{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2398634"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2398634","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"The Carbonate Factory over the last 20.000 years in the NW Saronikos Gulf","abstract":"Σύμφωνα με προηγούμενες μελέτες στην περιοχή του βορειοδυτικού Σαρωνικού, η λεκάνη των Μεγάρων επανειλημμένα αποκοπτόταν από την ανοιχτή θάλασσα στο παρελθόν, όταν η παγκόσμια θαλάσσια στάθμη έπεφτε. Η απομόνωση αυτή της λεκάνης είχε ως αποτέλεσμα την μετάβαση σε συνθήκες ανθρακικής ιζηματογένεσης και απόθεσης κυρίως αραγωνίτη. Στόχος της διπλωματικής αυτής εργασίας είναι η διερεύνηση των συνθηκών που οδήγησαν στην δημιουργία ενός φυσικού ανθρακικού εργαστηρίου και στην εναπόθεση ανθρακικών ακολουθιών κατά το τέλος του Πλειστόκαινου. Με βάση τα αποτελέσματα μας, προς το τέλος της τελευταίας Παγετώδους περιόδου, η λεκάνη των Μεγάρων ήταν πράγματι μία αποκομμένη αλμυρή λεκάνη, σχετικά ρηχή και υπερκορεσμένη σε ανθρακικό ασβέστιο, και πιο συγκεκριμένα σε αραγωνίτη, δίχως σημαντική τροφοδότηση από τις περιβάλλουσες λεκάνες απορροής, ωστόσο δεν κατάφερε ποτέ να φτιάξει γύψο. Επιπρόσθετα, το ανθρακικό αυτό εργαστήρι, αν και δείχνει να επηρεάστηκε σε ένα μικρό βαθμό από το ψυχρό επεισόδιο HS1, πολύ γρήγορα όχι μόνο επανήλθε αλλά αύξησε την παραγωγή του σε αραγωνίτη, εξαιτίας της ανόδου της θερμοκρασίας κατά τη διάρκεια του Bølling-Allerød, με τα ποσοστά του ορυκτού να φτάνουν τα 80-90%. Τέλος, η κατανομή των ανθρακικών ορυκτών κατά μήκος της λεκάνης μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο δυτικός Σαρωνικός καθυστέρησε αρκετά να επανενωθεί με την ανοιχτή θάλασσα και όχι πριν η θαλάσσια στάθμη φτάσει τα -82 μ.","abstract_html":"Σύμφωνα με προηγούμενες μελέτες στην περιοχή του βορειοδυτικού Σαρωνικού, η λεκάνη των Μεγάρων επανειλημμένα αποκοπτόταν από την ανοιχτή θάλασσα στο παρελθόν, όταν η παγκόσμια θαλάσσια στάθμη έπεφτε. Η απομόνωση αυτή της λεκάνης είχε ως αποτέλεσμα την μετάβαση σε συνθήκες ανθρακικής ιζηματογένεσης και απόθεσης κυρίως αραγωνίτη. Στόχος της διπλωματικής αυτής εργασίας είναι η διερεύνηση των συνθηκών που οδήγησαν στην δημιουργία ενός φυσικού ανθρακικού εργαστηρίου και στην εναπόθεση ανθρακικών ακολουθιών κατά το τέλος του Πλειστόκαινου. Με βάση τα αποτελέσματα μας, προς το τέλος της τελευταίας Παγετώδους περιόδου, η λεκάνη των Μεγάρων ήταν πράγματι μία αποκομμένη αλμυρή λεκάνη, σχετικά ρηχή και υπερκορεσμένη σε ανθρακικό ασβέστιο, και πιο συγκεκριμένα σε αραγωνίτη, δίχως σημαντική τροφοδότηση από τις περιβάλλουσες λεκάνες απορροής, ωστόσο δεν κατάφερε ποτέ να φτιάξει γύψο. Επιπρόσθετα, το ανθρακικό αυτό εργαστήρι, αν και δείχνει να επηρεάστηκε σε ένα μικρό βαθμό από το ψυχρό επεισόδιο HS1, πολύ γρήγορα όχι μόνο επανήλθε αλλά αύξησε την παραγωγή του σε αραγωνίτη, εξαιτίας της ανόδου της θερμοκρασίας κατά τη διάρκεια του Bølling-Allerød, με τα ποσοστά του ορυκτού να φτάνουν τα 80-90%. Τέλος, η κατανομή των ανθρακικών ορυκτών κατά μήκος της λεκάνης μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο δυτικός Σαρωνικός καθυστέρησε αρκετά να επανενωθεί με την ανοιχτή θάλασσα και όχι πριν η θαλάσσια στάθμη φτάσει τα -82 μ.","abstract_has_math":false,"creators":["Καρακιγιάνου Κριστιάνα","Karakigianou Kristiana"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:30:18Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2398634"],"render_values":[{"text":"uoadl:2398634","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2398634","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2398634","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2398634","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καρακιγιάνου Κριστιάνα","Karakigianou Kristiana"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2398634","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2398634"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σύμφωνα με προηγούμενες μελέτες στην περιοχή του βορειοδυτικού Σαρωνικού, η λεκάνη των Μεγάρων επανειλημμένα αποκοπτόταν από την ανοιχτή θάλασσα στο παρελθόν, όταν η παγκόσμια θαλάσσια στάθμη έπεφτε. Η απομόνωση αυτή της λεκάνης είχε ως αποτέλεσμα την μετάβαση σε συνθήκες ανθρακικής ιζηματογένεσης και απόθεσης κυρίως αραγωνίτη. Στόχος της διπλωματικής αυτής εργασίας είναι η διερεύνηση των συνθηκών που οδήγησαν στην δημιουργία ενός φυσικού ανθρακικού εργαστηρίου και στην εναπόθεση ανθρακικών ακολουθιών κατά το τέλος του Πλειστόκαινου. Με βάση τα αποτελέσματα μας, προς το τέλος της τελευταίας Παγετώδους περιόδου, η λεκάνη των Μεγάρων ήταν πράγματι μία αποκομμένη αλμυρή λεκάνη, σχετικά ρηχή και υπερκορεσμένη σε ανθρακικό ασβέστιο, και πιο συγκεκριμένα σε αραγωνίτη, δίχως σημαντική τροφοδότηση από τις περιβάλλουσες λεκάνες απορροής, ωστόσο δεν κατάφερε ποτέ να φτιάξει γύψο. Επιπρόσθετα, το ανθρακικό αυτό εργαστήρι, αν και δείχνει να επηρεάστηκε σε ένα μικρό βαθμό από το ψυχρό επεισόδιο HS1, πολύ γρήγορα όχι μόνο επανήλθε αλλά αύξησε την παραγωγή του σε αραγωνίτη, εξαιτίας της ανόδου της θερμοκρασίας κατά τη διάρκεια του Bølling-Allerød, με τα ποσοστά του ορυκτού να φτάνουν τα 80-90%. Τέλος, η κατανομή των ανθρακικών ορυκτών κατά μήκος της λεκάνης μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο δυτικός Σαρωνικός καθυστέρησε αρκετά να επανενωθεί με την ανοιχτή θάλασσα και όχι πριν η θαλάσσια στάθμη φτάσει τα -82 μ.","Previous studies argued that during prolonged periods of low sea level stands, Megara Basin (NW Saronikos Gulf, Greece) becomes an isolated basin that produces thick beds of fine-grained aragonite until the reconnection with the open sea is re-established again. The purpose of this thesis is to examine the conditions under which this carbonate factory flourished after the end of the LGM within Western Saronikos and determine the changes that went through till its termination. Based on the results of this thesis, by the end of the LGM, Megara Basin was indeed an isolated aragonite-dominated marine basin, with no indications of river discharges. This hypothesis is supported by both the measured MS of all the retrieved cores and the terrigenous mineralogy of SAR39 that verify the absence of significant terrigenous input previous to Holocene. Moreover, bulk carbonate mineralogy and XRD estimates support the idea that Megara Basin was relatively shallow and supersaturated with respect to CaCO3, though it never experienced typical hypersaline conditions (e.g. forming gypsum) Also, the data, which were derived from the marine sediment core SAR39 point to the brief “cold” HS1 Event that disrupted aragonite deposition to a minor level without however destroying the carbonate factory, followed shortly after by the warmer Bølling-Allerød interstadial that accelerated aragonite precipitation, reaching (80-90%). Finally, distribution of the carbonate minerals along the basin points out that reconnection of western Saronikos Gulf with the open sea was in fact delayed, not being reestablished before SL reached ~-82m."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["The Carbonate Factory over the last 20.000 years in the NW Saronikos Gulf"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καρακιγιάνου Κριστιάνα","Karakigianou Kristiana"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Σύμφωνα με προηγούμενες μελέτες στην περιοχή του βορειοδυτικού Σαρωνικού, η λεκάνη των Μεγάρων επανειλημμένα αποκοπτόταν από την ανοιχτή θάλασσα στο παρελθόν, όταν η παγκόσμια θαλάσσια στάθμη έπεφτε. Η απομόνωση αυτή της λεκάνης είχε ως αποτέλεσμα την μετάβαση σε συνθήκες ανθρακικής ιζηματογένεσης και απόθεσης κυρίως αραγωνίτη. Στόχος της διπλωματικής αυτής εργασίας είναι η διερεύνηση των συνθηκών που οδήγησαν στην δημιουργία ενός φυσικού ανθρακικού εργαστηρίου και στην εναπόθεση ανθρακικών ακολουθιών κατά το τέλος του Πλειστόκαινου. Με βάση τα αποτελέσματα μας, προς το τέλος της τελευταίας Παγετώδους περιόδου, η λεκάνη των Μεγάρων ήταν πράγματι μία αποκομμένη αλμυρή λεκάνη, σχετικά ρηχή και υπερκορεσμένη σε ανθρακικό ασβέστιο, και πιο συγκεκριμένα σε αραγωνίτη, δίχως σημαντική τροφοδότηση από τις περιβάλλουσες λεκάνες απορροής, ωστόσο δεν κατάφερε ποτέ να φτιάξει γύψο. Επιπρόσθετα, το ανθρακικό αυτό εργαστήρι, αν και δείχνει να επηρεάστηκε σε ένα μικρό βαθμό από το ψυχρό επεισόδιο HS1, πολύ γρήγορα όχι μόνο επανήλθε αλλά αύξησε την παραγωγή του σε αραγωνίτη, εξαιτίας της ανόδου της θερμοκρασίας κατά τη διάρκεια του Bølling-Allerød, με τα ποσοστά του ορυκτού να φτάνουν τα 80-90%. Τέλος, η κατανομή των ανθρακικών ορυκτών κατά μήκος της λεκάνης μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο δυτικός Σαρωνικός καθυστέρησε αρκετά να επανενωθεί με την ανοιχτή θάλασσα και όχι πριν η θαλάσσια στάθμη φτάσει τα -82 μ.","Previous studies argued that during prolonged periods of low sea level stands, Megara Basin (NW Saronikos Gulf, Greece) becomes an isolated basin that produces thick beds of fine-grained aragonite until the reconnection with the open sea is re-established again. The purpose of this thesis is to examine the conditions under which this carbonate factory flourished after the end of the LGM within Western Saronikos and determine the changes that went through till its termination. Based on the results of this thesis, by the end of the LGM, Megara Basin was indeed an isolated aragonite-dominated marine basin, with no indications of river discharges. This hypothesis is supported by both the measured MS of all the retrieved cores and the terrigenous mineralogy of SAR39 that verify the absence of significant terrigenous input previous to Holocene. Moreover, bulk carbonate mineralogy and XRD estimates support the idea that Megara Basin was relatively shallow and supersaturated with respect to CaCO3, though it never experienced typical hypersaline conditions (e.g. forming gypsum) Also, the data, which were derived from the marine sediment core SAR39 point to the brief “cold” HS1 Event that disrupted aragonite deposition to a minor level without however destroying the carbonate factory, followed shortly after by the warmer Bølling-Allerød interstadial that accelerated aragonite precipitation, reaching (80-90%). Finally, distribution of the carbonate minerals along the basin points out that reconnection of western Saronikos Gulf with the open sea was in fact delayed, not being reestablished before SL reached ~-82m."],"dc:identifier":["uoadl:2398634","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2398634"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["The Carbonate Factory over the last 20.000 years in the NW Saronikos Gulf"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:18Z"}