειος θάλασσα είναι πιθανόν να προκαλέσει μακροπρόθεσμα μεταβολές και στον παγκόσμιο ωκεανό.","The Mediterranean Sea is an area of great interest mainly because of its role in the global thermohaline circulation. Observations over the last decade show changes in the thermohaline characteristics of the incoming, through the Strait of Gibraltar, Atlantic waters (AW). This work studies the response of the Mediterranean Sea to the continuously increased salinity of the AW through numerical simulations. We use POM (Princeton Ocean Model) to conduct two experiments with runtime of 40 years: 1) the Reference experiment and 2) the increased salinity experiment in which we increase salinity in the western boundary of the Mediterranean by 0.04 yr-1. The differences between the two experiments show a salinity increase (maximum of +0.3 in 0-100m), a decrease in temperature (maximum -0.1⁰C in 100m-400m) and a density increase (maximum +0.2Kg/m3 in 0-100m) throughout the whole water column. Circulation shows small, but notable displacements of cyclonic/anti-cyclonic features, which appear to be more prominent in the western part of the basin. Western Mediterranean seems to respond to the salinity changes faster than the Eastern Mediterranean, both at the surface and at depth, not only because it is adjacent to Gibraltar but also because of the possible intensification of the deep water formation mechanism located in the Gulf of Lions. Increased salinity experience shows significant changes in the thermohaline characteristics and circulation compared to the reference experience after only 40 years. Given the role of the Mediterranean Sea in the global thermohaline circulation and considering the result of this work, the new state in which the Mediterranean is showing after 40 years should probably affect the long term changes of the global ocean under a changing climate."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["\"Επίδραση της αυξημένης αλατότητας των εισερχόμενων ατλαντικών νερών στη δυναμική και τα χαρακτηριστικά της Μεσογείου θάλασσας (μελέτη με χρήση αριθμητικού μοντέλου)\""]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βασσάλος Κωνσταντίνος","Vassalos Konstantinos"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Η Μεσόγειος θάλασσα αποτελεί περιοχή μείζονος ενδιαφέροντος λόγω του ρόλου της στην παγκόσμια κυκλοφορία. Την τελευταία δεκαετία έχουν παρατηρηθεί αλλαγές στα θερμοαλατικά χαρακτηριστικά των, εισερχομένων διαμέσου του στενού του Γιβραλτάρ στη Μεσόγειο θάλασσα, Ατλαντικών νερών (AW). Στην παρούσα μελέτη εξετάστηκε ο τρόπος απόκρισης της Μεσογείου θάλασσας στην αύξηση αλατότητας των AW με τη βοήθεια αριθμητικών προσομοιώσεων. Με τη χρήση ωκεανογραφικού αριθμητικού μοντέλου POM (Princeton Ocean Model) πραγματοποιήθηκαν δύο πειράματα με χρόνο ολοκλήρωσης τα 40 χρόνια: 1) πείραμα αναφοράς προκειμένου να αποκτήσουμε ένα προϊόν προς σύγκριση και 2) πείραμα στο οποίο η αλατότητα αυξάνεται στο δυτικό όριο της Μεσογείου κατά 0.04 year-1 κάθε έτος. Από τη σύγκριση των διαφορών των δύο πειραμάτων παρατηρούνται καθ όλο το βάθος της λεκάνης αύξηση της αλατότητας (μέγιστο +0.3 στα 0-100m), μείωση της θερμοκρασίας (μέγιστο -0.1⁰C στα 100m-400m) καθώς και αύξηση της πυκνότητας (μέγιστο +0.2Kg/m3 στα 0-100m). Η κυκλοφορία παρουσιάζει μικρές, αλλά αξιοσημείωτες μετατοπίσεις των κυκλοφοριακών σχηματισμών, εντονότερες στο δυτικό τμήμα της λεκάνης. Η δυτική Μεσόγειος στα πειράματά μας αποκρίνεται ταχύτερα επιφανειακά και κατά βάθος, συγκριτικά με την ανατολική Μεσόγειο, καθώς όχι μόνο βρίσκεται πλησιέστερα στο Γιβραλτάρ, αλλά και λόγω πιθανής ενίσχυσης του μηχανισμού δημιουργίας πυκνών νερών στον κόλπο του Λέοντα. Στο πείραμα αυξημένης αλατότητας τα θερμοαλατικά χαρακτηριστικά και η κυκλοφορία της Μεσογείου θάλασσας εμφανίζονται σαφώς διαφοροποιημένα μετά από μόλις 40 χρόνια. Δεδομένου του ρόλου της στην παγκόσμια θερμοαλατική κυκλοφορία και των αποτελεσμάτων αυτής της εργασίας, η νέα κατάσταση στην οποία οδηγείται η Μεσόγειος θάλασσα είναι πιθανόν να προκαλέσει μακροπρόθεσμα μεταβολές και στον παγκόσμιο ωκεανό.","The Mediterranean Sea is an area of great interest mainly because of its role in the global thermohaline circulation. Observations over the last decade show changes in the thermohaline characteristics of the incoming, through the Strait of Gibraltar, Atlantic waters (AW). This work studies the response of the Mediterranean Sea to the continuously increased salinity of the AW through numerical simulations. We use POM (Princeton Ocean Model) to conduct two experiments with runtime of 40 years: 1) the Reference experiment and 2) the increased salinity experiment in which we increase salinity in the western boundary of the Mediterranean by 0.04 yr-1. The differences between the two experiments show a salinity increase (maximum of +0.3 in 0-100m), a decrease in temperature (maximum -0.1⁰C in 100m-400m) and a density increase (maximum +0.2Kg/m3 in 0-100m) throughout the whole water column. Circulation shows small, but notable displacements of cyclonic/anti-cyclonic features, which appear to be more prominent in the western part of the basin. Western Mediterranean seems to respond to the salinity changes faster than the Eastern Mediterranean, both at the surface and at depth, not only because it is adjacent to Gibraltar but also because of the possible intensification of the deep water formation mechanism located in the Gulf of Lions. Increased salinity experience shows significant changes in the thermohaline characteristics and circulation compared to the reference experience after only 40 years. Given the role of the Mediterranean Sea in the global thermohaline circulation and considering the result of this work, the new state in which the Mediterranean is showing after 40 years should probably affect the long term changes of the global ocean under a changing climate."],"dc:identifier":["uoadl:2279677","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2279677"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["\"Επίδραση της αυξημένης αλατότητας των εισερχόμενων ατλαντικών νερών στη δυναμική και τα χαρακτηριστικά της Μεσογείου θάλασσας (μελέτη με χρήση αριθμητικού μοντέλου)\""],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:05Z"}