{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2317671"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2317671","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αυτοκτονικότητα: Οι στάσεις του προσωπικού σε γενικό νοσοκομείο","abstract":"ΠΕΡΙΛΗΨΗ Εισαγωγή: Η αυτοκτονία αποτελεί ένα παγκόσμιο και διαχρονικό φαινόμενο. Το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό συχνά έρχεται πρώτο σε επαφή με τους αποπειραθέντες. Ο σεβασμός στο πρόσωπο του ασθενούς μαζί με τη γνώση και την εκπαίδευση των επαγγελματιών υγείας συμβάλλουν καθοριστικά στην επιτυχή και ολοκληρωμένη διαχείριση, αντιμετώπιση και θεραπεία των συγκεκριμένων ασθενών καθώς και στην πρόληψη νέας απόπειρας στο μέλλον. Σκοπός: Η διερεύνηση των στάσεων του προσωπικού του γενικού νοσοκομείου απέναντι σε ασθενείς οι οποίοι έχουν αποπειραθεί να αυτοκτονήσουν. Υλικό και μέθοδος: Τον πληθυσμό της μελέτης αποτέλεσαν 150 επαγγελματίες υγείας από τους οποίους οι 100 ήταν γιατροί και οι 50 νοσηλευτές οι οποίοι εργάζονταν στον παθολογικό τομέα του Π.Γ.Ν. «ΑΤΤΙΚΟΝ». Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν: α) ένα Ερωτηματολόγιο Δημογραφικών και Κοινωνικών Στοιχείων, β) το Ερωτηματολόγιο της Στάσης απέναντι στην Αυτοκτονία (Suicide Behavior Attitude Questionnaire, SBAQ) Botega et al (2005) και γ) το Eysenck Personality Minitest το οποίο αποτελεί τη μικρότερη έκδοση του Ερωτηματολόγιου Προσωπικότητας των Ενηλίκων (Ε.Π.Ε). Η διαδικασία της έρευνας διήρκησε από το Μάρτιο έως το Σεπτέμβριο του 2016. Αποτελέσματα: Οι ιατροί είχαν πιο συναισθηματική στάση απέναντι στους ασθενείς με απόπειρα αυτοκτονίας (p=0,025) συγκριτικά με τους νοσηλευτές. Οι συμμετέχοντες με μεταπτυχιακό ή διδακτορικό τίτλο είχαν πιο συναισθηματική στάση απέναντι στους αποπειραθέντες (p=0,011) σε σύγκριση με τους απόφοιτους Λυκείου, ΙΕΚ και ΤΕΕ. Οι πτυχιούχοι ΤΕΙ και ΑΕΙ είχαν πιο συναισθηματική στάση απέναντι στους ασθενείς με απόπειρα αυτοκτονίας (p=0,008) συγκριτικά με τους απόφοιτους Λυκείου, ΙΕΚ και ΤΕΕ. Οι συμμετέχοντες που ήταν στο ηλικιακό φάσμα 35-39 (p=0,019) είχαν πιο θετική στάση απέναντι στο δικαίωμα του ασθενούς στην αυτοκτονία συγκριτικά με τους συμμετέχοντες που ήταν άνω των 40 ετών. Οι συμμετέχοντες που εκκλησιάζονταν σπάνια ή δεν εκκλησιάζονταν ποτέ (p<0,001) είχαν πιο θετική στάση απέναντι στο δικαίωμα του ασθενούς στην αυτοκτονία συγκριτικά με τους συμμετέχοντες που εκκλησιάζονταν 2-3 φορές την εβδομάδα ή συχνότερα. Η βαθμολογία στη διάσταση «Δικαίωμα στην αυτοκτονία» ήταν σημαντικά χαμηλότερη από αυτές των διαστάσεων «Συναισθήματα προς τον ασθενή» και «Επαγγελματική επάρκεια» (p<0,001 και για τις δύο συγκρίσεις). Υπήρξε σημαντική αρνητική συσχέτιση της διάστασης «Συναισθήματα προς τον ασθενή» με τις διαστάσεις «Νευρωτισμός» (p=0,001) και «Ψυχωτισμός» (p=0,004). Συμπεράσματα: Η ειδικότητα, το επίπεδο εκπαίδευσης και η ηλικία επηρεάζουν τη στάση του προσωπικού απέναντι στους αποπειραθέντες ασθενείς. Τέλος, φαίνεται ότι το θρησκευτικό συναίσθημα καθώς και ο βαθμός νευρωτισμού και ψυχωτισμού των συμμετεχόντων διαφοροποιούν τη στάση τους απέναντι στους ασθενείς με απόπειρα.","abstract_html":"ΠΕΡΙΛΗΨΗ Εισαγωγή: Η αυτοκτονία αποτελεί ένα παγκόσμιο και διαχρονικό φαινόμενο. Το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό συχνά έρχεται πρώτο σε επαφή με τους αποπειραθέντες. Ο σεβασμός στο πρόσωπο του ασθενούς μαζί με τη γνώση και την εκπαίδευση των επαγγελματιών υγείας συμβάλλουν καθοριστικά στην επιτυχή και ολοκληρωμένη διαχείριση, αντιμετώπιση και θεραπεία των συγκεκριμένων ασθενών καθώς και στην πρόληψη νέας απόπειρας στο μέλλον. Σκοπός: Η διερεύνηση των στάσεων του προσωπικού του γενικού νοσοκομείου απέναντι σε ασθενείς οι οποίοι έχουν αποπειραθεί να αυτοκτονήσουν. Υλικό και μέθοδος: Τον πληθυσμό της μελέτης αποτέλεσαν 150 επαγγελματίες υγείας από τους οποίους οι 100 ήταν γιατροί και οι 50 νοσηλευτές οι οποίοι εργάζονταν στον παθολογικό τομέα του Π.Γ.Ν. «ΑΤΤΙΚΟΝ». Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν: α) ένα Ερωτηματολόγιο Δημογραφικών και Κοινωνικών Στοιχείων, β) το Ερωτηματολόγιο της Στάσης απέναντι στην Αυτοκτονία (Suicide Behavior Attitude Questionnaire, SBAQ) Botega et al (2005) και γ) το Eysenck Personality Minitest το οποίο αποτελεί τη μικρότερη έκδοση του Ερωτηματολόγιου Προσωπικότητας των Ενηλίκων (Ε.Π.Ε). Η διαδικασία της έρευνας διήρκησε από το Μάρτιο έως το Σεπτέμβριο του 2016. Αποτελέσματα: Οι ιατροί είχαν πιο συναισθηματική στάση απέναντι στους ασθενείς με απόπειρα αυτοκτονίας (p=0,025) συγκριτικά με τους νοσηλευτές. Οι συμμετέχοντες με μεταπτυχιακό ή διδακτορικό τίτλο είχαν πιο συναισθηματική στάση απέναντι στους αποπειραθέντες (p=0,011) σε σύγκριση με τους απόφοιτους Λυκείου, ΙΕΚ και ΤΕΕ. Οι πτυχιούχοι ΤΕΙ και ΑΕΙ είχαν πιο συναισθηματική στάση απέναντι στους ασθενείς με απόπειρα αυτοκτονίας (p=0,008) συγκριτικά με τους απόφοιτους Λυκείου, ΙΕΚ και ΤΕΕ. Οι συμμετέχοντες που ήταν στο ηλικιακό φάσμα 35-39 (p=0,019) είχαν πιο θετική στάση απέναντι στο δικαίωμα του ασθενούς στην αυτοκτονία συγκριτικά με τους συμμετέχοντες που ήταν άνω των 40 ετών. Οι συμμετέχοντες που εκκλησιάζονταν σπάνια ή δεν εκκλησιάζονταν ποτέ (p&lt;0,001) είχαν πιο θετική στάση απέναντι στο δικαίωμα του ασθενούς στην αυτοκτονία συγκριτικά με τους συμμετέχοντες που εκκλησιάζονταν 2-3 φορές την εβδομάδα ή συχνότερα. Η βαθμολογία στη διάσταση «Δικαίωμα στην αυτοκτονία» ήταν σημαντικά χαμηλότερη από αυτές των διαστάσεων «Συναισθήματα προς τον ασθενή» και «Επαγγελματική επάρκεια» (p&lt;0,001 και για τις δύο συγκρίσεις). Υπήρξε σημαντική αρνητική συσχέτιση της διάστασης «Συναισθήματα προς τον ασθενή» με τις διαστάσεις «Νευρωτισμός» (p=0,001) και «Ψυχωτισμός» (p=0,004). Συμπεράσματα: Η ειδικότητα, το επίπεδο εκπαίδευσης και η ηλικία επηρεάζουν τη στάση του προσωπικού απέναντι στους αποπειραθέντες ασθενείς. Τέλος, φαίνεται ότι το θρησκευτικό συναίσθημα καθώς και ο βαθμός νευρωτισμού και ψυχωτισμού των συμμετεχόντων διαφοροποιούν τη στάση τους απέναντι στους ασθενείς με απόπειρα.","abstract_has_math":false,"creators":["Γεραγώτη Ευανθία","Geragoti Evanthia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:30:14Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2317671"],"render_values":[{"text":"uoadl:2317671","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2317671","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2317671","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2317671","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γεραγώτη Ευανθία","Geragoti Evanthia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2317671","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2317671"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΠΕΡΙΛΗΨΗ Εισαγωγή: Η αυτοκτονία αποτελεί ένα παγκόσμιο και διαχρονικό φαινόμενο. Το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό συχνά έρχεται πρώτο σε επαφή με τους αποπειραθέντες. Ο σεβασμός στο πρόσωπο του ασθενούς μαζί με τη γνώση και την εκπαίδευση των επαγγελματιών υγείας συμβάλλουν καθοριστικά στην επιτυχή και ολοκληρωμένη διαχείριση, αντιμετώπιση και θεραπεία των συγκεκριμένων ασθενών καθώς και στην πρόληψη νέας απόπειρας στο μέλλον. Σκοπός: Η διερεύνηση των στάσεων του προσωπικού του γενικού νοσοκομείου απέναντι σε ασθενείς οι οποίοι έχουν αποπειραθεί να αυτοκτονήσουν. Υλικό και μέθοδος: Τον πληθυσμό της μελέτης αποτέλεσαν 150 επαγγελματίες υγείας από τους οποίους οι 100 ήταν γιατροί και οι 50 νοσηλευτές οι οποίοι εργάζονταν στον παθολογικό τομέα του Π.Γ.Ν. «ΑΤΤΙΚΟΝ». Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν: α) ένα Ερωτηματολόγιο Δημογραφικών και Κοινωνικών Στοιχείων, β) το Ερωτηματολόγιο της Στάσης απέναντι στην Αυτοκτονία (Suicide Behavior Attitude Questionnaire, SBAQ) Botega et al (2005) και γ) το Eysenck Personality Minitest το οποίο αποτελεί τη μικρότερη έκδοση του Ερωτηματολόγιου Προσωπικότητας των Ενηλίκων (Ε.Π.Ε). Η διαδικασία της έρευνας διήρκησε από το Μάρτιο έως το Σεπτέμβριο του 2016. Αποτελέσματα: Οι ιατροί είχαν πιο συναισθηματική στάση απέναντι στους ασθενείς με απόπειρα αυτοκτονίας (p=0,025) συγκριτικά με τους νοσηλευτές. Οι συμμετέχοντες με μεταπτυχιακό ή διδακτορικό τίτλο είχαν πιο συναισθηματική στάση απέναντι στους αποπειραθέντες (p=0,011) σε σύγκριση με τους απόφοιτους Λυκείου, ΙΕΚ και ΤΕΕ. Οι πτυχιούχοι ΤΕΙ και ΑΕΙ είχαν πιο συναισθηματική στάση απέναντι στους ασθενείς με απόπειρα αυτοκτονίας (p=0,008) συγκριτικά με τους απόφοιτους Λυκείου, ΙΕΚ και ΤΕΕ. Οι συμμετέχοντες που ήταν στο ηλικιακό φάσμα 35-39 (p=0,019) είχαν πιο θετική στάση απέναντι στο δικαίωμα του ασθενούς στην αυτοκτονία συγκριτικά με τους συμμετέχοντες που ήταν άνω των 40 ετών. Οι συμμετέχοντες που εκκλησιάζονταν σπάνια ή δεν εκκλησιάζονταν ποτέ (p<0,001) είχαν πιο θετική στάση απέναντι στο δικαίωμα του ασθενούς στην αυτοκτονία συγκριτικά με τους συμμετέχοντες που εκκλησιάζονταν 2-3 φορές την εβδομάδα ή συχνότερα. Η βαθμολογία στη διάσταση «Δικαίωμα στην αυτοκτονία» ήταν σημαντικά χαμηλότερη από αυτές των διαστάσεων «Συναισθήματα προς τον ασθενή» και «Επαγγελματική επάρκεια» (p<0,001 και για τις δύο συγκρίσεις). Υπήρξε σημαντική αρνητική συσχέτιση της διάστασης «Συναισθήματα προς τον ασθενή» με τις διαστάσεις «Νευρωτισμός» (p=0,001) και «Ψυχωτισμός» (p=0,004). Συμπεράσματα: Η ειδικότητα, το επίπεδο εκπαίδευσης και η ηλικία επηρεάζουν τη στάση του προσωπικού απέναντι στους αποπειραθέντες ασθενείς. Τέλος, φαίνεται ότι το θρησκευτικό συναίσθημα καθώς και ο βαθμός νευρωτισμού και ψυχωτισμού των συμμετεχόντων διαφοροποιούν τη στάση τους απέναντι στους ασθενείς με απόπειρα.","Introduction: Suicide is a global and timeless phenomenon. The medical and nurse staff often comes in first contact with patients who commit a suicide. Respect for the patient along with knowledge and training of health professionals contribute decisively to successful and integrated management and treatment of these patients and as well as prevent a new attempt in the future. Purpose: To investigate the attitudes of doctors and nurses towards patients who have attempted suicide in the general hospital. Method and material: The study population consisted of 150 medical professionals, of whom 100 were doctors and 50 nurses working in pathological sector of University General Hospital «Attikon». The data collection was used to: a) a Demographic and Personal Data Questionnaire, b) the Suicide Behavior Attitudes Questionnaire (SBAQ) Botega et al (2005) c) the Eysenck Personality Minitest, which is the smallest issue of the Adult Personality Questionnaire (APQ). The investigation process lasted from March to September 2016. Results: Physicians had a more emotional attitude towards patients who wanted to commit suicide (p =0.025) compared to nurses. Participants with a postgraduate or doctorate had a more emotional attitude towards the patients who want to commit suicide (p=0.011) compared to the high school graduates. Also, university graduates had a more emotional attitude towards patients who wanted to commit suicide (p=0.008) compared to high school graduates. Participants in the 35-39 age range (p=0.019) had a more positive attitude towards the patient's right to suicide compared to participants over the age of 40. Participants who rarely or never go to church (p<0.001) had a more positive attitude towards the patient's right to suicide compared to participants who go to church 2-3 times a week or more frequently. The rating in the dimension \"Right to suicide\" was significantly lower than those of dimensions \"Emotions to the patient\" and \"Professional adequacy\" (p<0.001 for both comparisons). There was a significant negative correlation of the dimension \"Feelings to the patient\" with the dimensions \"Neuroticism\" (p=0.001) and \"Psychoticism\" (p=0.004). Conclusions: The specialty, the level of education and the age influence the attitude of the staff towards the attempted patients. Finally, it seems that religious emotion as well as the degree of neuroticism and psychoticism of the participants differentiate their attitude towards patients with an attempt."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αυτοκτονικότητα: Οι στάσεις του προσωπικού σε γενικό νοσοκομείο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γεραγώτη Ευανθία","Geragoti Evanthia"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["ΠΕΡΙΛΗΨΗ Εισαγωγή: Η αυτοκτονία αποτελεί ένα παγκόσμιο και διαχρονικό φαινόμενο. Το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό συχνά έρχεται πρώτο σε επαφή με τους αποπειραθέντες. Ο σεβασμός στο πρόσωπο του ασθενούς μαζί με τη γνώση και την εκπαίδευση των επαγγελματιών υγείας συμβάλλουν καθοριστικά στην επιτυχή και ολοκληρωμένη διαχείριση, αντιμετώπιση και θεραπεία των συγκεκριμένων ασθενών καθώς και στην πρόληψη νέας απόπειρας στο μέλλον. Σκοπός: Η διερεύνηση των στάσεων του προσωπικού του γενικού νοσοκομείου απέναντι σε ασθενείς οι οποίοι έχουν αποπειραθεί να αυτοκτονήσουν. Υλικό και μέθοδος: Τον πληθυσμό της μελέτης αποτέλεσαν 150 επαγγελματίες υγείας από τους οποίους οι 100 ήταν γιατροί και οι 50 νοσηλευτές οι οποίοι εργάζονταν στον παθολογικό τομέα του Π.Γ.Ν. «ΑΤΤΙΚΟΝ». Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν: α) ένα Ερωτηματολόγιο Δημογραφικών και Κοινωνικών Στοιχείων, β) το Ερωτηματολόγιο της Στάσης απέναντι στην Αυτοκτονία (Suicide Behavior Attitude Questionnaire, SBAQ) Botega et al (2005) και γ) το Eysenck Personality Minitest το οποίο αποτελεί τη μικρότερη έκδοση του Ερωτηματολόγιου Προσωπικότητας των Ενηλίκων (Ε.Π.Ε). Η διαδικασία της έρευνας διήρκησε από το Μάρτιο έως το Σεπτέμβριο του 2016. Αποτελέσματα: Οι ιατροί είχαν πιο συναισθηματική στάση απέναντι στους ασθενείς με απόπειρα αυτοκτονίας (p=0,025) συγκριτικά με τους νοσηλευτές. Οι συμμετέχοντες με μεταπτυχιακό ή διδακτορικό τίτλο είχαν πιο συναισθηματική στάση απέναντι στους αποπειραθέντες (p=0,011) σε σύγκριση με τους απόφοιτους Λυκείου, ΙΕΚ και ΤΕΕ. Οι πτυχιούχοι ΤΕΙ και ΑΕΙ είχαν πιο συναισθηματική στάση απέναντι στους ασθενείς με απόπειρα αυτοκτονίας (p=0,008) συγκριτικά με τους απόφοιτους Λυκείου, ΙΕΚ και ΤΕΕ. Οι συμμετέχοντες που ήταν στο ηλικιακό φάσμα 35-39 (p=0,019) είχαν πιο θετική στάση απέναντι στο δικαίωμα του ασθενούς στην αυτοκτονία συγκριτικά με τους συμμετέχοντες που ήταν άνω των 40 ετών. Οι συμμετέχοντες που εκκλησιάζονταν σπάνια ή δεν εκκλησιάζονταν ποτέ (p<0,001) είχαν πιο θετική στάση απέναντι στο δικαίωμα του ασθενούς στην αυτοκτονία συγκριτικά με τους συμμετέχοντες που εκκλησιάζονταν 2-3 φορές την εβδομάδα ή συχνότερα. Η βαθμολογία στη διάσταση «Δικαίωμα στην αυτοκτονία» ήταν σημαντικά χαμηλότερη από αυτές των διαστάσεων «Συναισθήματα προς τον ασθενή» και «Επαγγελματική επάρκεια» (p<0,001 και για τις δύο συγκρίσεις). Υπήρξε σημαντική αρνητική συσχέτιση της διάστασης «Συναισθήματα προς τον ασθενή» με τις διαστάσεις «Νευρωτισμός» (p=0,001) και «Ψυχωτισμός» (p=0,004). Συμπεράσματα: Η ειδικότητα, το επίπεδο εκπαίδευσης και η ηλικία επηρεάζουν τη στάση του προσωπικού απέναντι στους αποπειραθέντες ασθενείς. Τέλος, φαίνεται ότι το θρησκευτικό συναίσθημα καθώς και ο βαθμός νευρωτισμού και ψυχωτισμού των συμμετεχόντων διαφοροποιούν τη στάση τους απέναντι στους ασθενείς με απόπειρα.","Introduction: Suicide is a global and timeless phenomenon. The medical and nurse staff often comes in first contact with patients who commit a suicide. Respect for the patient along with knowledge and training of health professionals contribute decisively to successful and integrated management and treatment of these patients and as well as prevent a new attempt in the future. Purpose: To investigate the attitudes of doctors and nurses towards patients who have attempted suicide in the general hospital. Method and material: The study population consisted of 150 medical professionals, of whom 100 were doctors and 50 nurses working in pathological sector of University General Hospital «Attikon». The data collection was used to: a) a Demographic and Personal Data Questionnaire, b) the Suicide Behavior Attitudes Questionnaire (SBAQ) Botega et al (2005) c) the Eysenck Personality Minitest, which is the smallest issue of the Adult Personality Questionnaire (APQ). The investigation process lasted from March to September 2016. Results: Physicians had a more emotional attitude towards patients who wanted to commit suicide (p =0.025) compared to nurses. Participants with a postgraduate or doctorate had a more emotional attitude towards the patients who want to commit suicide (p=0.011) compared to the high school graduates. Also, university graduates had a more emotional attitude towards patients who wanted to commit suicide (p=0.008) compared to high school graduates. Participants in the 35-39 age range (p=0.019) had a more positive attitude towards the patient's right to suicide compared to participants over the age of 40. Participants who rarely or never go to church (p<0.001) had a more positive attitude towards the patient's right to suicide compared to participants who go to church 2-3 times a week or more frequently. The rating in the dimension \"Right to suicide\" was significantly lower than those of dimensions \"Emotions to the patient\" and \"Professional adequacy\" (p<0.001 for both comparisons). There was a significant negative correlation of the dimension \"Feelings to the patient\" with the dimensions \"Neuroticism\" (p=0.001) and \"Psychoticism\" (p=0.004). Conclusions: The specialty, the level of education and the age influence the attitude of the staff towards the attempted patients. Finally, it seems that religious emotion as well as the degree of neuroticism and psychoticism of the participants differentiate their attitude towards patients with an attempt."],"dc:identifier":["uoadl:2317671","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2317671"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αυτοκτονικότητα: Οι στάσεις του προσωπικού σε γενικό νοσοκομείο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:14Z"}