{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2419856"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2419856","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Πρώιμα Δυσλειτουργικά Σχήματα και Στρατηγικές Αντιμετώπισης Αγχογόνων Καταστάσεων στην απόπειρα αυτοκτονίας","abstract":"Έρευνες έχουν δείξει ότι τα άτομα με ιστορικό απόπειρας αυτοκτονίας έχουν περισσότερα Πρώιμα Δυσλειτουργικά Σχήματα και χρησιμοποιούν κυρίως μη ενεργητικές στρατηγικές για την αντιμετώπιση των προβλημάτων τους. Στόχος της έρευνας αυτής είναι να μελετήσει τα Πρώιμα Δυσλειτουργικά Σχήματα (ΠΔΣ) και τις Στρατηγικές Αντιμετώπισης Αγχογόνων Καταστάσεων (ΣΑΑΚ) σε μία ομάδα ατόμων που έχουν διαπράξει απόπειρα αυτοκτονίας σε σύγκριση με μία ομάδα ελέγχου. Η βασική ερευνητική υπόθεση είναι ότι τα άτομα με απόπειρα αυτοκτονίας θα έχουν υψηλότερο μέσο όρο στα ΠΔΣ και θα χρησιμοποιούν μη ενεργητικές στρατηγικές για να λύσουν τα προβλήματά τους, σε σύγκριση με μία ομάδα ελέγχου. Το δείγμα αποτελείται συνολικά από 68 άτομα. Η κλινική ομάδα αποτελείται από 34 άτομα που έχουν διαπράξει απόπειρα αυτοκτονίας και που προσήλθαν στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του ΓΝΑ «Γ. Γεννηματάς», και η ομάδα ελέγχου από 34 άτομα από τον γενικό πληθυσμό. Τα εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν είναι: α) YSQ-S3 (Young Schema Questionnaire, short version, 3rd edition) – Ερωτηματολόγιο ΠΔΣ του Jeffrey Young, β) «Ways of Coping» των Lazarus και Folkman– Ερωτηματολόγιο ΣΑΑΚ, γ) Eρωτηματολόγιο δημογραφικών. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η κλινική ομάδα σημείωσε υψηλότερο μέσο όρο σε 16 από τα 18 ΠΔΣ και σε δύο στρατηγικές. Από την λογιστική ανάλυση παλινδρόμησης προέκυψε ότι δύο ΠΔΣ μπορούν να προβλέψουν την απόπειρα αυτοκτονίας και από την διακριτική ανάλυση προέκυψε ότι τέσσερα ΠΔΣ και δύο ΣΑΑΚ να διακρίνουν τις ομάδες. Λέξεις κλειδιά: απόπειρα αυτοκτονίας, αυτοκτονία, πρώιμα δυσλειτουργικά σχήματα, στρατηγικές αντιμετώπισης αγχογόνων καταστάσεων (coping).","abstract_html":"Έρευνες έχουν δείξει ότι τα άτομα με ιστορικό απόπειρας αυτοκτονίας έχουν περισσότερα Πρώιμα Δυσλειτουργικά Σχήματα και χρησιμοποιούν κυρίως μη ενεργητικές στρατηγικές για την αντιμετώπιση των προβλημάτων τους. Στόχος της έρευνας αυτής είναι να μελετήσει τα Πρώιμα Δυσλειτουργικά Σχήματα (ΠΔΣ) και τις Στρατηγικές Αντιμετώπισης Αγχογόνων Καταστάσεων (ΣΑΑΚ) σε μία ομάδα ατόμων που έχουν διαπράξει απόπειρα αυτοκτονίας σε σύγκριση με μία ομάδα ελέγχου. Η βασική ερευνητική υπόθεση είναι ότι τα άτομα με απόπειρα αυτοκτονίας θα έχουν υψηλότερο μέσο όρο στα ΠΔΣ και θα χρησιμοποιούν μη ενεργητικές στρατηγικές για να λύσουν τα προβλήματά τους, σε σύγκριση με μία ομάδα ελέγχου. Το δείγμα αποτελείται συνολικά από 68 άτομα. Η κλινική ομάδα αποτελείται από 34 άτομα που έχουν διαπράξει απόπειρα αυτοκτονίας και που προσήλθαν στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του ΓΝΑ «Γ. Γεννηματάς», και η ομάδα ελέγχου από 34 άτομα από τον γενικό πληθυσμό. Τα εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν είναι: α) YSQ-S3 (Young Schema Questionnaire, short version, 3rd edition) – Ερωτηματολόγιο ΠΔΣ του Jeffrey Young, β) «Ways of Coping» των Lazarus και Folkman– Ερωτηματολόγιο ΣΑΑΚ, γ) Eρωτηματολόγιο δημογραφικών. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η κλινική ομάδα σημείωσε υψηλότερο μέσο όρο σε 16 από τα 18 ΠΔΣ και σε δύο στρατηγικές. Από την λογιστική ανάλυση παλινδρόμησης προέκυψε ότι δύο ΠΔΣ μπορούν να προβλέψουν την απόπειρα αυτοκτονίας και από την διακριτική ανάλυση προέκυψε ότι τέσσερα ΠΔΣ και δύο ΣΑΑΚ να διακρίνουν τις ομάδες. Λέξεις κλειδιά: απόπειρα αυτοκτονίας, αυτοκτονία, πρώιμα δυσλειτουργικά σχήματα, στρατηγικές αντιμετώπισης αγχογόνων καταστάσεων (coping).","abstract_has_math":false,"creators":["Παλάκα Λήδα","Palaka Lida"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:18Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2419856"],"render_values":[{"text":"uoadl:2419856","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2419856","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2419856","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2419856","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παλάκα Λήδα","Palaka Lida"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2419856","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2419856"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Έρευνες έχουν δείξει ότι τα άτομα με ιστορικό απόπειρας αυτοκτονίας έχουν περισσότερα Πρώιμα Δυσλειτουργικά Σχήματα και χρησιμοποιούν κυρίως μη ενεργητικές στρατηγικές για την αντιμετώπιση των προβλημάτων τους. Στόχος της έρευνας αυτής είναι να μελετήσει τα Πρώιμα Δυσλειτουργικά Σχήματα (ΠΔΣ) και τις Στρατηγικές Αντιμετώπισης Αγχογόνων Καταστάσεων (ΣΑΑΚ) σε μία ομάδα ατόμων που έχουν διαπράξει απόπειρα αυτοκτονίας σε σύγκριση με μία ομάδα ελέγχου. Η βασική ερευνητική υπόθεση είναι ότι τα άτομα με απόπειρα αυτοκτονίας θα έχουν υψηλότερο μέσο όρο στα ΠΔΣ και θα χρησιμοποιούν μη ενεργητικές στρατηγικές για να λύσουν τα προβλήματά τους, σε σύγκριση με μία ομάδα ελέγχου. Το δείγμα αποτελείται συνολικά από 68 άτομα. Η κλινική ομάδα αποτελείται από 34 άτομα που έχουν διαπράξει απόπειρα αυτοκτονίας και που προσήλθαν στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του ΓΝΑ «Γ. Γεννηματάς», και η ομάδα ελέγχου από 34 άτομα από τον γενικό πληθυσμό. Τα εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν είναι: α) YSQ-S3 (Young Schema Questionnaire, short version, 3rd edition) – Ερωτηματολόγιο ΠΔΣ του Jeffrey Young, β) «Ways of Coping» των Lazarus και Folkman– Ερωτηματολόγιο ΣΑΑΚ, γ) Eρωτηματολόγιο δημογραφικών. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η κλινική ομάδα σημείωσε υψηλότερο μέσο όρο σε 16 από τα 18 ΠΔΣ και σε δύο στρατηγικές. Από την λογιστική ανάλυση παλινδρόμησης προέκυψε ότι δύο ΠΔΣ μπορούν να προβλέψουν την απόπειρα αυτοκτονίας και από την διακριτική ανάλυση προέκυψε ότι τέσσερα ΠΔΣ και δύο ΣΑΑΚ να διακρίνουν τις ομάδες. Λέξεις κλειδιά: απόπειρα αυτοκτονίας, αυτοκτονία, πρώιμα δυσλειτουργικά σχήματα, στρατηγικές αντιμετώπισης αγχογόνων καταστάσεων (coping).","Studies have shown that patients with a history of suicide attempt have high levels of Early Maladaptive Schemas (EMS) and use mostly passive coping strategies to deal with their problems. The aim of the present study was to examine the EMS and coping strategies, as well as the relation between them, in patients who have committed suicide. The basic hypothesis was that individuals with the suicide history would have higher mean to EMS and use more passive coping strategies, in comparison with the control group. The sample consisted of 68 individuals (n=68) separated in two groups. The clinical group is of 34 individuals who have committed suicide and came to the Emergency Department of General Hospital “G. Gennimatas”, while 34 individuals randomly selected from the community consisted the control group. The questionnaires that were used are: 1) YSQ-S3 (Young Schema Questionnaire, short version, 3rd edition, 2) Ways of coping questionnaire of Lazarus & Folkman, 3) a demographic questionnaire. The results have shown that the clinical group had a higher score in 16 EMS and two coping strategies. The logistic regression has shown that two EMS can predict suicide attempt and the Discriminant Function Analysis (DFA) has shown that four EMS and two coping strategies can discriminate the groups and predict the group membership. Keywords: suicide attempt, suicide, early maladaptive schemas, coping"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Πρώιμα Δυσλειτουργικά Σχήματα και Στρατηγικές Αντιμετώπισης Αγχογόνων Καταστάσεων στην απόπειρα αυτοκτονίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παλάκα Λήδα","Palaka Lida"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Έρευνες έχουν δείξει ότι τα άτομα με ιστορικό απόπειρας αυτοκτονίας έχουν περισσότερα Πρώιμα Δυσλειτουργικά Σχήματα και χρησιμοποιούν κυρίως μη ενεργητικές στρατηγικές για την αντιμετώπιση των προβλημάτων τους. Στόχος της έρευνας αυτής είναι να μελετήσει τα Πρώιμα Δυσλειτουργικά Σχήματα (ΠΔΣ) και τις Στρατηγικές Αντιμετώπισης Αγχογόνων Καταστάσεων (ΣΑΑΚ) σε μία ομάδα ατόμων που έχουν διαπράξει απόπειρα αυτοκτονίας σε σύγκριση με μία ομάδα ελέγχου. Η βασική ερευνητική υπόθεση είναι ότι τα άτομα με απόπειρα αυτοκτονίας θα έχουν υψηλότερο μέσο όρο στα ΠΔΣ και θα χρησιμοποιούν μη ενεργητικές στρατηγικές για να λύσουν τα προβλήματά τους, σε σύγκριση με μία ομάδα ελέγχου. Το δείγμα αποτελείται συνολικά από 68 άτομα. Η κλινική ομάδα αποτελείται από 34 άτομα που έχουν διαπράξει απόπειρα αυτοκτονίας και που προσήλθαν στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του ΓΝΑ «Γ. Γεννηματάς», και η ομάδα ελέγχου από 34 άτομα από τον γενικό πληθυσμό. Τα εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν είναι: α) YSQ-S3 (Young Schema Questionnaire, short version, 3rd edition) – Ερωτηματολόγιο ΠΔΣ του Jeffrey Young, β) «Ways of Coping» των Lazarus και Folkman– Ερωτηματολόγιο ΣΑΑΚ, γ) Eρωτηματολόγιο δημογραφικών. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η κλινική ομάδα σημείωσε υψηλότερο μέσο όρο σε 16 από τα 18 ΠΔΣ και σε δύο στρατηγικές. Από την λογιστική ανάλυση παλινδρόμησης προέκυψε ότι δύο ΠΔΣ μπορούν να προβλέψουν την απόπειρα αυτοκτονίας και από την διακριτική ανάλυση προέκυψε ότι τέσσερα ΠΔΣ και δύο ΣΑΑΚ να διακρίνουν τις ομάδες. Λέξεις κλειδιά: απόπειρα αυτοκτονίας, αυτοκτονία, πρώιμα δυσλειτουργικά σχήματα, στρατηγικές αντιμετώπισης αγχογόνων καταστάσεων (coping).","Studies have shown that patients with a history of suicide attempt have high levels of Early Maladaptive Schemas (EMS) and use mostly passive coping strategies to deal with their problems. The aim of the present study was to examine the EMS and coping strategies, as well as the relation between them, in patients who have committed suicide. The basic hypothesis was that individuals with the suicide history would have higher mean to EMS and use more passive coping strategies, in comparison with the control group. The sample consisted of 68 individuals (n=68) separated in two groups. The clinical group is of 34 individuals who have committed suicide and came to the Emergency Department of General Hospital “G. Gennimatas”, while 34 individuals randomly selected from the community consisted the control group. The questionnaires that were used are: 1) YSQ-S3 (Young Schema Questionnaire, short version, 3rd edition, 2) Ways of coping questionnaire of Lazarus & Folkman, 3) a demographic questionnaire. The results have shown that the clinical group had a higher score in 16 EMS and two coping strategies. The logistic regression has shown that two EMS can predict suicide attempt and the Discriminant Function Analysis (DFA) has shown that four EMS and two coping strategies can discriminate the groups and predict the group membership. Keywords: suicide attempt, suicide, early maladaptive schemas, coping"],"dc:identifier":["uoadl:2419856","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2419856"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Πρώιμα Δυσλειτουργικά Σχήματα και Στρατηγικές Αντιμετώπισης Αγχογόνων Καταστάσεων στην απόπειρα αυτοκτονίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:18Z"}