{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2328559"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2328559","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αυτόλογη μετάγγιση αίματος στην ολική αρθροπλαστική γόνατος","abstract":"ΠΕΡΙΛΗΨΗ Εισαγωγή: Η χρήση της διεγχειρητικής κυτταρικής διάσωσης και της αυτόλογης μετάγγισης αίματος αποτελούν σημαντικές μεθόδους διατήρησης του δραστικού ενδαγγειακού όγκου. Η αλλογενής μετάγγιση αίματος έχει συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο υποτροπής όγκου, μετεγχειρητικής λοίμωξης, οξείας πνευμονικής βλάβης (TRALI), περιεγχειρητικού εμφράγματος του μυοκαρδίου, μετεγχειρητικής καρδιακής ανεπάρκειας και αυξημένης θνησιμότητας. Ο κύριος στόχος της αυτόλογης μετάγγισης είναι η μείωση της ανάγκης για αλλογενή μετάγγιση αίματος και των σχετιζόμενων επιπλοκών. Επίσης, ένα περιεγχειρητικό πρόγραμμα διαχείρισης των ασθενών που περιλαμβάνει την προεγχειρητική τους βελτιστοποίηση και την σωστή περιεγχειρητική διαχείριση της αντιπηκτικής αγωγής είναι σημαντικό για την επιτυχή φροντίδα και έκβαση των ασθενών στην Ολική Αρθροπλαστική του Γόνατος (ΟΑΓ). Σκοπός: Σκοπός αυτής της μελέτης είναι να δείξει τις βέλτιστες πρακτικές στη μετάγγιση αίματος και την επιτυχή περιεγχειρητική διαχείριση των ασθενών στην ΟΑΓ και να καταγράψει το κατά πόσο περιορίστηκαν οι αλλογενείς μεταγγίσεις στους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αυτομετάγγιση. Υλικό και μέθοδος: Στην εργασία αυτή, εξετάστηκαν αναδρομικά τα πρωτογενή στοιχεία που συλλέχθηκαν από την ορθοπεδική κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Λιβαδειάς αναφορικά με ασθενείς που προσήλθαν στο Γενικό Νοσοκομείο Λιβαδειάς (τακτικά και έκτακτα περιστατικά) τα έτη 2007-2016. Παράλληλα διεξήχθη και βιβλιογραφική ανασκόπηση της σχετικής ελληνικής και διεθνούς βιβλιογραφίας, διαδικτυακή έρευνα και αναζήτηση στοιχείων από βάσεις δεδομένων παγκοσμίων οργανισμών. Αποτελέσματα: Το δείγμα αποτελείται από 163 περιπτώσεις ασθενών που εισήλθαν για χειρουργείο το χρονικό διάστημα 2007-2016 (τακτικά και έκτακτα περιστατικά). Η πλειοψηφία είναι γυναίκες (74,8%) και οι άνδρες αποτελούν το υπόλοιπο 25,2%. Η πλειοψηφία ανήκει στην ηλικιακή ομάδα 71-80 ετών (σε ποσοστό 57,1%), ενώ σε ποσοστό 30,7% αντιστοιχούν όσοι είναι στην ηλικιακή ομάδα 61-70 ετών. Ακολουθούν σε μικρότερα ποσοστά όσοι είναι 50-60 ετών (ποσοστό 6,7%) και με 5,5% όσοι είναι 81-90 ετών. Στο 41,7% έγινε ΟΑΓ Αριστερού Σκέλους και στο 55,2% Δεξιού Σκέλους. Στο 0,6% έγινε επαναληπτική επέμβαση ΟΑΓ Αριστερού Σκέλους και στο 2,5% επαναληπτική επέμβαση ΟΑΓ Δεξιού Σκέλους. Στο 51,9% των περιστατικών έγινε αυτομετάγγιση και στο 48,1% δεν έγινε αυτομετάγγιση (εκ των οποίων το 85,53% των περιπτώσεων δεν έλαβαν καθόλου μετάγγιση αλλογενούς αίματος). Σε εκείνους που έγινε αυτομετάγγιση, η πλειοψηφία είναι γυναίκες με ποσοστό 75,6%, ενώ οι άντρες αντιστοιχούν στο 24,4%. Σοβαρά συμβάματα κατά την αυτομετάγγιση των ασθενών δεν αναφέρθηκαν και δεν έχουν καταγραφεί. Επίσης, δεν έχουν καταγραφεί ή αναφερθεί άμεσες πιθανές αντιδράσεις από τις περιπτώσεις των αλλογενών μεταγγίσεων που αναφέρθηκαν. Αλλογενής μετάγγιση έγινε σε 11 περιπτώσεις, από τις οποίες οι 6 αφορούν γυναίκες και οι 5 αφορούν άνδρες. Στις περιπτώσεις αυτές, υπήρχαν παράλληλα και άλλα νοσήματα που καταγράφηκαν στο αρχείο της κλινικής πριν την επέμβαση, όπως Στίγμα Μεσογειακής Αναιμίας, Υπερλιπιδαιμία, Αρτηριακή Υπέρταση, Σακχαρώδης Διαβήτης και Στεφανιαία Νόσος, ενώ σε 2 περιπτώσεις που έγινε αλλογενής μετάγγιση δεν υπήρχε παράλληλα και άλλη νόσος. Καταγράφηκαν 4 περιπτώσεις όπου χρειάστηκε κατά τη διάρκεια της επέμβασης να γίνει αλλογενής μετάγγιση, η οποία όμως δεν έγινε λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων των ασθενών (Μάρτυρες του Ιεχωβά). Σημειωτέον, στις 2 από αυτές τις περιπτώσεις προεγχειρητικά δόθηκε Ερυθροποιητίνη - Σιδηροθεραπεία για διόρθωση της προϋπάρχουσας αναιμίας. Επιπλέον, δόθηκε Ερυθροποιητίνη - Σιδηροθεραπεία και σε άλλες 4 περιπτώσεις για διόρθωση προϋπάρχουσας αναιμίας, ενώ σε 2 άλλα περιστατικά χορηγήθηκε μόνο Σιδηροθεραπεία. Συμπεράσματα: Τόσο η παρούσα μελέτη όσο και η ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας έδειξαν: 1) ότι η κυτταρική διάσωση είναι ασφαλής και αποτελεσματική στη μείωση των απαιτήσεων για μετάγγιση αλλογενούς αίματος σε επεμβάσεις ολικής αντικατάστασης του γόνατος 2) μια εξατομικευμένη περιεγχειρητική στρατηγική που βασίζεται στην αναγνώριση συγκεκριμένων παραγόντων κινδύνου για τον ασθενή, τη βελτιστοποίηση της προεγχειρητικής αιμοσφαιρίνης, την εκτίμηση της αναμενόμενης απώλειας αίματος, την περιεγχειρητική διαχείριση της αντιπηκτικής αγωγής είναι χρήσιμη για την επίτευξη επιτυχημένης φροντίδας ασθενών που υποβάλλονται σε επεμβάσεις ολικής αρθροπλαστικής γόνατος.","abstract_html":"ΠΕΡΙΛΗΨΗ Εισαγωγή: Η χρήση της διεγχειρητικής κυτταρικής διάσωσης και της αυτόλογης μετάγγισης αίματος αποτελούν σημαντικές μεθόδους διατήρησης του δραστικού ενδαγγειακού όγκου. Η αλλογενής μετάγγιση αίματος έχει συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο υποτροπής όγκου, μετεγχειρητικής λοίμωξης, οξείας πνευμονικής βλάβης (TRALI), περιεγχειρητικού εμφράγματος του μυοκαρδίου, μετεγχειρητικής καρδιακής ανεπάρκειας και αυξημένης θνησιμότητας. Ο κύριος στόχος της αυτόλογης μετάγγισης είναι η μείωση της ανάγκης για αλλογενή μετάγγιση αίματος και των σχετιζόμενων επιπλοκών. Επίσης, ένα περιεγχειρητικό πρόγραμμα διαχείρισης των ασθενών που περιλαμβάνει την προεγχειρητική τους βελτιστοποίηση και την σωστή περιεγχειρητική διαχείριση της αντιπηκτικής αγωγής είναι σημαντικό για την επιτυχή φροντίδα και έκβαση των ασθενών στην Ολική Αρθροπλαστική του Γόνατος (ΟΑΓ). Σκοπός: Σκοπός αυτής της μελέτης είναι να δείξει τις βέλτιστες πρακτικές στη μετάγγιση αίματος και την επιτυχή περιεγχειρητική διαχείριση των ασθενών στην ΟΑΓ και να καταγράψει το κατά πόσο περιορίστηκαν οι αλλογενείς μεταγγίσεις στους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αυτομετάγγιση. Υλικό και μέθοδος: Στην εργασία αυτή, εξετάστηκαν αναδρομικά τα πρωτογενή στοιχεία που συλλέχθηκαν από την ορθοπεδική κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Λιβαδειάς αναφορικά με ασθενείς που προσήλθαν στο Γενικό Νοσοκομείο Λιβαδειάς (τακτικά και έκτακτα περιστατικά) τα έτη 2007-2016. Παράλληλα διεξήχθη και βιβλιογραφική ανασκόπηση της σχετικής ελληνικής και διεθνούς βιβλιογραφίας, διαδικτυακή έρευνα και αναζήτηση στοιχείων από βάσεις δεδομένων παγκοσμίων οργανισμών. Αποτελέσματα: Το δείγμα αποτελείται από 163 περιπτώσεις ασθενών που εισήλθαν για χειρουργείο το χρονικό διάστημα 2007-2016 (τακτικά και έκτακτα περιστατικά). Η πλειοψηφία είναι γυναίκες (74,8%) και οι άνδρες αποτελούν το υπόλοιπο 25,2%. Η πλειοψηφία ανήκει στην ηλικιακή ομάδα 71-80 ετών (σε ποσοστό 57,1%), ενώ σε ποσοστό 30,7% αντιστοιχούν όσοι είναι στην ηλικιακή ομάδα 61-70 ετών. Ακολουθούν σε μικρότερα ποσοστά όσοι είναι 50-60 ετών (ποσοστό 6,7%) και με 5,5% όσοι είναι 81-90 ετών. Στο 41,7% έγινε ΟΑΓ Αριστερού Σκέλους και στο 55,2% Δεξιού Σκέλους. Στο 0,6% έγινε επαναληπτική επέμβαση ΟΑΓ Αριστερού Σκέλους και στο 2,5% επαναληπτική επέμβαση ΟΑΓ Δεξιού Σκέλους. Στο 51,9% των περιστατικών έγινε αυτομετάγγιση και στο 48,1% δεν έγινε αυτομετάγγιση (εκ των οποίων το 85,53% των περιπτώσεων δεν έλαβαν καθόλου μετάγγιση αλλογενούς αίματος). Σε εκείνους που έγινε αυτομετάγγιση, η πλειοψηφία είναι γυναίκες με ποσοστό 75,6%, ενώ οι άντρες αντιστοιχούν στο 24,4%. Σοβαρά συμβάματα κατά την αυτομετάγγιση των ασθενών δεν αναφέρθηκαν και δεν έχουν καταγραφεί. Επίσης, δεν έχουν καταγραφεί ή αναφερθεί άμεσες πιθανές αντιδράσεις από τις περιπτώσεις των αλλογενών μεταγγίσεων που αναφέρθηκαν. Αλλογενής μετάγγιση έγινε σε 11 περιπτώσεις, από τις οποίες οι 6 αφορούν γυναίκες και οι 5 αφορούν άνδρες. Στις περιπτώσεις αυτές, υπήρχαν παράλληλα και άλλα νοσήματα που καταγράφηκαν στο αρχείο της κλινικής πριν την επέμβαση, όπως Στίγμα Μεσογειακής Αναιμίας, Υπερλιπιδαιμία, Αρτηριακή Υπέρταση, Σακχαρώδης Διαβήτης και Στεφανιαία Νόσος, ενώ σε 2 περιπτώσεις που έγινε αλλογενής μετάγγιση δεν υπήρχε παράλληλα και άλλη νόσος. Καταγράφηκαν 4 περιπτώσεις όπου χρειάστηκε κατά τη διάρκεια της επέμβασης να γίνει αλλογενής μετάγγιση, η οποία όμως δεν έγινε λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων των ασθενών (Μάρτυρες του Ιεχωβά). Σημειωτέον, στις 2 από αυτές τις περιπτώσεις προεγχειρητικά δόθηκε Ερυθροποιητίνη - Σιδηροθεραπεία για διόρθωση της προϋπάρχουσας αναιμίας. Επιπλέον, δόθηκε Ερυθροποιητίνη - Σιδηροθεραπεία και σε άλλες 4 περιπτώσεις για διόρθωση προϋπάρχουσας αναιμίας, ενώ σε 2 άλλα περιστατικά χορηγήθηκε μόνο Σιδηροθεραπεία. Συμπεράσματα: Τόσο η παρούσα μελέτη όσο και η ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας έδειξαν: 1) ότι η κυτταρική διάσωση είναι ασφαλής και αποτελεσματική στη μείωση των απαιτήσεων για μετάγγιση αλλογενούς αίματος σε επεμβάσεις ολικής αντικατάστασης του γόνατος 2) μια εξατομικευμένη περιεγχειρητική στρατηγική που βασίζεται στην αναγνώριση συγκεκριμένων παραγόντων κινδύνου για τον ασθενή, τη βελτιστοποίηση της προεγχειρητικής αιμοσφαιρίνης, την εκτίμηση της αναμενόμενης απώλειας αίματος, την περιεγχειρητική διαχείριση της αντιπηκτικής αγωγής είναι χρήσιμη για την επίτευξη επιτυχημένης φροντίδας ασθενών που υποβάλλονται σε επεμβάσεις ολικής αρθροπλαστικής γόνατος.","abstract_has_math":false,"creators":["Γερασίμου Αργυρώ","Gerasimou Argiro"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:30:16Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2328559"],"render_values":[{"text":"uoadl:2328559","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2328559","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2328559","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2328559","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γερασίμου Αργυρώ","Gerasimou Argiro"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2328559","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2328559"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΠΕΡΙΛΗΨΗ Εισαγωγή: Η χρήση της διεγχειρητικής κυτταρικής διάσωσης και της αυτόλογης μετάγγισης αίματος αποτελούν σημαντικές μεθόδους διατήρησης του δραστικού ενδαγγειακού όγκου. Η αλλογενής μετάγγιση αίματος έχει συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο υποτροπής όγκου, μετεγχειρητικής λοίμωξης, οξείας πνευμονικής βλάβης (TRALI), περιεγχειρητικού εμφράγματος του μυοκαρδίου, μετεγχειρητικής καρδιακής ανεπάρκειας και αυξημένης θνησιμότητας. Ο κύριος στόχος της αυτόλογης μετάγγισης είναι η μείωση της ανάγκης για αλλογενή μετάγγιση αίματος και των σχετιζόμενων επιπλοκών. Επίσης, ένα περιεγχειρητικό πρόγραμμα διαχείρισης των ασθενών που περιλαμβάνει την προεγχειρητική τους βελτιστοποίηση και την σωστή περιεγχειρητική διαχείριση της αντιπηκτικής αγωγής είναι σημαντικό για την επιτυχή φροντίδα και έκβαση των ασθενών στην Ολική Αρθροπλαστική του Γόνατος (ΟΑΓ). Σκοπός: Σκοπός αυτής της μελέτης είναι να δείξει τις βέλτιστες πρακτικές στη μετάγγιση αίματος και την επιτυχή περιεγχειρητική διαχείριση των ασθενών στην ΟΑΓ και να καταγράψει το κατά πόσο περιορίστηκαν οι αλλογενείς μεταγγίσεις στους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αυτομετάγγιση. Υλικό και μέθοδος: Στην εργασία αυτή, εξετάστηκαν αναδρομικά τα πρωτογενή στοιχεία που συλλέχθηκαν από την ορθοπεδική κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Λιβαδειάς αναφορικά με ασθενείς που προσήλθαν στο Γενικό Νοσοκομείο Λιβαδειάς (τακτικά και έκτακτα περιστατικά) τα έτη 2007-2016. Παράλληλα διεξήχθη και βιβλιογραφική ανασκόπηση της σχετικής ελληνικής και διεθνούς βιβλιογραφίας, διαδικτυακή έρευνα και αναζήτηση στοιχείων από βάσεις δεδομένων παγκοσμίων οργανισμών. Αποτελέσματα: Το δείγμα αποτελείται από 163 περιπτώσεις ασθενών που εισήλθαν για χειρουργείο το χρονικό διάστημα 2007-2016 (τακτικά και έκτακτα περιστατικά). Η πλειοψηφία είναι γυναίκες (74,8%) και οι άνδρες αποτελούν το υπόλοιπο 25,2%. Η πλειοψηφία ανήκει στην ηλικιακή ομάδα 71-80 ετών (σε ποσοστό 57,1%), ενώ σε ποσοστό 30,7% αντιστοιχούν όσοι είναι στην ηλικιακή ομάδα 61-70 ετών. Ακολουθούν σε μικρότερα ποσοστά όσοι είναι 50-60 ετών (ποσοστό 6,7%) και με 5,5% όσοι είναι 81-90 ετών. Στο 41,7% έγινε ΟΑΓ Αριστερού Σκέλους και στο 55,2% Δεξιού Σκέλους. Στο 0,6% έγινε επαναληπτική επέμβαση ΟΑΓ Αριστερού Σκέλους και στο 2,5% επαναληπτική επέμβαση ΟΑΓ Δεξιού Σκέλους. Στο 51,9% των περιστατικών έγινε αυτομετάγγιση και στο 48,1% δεν έγινε αυτομετάγγιση (εκ των οποίων το 85,53% των περιπτώσεων δεν έλαβαν καθόλου μετάγγιση αλλογενούς αίματος). Σε εκείνους που έγινε αυτομετάγγιση, η πλειοψηφία είναι γυναίκες με ποσοστό 75,6%, ενώ οι άντρες αντιστοιχούν στο 24,4%. Σοβαρά συμβάματα κατά την αυτομετάγγιση των ασθενών δεν αναφέρθηκαν και δεν έχουν καταγραφεί. Επίσης, δεν έχουν καταγραφεί ή αναφερθεί άμεσες πιθανές αντιδράσεις από τις περιπτώσεις των αλλογενών μεταγγίσεων που αναφέρθηκαν. Αλλογενής μετάγγιση έγινε σε 11 περιπτώσεις, από τις οποίες οι 6 αφορούν γυναίκες και οι 5 αφορούν άνδρες. Στις περιπτώσεις αυτές, υπήρχαν παράλληλα και άλλα νοσήματα που καταγράφηκαν στο αρχείο της κλινικής πριν την επέμβαση, όπως Στίγμα Μεσογειακής Αναιμίας, Υπερλιπιδαιμία, Αρτηριακή Υπέρταση, Σακχαρώδης Διαβήτης και Στεφανιαία Νόσος, ενώ σε 2 περιπτώσεις που έγινε αλλογενής μετάγγιση δεν υπήρχε παράλληλα και άλλη νόσος. Καταγράφηκαν 4 περιπτώσεις όπου χρειάστηκε κατά τη διάρκεια της επέμβασης να γίνει αλλογενής μετάγγιση, η οποία όμως δεν έγινε λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων των ασθενών (Μάρτυρες του Ιεχωβά). Σημειωτέον, στις 2 από αυτές τις περιπτώσεις προεγχειρητικά δόθηκε Ερυθροποιητίνη - Σιδηροθεραπεία για διόρθωση της προϋπάρχουσας αναιμίας. Επιπλέον, δόθηκε Ερυθροποιητίνη - Σιδηροθεραπεία και σε άλλες 4 περιπτώσεις για διόρθωση προϋπάρχουσας αναιμίας, ενώ σε 2 άλλα περιστατικά χορηγήθηκε μόνο Σιδηροθεραπεία. Συμπεράσματα: Τόσο η παρούσα μελέτη όσο και η ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας έδειξαν: 1) ότι η κυτταρική διάσωση είναι ασφαλής και αποτελεσματική στη μείωση των απαιτήσεων για μετάγγιση αλλογενούς αίματος σε επεμβάσεις ολικής αντικατάστασης του γόνατος 2) μια εξατομικευμένη περιεγχειρητική στρατηγική που βασίζεται στην αναγνώριση συγκεκριμένων παραγόντων κινδύνου για τον ασθενή, τη βελτιστοποίηση της προεγχειρητικής αιμοσφαιρίνης, την εκτίμηση της αναμενόμενης απώλειας αίματος, την περιεγχειρητική διαχείριση της αντιπηκτικής αγωγής είναι χρήσιμη για την επίτευξη επιτυχημένης φροντίδας ασθενών που υποβάλλονται σε επεμβάσεις ολικής αρθροπλαστικής γόνατος.","ABSTRACT Introduction: The use of intraoperative cell salvage and autologous blood transfusion has become an important method of blood volume replacement. Allogeneic blood transfusion has been associated with increased risk of tumor recurrence, postoperative infection, acute lung injury, perioperative myocardial infarction, postoperative low-output cardiac failure, and increased mortality. The main aim of autologous transfusion is to reduce the need for allogeneic blood transfusion and its associated complications. Also, a perioperative strategic plan for patients undergoing total knee arthroplasty (TKA) including their preoperative optimization and the appropriate perioperative management of anticoagulant therapy is important for their successful care and overall outcome. Aim: The aim of this study is to indicate the best practices in blood transfusion, a successful patient care in total knee arthroplasty (TKA) and to record whether allogeneic transfusions were limited in patients who underwent autologous blood transfusion. Methodology: Τhis study retrospectively examined the primary data collected from the orthopedic clinic of the General Hospital of Livadeia, regarding patients who arrived at the General Hospital of Livadeia (scheduled and emergency incidents) in the years 2007-2016. At the same time, a literature review of Greek and foreign literature was conducted, internet search and data from global institutions databases were used. Results: The sample consists of 163 cases of patients undergoing TKA surgery for the period 2007-2016 (scheduled and emergency incidents). The majority was females (74.8%) and males constitute the remaining 25.2%. The dominated age group ranges between 71-80 years at 57.1%, while age group between 61- 70 ranges 30.7%. The age group 50-60 possesses the 6.7% and the 81-90 years old has 5.5%. The percentage of patients underwent primary left knee arthroplasty was 41.7% and for the right knee was 55.2%. A 0.6 % of the patients underwent a revision left knee TKA and another 2.5% right knee revision TKA. In 51.9% of the cases perioperative cell salvage was carried out and the majority of them was females in 75.6%, while the rest was males in 24.4%. In the remaining 48.1%, autologous blood transfusion was utilized and 85,83% of them didn’t receive allogeneic blood transfusion. Severe reactions during cell salvage were not reported and not recorded. Acute adverse reactions of allogeneic blood transfusions have not been recorded also. Allogeneic blood transfusion required 11 cases, when 6 were related to females and 5 related to males respectively. In all the cases above, there were also other diseases recorded in patients’ medical history, such as Mediterranean anemia, Hyperlipidemia, Arterial Hypertension, Diabetes Mellitus and Coronary Disease, whereas in 2 cases there were no comorbidities. There were recorded 4 cases where due to patients' religious beliefs (Jehovah's Witnesses) they refused to receive transfusion with allogeneic blood. It is worth mentioning that, 2 of them were treated with Erythropoietin and Iron therapy, correcting pre-existing anemia. Furthermore in 4 cases, Erythropoietin and Iron therapy was given and in other 2, only iron therapy was performed. Conclusion: According to the results of this present study and to the international literature data: 1) Cell salvage has been demonstrated to be safe and effective in reducing allogeneic blood transfusion requirements in total knee replacement surgery. 2) An individualized perioperative strategy according to the patients clinical status and medical comorbidities, maximizing Hb levels in the preoperative period, salvaging blood loss during the perioperative period and the optimization of perioperative anticoagulation therapy, leads to a positive effect in early and long term outcome and successful care of patients undergo total knee arthroplasty (TKA)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αυτόλογη μετάγγιση αίματος στην ολική αρθροπλαστική γόνατος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γερασίμου Αργυρώ","Gerasimou Argiro"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["ΠΕΡΙΛΗΨΗ Εισαγωγή: Η χρήση της διεγχειρητικής κυτταρικής διάσωσης και της αυτόλογης μετάγγισης αίματος αποτελούν σημαντικές μεθόδους διατήρησης του δραστικού ενδαγγειακού όγκου. Η αλλογενής μετάγγιση αίματος έχει συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο υποτροπής όγκου, μετεγχειρητικής λοίμωξης, οξείας πνευμονικής βλάβης (TRALI), περιεγχειρητικού εμφράγματος του μυοκαρδίου, μετεγχειρητικής καρδιακής ανεπάρκειας και αυξημένης θνησιμότητας. Ο κύριος στόχος της αυτόλογης μετάγγισης είναι η μείωση της ανάγκης για αλλογενή μετάγγιση αίματος και των σχετιζόμενων επιπλοκών. Επίσης, ένα περιεγχειρητικό πρόγραμμα διαχείρισης των ασθενών που περιλαμβάνει την προεγχειρητική τους βελτιστοποίηση και την σωστή περιεγχειρητική διαχείριση της αντιπηκτικής αγωγής είναι σημαντικό για την επιτυχή φροντίδα και έκβαση των ασθενών στην Ολική Αρθροπλαστική του Γόνατος (ΟΑΓ). Σκοπός: Σκοπός αυτής της μελέτης είναι να δείξει τις βέλτιστες πρακτικές στη μετάγγιση αίματος και την επιτυχή περιεγχειρητική διαχείριση των ασθενών στην ΟΑΓ και να καταγράψει το κατά πόσο περιορίστηκαν οι αλλογενείς μεταγγίσεις στους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αυτομετάγγιση. Υλικό και μέθοδος: Στην εργασία αυτή, εξετάστηκαν αναδρομικά τα πρωτογενή στοιχεία που συλλέχθηκαν από την ορθοπεδική κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Λιβαδειάς αναφορικά με ασθενείς που προσήλθαν στο Γενικό Νοσοκομείο Λιβαδειάς (τακτικά και έκτακτα περιστατικά) τα έτη 2007-2016. Παράλληλα διεξήχθη και βιβλιογραφική ανασκόπηση της σχετικής ελληνικής και διεθνούς βιβλιογραφίας, διαδικτυακή έρευνα και αναζήτηση στοιχείων από βάσεις δεδομένων παγκοσμίων οργανισμών. Αποτελέσματα: Το δείγμα αποτελείται από 163 περιπτώσεις ασθενών που εισήλθαν για χειρουργείο το χρονικό διάστημα 2007-2016 (τακτικά και έκτακτα περιστατικά). Η πλειοψηφία είναι γυναίκες (74,8%) και οι άνδρες αποτελούν το υπόλοιπο 25,2%. Η πλειοψηφία ανήκει στην ηλικιακή ομάδα 71-80 ετών (σε ποσοστό 57,1%), ενώ σε ποσοστό 30,7% αντιστοιχούν όσοι είναι στην ηλικιακή ομάδα 61-70 ετών. Ακολουθούν σε μικρότερα ποσοστά όσοι είναι 50-60 ετών (ποσοστό 6,7%) και με 5,5% όσοι είναι 81-90 ετών. Στο 41,7% έγινε ΟΑΓ Αριστερού Σκέλους και στο 55,2% Δεξιού Σκέλους. Στο 0,6% έγινε επαναληπτική επέμβαση ΟΑΓ Αριστερού Σκέλους και στο 2,5% επαναληπτική επέμβαση ΟΑΓ Δεξιού Σκέλους. Στο 51,9% των περιστατικών έγινε αυτομετάγγιση και στο 48,1% δεν έγινε αυτομετάγγιση (εκ των οποίων το 85,53% των περιπτώσεων δεν έλαβαν καθόλου μετάγγιση αλλογενούς αίματος). Σε εκείνους που έγινε αυτομετάγγιση, η πλειοψηφία είναι γυναίκες με ποσοστό 75,6%, ενώ οι άντρες αντιστοιχούν στο 24,4%. Σοβαρά συμβάματα κατά την αυτομετάγγιση των ασθενών δεν αναφέρθηκαν και δεν έχουν καταγραφεί. Επίσης, δεν έχουν καταγραφεί ή αναφερθεί άμεσες πιθανές αντιδράσεις από τις περιπτώσεις των αλλογενών μεταγγίσεων που αναφέρθηκαν. Αλλογενής μετάγγιση έγινε σε 11 περιπτώσεις, από τις οποίες οι 6 αφορούν γυναίκες και οι 5 αφορούν άνδρες. Στις περιπτώσεις αυτές, υπήρχαν παράλληλα και άλλα νοσήματα που καταγράφηκαν στο αρχείο της κλινικής πριν την επέμβαση, όπως Στίγμα Μεσογειακής Αναιμίας, Υπερλιπιδαιμία, Αρτηριακή Υπέρταση, Σακχαρώδης Διαβήτης και Στεφανιαία Νόσος, ενώ σε 2 περιπτώσεις που έγινε αλλογενής μετάγγιση δεν υπήρχε παράλληλα και άλλη νόσος. Καταγράφηκαν 4 περιπτώσεις όπου χρειάστηκε κατά τη διάρκεια της επέμβασης να γίνει αλλογενής μετάγγιση, η οποία όμως δεν έγινε λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων των ασθενών (Μάρτυρες του Ιεχωβά). Σημειωτέον, στις 2 από αυτές τις περιπτώσεις προεγχειρητικά δόθηκε Ερυθροποιητίνη - Σιδηροθεραπεία για διόρθωση της προϋπάρχουσας αναιμίας. Επιπλέον, δόθηκε Ερυθροποιητίνη - Σιδηροθεραπεία και σε άλλες 4 περιπτώσεις για διόρθωση προϋπάρχουσας αναιμίας, ενώ σε 2 άλλα περιστατικά χορηγήθηκε μόνο Σιδηροθεραπεία. Συμπεράσματα: Τόσο η παρούσα μελέτη όσο και η ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας έδειξαν: 1) ότι η κυτταρική διάσωση είναι ασφαλής και αποτελεσματική στη μείωση των απαιτήσεων για μετάγγιση αλλογενούς αίματος σε επεμβάσεις ολικής αντικατάστασης του γόνατος 2) μια εξατομικευμένη περιεγχειρητική στρατηγική που βασίζεται στην αναγνώριση συγκεκριμένων παραγόντων κινδύνου για τον ασθενή, τη βελτιστοποίηση της προεγχειρητικής αιμοσφαιρίνης, την εκτίμηση της αναμενόμενης απώλειας αίματος, την περιεγχειρητική διαχείριση της αντιπηκτικής αγωγής είναι χρήσιμη για την επίτευξη επιτυχημένης φροντίδας ασθενών που υποβάλλονται σε επεμβάσεις ολικής αρθροπλαστικής γόνατος.","ABSTRACT Introduction: The use of intraoperative cell salvage and autologous blood transfusion has become an important method of blood volume replacement. Allogeneic blood transfusion has been associated with increased risk of tumor recurrence, postoperative infection, acute lung injury, perioperative myocardial infarction, postoperative low-output cardiac failure, and increased mortality. The main aim of autologous transfusion is to reduce the need for allogeneic blood transfusion and its associated complications. Also, a perioperative strategic plan for patients undergoing total knee arthroplasty (TKA) including their preoperative optimization and the appropriate perioperative management of anticoagulant therapy is important for their successful care and overall outcome. Aim: The aim of this study is to indicate the best practices in blood transfusion, a successful patient care in total knee arthroplasty (TKA) and to record whether allogeneic transfusions were limited in patients who underwent autologous blood transfusion. Methodology: Τhis study retrospectively examined the primary data collected from the orthopedic clinic of the General Hospital of Livadeia, regarding patients who arrived at the General Hospital of Livadeia (scheduled and emergency incidents) in the years 2007-2016. At the same time, a literature review of Greek and foreign literature was conducted, internet search and data from global institutions databases were used. Results: The sample consists of 163 cases of patients undergoing TKA surgery for the period 2007-2016 (scheduled and emergency incidents). The majority was females (74.8%) and males constitute the remaining 25.2%. The dominated age group ranges between 71-80 years at 57.1%, while age group between 61- 70 ranges 30.7%. The age group 50-60 possesses the 6.7% and the 81-90 years old has 5.5%. The percentage of patients underwent primary left knee arthroplasty was 41.7% and for the right knee was 55.2%. A 0.6 % of the patients underwent a revision left knee TKA and another 2.5% right knee revision TKA. In 51.9% of the cases perioperative cell salvage was carried out and the majority of them was females in 75.6%, while the rest was males in 24.4%. In the remaining 48.1%, autologous blood transfusion was utilized and 85,83% of them didn’t receive allogeneic blood transfusion. Severe reactions during cell salvage were not reported and not recorded. Acute adverse reactions of allogeneic blood transfusions have not been recorded also. Allogeneic blood transfusion required 11 cases, when 6 were related to females and 5 related to males respectively. In all the cases above, there were also other diseases recorded in patients’ medical history, such as Mediterranean anemia, Hyperlipidemia, Arterial Hypertension, Diabetes Mellitus and Coronary Disease, whereas in 2 cases there were no comorbidities. There were recorded 4 cases where due to patients' religious beliefs (Jehovah's Witnesses) they refused to receive transfusion with allogeneic blood. It is worth mentioning that, 2 of them were treated with Erythropoietin and Iron therapy, correcting pre-existing anemia. Furthermore in 4 cases, Erythropoietin and Iron therapy was given and in other 2, only iron therapy was performed. Conclusion: According to the results of this present study and to the international literature data: 1) Cell salvage has been demonstrated to be safe and effective in reducing allogeneic blood transfusion requirements in total knee replacement surgery. 2) An individualized perioperative strategy according to the patients clinical status and medical comorbidities, maximizing Hb levels in the preoperative period, salvaging blood loss during the perioperative period and the optimization of perioperative anticoagulation therapy, leads to a positive effect in early and long term outcome and successful care of patients undergo total knee arthroplasty (TKA)."],"dc:identifier":["uoadl:2328559","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2328559"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αυτόλογη μετάγγιση αίματος στην ολική αρθροπλαστική γόνατος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:16Z"}