{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2606622"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2606622","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ψηφιακή αφήγηση και ασθένεια: Η ψηφιακή αφήγηση ως εργαλείο μείωσης του άγχους και της κατάθλιψης των γυναικών με εμπειρία καρκίνου του μαστού","abstract":"Η παρούσα έρευνα στοχεύει στην ανάδειξη της υποκειμενικής εμπειρίας γυναικών με καρκίνο μαστού μέσα από τη χρήση της ψηφιακής αφήγησης. Το βασικό ερευνητικό ερώτημα στο οποίο αποσκοπεί να απαντήσει είναι το εξής: πώς νοηματοδοτούν οι γυναίκες με καρκίνο μαστού την εμπειρία της ασθένειάς τους και με ποιους τρόπους η ψηφιακή αφήγηση μπορεί να συμβάλει στην μείωση του άγχους και της κατάθλιψης που συνοδεύουν τον καρκίνο. Το δείγμα αποτελείται από πέντε συμμετέχουσες από 38 έως 62 ετών, οι οποίες έχουν διαγνωστεί με καρκίνο μαστού σταδίου Ι, ΙΙ και ΙΙΙ, τουλάχιστον δύο χρόνια πριν τη δημιουργία των ψηφιακών αφηγήσεων. Η δημιουργία των ψηφιακών αφηγήσεων που συλλέχθηκαν έγινε δια ζώσης, μέσω τριών προσωπικών συναντήσεων με τις συμμετέχουσες, αλλά και μέσω διαδικτύου κατά τη διάρκεια της έρευνας μέσω διαδικτύου (email, viber κ.ά). Η ανάλυση των ψηφιακών αφηγήσεων που συλλέχθηκαν έγινε μέσω της αφηγηματικής προσέγγισης. Η μέθοδος που ακολουθήθηκε ήταν η τριγωνοποίηση. Η ποιοτική μέθοδος της αφηγηματικής προσέγγισης λειτούργησε ως κύριο μέσο και τα ερωτηματολόγια συμπληρωματικά προς αυτή. Τα αποτελέσματα που προέκυψαν και συζητούνται αφορούν στην πολυποίκιλη νοηματοδότηση του καρκίνου του μαστού από τις συμμετέχουσες, μέσα από τρεις γενικούς αφηγηματικούς τύπους (η ασθένεια ως μέτρο ζωής, η ασθένεια ως εσωτερική ρωγμή και η ασθένεια ως αφορμή για «συσπείρωση») και στη μείωση του άγχους, της κατάθλιψης, της ανησυχίας για τον καρκίνο, συγκρίνοντας τα ευρήματα των ψυχομετρικών εργαλείων HADS και CWS πριν και μετά την ψηφιακή αφήγηση, και στην ανάδειξη του ρόλου της ψηφιακής αφήγησης στην παραγωγή αφηγήσεων για την ασθένεια.","abstract_html":"Η παρούσα έρευνα στοχεύει στην ανάδειξη της υποκειμενικής εμπειρίας γυναικών με καρκίνο μαστού μέσα από τη χρήση της ψηφιακής αφήγησης. Το βασικό ερευνητικό ερώτημα στο οποίο αποσκοπεί να απαντήσει είναι το εξής: πώς νοηματοδοτούν οι γυναίκες με καρκίνο μαστού την εμπειρία της ασθένειάς τους και με ποιους τρόπους η ψηφιακή αφήγηση μπορεί να συμβάλει στην μείωση του άγχους και της κατάθλιψης που συνοδεύουν τον καρκίνο. Το δείγμα αποτελείται από πέντε συμμετέχουσες από 38 έως 62 ετών, οι οποίες έχουν διαγνωστεί με καρκίνο μαστού σταδίου Ι, ΙΙ και ΙΙΙ, τουλάχιστον δύο χρόνια πριν τη δημιουργία των ψηφιακών αφηγήσεων. Η δημιουργία των ψηφιακών αφηγήσεων που συλλέχθηκαν έγινε δια ζώσης, μέσω τριών προσωπικών συναντήσεων με τις συμμετέχουσες, αλλά και μέσω διαδικτύου κατά τη διάρκεια της έρευνας μέσω διαδικτύου (email, viber κ.ά). Η ανάλυση των ψηφιακών αφηγήσεων που συλλέχθηκαν έγινε μέσω της αφηγηματικής προσέγγισης. Η μέθοδος που ακολουθήθηκε ήταν η τριγωνοποίηση. Η ποιοτική μέθοδος της αφηγηματικής προσέγγισης λειτούργησε ως κύριο μέσο και τα ερωτηματολόγια συμπληρωματικά προς αυτή. Τα αποτελέσματα που προέκυψαν και συζητούνται αφορούν στην πολυποίκιλη νοηματοδότηση του καρκίνου του μαστού από τις συμμετέχουσες, μέσα από τρεις γενικούς αφηγηματικούς τύπους (η ασθένεια ως μέτρο ζωής, η ασθένεια ως εσωτερική ρωγμή και η ασθένεια ως αφορμή για «συσπείρωση») και στη μείωση του άγχους, της κατάθλιψης, της ανησυχίας για τον καρκίνο, συγκρίνοντας τα ευρήματα των ψυχομετρικών εργαλείων HADS και CWS πριν και μετά την ψηφιακή αφήγηση, και στην ανάδειξη του ρόλου της ψηφιακής αφήγησης στην παραγωγή αφηγήσεων για την ασθένεια.","abstract_has_math":false,"creators":["Γιάννου Ευθυμία-Χαρίκλεια","Giannou Efthimia-Charikleia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:26Z","subjects":["Πληροφορική στην εκπαίδευση","Informatics in education"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2606622"],"render_values":[{"text":"uoadl:2606622","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2606622","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2606622","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2606622","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γιάννου Ευθυμία-Χαρίκλεια","Giannou Efthimia-Charikleia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Πληροφορική στην εκπαίδευση","Informatics in education"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2606622","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2606622"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα έρευνα στοχεύει στην ανάδειξη της υποκειμενικής εμπειρίας γυναικών με καρκίνο μαστού μέσα από τη χρήση της ψηφιακής αφήγησης. Το βασικό ερευνητικό ερώτημα στο οποίο αποσκοπεί να απαντήσει είναι το εξής: πώς νοηματοδοτούν οι γυναίκες με καρκίνο μαστού την εμπειρία της ασθένειάς τους και με ποιους τρόπους η ψηφιακή αφήγηση μπορεί να συμβάλει στην μείωση του άγχους και της κατάθλιψης που συνοδεύουν τον καρκίνο. Το δείγμα αποτελείται από πέντε συμμετέχουσες από 38 έως 62 ετών, οι οποίες έχουν διαγνωστεί με καρκίνο μαστού σταδίου Ι, ΙΙ και ΙΙΙ, τουλάχιστον δύο χρόνια πριν τη δημιουργία των ψηφιακών αφηγήσεων. Η δημιουργία των ψηφιακών αφηγήσεων που συλλέχθηκαν έγινε δια ζώσης, μέσω τριών προσωπικών συναντήσεων με τις συμμετέχουσες, αλλά και μέσω διαδικτύου κατά τη διάρκεια της έρευνας μέσω διαδικτύου (email, viber κ.ά). Η ανάλυση των ψηφιακών αφηγήσεων που συλλέχθηκαν έγινε μέσω της αφηγηματικής προσέγγισης. Η μέθοδος που ακολουθήθηκε ήταν η τριγωνοποίηση. Η ποιοτική μέθοδος της αφηγηματικής προσέγγισης λειτούργησε ως κύριο μέσο και τα ερωτηματολόγια συμπληρωματικά προς αυτή. Τα αποτελέσματα που προέκυψαν και συζητούνται αφορούν στην πολυποίκιλη νοηματοδότηση του καρκίνου του μαστού από τις συμμετέχουσες, μέσα από τρεις γενικούς αφηγηματικούς τύπους (η ασθένεια ως μέτρο ζωής, η ασθένεια ως εσωτερική ρωγμή και η ασθένεια ως αφορμή για «συσπείρωση») και στη μείωση του άγχους, της κατάθλιψης, της ανησυχίας για τον καρκίνο, συγκρίνοντας τα ευρήματα των ψυχομετρικών εργαλείων HADS και CWS πριν και μετά την ψηφιακή αφήγηση, και στην ανάδειξη του ρόλου της ψηφιακής αφήγησης στην παραγωγή αφηγήσεων για την ασθένεια.","This essay aims to give prominence to the subjective experience of women with breast cancer, through the digital narration. The main research question to which it will try to answer is: how do women with breast cancer give a meaning to their experience and in which ways the digital narration can help reduce the stress and the depression that accompany the illness. The sample consists of five participants, 38 to 62 years old, who have been diagnosed with breast cancer stage I, II and III, at least two years before the creation of the digital narrations. These narrations were compiled through three personal meetings with the participants as well as through digital communication (viber, e-mail etc). The analysis of the collected digital narrations took place through narrative approach and the method used is triangulation. The qualitative method of narrative approach had the main role, and the questionnaires a supplementary one. The results of the analysis, presented and commented in the text, concern the various meanings the participants give to breast cancer, via three general narratives (illness as a life “measure”, illness as an internal “crack” and illness as a chance for “mobilization”), the reduction of stress, depression and anxiety for cancer, comparing the results of psychometric tools HADS and CWS before and after the digital narration, and the emphasizing on the role of digital narration in recounting the illness."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ψηφιακή αφήγηση και ασθένεια: Η ψηφιακή αφήγηση ως εργαλείο μείωσης του άγχους και της κατάθλιψης των γυναικών με εμπειρία καρκίνου του μαστού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γιάννου Ευθυμία-Χαρίκλεια","Giannou Efthimia-Charikleia"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η παρούσα έρευνα στοχεύει στην ανάδειξη της υποκειμενικής εμπειρίας γυναικών με καρκίνο μαστού μέσα από τη χρήση της ψηφιακής αφήγησης. Το βασικό ερευνητικό ερώτημα στο οποίο αποσκοπεί να απαντήσει είναι το εξής: πώς νοηματοδοτούν οι γυναίκες με καρκίνο μαστού την εμπειρία της ασθένειάς τους και με ποιους τρόπους η ψηφιακή αφήγηση μπορεί να συμβάλει στην μείωση του άγχους και της κατάθλιψης που συνοδεύουν τον καρκίνο. Το δείγμα αποτελείται από πέντε συμμετέχουσες από 38 έως 62 ετών, οι οποίες έχουν διαγνωστεί με καρκίνο μαστού σταδίου Ι, ΙΙ και ΙΙΙ, τουλάχιστον δύο χρόνια πριν τη δημιουργία των ψηφιακών αφηγήσεων. Η δημιουργία των ψηφιακών αφηγήσεων που συλλέχθηκαν έγινε δια ζώσης, μέσω τριών προσωπικών συναντήσεων με τις συμμετέχουσες, αλλά και μέσω διαδικτύου κατά τη διάρκεια της έρευνας μέσω διαδικτύου (email, viber κ.ά). Η ανάλυση των ψηφιακών αφηγήσεων που συλλέχθηκαν έγινε μέσω της αφηγηματικής προσέγγισης. Η μέθοδος που ακολουθήθηκε ήταν η τριγωνοποίηση. Η ποιοτική μέθοδος της αφηγηματικής προσέγγισης λειτούργησε ως κύριο μέσο και τα ερωτηματολόγια συμπληρωματικά προς αυτή. Τα αποτελέσματα που προέκυψαν και συζητούνται αφορούν στην πολυποίκιλη νοηματοδότηση του καρκίνου του μαστού από τις συμμετέχουσες, μέσα από τρεις γενικούς αφηγηματικούς τύπους (η ασθένεια ως μέτρο ζωής, η ασθένεια ως εσωτερική ρωγμή και η ασθένεια ως αφορμή για «συσπείρωση») και στη μείωση του άγχους, της κατάθλιψης, της ανησυχίας για τον καρκίνο, συγκρίνοντας τα ευρήματα των ψυχομετρικών εργαλείων HADS και CWS πριν και μετά την ψηφιακή αφήγηση, και στην ανάδειξη του ρόλου της ψηφιακής αφήγησης στην παραγωγή αφηγήσεων για την ασθένεια.","This essay aims to give prominence to the subjective experience of women with breast cancer, through the digital narration. The main research question to which it will try to answer is: how do women with breast cancer give a meaning to their experience and in which ways the digital narration can help reduce the stress and the depression that accompany the illness. The sample consists of five participants, 38 to 62 years old, who have been diagnosed with breast cancer stage I, II and III, at least two years before the creation of the digital narrations. These narrations were compiled through three personal meetings with the participants as well as through digital communication (viber, e-mail etc). The analysis of the collected digital narrations took place through narrative approach and the method used is triangulation. The qualitative method of narrative approach had the main role, and the questionnaires a supplementary one. The results of the analysis, presented and commented in the text, concern the various meanings the participants give to breast cancer, via three general narratives (illness as a life “measure”, illness as an internal “crack” and illness as a chance for “mobilization”), the reduction of stress, depression and anxiety for cancer, comparing the results of psychometric tools HADS and CWS before and after the digital narration, and the emphasizing on the role of digital narration in recounting the illness."],"dc:identifier":["uoadl:2606622","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2606622"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Πληροφορική στην εκπαίδευση","Informatics in education"],"dc:title":["Ψηφιακή αφήγηση και ασθένεια: Η ψηφιακή αφήγηση ως εργαλείο μείωσης του άγχους και της κατάθλιψης των γυναικών με εμπειρία καρκίνου του μαστού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:26Z"}