{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2317936"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2317936","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"\"Ο ιατρικώς υποβοηθούμενος θάνατος\"","abstract":"Ο θάνατος του φυσικού προσώπου συνιστά ουσιώδες γεγονός και πεδίο ενασχόλησης όχι μόνο της ιατρικής επιστήμης και της φιλοσοφίαςαλλά και του δικαίου.Η ανθρώπινη ζωή, απολαμβάνοντας προστασίας από όλες τις έννομες τάξεις σε όλες τις φάσεις της ανθρώπινης ιστορίας, αποτελεί θα λέγαμε το ύψιστο ατομικό έννομο αγαθό και ο σεβασμός της αξίας της αποτελεί από πάντοτε βασική προτεραιότητα κάθε πολιτείας.Προστατεύεται πάντοτε και έναντι πάντων η ανθρώπινη ζωή ; Έχει η ανθρώπινη ζωή μια δική της εσωτερική αξία που την καθιστά απολύτως απαραβίαστη ή μήπως υπάρχει περιθώριο να θεωρηθεί ότι μπορεί να νοείται ως αξία συναρτώμενη με άλλους παράγοντες όπως λ. χ η αξιοπρέπεια του φορέα του εννόμου αγαθού ή η ωφέλεια του κοινωνικού συνόλου ; Με κεντρικό πυρήνα τους ως άνω προβληματισμούς, αναπτύσσονται στην παρούσα εργασία οι μορφές εμφάνισης της ευθανασίας και τα αξιέδοδα στα οποία έχουν οδηγήσει τοσό τον ιατρικό όσο και τον νομικό κόσμο. Με αφορμή τα δυσεπίλυτα αυτά εμπόδια, έκανε την εμφάνισή της μια νέα πρακτική, η λεγόμενη \" Ιατρικώς Υποβοηθούμενη Αυτοκτονία\", κατά την οποία ο γιατρός, έχοντας επίγνωση του σκοπού, παρέχει τα μέσα αυτοκτονίας στον πνευματικά ικανό ασθενή, ο οποίος εκούσια έχει εκφράσει την επιθυμία θανάτου, τα οποία μέσα στην συνέχεια χρησιμοποιεί μόνος του ο ίδιος ο ασθενής για να θέσει τέλος στη ζωή του. Εν αντιθέσει δηλαδή με τις περιτπώσεις ευθανασίας, στην υποβοηθούμενη αυτοκτονία η κυριαρχία επί της πράξης ανοίκει αποκλειστικά και μόνο στον ασθενή. Παρουσιάζονται σε επίπεδο συγκριτικού δικαίου οι σχετικές ρυθμίσεις των κρατών που έχουν υιοθετήσει την πρακτική του υποβοηθούμενου θανάτου και η πορεία προς τη νομιμοποίηση αυτών. Κλείνοντας, αναπτύσσεται η επιχειρηματολογία επί της ηθικής δικαιολόγησης της ως άνω πρκατικής και διατυπώνεται μια νομοθετική πρόταση, για την θεσμοθέτησή της στην Ελλάδα, με την ευχή μιας λιγότερο διστακτικής θεώρησης των εν λόγω ζητημάτων στο εξής.","abstract_html":"Ο θάνατος του φυσικού προσώπου συνιστά ουσιώδες γεγονός και πεδίο ενασχόλησης όχι μόνο της ιατρικής επιστήμης και της φιλοσοφίαςαλλά και του δικαίου.Η ανθρώπινη ζωή, απολαμβάνοντας προστασίας από όλες τις έννομες τάξεις σε όλες τις φάσεις της ανθρώπινης ιστορίας, αποτελεί θα λέγαμε το ύψιστο ατομικό έννομο αγαθό και ο σεβασμός της αξίας της αποτελεί από πάντοτε βασική προτεραιότητα κάθε πολιτείας.Προστατεύεται πάντοτε και έναντι πάντων η ανθρώπινη ζωή ; Έχει η ανθρώπινη ζωή μια δική της εσωτερική αξία που την καθιστά απολύτως απαραβίαστη ή μήπως υπάρχει περιθώριο να θεωρηθεί ότι μπορεί να νοείται ως αξία συναρτώμενη με άλλους παράγοντες όπως λ. χ η αξιοπρέπεια του φορέα του εννόμου αγαθού ή η ωφέλεια του κοινωνικού συνόλου ; Με κεντρικό πυρήνα τους ως άνω προβληματισμούς, αναπτύσσονται στην παρούσα εργασία οι μορφές εμφάνισης της ευθανασίας και τα αξιέδοδα στα οποία έχουν οδηγήσει τοσό τον ιατρικό όσο και τον νομικό κόσμο. Με αφορμή τα δυσεπίλυτα αυτά εμπόδια, έκανε την εμφάνισή της μια νέα πρακτική, η λεγόμενη &quot; Ιατρικώς Υποβοηθούμενη Αυτοκτονία&quot;, κατά την οποία ο γιατρός, έχοντας επίγνωση του σκοπού, παρέχει τα μέσα αυτοκτονίας στον πνευματικά ικανό ασθενή, ο οποίος εκούσια έχει εκφράσει την επιθυμία θανάτου, τα οποία μέσα στην συνέχεια χρησιμοποιεί μόνος του ο ίδιος ο ασθενής για να θέσει τέλος στη ζωή του. Εν αντιθέσει δηλαδή με τις περιτπώσεις ευθανασίας, στην υποβοηθούμενη αυτοκτονία η κυριαρχία επί της πράξης ανοίκει αποκλειστικά και μόνο στον ασθενή. Παρουσιάζονται σε επίπεδο συγκριτικού δικαίου οι σχετικές ρυθμίσεις των κρατών που έχουν υιοθετήσει την πρακτική του υποβοηθούμενου θανάτου και η πορεία προς τη νομιμοποίηση αυτών. Κλείνοντας, αναπτύσσεται η επιχειρηματολογία επί της ηθικής δικαιολόγησης της ως άνω πρκατικής και διατυπώνεται μια νομοθετική πρόταση, για την θεσμοθέτησή της στην Ελλάδα, με την ευχή μιας λιγότερο διστακτικής θεώρησης των εν λόγω ζητημάτων στο εξής.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπούλια Γεωργία","Papoulia Georgia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:14Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2317936"],"render_values":[{"text":"uoadl:2317936","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2317936","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2317936","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2317936","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπούλια Γεωργία","Papoulia Georgia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2317936","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2317936"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο θάνατος του φυσικού προσώπου συνιστά ουσιώδες γεγονός και πεδίο ενασχόλησης όχι μόνο της ιατρικής επιστήμης και της φιλοσοφίαςαλλά και του δικαίου.Η ανθρώπινη ζωή, απολαμβάνοντας προστασίας από όλες τις έννομες τάξεις σε όλες τις φάσεις της ανθρώπινης ιστορίας, αποτελεί θα λέγαμε το ύψιστο ατομικό έννομο αγαθό και ο σεβασμός της αξίας της αποτελεί από πάντοτε βασική προτεραιότητα κάθε πολιτείας.Προστατεύεται πάντοτε και έναντι πάντων η ανθρώπινη ζωή ; Έχει η ανθρώπινη ζωή μια δική της εσωτερική αξία που την καθιστά απολύτως απαραβίαστη ή μήπως υπάρχει περιθώριο να θεωρηθεί ότι μπορεί να νοείται ως αξία συναρτώμενη με άλλους παράγοντες όπως λ. χ η αξιοπρέπεια του φορέα του εννόμου αγαθού ή η ωφέλεια του κοινωνικού συνόλου ; Με κεντρικό πυρήνα τους ως άνω προβληματισμούς, αναπτύσσονται στην παρούσα εργασία οι μορφές εμφάνισης της ευθανασίας και τα αξιέδοδα στα οποία έχουν οδηγήσει τοσό τον ιατρικό όσο και τον νομικό κόσμο. Με αφορμή τα δυσεπίλυτα αυτά εμπόδια, έκανε την εμφάνισή της μια νέα πρακτική, η λεγόμενη \" Ιατρικώς Υποβοηθούμενη Αυτοκτονία\", κατά την οποία ο γιατρός, έχοντας επίγνωση του σκοπού, παρέχει τα μέσα αυτοκτονίας στον πνευματικά ικανό ασθενή, ο οποίος εκούσια έχει εκφράσει την επιθυμία θανάτου, τα οποία μέσα στην συνέχεια χρησιμοποιεί μόνος του ο ίδιος ο ασθενής για να θέσει τέλος στη ζωή του. Εν αντιθέσει δηλαδή με τις περιτπώσεις ευθανασίας, στην υποβοηθούμενη αυτοκτονία η κυριαρχία επί της πράξης ανοίκει αποκλειστικά και μόνο στον ασθενή. Παρουσιάζονται σε επίπεδο συγκριτικού δικαίου οι σχετικές ρυθμίσεις των κρατών που έχουν υιοθετήσει την πρακτική του υποβοηθούμενου θανάτου και η πορεία προς τη νομιμοποίηση αυτών. Κλείνοντας, αναπτύσσεται η επιχειρηματολογία επί της ηθικής δικαιολόγησης της ως άνω πρκατικής και διατυπώνεται μια νομοθετική πρόταση, για την θεσμοθέτησή της στην Ελλάδα, με την ευχή μιας λιγότερο διστακτικής θεώρησης των εν λόγω ζητημάτων στο εξής.","Death of the natural person has always been an essential fact and scope not only for medical science and philosophy but also for law. Human life, as the highest individual legal good, enjoys protection from all legal orders and the respect of its value has always been preoccupation of every state. But is human life always protected or can it be considered as a value linked to other factors such as the dignity of the legal entity? Beyond the right to human life, is there a right of the person to death and, if not, what are the limits of the fundamental right to human dignity? Based on all the above considerations, the forms of euthanasia as well as the obstacles of such practices for both the medical and the legal world are developed in this dissertation. In view of these insurmountable obstacles, appears a new practice, the so-called \"Medical Assisted Suicide\", in which the physician, knowing the purpose, provides the means of suicide to the spiritually competent patient who voluntarily expressed his desire for death. The patient himself uses the above means to put an end to his life. In contrast to euthanasia, in assisted suicide the dominance over the act lies only in the patient. The relevant regulations of the states that have adopted the practice of assisted death and the move towards their legitimisation are presented at comparative law level. In closing, the argumentation on the moral justification of the above practice is being developed and a legislative proposal is formulated for its institutionalization in Greece, with the wish of a less hesitant view of these issues from now on."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["\"Ο ιατρικώς υποβοηθούμενος θάνατος\""]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπούλια Γεωργία","Papoulia Georgia"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Ο θάνατος του φυσικού προσώπου συνιστά ουσιώδες γεγονός και πεδίο ενασχόλησης όχι μόνο της ιατρικής επιστήμης και της φιλοσοφίαςαλλά και του δικαίου.Η ανθρώπινη ζωή, απολαμβάνοντας προστασίας από όλες τις έννομες τάξεις σε όλες τις φάσεις της ανθρώπινης ιστορίας, αποτελεί θα λέγαμε το ύψιστο ατομικό έννομο αγαθό και ο σεβασμός της αξίας της αποτελεί από πάντοτε βασική προτεραιότητα κάθε πολιτείας.Προστατεύεται πάντοτε και έναντι πάντων η ανθρώπινη ζωή ; Έχει η ανθρώπινη ζωή μια δική της εσωτερική αξία που την καθιστά απολύτως απαραβίαστη ή μήπως υπάρχει περιθώριο να θεωρηθεί ότι μπορεί να νοείται ως αξία συναρτώμενη με άλλους παράγοντες όπως λ. χ η αξιοπρέπεια του φορέα του εννόμου αγαθού ή η ωφέλεια του κοινωνικού συνόλου ; Με κεντρικό πυρήνα τους ως άνω προβληματισμούς, αναπτύσσονται στην παρούσα εργασία οι μορφές εμφάνισης της ευθανασίας και τα αξιέδοδα στα οποία έχουν οδηγήσει τοσό τον ιατρικό όσο και τον νομικό κόσμο. Με αφορμή τα δυσεπίλυτα αυτά εμπόδια, έκανε την εμφάνισή της μια νέα πρακτική, η λεγόμενη \" Ιατρικώς Υποβοηθούμενη Αυτοκτονία\", κατά την οποία ο γιατρός, έχοντας επίγνωση του σκοπού, παρέχει τα μέσα αυτοκτονίας στον πνευματικά ικανό ασθενή, ο οποίος εκούσια έχει εκφράσει την επιθυμία θανάτου, τα οποία μέσα στην συνέχεια χρησιμοποιεί μόνος του ο ίδιος ο ασθενής για να θέσει τέλος στη ζωή του. Εν αντιθέσει δηλαδή με τις περιτπώσεις ευθανασίας, στην υποβοηθούμενη αυτοκτονία η κυριαρχία επί της πράξης ανοίκει αποκλειστικά και μόνο στον ασθενή. Παρουσιάζονται σε επίπεδο συγκριτικού δικαίου οι σχετικές ρυθμίσεις των κρατών που έχουν υιοθετήσει την πρακτική του υποβοηθούμενου θανάτου και η πορεία προς τη νομιμοποίηση αυτών. Κλείνοντας, αναπτύσσεται η επιχειρηματολογία επί της ηθικής δικαιολόγησης της ως άνω πρκατικής και διατυπώνεται μια νομοθετική πρόταση, για την θεσμοθέτησή της στην Ελλάδα, με την ευχή μιας λιγότερο διστακτικής θεώρησης των εν λόγω ζητημάτων στο εξής.","Death of the natural person has always been an essential fact and scope not only for medical science and philosophy but also for law. Human life, as the highest individual legal good, enjoys protection from all legal orders and the respect of its value has always been preoccupation of every state. But is human life always protected or can it be considered as a value linked to other factors such as the dignity of the legal entity? Beyond the right to human life, is there a right of the person to death and, if not, what are the limits of the fundamental right to human dignity? Based on all the above considerations, the forms of euthanasia as well as the obstacles of such practices for both the medical and the legal world are developed in this dissertation. In view of these insurmountable obstacles, appears a new practice, the so-called \"Medical Assisted Suicide\", in which the physician, knowing the purpose, provides the means of suicide to the spiritually competent patient who voluntarily expressed his desire for death. The patient himself uses the above means to put an end to his life. In contrast to euthanasia, in assisted suicide the dominance over the act lies only in the patient. The relevant regulations of the states that have adopted the practice of assisted death and the move towards their legitimisation are presented at comparative law level. In closing, the argumentation on the moral justification of the above practice is being developed and a legislative proposal is formulated for its institutionalization in Greece, with the wish of a less hesitant view of these issues from now on."],"dc:identifier":["uoadl:2317936","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2317936"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["\"Ο ιατρικώς υποβοηθούμενος θάνατος\""],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:14Z"}