{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2325065"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2325065","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η άρση του τραπεζικού απορρήτου","abstract":"Αντικείμενο του παρόντος πονήματος αποτελεί η παρουσίαση και εξέταση των νομικών ζητημάτων που άπτονται της ανακριτικής πράξης της άρσης του τραπεζικού απορρήτου, ιδωμένων τόσο σε θεωρητικό επίπεδο όσο και υπό το φως της εθνικής και υπερεθνικής νομολογίας. Αρχικά, επιχειρείται η παρουσίαση της ιστορικής εξέλιξης της διαμόρφωσης του τραπεζικού απορρήτου στο χώρο της διεθνούς και ελληνικής έννομης τάξης, η οποία κρίνεται απαραίτητη για την πληρέστερη κατανόηση των σύγχρονων ρυθμίσεων περί τραπεζικού απορρήτου. Έπειτα, επιδιώκεται η εννοιολογική προσέγγιση του τραπεζικού απορρήτου, η ανάδειξη της κοινωνικής σημασίας αυτού, καθώς και της θεμελίωσής του σε υπερνομοθετικής ισχύος διατάξεις. Στη συνέχεια, καθίσταται σαφές ότι σε επίπεδο εθνικής έννομης τάξης, κατά τις νομοθετικές αξιολογήσεις, προέβαλε επιτακτική η ανάγκη απλούστευσης της διαδικασίας διεξαγωγής της ανακριτικής πράξης της άρσης του τραπεζικού απορρήτου και, ως εκ τούτου, ελαστικοποίησης της προστασίας του τραπεζικού απορρήτου στο πλαίσιο του Ν. 3691/2008, έναντι της απόλυτης και αυστηρής προστασίας αυτού υπό το φως των διατάξεων του Ν.Δ. 1059/1971, ενόψει της ραγδαίας κατά τις τελευταίες δεκαετίες αύξησης της οικονομικής εγκληματικότητας στην Ελλάδα, καθώς και εν γένει στον ευρωπαϊκό και διεθνή χώρο. Εξάλλου, πέραν της άρσης του τραπεζικού απορρήτου από τις δικαστικές αρχές, διευρύνθηκε και η δυνατότητα πρόσβασης άλλων αρχών και φορέων σε τραπεζικές πληροφορίες ύποπτων προσώπων για τέλεση των προβλεπομένων στα άρθρα 2 και 3 Ν. 3691/2008 εγκλημάτων και, ιδίως, ελαστικοποιήθηκαν οι προϋποθέσεις πρόσβασης στα τραπεζικά δεδομένα της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες και της Χρηματοδότησης της Τρομοκρατίας και Ελέγχου των Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης, καθώς και του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος, υπό τις αρμοδιότητές του ως διωκτικού οργάνου, στο πλαίσιο πρόληψης και καταστολής των φορολογικών αδικημάτων. Ωστόσο, το Ν.Δ. 1059/1971, κατά την ορθότερη άποψη, εξακολουθεί να ισχύει και να εφαρμόζεται στο πλαίσιο της διερεύνησης εγκλημάτων που δεν καταλαμβάνονται από τα άρθρα 2 και 3 του Ν. 3691/2008, γι’ αυτό και εξακολουθεί να εφαρμόζεται από την ελληνική δικαιοσύνη. Ακόμα, καθίσταται σαφές στην παρούσα εργασία ότι, κατά την έννοια του εθνικού και ενωσιακού δικαίου περί προστασίας προσωπικών δεδομένων, τα τραπεζικά δεδομένα αποτελούν δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα. Υπό το φως δε των διατάξεων του Ν. 2472/1997, με τον οποίο ενσωματώθηκε στην ελληνική έννομη τάξη η καταργηθείσα πλέον Οδηγία 95/46/ΕΚ, η νομοθεσία περί προστασίας προσωπικών δεδομένων υποχωρούσε στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών, καθόσον υπήρχε ρητή διάταξη στο Ν. 2472/1997 που απέκλειε την εφαρμογή του στην περίπτωση αυτή. Η ρύθμιση αυτή περιλαμβάνεται και στο πλαίσιο του προσφάτως εκδοθέντος Γενικού Κανονισμού για την Προστασία των Δεδομένων, ήτοι του Κανονισμού (ΕΕ) 2016/679, ο οποίος κατήργησε μεν την Οδηγία 95/46/ΕΚ, αλλά επίσης δεν εφαρμόζεται στην επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από αρμόδιες αρχές για τους σκοπούς της πρόληψης, της διερεύνησης, της ανίχνευσης ή της δίωξης ποινικών αδικημάτων ή της εκτέλεσης ποινικών κυρώσεων. Το τοπίο, ωστόσο, αλλάζει με τη νέα ευρωπαϊκή Οδηγία (ΕΕ) 2016/680 η οποία αφορά συγκεκριμένα στην προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από αρμόδιες αρχές για τους σκοπούς της πρόληψης, διερεύνησης, ανίχνευσης ή δίωξης ποινικών αδικημάτων ή της εκτέλεσης ποινικών κυρώσεων και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, γι’ αυτό και οι ρυθμίσεις της θα έχουν ιδιαίτερη σημασία ως προς την άρση του τραπεζικού απορρήτου, αφ’ ης στιγμής η Οδηγία αυτή ενσωματωθεί στην ελληνική έννομη τάξη. Επιπλέον, στο παρόν πόνημα θίγεται το ζήτημα της δυνατότητας αξιοποίησης αποδεικτικών μέσων που προέκυψαν από παρανόμως διενεργηθείσα άρση του τραπεζικού απορρήτου και, ιδίως, το αμφισβητούμενο ζήτημα της συνταγματικότητας του άρθρου 65 του Ν. 4356/2015 περί μη εφαρμογής της παρ. 2 του άρθρου 177 Κ.Π.Δ. σε ορισμένη κατηγορία εγκλημάτων - αρμοδιότητας του Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος και του Εισαγγελέα Διαφθοράς - και υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Υποστηρίζεται δε επ’ αυτού η άποψη περί αντισυνταγματικότητας της εν λόγω διάταξης, δοθέντος ότι το άρθρο 177 παρ. 2 Κ.Π.Δ. συνιστά επέκταση του άρθρου 19 παρ. 3 Σ, του οποίου η πρόβλεψη είναι απόλυτη και, συνεπώς, παραμερίζει κάθε αντίθετη διάταξη νόμου. Επιπροσθέτως, αναφορικά με το δογματικό ζήτημα της φύσης της άρσης του τραπεζικού απορρήτου ως γενικής ή ειδικής ανακριτικής πράξης, υποστηρίζεται στο πλαίσιο της παρούσας εργασίας η άποψη ότι πρόκειται για γενική ανακριτική πράξη, δεδομένου, καταρχάς, ότι δε συμπεριλαμβάνεται στις περιοριστικώς αναφερόμενες στο άρθρο 253Α Κ.Π.Δ. ειδικές ανακριτικές πράξεις, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται αντιθέτως η άρση του απορρήτου των τηλεφωνικών επικοινωνιών. Εξάλλου, χαρακτηριστικό γνώρισμα των ειδικών ανακριτικών πράξεων αποτελεί η διενέργειά τους μόνον επί διερευνήσεως συγκεκριμένων, περιοριστικώς αναφερομένων στο νόμο, εγκλημάτων, κάτι το οποίο δε χαρακτηρίζει την άρση του τραπεζικού απορρήτου ούτε στο πλαίσιο του Ν.Δ. 1059/1971, αλλά ούτε και υπό το φως των διατάξεων του Ν. 3691/2008, καθώς ο κατάλογος των εγκλημάτων των άρθρων 2 και 3 του τελευταίου αυτού νόμου είναι ιδιαίτερα ευρύς, καλύπτοντας ένα μεγάλο φάσμα της βαριάς εγκληματικότητας. Ακόμα, παρατίθενται οι διατάξεις του εσωτερικού δικαίου, όπως επίσης οι κυριότερες διατάξεις του ευρωπαϊκού και διεθνούς συμβατικού δικαίου περί διεθνούς δικαστικής συνδρομής, καθόσον αφορούν άμεσα στην άρση του τραπεζικού απορρήτου, ως ανακριτική πράξη η οποία διεξάγεται στο πλαίσιο της διασυνοριακής απόδειξης, γίνεται δε ιδιαίτερη ανάλυση του νέου διεθνούς πλαισίου αυτόματης ανταλλαγής τραπεζικών πληροφοριών για την καταπολέμηση φορολογικών αδικημάτων, με ενδελεχή παρουσίαση της εξέλιξης της διεθνούς συνεργασίας στο πεδίο αυτό. Τέλος, γίνεται μια προσπάθεια de lege ferenda προσέγγισης των νομικών ζητημάτων που συναρτώνται με την άρση του τραπεζικού απορρήτου, με την παράθεση ορισμένων προτάσεων που αποσκοπούν στη βελτίωση του ισχύοντος εθνικού νομοθετικού πλαισίου, έχοντας ως κύριο άξονα τις θεμελιώδεις αρχές του κράτους δικαίου και της δίκαιης δίκης.","abstract_html":"Αντικείμενο του παρόντος πονήματος αποτελεί η παρουσίαση και εξέταση των νομικών ζητημάτων που άπτονται της ανακριτικής πράξης της άρσης του τραπεζικού απορρήτου, ιδωμένων τόσο σε θεωρητικό επίπεδο όσο και υπό το φως της εθνικής και υπερεθνικής νομολογίας. Αρχικά, επιχειρείται η παρουσίαση της ιστορικής εξέλιξης της διαμόρφωσης του τραπεζικού απορρήτου στο χώρο της διεθνούς και ελληνικής έννομης τάξης, η οποία κρίνεται απαραίτητη για την πληρέστερη κατανόηση των σύγχρονων ρυθμίσεων περί τραπεζικού απορρήτου. Έπειτα, επιδιώκεται η εννοιολογική προσέγγιση του τραπεζικού απορρήτου, η ανάδειξη της κοινωνικής σημασίας αυτού, καθώς και της θεμελίωσής του σε υπερνομοθετικής ισχύος διατάξεις. Στη συνέχεια, καθίσταται σαφές ότι σε επίπεδο εθνικής έννομης τάξης, κατά τις νομοθετικές αξιολογήσεις, προέβαλε επιτακτική η ανάγκη απλούστευσης της διαδικασίας διεξαγωγής της ανακριτικής πράξης της άρσης του τραπεζικού απορρήτου και, ως εκ τούτου, ελαστικοποίησης της προστασίας του τραπεζικού απορρήτου στο πλαίσιο του Ν. 3691/2008, έναντι της απόλυτης και αυστηρής προστασίας αυτού υπό το φως των διατάξεων του Ν.Δ. 1059/1971, ενόψει της ραγδαίας κατά τις τελευταίες δεκαετίες αύξησης της οικονομικής εγκληματικότητας στην Ελλάδα, καθώς και εν γένει στον ευρωπαϊκό και διεθνή χώρο. Εξάλλου, πέραν της άρσης του τραπεζικού απορρήτου από τις δικαστικές αρχές, διευρύνθηκε και η δυνατότητα πρόσβασης άλλων αρχών και φορέων σε τραπεζικές πληροφορίες ύποπτων προσώπων για τέλεση των προβλεπομένων στα άρθρα 2 και 3 Ν. 3691/2008 εγκλημάτων και, ιδίως, ελαστικοποιήθηκαν οι προϋποθέσεις πρόσβασης στα τραπεζικά δεδομένα της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες και της Χρηματοδότησης της Τρομοκρατίας και Ελέγχου των Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης, καθώς και του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος, υπό τις αρμοδιότητές του ως διωκτικού οργάνου, στο πλαίσιο πρόληψης και καταστολής των φορολογικών αδικημάτων. Ωστόσο, το Ν.Δ. 1059/1971, κατά την ορθότερη άποψη, εξακολουθεί να ισχύει και να εφαρμόζεται στο πλαίσιο της διερεύνησης εγκλημάτων που δεν καταλαμβάνονται από τα άρθρα 2 και 3 του Ν. 3691/2008, γι’ αυτό και εξακολουθεί να εφαρμόζεται από την ελληνική δικαιοσύνη. Ακόμα, καθίσταται σαφές στην παρούσα εργασία ότι, κατά την έννοια του εθνικού και ενωσιακού δικαίου περί προστασίας προσωπικών δεδομένων, τα τραπεζικά δεδομένα αποτελούν δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα. Υπό το φως δε των διατάξεων του Ν. 2472/1997, με τον οποίο ενσωματώθηκε στην ελληνική έννομη τάξη η καταργηθείσα πλέον Οδηγία 95/46/ΕΚ, η νομοθεσία περί προστασίας προσωπικών δεδομένων υποχωρούσε στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών, καθόσον υπήρχε ρητή διάταξη στο Ν. 2472/1997 που απέκλειε την εφαρμογή του στην περίπτωση αυτή. Η ρύθμιση αυτή περιλαμβάνεται και στο πλαίσιο του προσφάτως εκδοθέντος Γενικού Κανονισμού για την Προστασία των Δεδομένων, ήτοι του Κανονισμού (ΕΕ) 2016/679, ο οποίος κατήργησε μεν την Οδηγία 95/46/ΕΚ, αλλά επίσης δεν εφαρμόζεται στην επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από αρμόδιες αρχές για τους σκοπούς της πρόληψης, της διερεύνησης, της ανίχνευσης ή της δίωξης ποινικών αδικημάτων ή της εκτέλεσης ποινικών κυρώσεων. Το τοπίο, ωστόσο, αλλάζει με τη νέα ευρωπαϊκή Οδηγία (ΕΕ) 2016/680 η οποία αφορά συγκεκριμένα στην προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από αρμόδιες αρχές για τους σκοπούς της πρόληψης, διερεύνησης, ανίχνευσης ή δίωξης ποινικών αδικημάτων ή της εκτέλεσης ποινικών κυρώσεων και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, γι’ αυτό και οι ρυθμίσεις της θα έχουν ιδιαίτερη σημασία ως προς την άρση του τραπεζικού απορρήτου, αφ’ ης στιγμής η Οδηγία αυτή ενσωματωθεί στην ελληνική έννομη τάξη. Επιπλέον, στο παρόν πόνημα θίγεται το ζήτημα της δυνατότητας αξιοποίησης αποδεικτικών μέσων που προέκυψαν από παρανόμως διενεργηθείσα άρση του τραπεζικού απορρήτου και, ιδίως, το αμφισβητούμενο ζήτημα της συνταγματικότητας του άρθρου 65 του Ν. 4356/2015 περί μη εφαρμογής της παρ. 2 του άρθρου 177 Κ.Π.Δ. σε ορισμένη κατηγορία εγκλημάτων - αρμοδιότητας του Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος και του Εισαγγελέα Διαφθοράς - και υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Υποστηρίζεται δε επ’ αυτού η άποψη περί αντισυνταγματικότητας της εν λόγω διάταξης, δοθέντος ότι το άρθρο 177 παρ. 2 Κ.Π.Δ. συνιστά επέκταση του άρθρου 19 παρ. 3 Σ, του οποίου η πρόβλεψη είναι απόλυτη και, συνεπώς, παραμερίζει κάθε αντίθετη διάταξη νόμου. Επιπροσθέτως, αναφορικά με το δογματικό ζήτημα της φύσης της άρσης του τραπεζικού απορρήτου ως γενικής ή ειδικής ανακριτικής πράξης, υποστηρίζεται στο πλαίσιο της παρούσας εργασίας η άποψη ότι πρόκειται για γενική ανακριτική πράξη, δεδομένου, καταρχάς, ότι δε συμπεριλαμβάνεται στις περιοριστικώς αναφερόμενες στο άρθρο 253Α Κ.Π.Δ. ειδικές ανακριτικές πράξεις, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται αντιθέτως η άρση του απορρήτου των τηλεφωνικών επικοινωνιών. Εξάλλου, χαρακτηριστικό γνώρισμα των ειδικών ανακριτικών πράξεων αποτελεί η διενέργειά τους μόνον επί διερευνήσεως συγκεκριμένων, περιοριστικώς αναφερομένων στο νόμο, εγκλημάτων, κάτι το οποίο δε χαρακτηρίζει την άρση του τραπεζικού απορρήτου ούτε στο πλαίσιο του Ν.Δ. 1059/1971, αλλά ούτε και υπό το φως των διατάξεων του Ν. 3691/2008, καθώς ο κατάλογος των εγκλημάτων των άρθρων 2 και 3 του τελευταίου αυτού νόμου είναι ιδιαίτερα ευρύς, καλύπτοντας ένα μεγάλο φάσμα της βαριάς εγκληματικότητας. Ακόμα, παρατίθενται οι διατάξεις του εσωτερικού δικαίου, όπως επίσης οι κυριότερες διατάξεις του ευρωπαϊκού και διεθνούς συμβατικού δικαίου περί διεθνούς δικαστικής συνδρομής, καθόσον αφορούν άμεσα στην άρση του τραπεζικού απορρήτου, ως ανακριτική πράξη η οποία διεξάγεται στο πλαίσιο της διασυνοριακής απόδειξης, γίνεται δε ιδιαίτερη ανάλυση του νέου διεθνούς πλαισίου αυτόματης ανταλλαγής τραπεζικών πληροφοριών για την καταπολέμηση φορολογικών αδικημάτων, με ενδελεχή παρουσίαση της εξέλιξης της διεθνούς συνεργασίας στο πεδίο αυτό. Τέλος, γίνεται μια προσπάθεια de lege ferenda προσέγγισης των νομικών ζητημάτων που συναρτώνται με την άρση του τραπεζικού απορρήτου, με την παράθεση ορισμένων προτάσεων που αποσκοπούν στη βελτίωση του ισχύοντος εθνικού νομοθετικού πλαισίου, έχοντας ως κύριο άξονα τις θεμελιώδεις αρχές του κράτους δικαίου και της δίκαιης δίκης.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπερτίδη Δέσποινα","Bertidi Despoina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:30:14Z","subjects":["Ποινικό δίκαιο","Criminal Law"],"languages":["Γαλλικά","Γερμανικά","Ελληνικά","English","French","Deutsche","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2325065"],"render_values":[{"text":"uoadl:2325065","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2325065","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2325065","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2325065","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπερτίδη Δέσποινα","Bertidi Despoina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Ποινικό δίκαιο","Criminal Law"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Γαλλικά","Γερμανικά","Ελληνικά","English","French","Deutsche","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2325065","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2325065"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αντικείμενο του παρόντος πονήματος αποτελεί η παρουσίαση και εξέταση των νομικών ζητημάτων που άπτονται της ανακριτικής πράξης της άρσης του τραπεζικού απορρήτου, ιδωμένων τόσο σε θεωρητικό επίπεδο όσο και υπό το φως της εθνικής και υπερεθνικής νομολογίας. Αρχικά, επιχειρείται η παρουσίαση της ιστορικής εξέλιξης της διαμόρφωσης του τραπεζικού απορρήτου στο χώρο της διεθνούς και ελληνικής έννομης τάξης, η οποία κρίνεται απαραίτητη για την πληρέστερη κατανόηση των σύγχρονων ρυθμίσεων περί τραπεζικού απορρήτου. Έπειτα, επιδιώκεται η εννοιολογική προσέγγιση του τραπεζικού απορρήτου, η ανάδειξη της κοινωνικής σημασίας αυτού, καθώς και της θεμελίωσής του σε υπερνομοθετικής ισχύος διατάξεις. Στη συνέχεια, καθίσταται σαφές ότι σε επίπεδο εθνικής έννομης τάξης, κατά τις νομοθετικές αξιολογήσεις, προέβαλε επιτακτική η ανάγκη απλούστευσης της διαδικασίας διεξαγωγής της ανακριτικής πράξης της άρσης του τραπεζικού απορρήτου και, ως εκ τούτου, ελαστικοποίησης της προστασίας του τραπεζικού απορρήτου στο πλαίσιο του Ν. 3691/2008, έναντι της απόλυτης και αυστηρής προστασίας αυτού υπό το φως των διατάξεων του Ν.Δ. 1059/1971, ενόψει της ραγδαίας κατά τις τελευταίες δεκαετίες αύξησης της οικονομικής εγκληματικότητας στην Ελλάδα, καθώς και εν γένει στον ευρωπαϊκό και διεθνή χώρο. Εξάλλου, πέραν της άρσης του τραπεζικού απορρήτου από τις δικαστικές αρχές, διευρύνθηκε και η δυνατότητα πρόσβασης άλλων αρχών και φορέων σε τραπεζικές πληροφορίες ύποπτων προσώπων για τέλεση των προβλεπομένων στα άρθρα 2 και 3 Ν. 3691/2008 εγκλημάτων και, ιδίως, ελαστικοποιήθηκαν οι προϋποθέσεις πρόσβασης στα τραπεζικά δεδομένα της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες και της Χρηματοδότησης της Τρομοκρατίας και Ελέγχου των Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης, καθώς και του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος, υπό τις αρμοδιότητές του ως διωκτικού οργάνου, στο πλαίσιο πρόληψης και καταστολής των φορολογικών αδικημάτων. Ωστόσο, το Ν.Δ. 1059/1971, κατά την ορθότερη άποψη, εξακολουθεί να ισχύει και να εφαρμόζεται στο πλαίσιο της διερεύνησης εγκλημάτων που δεν καταλαμβάνονται από τα άρθρα 2 και 3 του Ν. 3691/2008, γι’ αυτό και εξακολουθεί να εφαρμόζεται από την ελληνική δικαιοσύνη. Ακόμα, καθίσταται σαφές στην παρούσα εργασία ότι, κατά την έννοια του εθνικού και ενωσιακού δικαίου περί προστασίας προσωπικών δεδομένων, τα τραπεζικά δεδομένα αποτελούν δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα. Υπό το φως δε των διατάξεων του Ν. 2472/1997, με τον οποίο ενσωματώθηκε στην ελληνική έννομη τάξη η καταργηθείσα πλέον Οδηγία 95/46/ΕΚ, η νομοθεσία περί προστασίας προσωπικών δεδομένων υποχωρούσε στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών, καθόσον υπήρχε ρητή διάταξη στο Ν. 2472/1997 που απέκλειε την εφαρμογή του στην περίπτωση αυτή. Η ρύθμιση αυτή περιλαμβάνεται και στο πλαίσιο του προσφάτως εκδοθέντος Γενικού Κανονισμού για την Προστασία των Δεδομένων, ήτοι του Κανονισμού (ΕΕ) 2016/679, ο οποίος κατήργησε μεν την Οδηγία 95/46/ΕΚ, αλλά επίσης δεν εφαρμόζεται στην επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από αρμόδιες αρχές για τους σκοπούς της πρόληψης, της διερεύνησης, της ανίχνευσης ή της δίωξης ποινικών αδικημάτων ή της εκτέλεσης ποινικών κυρώσεων. Το τοπίο, ωστόσο, αλλάζει με τη νέα ευρωπαϊκή Οδηγία (ΕΕ) 2016/680 η οποία αφορά συγκεκριμένα στην προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από αρμόδιες αρχές για τους σκοπούς της πρόληψης, διερεύνησης, ανίχνευσης ή δίωξης ποινικών αδικημάτων ή της εκτέλεσης ποινικών κυρώσεων και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, γι’ αυτό και οι ρυθμίσεις της θα έχουν ιδιαίτερη σημασία ως προς την άρση του τραπεζικού απορρήτου, αφ’ ης στιγμής η Οδηγία αυτή ενσωματωθεί στην ελληνική έννομη τάξη. Επιπλέον, στο παρόν πόνημα θίγεται το ζήτημα της δυνατότητας αξιοποίησης αποδεικτικών μέσων που προέκυψαν από παρανόμως διενεργηθείσα άρση του τραπεζικού απορρήτου και, ιδίως, το αμφισβητούμενο ζήτημα της συνταγματικότητας του άρθρου 65 του Ν. 4356/2015 περί μη εφαρμογής της παρ. 2 του άρθρου 177 Κ.Π.Δ. σε ορισμένη κατηγορία εγκλημάτων - αρμοδιότητας του Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος και του Εισαγγελέα Διαφθοράς - και υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Υποστηρίζεται δε επ’ αυτού η άποψη περί αντισυνταγματικότητας της εν λόγω διάταξης, δοθέντος ότι το άρθρο 177 παρ. 2 Κ.Π.Δ. συνιστά επέκταση του άρθρου 19 παρ. 3 Σ, του οποίου η πρόβλεψη είναι απόλυτη και, συνεπώς, παραμερίζει κάθε αντίθετη διάταξη νόμου. Επιπροσθέτως, αναφορικά με το δογματικό ζήτημα της φύσης της άρσης του τραπεζικού απορρήτου ως γενικής ή ειδικής ανακριτικής πράξης, υποστηρίζεται στο πλαίσιο της παρούσας εργασίας η άποψη ότι πρόκειται για γενική ανακριτική πράξη, δεδομένου, καταρχάς, ότι δε συμπεριλαμβάνεται στις περιοριστικώς αναφερόμενες στο άρθρο 253Α Κ.Π.Δ. ειδικές ανακριτικές πράξεις, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται αντιθέτως η άρση του απορρήτου των τηλεφωνικών επικοινωνιών. Εξάλλου, χαρακτηριστικό γνώρισμα των ειδικών ανακριτικών πράξεων αποτελεί η διενέργειά τους μόνον επί διερευνήσεως συγκεκριμένων, περιοριστικώς αναφερομένων στο νόμο, εγκλημάτων, κάτι το οποίο δε χαρακτηρίζει την άρση του τραπεζικού απορρήτου ούτε στο πλαίσιο του Ν.Δ. 1059/1971, αλλά ούτε και υπό το φως των διατάξεων του Ν. 3691/2008, καθώς ο κατάλογος των εγκλημάτων των άρθρων 2 και 3 του τελευταίου αυτού νόμου είναι ιδιαίτερα ευρύς, καλύπτοντας ένα μεγάλο φάσμα της βαριάς εγκληματικότητας. Ακόμα, παρατίθενται οι διατάξεις του εσωτερικού δικαίου, όπως επίσης οι κυριότερες διατάξεις του ευρωπαϊκού και διεθνούς συμβατικού δικαίου περί διεθνούς δικαστικής συνδρομής, καθόσον αφορούν άμεσα στην άρση του τραπεζικού απορρήτου, ως ανακριτική πράξη η οποία διεξάγεται στο πλαίσιο της διασυνοριακής απόδειξης, γίνεται δε ιδιαίτερη ανάλυση του νέου διεθνούς πλαισίου αυτόματης ανταλλαγής τραπεζικών πληροφοριών για την καταπολέμηση φορολογικών αδικημάτων, με ενδελεχή παρουσίαση της εξέλιξης της διεθνούς συνεργασίας στο πεδίο αυτό. Τέλος, γίνεται μια προσπάθεια de lege ferenda προσέγγισης των νομικών ζητημάτων που συναρτώνται με την άρση του τραπεζικού απορρήτου, με την παράθεση ορισμένων προτάσεων που αποσκοπούν στη βελτίωση του ισχύοντος εθνικού νομοθετικού πλαισίου, έχοντας ως κύριο άξονα τις θεμελιώδεις αρχές του κράτους δικαίου και της δίκαιης δίκης.","The subject of this thesis is the presentation and the thorough examination of the legal issues concerning the act of inquiry of the lifting of banking secrecy, not only on a theoretical level but also in the light of national and supranational jurisprudence. Firstly, an effort is made to present the historic progress of the shaping of banking secrecy in the area of the international and Greek law, which is considered to be necessary for the complete comprehension of the contemporary provisions of banking secrecy. Then, the semantic approach of banking secrecy follows, as well as its social meaning and its foundation on above the law legislative effect provisions. What is more, it is made clear that on a national law level, according to the legislative valuations, the simplification of the procedures of the inquiry act of the lifting of banking secrecy was considered an urgent need, as well as the elasticity of the protection of banking secrecy in the frame of Law 3691/2008, contrary to its absolute and strict protection in the light of the Legislative Decree 1059/1971 provisions, in view of the radical rise of financial criminality during the last decades in Greece and generally in the whole world. However, except for the lifting of banking secrecy by the legal authorities, the possibility of access by other authorities to banking information of suspects for crimes according to the articles 2 and 3 of Law 3691/2008 was expanded. Particularly, the conditions of access to banking data by the Authority Fighting against Money Laundering, Sponsoring Terrorism and Controlling the Declarations of Property Condition, as well as by the Body against Financial Crime, in the frame of prevention and fighting against tax offences, became less strict. However, in the present thesis, it is supported that the Legislative Decree 1059/1971 is still in effect in the frame of the investigation of crimes not included in the articles 2 and 3 of Law 3691/2008 and that is why it continues to be applied by the Greek justice. Moreover, in the present thesis, it is quite clear that in the sense of national and European Union law for the personal data protection, the banking data are considered to be personal data. On the basis of the provisions of Law 2472/1997 with which the abolished Directive 95/46 was incorporated in the Greek law, the legislation for the protection of personal data was not applicable in the frame of penal procedures, as there was an absolute provision in Law 2472/1997 which excluded its implementation in this case. This provision is also included in the recent General Regulation for the Data Protection, that is the Regulation (EE) 2016/679, which repealed the European Directive 95/46, but it has also no implementation on the process of personal data by official authorities for the prevention, the investigation, the detection or the prosecution of crime offences or the enforcement of crime penalties. Yet, the regulations of the new Directive 2016/680 which specifically concerns the protection of the individuals contrary to the process of personal data by official authorities for the aim of prevention, investigation, detection or prosecution of crime offences or enforcement of crime penalties and the free spreading of this data, will be of great importance for the lifting of banking secrecy, since the Directive will be incorporated in the Greek law. In addition, the issue of the possibility of the competent authorities to take into account probative means which resulted from the illegal lifting of banking secrecy is also mentioned in the present thesis. Particularly, this writing work refers to the controversial issue of the constitutionality of article 65 of Law 4356/2015 about the non-implementation of par. 2 of article 177 of the Code of Criminal Procedure, in a specific category of crimes - within the competence of Public Prosecutor of Financial Crime and Corruption - and under specific circumstances. The aspect about the opposition of the regulation to the Constitution is also claimed, since par. 2 of article 177 of the Code of Penal Procedure is an extension of par. 3 of article 19 of the Constitution, whose provision is absolute and, consequently, it waives every opposite law regulation. Furthermore, with regard to the dogmatic character of the lifting of banking secrecy as a general or special judicial inquiry, it is stated that this is a general judicial inquiry, granted that it is not included in the restrictively specific judicial inquiries mentioned in the article 253A of the Code of Criminal Procedure, among which the lifting of telephone correspondence secrecy is included. Besides, a distinctive characteristic of the special judicial inquiries is their conduct in the frame of the investigation of crimes restrictively mentioned by the law, which is not a characteristic of the lifting of banking secrecy, not only in the frame of the Legislative Decree 1059/1971, but also in the provisions of Law 3691/2008, as the list of crimes of articles 2 and 3 of Law 3691/2008 is particularly wide, covering a great spectrum of harsh criminality. Additionally, the regulations of the inner law are indicated, as well as the most important provisions of the European and international contract law about the international judicial assistance, since they directly concern the lifting of banking secrecy as a judicial inquiry which takes place within the scope of the inter-border evidence. The new international scope of automatic exchange of banking information for the fight of tax offences is also analyzed in this thesis, with detailed presentation of the progress of the international cooperation on this field. Finally, an effort is made of approaching de lege ferenda the legal issues related to the lifting of banking secrecy by presenting some recommendations for improving the effective national legislative frame, having as keystone the fundamental principles of the rule of law and the fair trial."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η άρση του τραπεζικού απορρήτου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπερτίδη Δέσποινα","Bertidi Despoina"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Αντικείμενο του παρόντος πονήματος αποτελεί η παρουσίαση και εξέταση των νομικών ζητημάτων που άπτονται της ανακριτικής πράξης της άρσης του τραπεζικού απορρήτου, ιδωμένων τόσο σε θεωρητικό επίπεδο όσο και υπό το φως της εθνικής και υπερεθνικής νομολογίας. Αρχικά, επιχειρείται η παρουσίαση της ιστορικής εξέλιξης της διαμόρφωσης του τραπεζικού απορρήτου στο χώρο της διεθνούς και ελληνικής έννομης τάξης, η οποία κρίνεται απαραίτητη για την πληρέστερη κατανόηση των σύγχρονων ρυθμίσεων περί τραπεζικού απορρήτου. Έπειτα, επιδιώκεται η εννοιολογική προσέγγιση του τραπεζικού απορρήτου, η ανάδειξη της κοινωνικής σημασίας αυτού, καθώς και της θεμελίωσής του σε υπερνομοθετικής ισχύος διατάξεις. Στη συνέχεια, καθίσταται σαφές ότι σε επίπεδο εθνικής έννομης τάξης, κατά τις νομοθετικές αξιολογήσεις, προέβαλε επιτακτική η ανάγκη απλούστευσης της διαδικασίας διεξαγωγής της ανακριτικής πράξης της άρσης του τραπεζικού απορρήτου και, ως εκ τούτου, ελαστικοποίησης της προστασίας του τραπεζικού απορρήτου στο πλαίσιο του Ν. 3691/2008, έναντι της απόλυτης και αυστηρής προστασίας αυτού υπό το φως των διατάξεων του Ν.Δ. 1059/1971, ενόψει της ραγδαίας κατά τις τελευταίες δεκαετίες αύξησης της οικονομικής εγκληματικότητας στην Ελλάδα, καθώς και εν γένει στον ευρωπαϊκό και διεθνή χώρο. Εξάλλου, πέραν της άρσης του τραπεζικού απορρήτου από τις δικαστικές αρχές, διευρύνθηκε και η δυνατότητα πρόσβασης άλλων αρχών και φορέων σε τραπεζικές πληροφορίες ύποπτων προσώπων για τέλεση των προβλεπομένων στα άρθρα 2 και 3 Ν. 3691/2008 εγκλημάτων και, ιδίως, ελαστικοποιήθηκαν οι προϋποθέσεις πρόσβασης στα τραπεζικά δεδομένα της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες και της Χρηματοδότησης της Τρομοκρατίας και Ελέγχου των Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης, καθώς και του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος, υπό τις αρμοδιότητές του ως διωκτικού οργάνου, στο πλαίσιο πρόληψης και καταστολής των φορολογικών αδικημάτων. Ωστόσο, το Ν.Δ. 1059/1971, κατά την ορθότερη άποψη, εξακολουθεί να ισχύει και να εφαρμόζεται στο πλαίσιο της διερεύνησης εγκλημάτων που δεν καταλαμβάνονται από τα άρθρα 2 και 3 του Ν. 3691/2008, γι’ αυτό και εξακολουθεί να εφαρμόζεται από την ελληνική δικαιοσύνη. Ακόμα, καθίσταται σαφές στην παρούσα εργασία ότι, κατά την έννοια του εθνικού και ενωσιακού δικαίου περί προστασίας προσωπικών δεδομένων, τα τραπεζικά δεδομένα αποτελούν δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα. Υπό το φως δε των διατάξεων του Ν. 2472/1997, με τον οποίο ενσωματώθηκε στην ελληνική έννομη τάξη η καταργηθείσα πλέον Οδηγία 95/46/ΕΚ, η νομοθεσία περί προστασίας προσωπικών δεδομένων υποχωρούσε στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών, καθόσον υπήρχε ρητή διάταξη στο Ν. 2472/1997 που απέκλειε την εφαρμογή του στην περίπτωση αυτή. Η ρύθμιση αυτή περιλαμβάνεται και στο πλαίσιο του προσφάτως εκδοθέντος Γενικού Κανονισμού για την Προστασία των Δεδομένων, ήτοι του Κανονισμού (ΕΕ) 2016/679, ο οποίος κατήργησε μεν την Οδηγία 95/46/ΕΚ, αλλά επίσης δεν εφαρμόζεται στην επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από αρμόδιες αρχές για τους σκοπούς της πρόληψης, της διερεύνησης, της ανίχνευσης ή της δίωξης ποινικών αδικημάτων ή της εκτέλεσης ποινικών κυρώσεων. Το τοπίο, ωστόσο, αλλάζει με τη νέα ευρωπαϊκή Οδηγία (ΕΕ) 2016/680 η οποία αφορά συγκεκριμένα στην προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από αρμόδιες αρχές για τους σκοπούς της πρόληψης, διερεύνησης, ανίχνευσης ή δίωξης ποινικών αδικημάτων ή της εκτέλεσης ποινικών κυρώσεων και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, γι’ αυτό και οι ρυθμίσεις της θα έχουν ιδιαίτερη σημασία ως προς την άρση του τραπεζικού απορρήτου, αφ’ ης στιγμής η Οδηγία αυτή ενσωματωθεί στην ελληνική έννομη τάξη. Επιπλέον, στο παρόν πόνημα θίγεται το ζήτημα της δυνατότητας αξιοποίησης αποδεικτικών μέσων που προέκυψαν από παρανόμως διενεργηθείσα άρση του τραπεζικού απορρήτου και, ιδίως, το αμφισβητούμενο ζήτημα της συνταγματικότητας του άρθρου 65 του Ν. 4356/2015 περί μη εφαρμογής της παρ. 2 του άρθρου 177 Κ.Π.Δ. σε ορισμένη κατηγορία εγκλημάτων - αρμοδιότητας του Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος και του Εισαγγελέα Διαφθοράς - και υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Υποστηρίζεται δε επ’ αυτού η άποψη περί αντισυνταγματικότητας της εν λόγω διάταξης, δοθέντος ότι το άρθρο 177 παρ. 2 Κ.Π.Δ. συνιστά επέκταση του άρθρου 19 παρ. 3 Σ, του οποίου η πρόβλεψη είναι απόλυτη και, συνεπώς, παραμερίζει κάθε αντίθετη διάταξη νόμου. Επιπροσθέτως, αναφορικά με το δογματικό ζήτημα της φύσης της άρσης του τραπεζικού απορρήτου ως γενικής ή ειδικής ανακριτικής πράξης, υποστηρίζεται στο πλαίσιο της παρούσας εργασίας η άποψη ότι πρόκειται για γενική ανακριτική πράξη, δεδομένου, καταρχάς, ότι δε συμπεριλαμβάνεται στις περιοριστικώς αναφερόμενες στο άρθρο 253Α Κ.Π.Δ. ειδικές ανακριτικές πράξεις, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται αντιθέτως η άρση του απορρήτου των τηλεφωνικών επικοινωνιών. Εξάλλου, χαρακτηριστικό γνώρισμα των ειδικών ανακριτικών πράξεων αποτελεί η διενέργειά τους μόνον επί διερευνήσεως συγκεκριμένων, περιοριστικώς αναφερομένων στο νόμο, εγκλημάτων, κάτι το οποίο δε χαρακτηρίζει την άρση του τραπεζικού απορρήτου ούτε στο πλαίσιο του Ν.Δ. 1059/1971, αλλά ούτε και υπό το φως των διατάξεων του Ν. 3691/2008, καθώς ο κατάλογος των εγκλημάτων των άρθρων 2 και 3 του τελευταίου αυτού νόμου είναι ιδιαίτερα ευρύς, καλύπτοντας ένα μεγάλο φάσμα της βαριάς εγκληματικότητας. Ακόμα, παρατίθενται οι διατάξεις του εσωτερικού δικαίου, όπως επίσης οι κυριότερες διατάξεις του ευρωπαϊκού και διεθνούς συμβατικού δικαίου περί διεθνούς δικαστικής συνδρομής, καθόσον αφορούν άμεσα στην άρση του τραπεζικού απορρήτου, ως ανακριτική πράξη η οποία διεξάγεται στο πλαίσιο της διασυνοριακής απόδειξης, γίνεται δε ιδιαίτερη ανάλυση του νέου διεθνούς πλαισίου αυτόματης ανταλλαγής τραπεζικών πληροφοριών για την καταπολέμηση φορολογικών αδικημάτων, με ενδελεχή παρουσίαση της εξέλιξης της διεθνούς συνεργασίας στο πεδίο αυτό. Τέλος, γίνεται μια προσπάθεια de lege ferenda προσέγγισης των νομικών ζητημάτων που συναρτώνται με την άρση του τραπεζικού απορρήτου, με την παράθεση ορισμένων προτάσεων που αποσκοπούν στη βελτίωση του ισχύοντος εθνικού νομοθετικού πλαισίου, έχοντας ως κύριο άξονα τις θεμελιώδεις αρχές του κράτους δικαίου και της δίκαιης δίκης.","The subject of this thesis is the presentation and the thorough examination of the legal issues concerning the act of inquiry of the lifting of banking secrecy, not only on a theoretical level but also in the light of national and supranational jurisprudence. Firstly, an effort is made to present the historic progress of the shaping of banking secrecy in the area of the international and Greek law, which is considered to be necessary for the complete comprehension of the contemporary provisions of banking secrecy. Then, the semantic approach of banking secrecy follows, as well as its social meaning and its foundation on above the law legislative effect provisions. What is more, it is made clear that on a national law level, according to the legislative valuations, the simplification of the procedures of the inquiry act of the lifting of banking secrecy was considered an urgent need, as well as the elasticity of the protection of banking secrecy in the frame of Law 3691/2008, contrary to its absolute and strict protection in the light of the Legislative Decree 1059/1971 provisions, in view of the radical rise of financial criminality during the last decades in Greece and generally in the whole world. However, except for the lifting of banking secrecy by the legal authorities, the possibility of access by other authorities to banking information of suspects for crimes according to the articles 2 and 3 of Law 3691/2008 was expanded. Particularly, the conditions of access to banking data by the Authority Fighting against Money Laundering, Sponsoring Terrorism and Controlling the Declarations of Property Condition, as well as by the Body against Financial Crime, in the frame of prevention and fighting against tax offences, became less strict. However, in the present thesis, it is supported that the Legislative Decree 1059/1971 is still in effect in the frame of the investigation of crimes not included in the articles 2 and 3 of Law 3691/2008 and that is why it continues to be applied by the Greek justice. Moreover, in the present thesis, it is quite clear that in the sense of national and European Union law for the personal data protection, the banking data are considered to be personal data. On the basis of the provisions of Law 2472/1997 with which the abolished Directive 95/46 was incorporated in the Greek law, the legislation for the protection of personal data was not applicable in the frame of penal procedures, as there was an absolute provision in Law 2472/1997 which excluded its implementation in this case. This provision is also included in the recent General Regulation for the Data Protection, that is the Regulation (EE) 2016/679, which repealed the European Directive 95/46, but it has also no implementation on the process of personal data by official authorities for the prevention, the investigation, the detection or the prosecution of crime offences or the enforcement of crime penalties. Yet, the regulations of the new Directive 2016/680 which specifically concerns the protection of the individuals contrary to the process of personal data by official authorities for the aim of prevention, investigation, detection or prosecution of crime offences or enforcement of crime penalties and the free spreading of this data, will be of great importance for the lifting of banking secrecy, since the Directive will be incorporated in the Greek law. In addition, the issue of the possibility of the competent authorities to take into account probative means which resulted from the illegal lifting of banking secrecy is also mentioned in the present thesis. Particularly, this writing work refers to the controversial issue of the constitutionality of article 65 of Law 4356/2015 about the non-implementation of par. 2 of article 177 of the Code of Criminal Procedure, in a specific category of crimes - within the competence of Public Prosecutor of Financial Crime and Corruption - and under specific circumstances. The aspect about the opposition of the regulation to the Constitution is also claimed, since par. 2 of article 177 of the Code of Penal Procedure is an extension of par. 3 of article 19 of the Constitution, whose provision is absolute and, consequently, it waives every opposite law regulation. Furthermore, with regard to the dogmatic character of the lifting of banking secrecy as a general or special judicial inquiry, it is stated that this is a general judicial inquiry, granted that it is not included in the restrictively specific judicial inquiries mentioned in the article 253A of the Code of Criminal Procedure, among which the lifting of telephone correspondence secrecy is included. Besides, a distinctive characteristic of the special judicial inquiries is their conduct in the frame of the investigation of crimes restrictively mentioned by the law, which is not a characteristic of the lifting of banking secrecy, not only in the frame of the Legislative Decree 1059/1971, but also in the provisions of Law 3691/2008, as the list of crimes of articles 2 and 3 of Law 3691/2008 is particularly wide, covering a great spectrum of harsh criminality. Additionally, the regulations of the inner law are indicated, as well as the most important provisions of the European and international contract law about the international judicial assistance, since they directly concern the lifting of banking secrecy as a judicial inquiry which takes place within the scope of the inter-border evidence. The new international scope of automatic exchange of banking information for the fight of tax offences is also analyzed in this thesis, with detailed presentation of the progress of the international cooperation on this field. Finally, an effort is made of approaching de lege ferenda the legal issues related to the lifting of banking secrecy by presenting some recommendations for improving the effective national legislative frame, having as keystone the fundamental principles of the rule of law and the fair trial."],"dc:identifier":["uoadl:2325065","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2325065"],"dc:language":["Γαλλικά","Γερμανικά","Ελληνικά","English","French","Deutsche","Greek"],"dc:subject":["Ποινικό δίκαιο","Criminal Law"],"dc:title":["Η άρση του τραπεζικού απορρήτου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:14Z"}