{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2315962"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2315962","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τεκμήριο αθωότητας κατά το άρθρο 6 παρ. 2 της ΕΣΔΑ και οι διακυμάνσεις της νομολογίας των Διοικητικών Δικαστηρίων","abstract":"Το τεκμήριο αθωότητας κατοχυρώνεται στο άρθρο 6 παρ. 2 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) και αποτελεί διαδικαστική εγγύηση της ποινικής δίκης, αλλά συγχρόνως μια ουσιαστική εγγύηση που συνδέεται με την προσωπικότητα του ατόμου. Μέσω της διασταλτικής ερμηνείας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) η εφαρμογή του τεκμηρίου αθωότητας έχει επεκταθεί και στην περίπτωση της διοικητικής διαδικασίας και δίκης, όταν αυτή έπεται ποινικής για το ίδιο κατ' ουσίαν αδίκημα. Η σχέση μεταξύ της ποινικής δίκης και της διοικητικής διαδικασίας και δίκης και, ειδικότερα, η επιρροή της πρώτης στη δεύτερη, έχει απασχολήσει τα τελευταία χρόνια έντονα την νομολογία, του ΕΔΔΑ, αλλά και των ημεδαπών διοικητικών δικαστηρίων κυρίως από την άποψη του τεκμηρίου αθωότητας και της αρχής ne bis in idem (άρθρο 4 του 7ου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ). Ως προς την εφαρμογή των δύο αυτών εγγυήσεων, που παρουσιάζουν ομοιότητες και διαφορές, το ΕΔΔΑ και το Συμβούλιο της Επικρατείας (και κατά συνέπεια τα διοικητικά δικαστήρια) παρουσιάζουν αποκλίνουσες απόψεις στις περιπτώσεις που την αθωωτική απόφαση ποινικού δικαστηρίου ακολουθεί διοικητική δίκη με αντικείμενο την επιβολή διοικητικής κύρωσης σε βάρος του αθωωθέντος για τα ίδια πραγματικά περιστατικά (idem factum). Επί του θέματος αυτού θα εξετάσουμε τις σημαντικότερες ελληνικού ενδιαφέροντος αποφάσεις του ΕΔΔΑ που είναι οι αποφάσεις Stavropoulos (2007), Engel (1976), Ζolotukhine (2009), Mamidakis (2007), Κapetanios και άλλοι (2015), Σισμανίδης και Σιταρίδης (2016), Α και Β κατά Νορβηγίας (2016), την απόφαση του ΔΕΕ (C-617/10, Fransson του 2013, καθώς και τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας 990/2004 Ολομ.,1522/2010 επταμ., 2067/2011 επταμ., 1741/2015 Ολομ., 2403/2015, 1992/2016 επταμ., 1993/2016 επταμ. και 680/2017 επταμ.).","abstract_html":"Το τεκμήριο αθωότητας κατοχυρώνεται στο άρθρο 6 παρ. 2 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) και αποτελεί διαδικαστική εγγύηση της ποινικής δίκης, αλλά συγχρόνως μια ουσιαστική εγγύηση που συνδέεται με την προσωπικότητα του ατόμου. Μέσω της διασταλτικής ερμηνείας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) η εφαρμογή του τεκμηρίου αθωότητας έχει επεκταθεί και στην περίπτωση της διοικητικής διαδικασίας και δίκης, όταν αυτή έπεται ποινικής για το ίδιο κατ&#x27; ουσίαν αδίκημα. Η σχέση μεταξύ της ποινικής δίκης και της διοικητικής διαδικασίας και δίκης και, ειδικότερα, η επιρροή της πρώτης στη δεύτερη, έχει απασχολήσει τα τελευταία χρόνια έντονα την νομολογία, του ΕΔΔΑ, αλλά και των ημεδαπών διοικητικών δικαστηρίων κυρίως από την άποψη του τεκμηρίου αθωότητας και της αρχής ne bis in idem (άρθρο 4 του 7ου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ). Ως προς την εφαρμογή των δύο αυτών εγγυήσεων, που παρουσιάζουν ομοιότητες και διαφορές, το ΕΔΔΑ και το Συμβούλιο της Επικρατείας (και κατά συνέπεια τα διοικητικά δικαστήρια) παρουσιάζουν αποκλίνουσες απόψεις στις περιπτώσεις που την αθωωτική απόφαση ποινικού δικαστηρίου ακολουθεί διοικητική δίκη με αντικείμενο την επιβολή διοικητικής κύρωσης σε βάρος του αθωωθέντος για τα ίδια πραγματικά περιστατικά (idem factum). Επί του θέματος αυτού θα εξετάσουμε τις σημαντικότερες ελληνικού ενδιαφέροντος αποφάσεις του ΕΔΔΑ που είναι οι αποφάσεις Stavropoulos (2007), Engel (1976), Ζolotukhine (2009), Mamidakis (2007), Κapetanios και άλλοι (2015), Σισμανίδης και Σιταρίδης (2016), Α και Β κατά Νορβηγίας (2016), την απόφαση του ΔΕΕ (C-617/10, Fransson του 2013, καθώς και τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας 990/2004 Ολομ.,1522/2010 επταμ., 2067/2011 επταμ., 1741/2015 Ολομ., 2403/2015, 1992/2016 επταμ., 1993/2016 επταμ. και 680/2017 επταμ.).","abstract_has_math":false,"creators":["Παπασταυροπούλου Ουρανία","Papastavropoulou Ourania"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:30:12Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2315962"],"render_values":[{"text":"uoadl:2315962","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2315962","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2315962","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2315962","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπασταυροπούλου Ουρανία","Papastavropoulou Ourania"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2315962","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2315962"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το τεκμήριο αθωότητας κατοχυρώνεται στο άρθρο 6 παρ. 2 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) και αποτελεί διαδικαστική εγγύηση της ποινικής δίκης, αλλά συγχρόνως μια ουσιαστική εγγύηση που συνδέεται με την προσωπικότητα του ατόμου. Μέσω της διασταλτικής ερμηνείας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) η εφαρμογή του τεκμηρίου αθωότητας έχει επεκταθεί και στην περίπτωση της διοικητικής διαδικασίας και δίκης, όταν αυτή έπεται ποινικής για το ίδιο κατ' ουσίαν αδίκημα. Η σχέση μεταξύ της ποινικής δίκης και της διοικητικής διαδικασίας και δίκης και, ειδικότερα, η επιρροή της πρώτης στη δεύτερη, έχει απασχολήσει τα τελευταία χρόνια έντονα την νομολογία, του ΕΔΔΑ, αλλά και των ημεδαπών διοικητικών δικαστηρίων κυρίως από την άποψη του τεκμηρίου αθωότητας και της αρχής ne bis in idem (άρθρο 4 του 7ου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ). Ως προς την εφαρμογή των δύο αυτών εγγυήσεων, που παρουσιάζουν ομοιότητες και διαφορές, το ΕΔΔΑ και το Συμβούλιο της Επικρατείας (και κατά συνέπεια τα διοικητικά δικαστήρια) παρουσιάζουν αποκλίνουσες απόψεις στις περιπτώσεις που την αθωωτική απόφαση ποινικού δικαστηρίου ακολουθεί διοικητική δίκη με αντικείμενο την επιβολή διοικητικής κύρωσης σε βάρος του αθωωθέντος για τα ίδια πραγματικά περιστατικά (idem factum). Επί του θέματος αυτού θα εξετάσουμε τις σημαντικότερες ελληνικού ενδιαφέροντος αποφάσεις του ΕΔΔΑ που είναι οι αποφάσεις Stavropoulos (2007), Engel (1976), Ζolotukhine (2009), Mamidakis (2007), Κapetanios και άλλοι (2015), Σισμανίδης και Σιταρίδης (2016), Α και Β κατά Νορβηγίας (2016), την απόφαση του ΔΕΕ (C-617/10, Fransson του 2013, καθώς και τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας 990/2004 Ολομ.,1522/2010 επταμ., 2067/2011 επταμ., 1741/2015 Ολομ., 2403/2015, 1992/2016 επταμ., 1993/2016 επταμ. και 680/2017 επταμ.).","The presumption of innocence is enshrined in Article 6 (2) of the European Convention on Human Rights (ECHR) and is a procedural guarantee of the criminal proceedings, but also a substantial guarantee related to the personality of the person. Through the broad interpretation of the European Court of Human Rights (ECHR), the application of the presumption of innocence has been extended in the case of the administrative procedure and trial, when it is prosecuted for the same offense in substance. The relationship between the criminal proceedings and the administrative procedure and, in particular, the influence of the former in the latter, has been a matter of great concern in recent years by the case law of the ECHR but also by the domestic administrative courts mainly in terms of the presumption of innocence and the principle ne bis in idem (Article 4 of the 7th ECHR Protocol). As regards the application of these two guarantees, which are similar in nature and disputes, the ECHR and the Council of State (and consequently the administrative courts) have divergent views in cases where an acquittal of a criminal court proceeds with an administrative proceeding concerning the imposition of an administrative sanction at the expense of the acquittal for the same facts (idem factum). On this issue we will take into consideration the most important Greek decisions of the ECHR, namely Stavropoulos (2007), Engel (1976), Zolotukhine (2009), Mamidakis (2007), Kapetanios and others (2015), Sismanidis and Sitardis , A and B v. Norway (2016), the decision of the Court of Justice EU (C-617/10, Fransson of 2013, and the Decisions of the Council of State 990/2004, 1522/2010, 1741/2015, 2403/2015, 1992/2016, 1993/2016 and 680/2017)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τεκμήριο αθωότητας κατά το άρθρο 6 παρ. 2 της ΕΣΔΑ και οι διακυμάνσεις της νομολογίας των Διοικητικών Δικαστηρίων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπασταυροπούλου Ουρανία","Papastavropoulou Ourania"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Το τεκμήριο αθωότητας κατοχυρώνεται στο άρθρο 6 παρ. 2 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) και αποτελεί διαδικαστική εγγύηση της ποινικής δίκης, αλλά συγχρόνως μια ουσιαστική εγγύηση που συνδέεται με την προσωπικότητα του ατόμου. Μέσω της διασταλτικής ερμηνείας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) η εφαρμογή του τεκμηρίου αθωότητας έχει επεκταθεί και στην περίπτωση της διοικητικής διαδικασίας και δίκης, όταν αυτή έπεται ποινικής για το ίδιο κατ' ουσίαν αδίκημα. Η σχέση μεταξύ της ποινικής δίκης και της διοικητικής διαδικασίας και δίκης και, ειδικότερα, η επιρροή της πρώτης στη δεύτερη, έχει απασχολήσει τα τελευταία χρόνια έντονα την νομολογία, του ΕΔΔΑ, αλλά και των ημεδαπών διοικητικών δικαστηρίων κυρίως από την άποψη του τεκμηρίου αθωότητας και της αρχής ne bis in idem (άρθρο 4 του 7ου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ). Ως προς την εφαρμογή των δύο αυτών εγγυήσεων, που παρουσιάζουν ομοιότητες και διαφορές, το ΕΔΔΑ και το Συμβούλιο της Επικρατείας (και κατά συνέπεια τα διοικητικά δικαστήρια) παρουσιάζουν αποκλίνουσες απόψεις στις περιπτώσεις που την αθωωτική απόφαση ποινικού δικαστηρίου ακολουθεί διοικητική δίκη με αντικείμενο την επιβολή διοικητικής κύρωσης σε βάρος του αθωωθέντος για τα ίδια πραγματικά περιστατικά (idem factum). Επί του θέματος αυτού θα εξετάσουμε τις σημαντικότερες ελληνικού ενδιαφέροντος αποφάσεις του ΕΔΔΑ που είναι οι αποφάσεις Stavropoulos (2007), Engel (1976), Ζolotukhine (2009), Mamidakis (2007), Κapetanios και άλλοι (2015), Σισμανίδης και Σιταρίδης (2016), Α και Β κατά Νορβηγίας (2016), την απόφαση του ΔΕΕ (C-617/10, Fransson του 2013, καθώς και τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας 990/2004 Ολομ.,1522/2010 επταμ., 2067/2011 επταμ., 1741/2015 Ολομ., 2403/2015, 1992/2016 επταμ., 1993/2016 επταμ. και 680/2017 επταμ.).","The presumption of innocence is enshrined in Article 6 (2) of the European Convention on Human Rights (ECHR) and is a procedural guarantee of the criminal proceedings, but also a substantial guarantee related to the personality of the person. Through the broad interpretation of the European Court of Human Rights (ECHR), the application of the presumption of innocence has been extended in the case of the administrative procedure and trial, when it is prosecuted for the same offense in substance. The relationship between the criminal proceedings and the administrative procedure and, in particular, the influence of the former in the latter, has been a matter of great concern in recent years by the case law of the ECHR but also by the domestic administrative courts mainly in terms of the presumption of innocence and the principle ne bis in idem (Article 4 of the 7th ECHR Protocol). As regards the application of these two guarantees, which are similar in nature and disputes, the ECHR and the Council of State (and consequently the administrative courts) have divergent views in cases where an acquittal of a criminal court proceeds with an administrative proceeding concerning the imposition of an administrative sanction at the expense of the acquittal for the same facts (idem factum). On this issue we will take into consideration the most important Greek decisions of the ECHR, namely Stavropoulos (2007), Engel (1976), Zolotukhine (2009), Mamidakis (2007), Kapetanios and others (2015), Sismanidis and Sitardis , A and B v. Norway (2016), the decision of the Court of Justice EU (C-617/10, Fransson of 2013, and the Decisions of the Council of State 990/2004, 1522/2010, 1741/2015, 2403/2015, 1992/2016, 1993/2016 and 680/2017)."],"dc:identifier":["uoadl:2315962","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2315962"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Τεκμήριο αθωότητας κατά το άρθρο 6 παρ. 2 της ΕΣΔΑ και οι διακυμάνσεις της νομολογίας των Διοικητικών Δικαστηρίων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:12Z"}