{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2609658"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2609658","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μέθοδοι επικοινωνίας σε ασθενείς με σύνδρομο εγκλεισμού (locked-in syndrome) : Συστηματική ανασκόπηση","abstract":"Εισαγωγή: Οι διεπαφές εγκεφάλου-υπολογιστή (BCIs) που έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία 20 χρόνια για διευκόλυνση και προαγωγή της επικοινωνίας σε άτομα που βρίσκονται σε σύνδρομο εγκλεισμού (ΣΕ), δεν υστερούν σε κάτι από τις κλασσικές μεθόδους, όμως υπερέχουν στις δυνατότητες και στις επιλογές που δίνουν στον χρήστη. Τα συστήματα αυτά, επεμβατικά ή μη, έχουν εξελιχθεί αρκετά, ώστε να είναι αρκετά προσιτά σε οικονομικούς και χρηστικούς όρους στον ασθενή, βοηθώντας τους να παράγουν γραπτό λόγο με ταχύτητα 10 λέξεις/λεπτό, να ζωγραφίζουν, να κάνουν αναζητήσεις στο διαδίκτυο και να διαχειρίζονται τον περιβάλλοντα χώρο τους (ηλεκτρικούς διακόπτες ή κουρτίνες, θέρμανση-κλιματισμός, αναπηρικό αμαξίδιο κτλ), ο οποίος είναι συμβατός με αυτή την τεχνολογία. Επίσης, κάποιες φορές φαίνεται να επανακτάται μέρος της νευρομυϊκής τους λειτουργίας ή και να βελτιώνονται οι γλωσσικές τους δεξιότητες. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης είναι η αξιολόγηση και αποσαφήνιση της αποτελεσματικότητας των μεθόδων επικοινωνίας που κάνουν χρήση της τεχνολογίας σε ασθενείς με ΣΕ. Μεθοδολογία: Η αναζήτηση της ελληνικής και διεθνούς βιβλιογραφίας πραγματοποιήθηκε στις ηλεκτρονικές βάσεις αποδελτίωσης βιβλιογραφικών δεδομένων Pubmed, Cinahl, Sciverse Scopus Proquest, Researchgate, Cochranelibrary κλπ. Συνολικά βρέθηκαν 1.652 πηγές εκ των οποίων κρίθηκαν κατάλληλες για μελέτη οι 15. Αποτελέσματα: Υπάρχει πληθώρα διαθέσιμων συστημάτων BCIs, με τρόπο λειτουργίας το καθένα διαφορετικό, όσον αφορά τις ελάχιστες απαιτήσεις που θέτει στο χρήστη, τις ανάγκες που εξυπηρετεί και τον χρόνο εκμάθησης που χρειάζεται. Φαίνεται να υπάρχει μια μικρή υπεροχή όσον αφορά τις δυνατότητες που προσφέρουν τα επεμβατικά BCIs, αλλά δεν είναι τόσο συχνά προτιμώμενα από τους χρήστες λόγω της χειρουργικής επέμβασης που απαιτούν. Οι ασθενείς, αν και είναι ικανοποιημένοι με τη νέα τεχνολογία, αποζητούν τη χρήση λιγότερων καλωδίων ή εφαρμογή με ασύρματο τρόπο και την αποφυγή χρήσης τζελ ανάμεσα στις επαφές. Συμπεράσματα: Γεννάται η ανάγκη για εύρεση νέων μεθόδων ή τροποποίηση των ήδη υπαρκτών, για αποτελεσματικότερη επικοινωνία σε ασθενείς με πλήρες ΣΕ. Η ύπαρξη φλοιϊκών αλλοιώσεων δημιουργεί δυσλειτουργίες τόσο στη φανταστική κίνηση όσο και στον έλεγχο των αισθητικοκινητικών ρυθμών και αυτό, ενδεχομένως, αποτελεί έναν από τους λόγους δεν έχει τελειοποιηθεί ακόμα η τεχνολογία των BCIs.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι διεπαφές εγκεφάλου-υπολογιστή (BCIs) που έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία 20 χρόνια για διευκόλυνση και προαγωγή της επικοινωνίας σε άτομα που βρίσκονται σε σύνδρομο εγκλεισμού (ΣΕ), δεν υστερούν σε κάτι από τις κλασσικές μεθόδους, όμως υπερέχουν στις δυνατότητες και στις επιλογές που δίνουν στον χρήστη. Τα συστήματα αυτά, επεμβατικά ή μη, έχουν εξελιχθεί αρκετά, ώστε να είναι αρκετά προσιτά σε οικονομικούς και χρηστικούς όρους στον ασθενή, βοηθώντας τους να παράγουν γραπτό λόγο με ταχύτητα 10 λέξεις/λεπτό, να ζωγραφίζουν, να κάνουν αναζητήσεις στο διαδίκτυο και να διαχειρίζονται τον περιβάλλοντα χώρο τους (ηλεκτρικούς διακόπτες ή κουρτίνες, θέρμανση-κλιματισμός, αναπηρικό αμαξίδιο κτλ), ο οποίος είναι συμβατός με αυτή την τεχνολογία. Επίσης, κάποιες φορές φαίνεται να επανακτάται μέρος της νευρομυϊκής τους λειτουργίας ή και να βελτιώνονται οι γλωσσικές τους δεξιότητες. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης είναι η αξιολόγηση και αποσαφήνιση της αποτελεσματικότητας των μεθόδων επικοινωνίας που κάνουν χρήση της τεχνολογίας σε ασθενείς με ΣΕ. Μεθοδολογία: Η αναζήτηση της ελληνικής και διεθνούς βιβλιογραφίας πραγματοποιήθηκε στις ηλεκτρονικές βάσεις αποδελτίωσης βιβλιογραφικών δεδομένων Pubmed, Cinahl, Sciverse Scopus Proquest, Researchgate, Cochranelibrary κλπ. Συνολικά βρέθηκαν 1.652 πηγές εκ των οποίων κρίθηκαν κατάλληλες για μελέτη οι 15. Αποτελέσματα: Υπάρχει πληθώρα διαθέσιμων συστημάτων BCIs, με τρόπο λειτουργίας το καθένα διαφορετικό, όσον αφορά τις ελάχιστες απαιτήσεις που θέτει στο χρήστη, τις ανάγκες που εξυπηρετεί και τον χρόνο εκμάθησης που χρειάζεται. Φαίνεται να υπάρχει μια μικρή υπεροχή όσον αφορά τις δυνατότητες που προσφέρουν τα επεμβατικά BCIs, αλλά δεν είναι τόσο συχνά προτιμώμενα από τους χρήστες λόγω της χειρουργικής επέμβασης που απαιτούν. Οι ασθενείς, αν και είναι ικανοποιημένοι με τη νέα τεχνολογία, αποζητούν τη χρήση λιγότερων καλωδίων ή εφαρμογή με ασύρματο τρόπο και την αποφυγή χρήσης τζελ ανάμεσα στις επαφές. Συμπεράσματα: Γεννάται η ανάγκη για εύρεση νέων μεθόδων ή τροποποίηση των ήδη υπαρκτών, για αποτελεσματικότερη επικοινωνία σε ασθενείς με πλήρες ΣΕ. Η ύπαρξη φλοιϊκών αλλοιώσεων δημιουργεί δυσλειτουργίες τόσο στη φανταστική κίνηση όσο και στον έλεγχο των αισθητικοκινητικών ρυθμών και αυτό, ενδεχομένως, αποτελεί έναν από τους λόγους δεν έχει τελειοποιηθεί ακόμα η τεχνολογία των BCIs.","abstract_has_math":false,"creators":["Τζόγια Μαρία","Tzogia Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:30:26Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2609658"],"render_values":[{"text":"uoadl:2609658","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2609658","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2609658","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2609658","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τζόγια Μαρία","Tzogia Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2609658","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2609658"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι διεπαφές εγκεφάλου-υπολογιστή (BCIs) που έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία 20 χρόνια για διευκόλυνση και προαγωγή της επικοινωνίας σε άτομα που βρίσκονται σε σύνδρομο εγκλεισμού (ΣΕ), δεν υστερούν σε κάτι από τις κλασσικές μεθόδους, όμως υπερέχουν στις δυνατότητες και στις επιλογές που δίνουν στον χρήστη. Τα συστήματα αυτά, επεμβατικά ή μη, έχουν εξελιχθεί αρκετά, ώστε να είναι αρκετά προσιτά σε οικονομικούς και χρηστικούς όρους στον ασθενή, βοηθώντας τους να παράγουν γραπτό λόγο με ταχύτητα 10 λέξεις/λεπτό, να ζωγραφίζουν, να κάνουν αναζητήσεις στο διαδίκτυο και να διαχειρίζονται τον περιβάλλοντα χώρο τους (ηλεκτρικούς διακόπτες ή κουρτίνες, θέρμανση-κλιματισμός, αναπηρικό αμαξίδιο κτλ), ο οποίος είναι συμβατός με αυτή την τεχνολογία. Επίσης, κάποιες φορές φαίνεται να επανακτάται μέρος της νευρομυϊκής τους λειτουργίας ή και να βελτιώνονται οι γλωσσικές τους δεξιότητες. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης είναι η αξιολόγηση και αποσαφήνιση της αποτελεσματικότητας των μεθόδων επικοινωνίας που κάνουν χρήση της τεχνολογίας σε ασθενείς με ΣΕ. Μεθοδολογία: Η αναζήτηση της ελληνικής και διεθνούς βιβλιογραφίας πραγματοποιήθηκε στις ηλεκτρονικές βάσεις αποδελτίωσης βιβλιογραφικών δεδομένων Pubmed, Cinahl, Sciverse Scopus Proquest, Researchgate, Cochranelibrary κλπ. Συνολικά βρέθηκαν 1.652 πηγές εκ των οποίων κρίθηκαν κατάλληλες για μελέτη οι 15. Αποτελέσματα: Υπάρχει πληθώρα διαθέσιμων συστημάτων BCIs, με τρόπο λειτουργίας το καθένα διαφορετικό, όσον αφορά τις ελάχιστες απαιτήσεις που θέτει στο χρήστη, τις ανάγκες που εξυπηρετεί και τον χρόνο εκμάθησης που χρειάζεται. Φαίνεται να υπάρχει μια μικρή υπεροχή όσον αφορά τις δυνατότητες που προσφέρουν τα επεμβατικά BCIs, αλλά δεν είναι τόσο συχνά προτιμώμενα από τους χρήστες λόγω της χειρουργικής επέμβασης που απαιτούν. Οι ασθενείς, αν και είναι ικανοποιημένοι με τη νέα τεχνολογία, αποζητούν τη χρήση λιγότερων καλωδίων ή εφαρμογή με ασύρματο τρόπο και την αποφυγή χρήσης τζελ ανάμεσα στις επαφές. Συμπεράσματα: Γεννάται η ανάγκη για εύρεση νέων μεθόδων ή τροποποίηση των ήδη υπαρκτών, για αποτελεσματικότερη επικοινωνία σε ασθενείς με πλήρες ΣΕ. Η ύπαρξη φλοιϊκών αλλοιώσεων δημιουργεί δυσλειτουργίες τόσο στη φανταστική κίνηση όσο και στον έλεγχο των αισθητικοκινητικών ρυθμών και αυτό, ενδεχομένως, αποτελεί έναν από τους λόγους δεν έχει τελειοποιηθεί ακόμα η τεχνολογία των BCIs.","Introduction: The various systems of brain-computer interface (BCIs) that have been developed over the last 20 years for the facilitation and promotion of communication with individuals, who suffer from locked-in syndrome (LIS), do not lack anything compared to the classic methods. However, they are superior when it comes to the possibilities and the options they offer to the user. These systems, whether intrusive or not, have sufficiently evolved so as to be accessible, affordable and user-friendly to patients. In certain instances, these BCIs can help patients write books, paint pictures, chat online and manage their blogs, while occasionally they seem to restore part of neuromuscular functions or improve the patients’ expressive ability. The present systematic review examines the effectiveness of the new methods when these are applied to patients with LIS. It also examines the extent to which the manner of the development of these methods is consistent with the needs and the requirements of the patients. Aim: The aim of the present systematic review is to elucidate and evaluate the effectiveness with patients suffering from LIS of the communication methods which make use of technology. Methodology: The search of the Greek and international bibliography was effected in the electronic databases: Pubmed, Cinahl, Sciverse Scopus Proquest, Researchgate, Cochranelibrary, etc. In all, 1.652 items were found. Of these, 15 items were judged to be appropriate for further study. Results: There is a wide variety of available BCI systems. Each system functions in a different manner as regards the minimum demands it makes on the user, the needs it serves and the time it takes for the user to learn it. Intrusive BCIs seem to offer patients a better quality of communication, but they are not the preferred choice because of the surgical operation they require. Although satisfied with the new technology, patients hanker for the use of fewer wires and cables or, better still, wireless application, and for the avoidance of the use of gel between points of contact or the avoidance of having wet hair during the use of the BCI systems. Conclusions: There is an identified need to find new methods, or to modify already existing ones, for the more effective communication with patients who suffer for fully developed LIS. The existence of alterations or damage to the cerebral cortex creates dysfunctions to the imagery motor as well as to the control of sensorimotor rhythms. This is probably one of the reasons why BCI technology has not yet been perfected."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μέθοδοι επικοινωνίας σε ασθενείς με σύνδρομο εγκλεισμού (locked-in syndrome) : Συστηματική ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τζόγια Μαρία","Tzogia Maria"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι διεπαφές εγκεφάλου-υπολογιστή (BCIs) που έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία 20 χρόνια για διευκόλυνση και προαγωγή της επικοινωνίας σε άτομα που βρίσκονται σε σύνδρομο εγκλεισμού (ΣΕ), δεν υστερούν σε κάτι από τις κλασσικές μεθόδους, όμως υπερέχουν στις δυνατότητες και στις επιλογές που δίνουν στον χρήστη. Τα συστήματα αυτά, επεμβατικά ή μη, έχουν εξελιχθεί αρκετά, ώστε να είναι αρκετά προσιτά σε οικονομικούς και χρηστικούς όρους στον ασθενή, βοηθώντας τους να παράγουν γραπτό λόγο με ταχύτητα 10 λέξεις/λεπτό, να ζωγραφίζουν, να κάνουν αναζητήσεις στο διαδίκτυο και να διαχειρίζονται τον περιβάλλοντα χώρο τους (ηλεκτρικούς διακόπτες ή κουρτίνες, θέρμανση-κλιματισμός, αναπηρικό αμαξίδιο κτλ), ο οποίος είναι συμβατός με αυτή την τεχνολογία. Επίσης, κάποιες φορές φαίνεται να επανακτάται μέρος της νευρομυϊκής τους λειτουργίας ή και να βελτιώνονται οι γλωσσικές τους δεξιότητες. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης είναι η αξιολόγηση και αποσαφήνιση της αποτελεσματικότητας των μεθόδων επικοινωνίας που κάνουν χρήση της τεχνολογίας σε ασθενείς με ΣΕ. Μεθοδολογία: Η αναζήτηση της ελληνικής και διεθνούς βιβλιογραφίας πραγματοποιήθηκε στις ηλεκτρονικές βάσεις αποδελτίωσης βιβλιογραφικών δεδομένων Pubmed, Cinahl, Sciverse Scopus Proquest, Researchgate, Cochranelibrary κλπ. Συνολικά βρέθηκαν 1.652 πηγές εκ των οποίων κρίθηκαν κατάλληλες για μελέτη οι 15. Αποτελέσματα: Υπάρχει πληθώρα διαθέσιμων συστημάτων BCIs, με τρόπο λειτουργίας το καθένα διαφορετικό, όσον αφορά τις ελάχιστες απαιτήσεις που θέτει στο χρήστη, τις ανάγκες που εξυπηρετεί και τον χρόνο εκμάθησης που χρειάζεται. Φαίνεται να υπάρχει μια μικρή υπεροχή όσον αφορά τις δυνατότητες που προσφέρουν τα επεμβατικά BCIs, αλλά δεν είναι τόσο συχνά προτιμώμενα από τους χρήστες λόγω της χειρουργικής επέμβασης που απαιτούν. Οι ασθενείς, αν και είναι ικανοποιημένοι με τη νέα τεχνολογία, αποζητούν τη χρήση λιγότερων καλωδίων ή εφαρμογή με ασύρματο τρόπο και την αποφυγή χρήσης τζελ ανάμεσα στις επαφές. Συμπεράσματα: Γεννάται η ανάγκη για εύρεση νέων μεθόδων ή τροποποίηση των ήδη υπαρκτών, για αποτελεσματικότερη επικοινωνία σε ασθενείς με πλήρες ΣΕ. Η ύπαρξη φλοιϊκών αλλοιώσεων δημιουργεί δυσλειτουργίες τόσο στη φανταστική κίνηση όσο και στον έλεγχο των αισθητικοκινητικών ρυθμών και αυτό, ενδεχομένως, αποτελεί έναν από τους λόγους δεν έχει τελειοποιηθεί ακόμα η τεχνολογία των BCIs.","Introduction: The various systems of brain-computer interface (BCIs) that have been developed over the last 20 years for the facilitation and promotion of communication with individuals, who suffer from locked-in syndrome (LIS), do not lack anything compared to the classic methods. However, they are superior when it comes to the possibilities and the options they offer to the user. These systems, whether intrusive or not, have sufficiently evolved so as to be accessible, affordable and user-friendly to patients. In certain instances, these BCIs can help patients write books, paint pictures, chat online and manage their blogs, while occasionally they seem to restore part of neuromuscular functions or improve the patients’ expressive ability. The present systematic review examines the effectiveness of the new methods when these are applied to patients with LIS. It also examines the extent to which the manner of the development of these methods is consistent with the needs and the requirements of the patients. Aim: The aim of the present systematic review is to elucidate and evaluate the effectiveness with patients suffering from LIS of the communication methods which make use of technology. Methodology: The search of the Greek and international bibliography was effected in the electronic databases: Pubmed, Cinahl, Sciverse Scopus Proquest, Researchgate, Cochranelibrary, etc. In all, 1.652 items were found. Of these, 15 items were judged to be appropriate for further study. Results: There is a wide variety of available BCI systems. Each system functions in a different manner as regards the minimum demands it makes on the user, the needs it serves and the time it takes for the user to learn it. Intrusive BCIs seem to offer patients a better quality of communication, but they are not the preferred choice because of the surgical operation they require. Although satisfied with the new technology, patients hanker for the use of fewer wires and cables or, better still, wireless application, and for the avoidance of the use of gel between points of contact or the avoidance of having wet hair during the use of the BCI systems. Conclusions: There is an identified need to find new methods, or to modify already existing ones, for the more effective communication with patients who suffer for fully developed LIS. The existence of alterations or damage to the cerebral cortex creates dysfunctions to the imagery motor as well as to the control of sensorimotor rhythms. This is probably one of the reasons why BCI technology has not yet been perfected."],"dc:identifier":["uoadl:2609658","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2609658"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μέθοδοι επικοινωνίας σε ασθενείς με σύνδρομο εγκλεισμού (locked-in syndrome) : Συστηματική ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:26Z"}