{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2308764"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2308764","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαταραχές ύπνου σε ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση","abstract":"Εισαγωγή: Οι διαταραχές του ύπνου επηρεάζουν δυσμενώς τον κίνδυνο εμφάνισης ασθενειών και συμβάλλουν στη θνητότητα από οποιοδήποτε αίτιο. Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση εμφανίζουν υψηλά ποσοστά διαταραχών ύπνου. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση των διαταραχών ύπνου σε νεφροπαθείς ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση. Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για μία συγχρονική μελέτη που διενεργήθηκε σε 120 ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση. Ως κύρια εργαλεία της έρευνας χρησιμοποιήθηκαν η Κλίμακα Αϋπνίας Αθηνών (Athens Insomnia Scale), το ερωτηματολόγιο του Βερολίνου και το ερωτηματολόγιο RLS (Restless Leg Syndrome, Σύνδρομο ανήσυχων ποδιών). Αποτελέσματα: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 120 ασθενείς ηλικίας 68,1±14,1 έτη, εκ των οποίων 82 (68,3%) ήταν άνδρες και 38 (31,7%) γυναίκες. Αναφορικά με το σύνδρομο ανήσυχων ποδιών, 45 (37,5%) ασθενείς δεν είχαν το σύνδρομο, 35 (29,2%) ασθενείς είχαν μέτριου βαθμού, 23 (19,2%) ήπιου βαθμού, 12 (10%) σοβαρού βαθμού και 5 (4,2%) πολύ σοβαρού βαθμού. Οι ασθενείς με πολύ καθυστερημένη επέλευση ύπνου ήταν σημαντικά μεγαλύτερης ηλικίας (p=0,019) και ελάμβαναν σε σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό αναλγητικά (p=0.013). Όσο αυξάνεται η ηλικία και η λήψη αναλγητικών φαρμάκων τόσο καθυστερεί η επέλευση ύπνου των ασθενών. Οι ασθενείς με έντονο πρόβλημα αφυπνίσεων κατά τη διάρκεια της νύχτας ήταν σημαντικά μεγαλύτερης ηλικίας (p=0,005), είχαν σημαντικά μικρότερο δείκτη μάζας σώματος (p=0,001), σημαντικά μικρότερο εκπαιδευτικό επίπεδο (p=0,013), ενώ ελάμβαναν σε σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό φαρμακευτική αγωγή (p=0,002). Οι ασθενείς που είχαν πολύ ανεπαρκή διάρκεια ύπνου ήταν σημαντικά μεγαλύτερης ηλικίας (p=0,025), ελάμβαναν σε σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό αναλγητικά (p=0,001), υπναγωγά (p=0,003), αντιϋπερτασικά (p=0,005) και ινσουλίνη (p=0,015) και είχαν σημαντικά πιο σοβαρό σύνδρομο ανήσυχων ποδιών (p=0,047). Συμπεράσματα: Οι διαταραχές ύπνου αποτελούν συχνά συμπτώματα μεταξύ των ασθενών που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση. Το σύνδρομο ανήσυχων ποδιών εμφανίζεται με μικρότερη συχνότητα μεταξύ των ασθενών που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση, αποτελεί όμως σημαντικό πρόβλημα για τους ασθενείς. Οι θεράποντες ιατροί οφείλουν να εκτιμούν τις διαταραχές ύπνου στους ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση με τη χρήση ερωτηματολογίων, ώστε να τους προωθούν για μελέτη ύπνου και, αφού επιβεβαιώσουν την ύπαρξη των διαταραχών, να τις αντιμετωπίζουν με φαρμακευτική αγωγή, με την παραπομπή σε εξειδικευμένο ψυχίατρο ή ψυχολόγο ανάλογα με το μέγεθος του προβλήματος. Λέξεις κλειδιά: ασθενείς, αιμοκάθαρση, ύπνος, αυπνία, σύνδρομο ανήσυχων.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι διαταραχές του ύπνου επηρεάζουν δυσμενώς τον κίνδυνο εμφάνισης ασθενειών και συμβάλλουν στη θνητότητα από οποιοδήποτε αίτιο. Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση εμφανίζουν υψηλά ποσοστά διαταραχών ύπνου. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση των διαταραχών ύπνου σε νεφροπαθείς ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση. Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για μία συγχρονική μελέτη που διενεργήθηκε σε 120 ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση. Ως κύρια εργαλεία της έρευνας χρησιμοποιήθηκαν η Κλίμακα Αϋπνίας Αθηνών (Athens Insomnia Scale), το ερωτηματολόγιο του Βερολίνου και το ερωτηματολόγιο RLS (Restless Leg Syndrome, Σύνδρομο ανήσυχων ποδιών). Αποτελέσματα: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 120 ασθενείς ηλικίας 68,1±14,1 έτη, εκ των οποίων 82 (68,3%) ήταν άνδρες και 38 (31,7%) γυναίκες. Αναφορικά με το σύνδρομο ανήσυχων ποδιών, 45 (37,5%) ασθενείς δεν είχαν το σύνδρομο, 35 (29,2%) ασθενείς είχαν μέτριου βαθμού, 23 (19,2%) ήπιου βαθμού, 12 (10%) σοβαρού βαθμού και 5 (4,2%) πολύ σοβαρού βαθμού. Οι ασθενείς με πολύ καθυστερημένη επέλευση ύπνου ήταν σημαντικά μεγαλύτερης ηλικίας (p=0,019) και ελάμβαναν σε σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό αναλγητικά (p=0.013). Όσο αυξάνεται η ηλικία και η λήψη αναλγητικών φαρμάκων τόσο καθυστερεί η επέλευση ύπνου των ασθενών. Οι ασθενείς με έντονο πρόβλημα αφυπνίσεων κατά τη διάρκεια της νύχτας ήταν σημαντικά μεγαλύτερης ηλικίας (p=0,005), είχαν σημαντικά μικρότερο δείκτη μάζας σώματος (p=0,001), σημαντικά μικρότερο εκπαιδευτικό επίπεδο (p=0,013), ενώ ελάμβαναν σε σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό φαρμακευτική αγωγή (p=0,002). Οι ασθενείς που είχαν πολύ ανεπαρκή διάρκεια ύπνου ήταν σημαντικά μεγαλύτερης ηλικίας (p=0,025), ελάμβαναν σε σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό αναλγητικά (p=0,001), υπναγωγά (p=0,003), αντιϋπερτασικά (p=0,005) και ινσουλίνη (p=0,015) και είχαν σημαντικά πιο σοβαρό σύνδρομο ανήσυχων ποδιών (p=0,047). Συμπεράσματα: Οι διαταραχές ύπνου αποτελούν συχνά συμπτώματα μεταξύ των ασθενών που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση. Το σύνδρομο ανήσυχων ποδιών εμφανίζεται με μικρότερη συχνότητα μεταξύ των ασθενών που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση, αποτελεί όμως σημαντικό πρόβλημα για τους ασθενείς. Οι θεράποντες ιατροί οφείλουν να εκτιμούν τις διαταραχές ύπνου στους ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση με τη χρήση ερωτηματολογίων, ώστε να τους προωθούν για μελέτη ύπνου και, αφού επιβεβαιώσουν την ύπαρξη των διαταραχών, να τις αντιμετωπίζουν με φαρμακευτική αγωγή, με την παραπομπή σε εξειδικευμένο ψυχίατρο ή ψυχολόγο ανάλογα με το μέγεθος του προβλήματος. Λέξεις κλειδιά: ασθενείς, αιμοκάθαρση, ύπνος, αυπνία, σύνδρομο ανήσυχων.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκόβαρη Μαρία","Gkovari Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:30:12Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2308764"],"render_values":[{"text":"uoadl:2308764","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2308764","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2308764","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2308764","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκόβαρη Μαρία","Gkovari Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2308764","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2308764"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι διαταραχές του ύπνου επηρεάζουν δυσμενώς τον κίνδυνο εμφάνισης ασθενειών και συμβάλλουν στη θνητότητα από οποιοδήποτε αίτιο. Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση εμφανίζουν υψηλά ποσοστά διαταραχών ύπνου. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση των διαταραχών ύπνου σε νεφροπαθείς ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση. Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για μία συγχρονική μελέτη που διενεργήθηκε σε 120 ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση. Ως κύρια εργαλεία της έρευνας χρησιμοποιήθηκαν η Κλίμακα Αϋπνίας Αθηνών (Athens Insomnia Scale), το ερωτηματολόγιο του Βερολίνου και το ερωτηματολόγιο RLS (Restless Leg Syndrome, Σύνδρομο ανήσυχων ποδιών). Αποτελέσματα: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 120 ασθενείς ηλικίας 68,1±14,1 έτη, εκ των οποίων 82 (68,3%) ήταν άνδρες και 38 (31,7%) γυναίκες. Αναφορικά με το σύνδρομο ανήσυχων ποδιών, 45 (37,5%) ασθενείς δεν είχαν το σύνδρομο, 35 (29,2%) ασθενείς είχαν μέτριου βαθμού, 23 (19,2%) ήπιου βαθμού, 12 (10%) σοβαρού βαθμού και 5 (4,2%) πολύ σοβαρού βαθμού. Οι ασθενείς με πολύ καθυστερημένη επέλευση ύπνου ήταν σημαντικά μεγαλύτερης ηλικίας (p=0,019) και ελάμβαναν σε σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό αναλγητικά (p=0.013). Όσο αυξάνεται η ηλικία και η λήψη αναλγητικών φαρμάκων τόσο καθυστερεί η επέλευση ύπνου των ασθενών. Οι ασθενείς με έντονο πρόβλημα αφυπνίσεων κατά τη διάρκεια της νύχτας ήταν σημαντικά μεγαλύτερης ηλικίας (p=0,005), είχαν σημαντικά μικρότερο δείκτη μάζας σώματος (p=0,001), σημαντικά μικρότερο εκπαιδευτικό επίπεδο (p=0,013), ενώ ελάμβαναν σε σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό φαρμακευτική αγωγή (p=0,002). Οι ασθενείς που είχαν πολύ ανεπαρκή διάρκεια ύπνου ήταν σημαντικά μεγαλύτερης ηλικίας (p=0,025), ελάμβαναν σε σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό αναλγητικά (p=0,001), υπναγωγά (p=0,003), αντιϋπερτασικά (p=0,005) και ινσουλίνη (p=0,015) και είχαν σημαντικά πιο σοβαρό σύνδρομο ανήσυχων ποδιών (p=0,047). Συμπεράσματα: Οι διαταραχές ύπνου αποτελούν συχνά συμπτώματα μεταξύ των ασθενών που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση. Το σύνδρομο ανήσυχων ποδιών εμφανίζεται με μικρότερη συχνότητα μεταξύ των ασθενών που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση, αποτελεί όμως σημαντικό πρόβλημα για τους ασθενείς. Οι θεράποντες ιατροί οφείλουν να εκτιμούν τις διαταραχές ύπνου στους ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση με τη χρήση ερωτηματολογίων, ώστε να τους προωθούν για μελέτη ύπνου και, αφού επιβεβαιώσουν την ύπαρξη των διαταραχών, να τις αντιμετωπίζουν με φαρμακευτική αγωγή, με την παραπομπή σε εξειδικευμένο ψυχίατρο ή ψυχολόγο ανάλογα με το μέγεθος του προβλήματος. Λέξεις κλειδιά: ασθενείς, αιμοκάθαρση, ύπνος, αυπνία, σύνδρομο ανήσυχων.","Introduction: Sleep disturbances adversely affect the risk of illness and contribute to mortality from any cause. Patients undergoing dialysis have high rates of sleep disorders. Aim: The aim of this study was to investigate sleep disorders in hemodialysis patients Material and Method: this is a cross-sectional study and the study sample, which was a sample of convenience, involves 120 renal patients undergoing hemodialysis. For data collection were used three questionnaires: the Athens Insomnia Scale (Athens Insomnia Scale), the Berlin questionnaire and the RLS questionnaire (Restless Leg Syndrome, restless legs Syndrome). Results: The study sample consisted of 120 patients aged 68.1 ± 14.1 years, of whom 82 (68.3%) were males. Concerning to restless legs syndrome, 45 patients (37.5%) did not have the syndrome, 35 (29.2%) patients were moderate, 23 (19.2%) mild, 12 (10% 5 (4.2%) of them had very serious grade of RLS. Patients with very delayed sleep patterns were significantly older (p = 0.019) and received a significantly greater proportion of analgesics drugs (p = 0.013). As the age and the use of analgesic drugs increased, the patient's sleeping patterns delayed. Patients with severe night-time awakenings were significantly older (p=0.005), had significantly lower body mass index (p = 0.001), significantly lower educational level (p=0.013), and received a significantly higher percentage of drug treatment (p=0.002).Patients with a very poor sleeping age were significantly older (p=0.025), received significantly more analgesics (p=0.001), hypnotics (p=0.003), antihypertensives (p=0.005), insulin (p=0.015) and had significantly more severe restless legs syndrome (p=0.047). Conclusions: Sleep disorders are common symptoms among hemodialysis patients. Restless leg syndrome occurs at a lesser frequency among hemodialysis patients but is a major problem. Physicians should assess sleep disorders in hemodialysis patients using questionnaires to encourage them to study sleep and, after confirming the existence of the disorder, treat them with medication by referring to a specialist psychiatrist or psychologist depending on the magnitude of the problem. Key words: patients, dialysis, sleep, insomnia, restless leg syndrome"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαταραχές ύπνου σε ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκόβαρη Μαρία","Gkovari Maria"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι διαταραχές του ύπνου επηρεάζουν δυσμενώς τον κίνδυνο εμφάνισης ασθενειών και συμβάλλουν στη θνητότητα από οποιοδήποτε αίτιο. Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση εμφανίζουν υψηλά ποσοστά διαταραχών ύπνου. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση των διαταραχών ύπνου σε νεφροπαθείς ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση. Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για μία συγχρονική μελέτη που διενεργήθηκε σε 120 ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση. Ως κύρια εργαλεία της έρευνας χρησιμοποιήθηκαν η Κλίμακα Αϋπνίας Αθηνών (Athens Insomnia Scale), το ερωτηματολόγιο του Βερολίνου και το ερωτηματολόγιο RLS (Restless Leg Syndrome, Σύνδρομο ανήσυχων ποδιών). Αποτελέσματα: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 120 ασθενείς ηλικίας 68,1±14,1 έτη, εκ των οποίων 82 (68,3%) ήταν άνδρες και 38 (31,7%) γυναίκες. Αναφορικά με το σύνδρομο ανήσυχων ποδιών, 45 (37,5%) ασθενείς δεν είχαν το σύνδρομο, 35 (29,2%) ασθενείς είχαν μέτριου βαθμού, 23 (19,2%) ήπιου βαθμού, 12 (10%) σοβαρού βαθμού και 5 (4,2%) πολύ σοβαρού βαθμού. Οι ασθενείς με πολύ καθυστερημένη επέλευση ύπνου ήταν σημαντικά μεγαλύτερης ηλικίας (p=0,019) και ελάμβαναν σε σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό αναλγητικά (p=0.013). Όσο αυξάνεται η ηλικία και η λήψη αναλγητικών φαρμάκων τόσο καθυστερεί η επέλευση ύπνου των ασθενών. Οι ασθενείς με έντονο πρόβλημα αφυπνίσεων κατά τη διάρκεια της νύχτας ήταν σημαντικά μεγαλύτερης ηλικίας (p=0,005), είχαν σημαντικά μικρότερο δείκτη μάζας σώματος (p=0,001), σημαντικά μικρότερο εκπαιδευτικό επίπεδο (p=0,013), ενώ ελάμβαναν σε σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό φαρμακευτική αγωγή (p=0,002). Οι ασθενείς που είχαν πολύ ανεπαρκή διάρκεια ύπνου ήταν σημαντικά μεγαλύτερης ηλικίας (p=0,025), ελάμβαναν σε σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό αναλγητικά (p=0,001), υπναγωγά (p=0,003), αντιϋπερτασικά (p=0,005) και ινσουλίνη (p=0,015) και είχαν σημαντικά πιο σοβαρό σύνδρομο ανήσυχων ποδιών (p=0,047). Συμπεράσματα: Οι διαταραχές ύπνου αποτελούν συχνά συμπτώματα μεταξύ των ασθενών που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση. Το σύνδρομο ανήσυχων ποδιών εμφανίζεται με μικρότερη συχνότητα μεταξύ των ασθενών που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση, αποτελεί όμως σημαντικό πρόβλημα για τους ασθενείς. Οι θεράποντες ιατροί οφείλουν να εκτιμούν τις διαταραχές ύπνου στους ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση με τη χρήση ερωτηματολογίων, ώστε να τους προωθούν για μελέτη ύπνου και, αφού επιβεβαιώσουν την ύπαρξη των διαταραχών, να τις αντιμετωπίζουν με φαρμακευτική αγωγή, με την παραπομπή σε εξειδικευμένο ψυχίατρο ή ψυχολόγο ανάλογα με το μέγεθος του προβλήματος. Λέξεις κλειδιά: ασθενείς, αιμοκάθαρση, ύπνος, αυπνία, σύνδρομο ανήσυχων.","Introduction: Sleep disturbances adversely affect the risk of illness and contribute to mortality from any cause. Patients undergoing dialysis have high rates of sleep disorders. Aim: The aim of this study was to investigate sleep disorders in hemodialysis patients Material and Method: this is a cross-sectional study and the study sample, which was a sample of convenience, involves 120 renal patients undergoing hemodialysis. For data collection were used three questionnaires: the Athens Insomnia Scale (Athens Insomnia Scale), the Berlin questionnaire and the RLS questionnaire (Restless Leg Syndrome, restless legs Syndrome). Results: The study sample consisted of 120 patients aged 68.1 ± 14.1 years, of whom 82 (68.3%) were males. Concerning to restless legs syndrome, 45 patients (37.5%) did not have the syndrome, 35 (29.2%) patients were moderate, 23 (19.2%) mild, 12 (10% 5 (4.2%) of them had very serious grade of RLS. Patients with very delayed sleep patterns were significantly older (p = 0.019) and received a significantly greater proportion of analgesics drugs (p = 0.013). As the age and the use of analgesic drugs increased, the patient's sleeping patterns delayed. Patients with severe night-time awakenings were significantly older (p=0.005), had significantly lower body mass index (p = 0.001), significantly lower educational level (p=0.013), and received a significantly higher percentage of drug treatment (p=0.002).Patients with a very poor sleeping age were significantly older (p=0.025), received significantly more analgesics (p=0.001), hypnotics (p=0.003), antihypertensives (p=0.005), insulin (p=0.015) and had significantly more severe restless legs syndrome (p=0.047). Conclusions: Sleep disorders are common symptoms among hemodialysis patients. Restless leg syndrome occurs at a lesser frequency among hemodialysis patients but is a major problem. Physicians should assess sleep disorders in hemodialysis patients using questionnaires to encourage them to study sleep and, after confirming the existence of the disorder, treat them with medication by referring to a specialist psychiatrist or psychologist depending on the magnitude of the problem. Key words: patients, dialysis, sleep, insomnia, restless leg syndrome"],"dc:identifier":["uoadl:2308764","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2308764"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διαταραχές ύπνου σε ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:12Z"}