{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2304478"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2304478","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εκτίμηση της έντασης του πόνου ασθενών υποβαλλόμενων σε διακερκιδικό στεφανιογραφικό έλεγχο σε σχέση με το είδος του τοπικού αναισθητικού","abstract":"Εισαγωγή: Η χρήση της κερκιδικής αρτηρίας για διενέργεια αριστερού καρδιακού καθετηριασμού, είναι συνεχώς αυξανόμενη. Η ένταση του πόνου κατά την παρακέντηση της αρτηρίας, παίζει ρόλο στην ικανοποίηση του ασθενούς και στην καλύτερη πορεία της εξέτασης. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να συγκριθεί η ένταση του πόνου στο σημείο παρακέντησης της κερκιδικής αρτηρίας σε ασθενείς που υποβάλλονται σε στεφανιογραφικό έλεγχο, με τη χρήση δύο διαφορετικών τοπικών αναισθητικών (κρέμας EMLA και ενέσιμης λιδοκαΐνης). Υλικό και μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 444 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε διακερκιδική στεφανιαία αγγειογραφία. Η ένταση του πόνου αξιολογήθηκε σύμφωνα με την οπτική αναλογική κλίμακα μέτρησης πόνου (VAS), αμέσως μετά την παρακέντηση και 30 λεπτά μετά την αφαίρεση του θηκαριού. Η στατιστική ανάλυση έγινε με την χρήση του στατιστικού προγράμματος SPSS 18.0 (SPSS Inc.Chicago, IL, USA). Αποτελέσματα: Από τους συμμετέχοντες στη μελέτη το 73,0% ήταν άνδρες. Όσον αφορά τους άνδρες, δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην ένταση του πόνου κατά την παρακέντηση μεταξύ της ομάδας της EMLA (4,8±1,0) και της ομάδας της υποδόριας λιδοκαΐνης (4,8±1,2) (p=0,921). Ομοίως, όσον αφορά τις γυναίκες δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην ένταση του πόνου κατά την παρακέντηση μεταξύ της ομάδας της EMLA (4,9±1,0) και της ομάδας της υποδόριας λιδοκαΐνης (4,8±1,2) (p=0,592). 30 λεπτά μετά την εξέταση, ο πόνος στο 97,4% των ασθενών ήταν μηδενικός. Επιθυμία επανάληψης της εξέτασης με την ίδια τεχνική αναισθησίας, δήλωσε το 90,2% της ομάδας της EMLA και το 79,0% της ομάδας της λιδοκαΐνης. Συμπεράσματα: Η χρήση των δύο τοπικών αναισθητικών είναι το ίδιο αποτελεσματική από άποψη πόνου και ικανοποίησης των ασθενών.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η χρήση της κερκιδικής αρτηρίας για διενέργεια αριστερού καρδιακού καθετηριασμού, είναι συνεχώς αυξανόμενη. Η ένταση του πόνου κατά την παρακέντηση της αρτηρίας, παίζει ρόλο στην ικανοποίηση του ασθενούς και στην καλύτερη πορεία της εξέτασης. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να συγκριθεί η ένταση του πόνου στο σημείο παρακέντησης της κερκιδικής αρτηρίας σε ασθενείς που υποβάλλονται σε στεφανιογραφικό έλεγχο, με τη χρήση δύο διαφορετικών τοπικών αναισθητικών (κρέμας EMLA και ενέσιμης λιδοκαΐνης). Υλικό και μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 444 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε διακερκιδική στεφανιαία αγγειογραφία. Η ένταση του πόνου αξιολογήθηκε σύμφωνα με την οπτική αναλογική κλίμακα μέτρησης πόνου (VAS), αμέσως μετά την παρακέντηση και 30 λεπτά μετά την αφαίρεση του θηκαριού. Η στατιστική ανάλυση έγινε με την χρήση του στατιστικού προγράμματος SPSS 18.0 (SPSS Inc.Chicago, IL, USA). Αποτελέσματα: Από τους συμμετέχοντες στη μελέτη το 73,0% ήταν άνδρες. Όσον αφορά τους άνδρες, δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην ένταση του πόνου κατά την παρακέντηση μεταξύ της ομάδας της EMLA (4,8±1,0) και της ομάδας της υποδόριας λιδοκαΐνης (4,8±1,2) (p=0,921). Ομοίως, όσον αφορά τις γυναίκες δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην ένταση του πόνου κατά την παρακέντηση μεταξύ της ομάδας της EMLA (4,9±1,0) και της ομάδας της υποδόριας λιδοκαΐνης (4,8±1,2) (p=0,592). 30 λεπτά μετά την εξέταση, ο πόνος στο 97,4% των ασθενών ήταν μηδενικός. Επιθυμία επανάληψης της εξέτασης με την ίδια τεχνική αναισθησίας, δήλωσε το 90,2% της ομάδας της EMLA και το 79,0% της ομάδας της λιδοκαΐνης. Συμπεράσματα: Η χρήση των δύο τοπικών αναισθητικών είναι το ίδιο αποτελεσματική από άποψη πόνου και ικανοποίησης των ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Στασινοπούλου Αγγελική","Stasinopoulou Aggeliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:30:12Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2304478"],"render_values":[{"text":"uoadl:2304478","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2304478","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2304478","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2304478","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Στασινοπούλου Αγγελική","Stasinopoulou Aggeliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2304478","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2304478"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η χρήση της κερκιδικής αρτηρίας για διενέργεια αριστερού καρδιακού καθετηριασμού, είναι συνεχώς αυξανόμενη. Η ένταση του πόνου κατά την παρακέντηση της αρτηρίας, παίζει ρόλο στην ικανοποίηση του ασθενούς και στην καλύτερη πορεία της εξέτασης. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να συγκριθεί η ένταση του πόνου στο σημείο παρακέντησης της κερκιδικής αρτηρίας σε ασθενείς που υποβάλλονται σε στεφανιογραφικό έλεγχο, με τη χρήση δύο διαφορετικών τοπικών αναισθητικών (κρέμας EMLA και ενέσιμης λιδοκαΐνης). Υλικό και μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 444 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε διακερκιδική στεφανιαία αγγειογραφία. Η ένταση του πόνου αξιολογήθηκε σύμφωνα με την οπτική αναλογική κλίμακα μέτρησης πόνου (VAS), αμέσως μετά την παρακέντηση και 30 λεπτά μετά την αφαίρεση του θηκαριού. Η στατιστική ανάλυση έγινε με την χρήση του στατιστικού προγράμματος SPSS 18.0 (SPSS Inc.Chicago, IL, USA). Αποτελέσματα: Από τους συμμετέχοντες στη μελέτη το 73,0% ήταν άνδρες. Όσον αφορά τους άνδρες, δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην ένταση του πόνου κατά την παρακέντηση μεταξύ της ομάδας της EMLA (4,8±1,0) και της ομάδας της υποδόριας λιδοκαΐνης (4,8±1,2) (p=0,921). Ομοίως, όσον αφορά τις γυναίκες δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην ένταση του πόνου κατά την παρακέντηση μεταξύ της ομάδας της EMLA (4,9±1,0) και της ομάδας της υποδόριας λιδοκαΐνης (4,8±1,2) (p=0,592). 30 λεπτά μετά την εξέταση, ο πόνος στο 97,4% των ασθενών ήταν μηδενικός. Επιθυμία επανάληψης της εξέτασης με την ίδια τεχνική αναισθησίας, δήλωσε το 90,2% της ομάδας της EMLA και το 79,0% της ομάδας της λιδοκαΐνης. Συμπεράσματα: Η χρήση των δύο τοπικών αναισθητικών είναι το ίδιο αποτελεσματική από άποψη πόνου και ικανοποίησης των ασθενών.","Introduction: The use of the radial artery for left cardiac catheterization is constantly increasing. The intensity of pain during arterial puncture plays a role in patient satisfaction and the optimal conduct of the procedure. Aim of the study: The aim of the present study is to compare the intensity of pain at the radial artery puncture site in patients undergoing coronary catheterization, using two different local anesthetics (EMLA cream and injectable lidocaine). Materials and Methods: The study sample consisted of 444 patients who underwent transradial coronary angiography. Pain intensity was evaluated using the visual analog scale (VAS) immediately after puncture and 30 minutes after the sheath was removed. The statistical analysis was made using the SPSS 18.0 statistical program (SPSS Inc.Chicago, IL, USA). Results: Among the participants in the study, 73.0% were men. Among men, there was no statistically significant difference in pain intensity during arterial puncture between the EMLA group (4.8 ± 1.0) and the subcutaneous lidocaine group (4.8 ± 1.2) (p = 0.921 ). Similarly, among women, there was no statistically significant difference in pain intensity during arterial puncture between the EMLA group (4.9 ± 1.0) and the subcutaneous lidocaine group (4.8 ± 1.2) (p = 0.592). 30 minutes after the examination, the pain was zero in 97.4% of the patients. The will to repeat the examination with the same anesthetic technique, was 90.2% in the EMLA group and 79.0% in the lidocaine group. Conclusions: The use of the two local anesthetics is as effective in terms of pain and patient satisfaction."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εκτίμηση της έντασης του πόνου ασθενών υποβαλλόμενων σε διακερκιδικό στεφανιογραφικό έλεγχο σε σχέση με το είδος του τοπικού αναισθητικού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Στασινοπούλου Αγγελική","Stasinopoulou Aggeliki"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η χρήση της κερκιδικής αρτηρίας για διενέργεια αριστερού καρδιακού καθετηριασμού, είναι συνεχώς αυξανόμενη. Η ένταση του πόνου κατά την παρακέντηση της αρτηρίας, παίζει ρόλο στην ικανοποίηση του ασθενούς και στην καλύτερη πορεία της εξέτασης. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να συγκριθεί η ένταση του πόνου στο σημείο παρακέντησης της κερκιδικής αρτηρίας σε ασθενείς που υποβάλλονται σε στεφανιογραφικό έλεγχο, με τη χρήση δύο διαφορετικών τοπικών αναισθητικών (κρέμας EMLA και ενέσιμης λιδοκαΐνης). Υλικό και μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 444 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε διακερκιδική στεφανιαία αγγειογραφία. Η ένταση του πόνου αξιολογήθηκε σύμφωνα με την οπτική αναλογική κλίμακα μέτρησης πόνου (VAS), αμέσως μετά την παρακέντηση και 30 λεπτά μετά την αφαίρεση του θηκαριού. Η στατιστική ανάλυση έγινε με την χρήση του στατιστικού προγράμματος SPSS 18.0 (SPSS Inc.Chicago, IL, USA). Αποτελέσματα: Από τους συμμετέχοντες στη μελέτη το 73,0% ήταν άνδρες. Όσον αφορά τους άνδρες, δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην ένταση του πόνου κατά την παρακέντηση μεταξύ της ομάδας της EMLA (4,8±1,0) και της ομάδας της υποδόριας λιδοκαΐνης (4,8±1,2) (p=0,921). Ομοίως, όσον αφορά τις γυναίκες δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην ένταση του πόνου κατά την παρακέντηση μεταξύ της ομάδας της EMLA (4,9±1,0) και της ομάδας της υποδόριας λιδοκαΐνης (4,8±1,2) (p=0,592). 30 λεπτά μετά την εξέταση, ο πόνος στο 97,4% των ασθενών ήταν μηδενικός. Επιθυμία επανάληψης της εξέτασης με την ίδια τεχνική αναισθησίας, δήλωσε το 90,2% της ομάδας της EMLA και το 79,0% της ομάδας της λιδοκαΐνης. Συμπεράσματα: Η χρήση των δύο τοπικών αναισθητικών είναι το ίδιο αποτελεσματική από άποψη πόνου και ικανοποίησης των ασθενών.","Introduction: The use of the radial artery for left cardiac catheterization is constantly increasing. The intensity of pain during arterial puncture plays a role in patient satisfaction and the optimal conduct of the procedure. Aim of the study: The aim of the present study is to compare the intensity of pain at the radial artery puncture site in patients undergoing coronary catheterization, using two different local anesthetics (EMLA cream and injectable lidocaine). Materials and Methods: The study sample consisted of 444 patients who underwent transradial coronary angiography. Pain intensity was evaluated using the visual analog scale (VAS) immediately after puncture and 30 minutes after the sheath was removed. The statistical analysis was made using the SPSS 18.0 statistical program (SPSS Inc.Chicago, IL, USA). Results: Among the participants in the study, 73.0% were men. Among men, there was no statistically significant difference in pain intensity during arterial puncture between the EMLA group (4.8 ± 1.0) and the subcutaneous lidocaine group (4.8 ± 1.2) (p = 0.921 ). Similarly, among women, there was no statistically significant difference in pain intensity during arterial puncture between the EMLA group (4.9 ± 1.0) and the subcutaneous lidocaine group (4.8 ± 1.2) (p = 0.592). 30 minutes after the examination, the pain was zero in 97.4% of the patients. The will to repeat the examination with the same anesthetic technique, was 90.2% in the EMLA group and 79.0% in the lidocaine group. Conclusions: The use of the two local anesthetics is as effective in terms of pain and patient satisfaction."],"dc:identifier":["uoadl:2304478","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2304478"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εκτίμηση της έντασης του πόνου ασθενών υποβαλλόμενων σε διακερκιδικό στεφανιογραφικό έλεγχο σε σχέση με το είδος του τοπικού αναισθητικού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:12Z"}