{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2622934"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2622934","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εφαρμογή και Αξιολόγηση ενός Προγράμματος Κοινωνικο-συναισθηματικής Αγωγής σε Μαθητή Δημοτικού","abstract":"Η παρούσα μελέτη επικεντρώνεται στη διερεύνηση της αποτελεσματικότητας ενός προγράμματος κοινωνικής και συναισθηματικής μάθησης στην περίπτωση ενός μαθητή της Στ΄ Τάξης του Δημοτικού Σχολείου. Θεμελιώδη ερευνητικά ζητούμενα αποτέλεσαν η διαμόρφωση μίας θετικής αυτοαντίληψης, η ενίσχυση της αυτοεκτίμησης και η ανάπτυξη κοινωνικο-συναισθηματικών δεξιοτήτων του παιδιού. Παράλληλα, εξετάστηκε διεξοδικά η μείωση συγκεκριμένων ανεπιθύμητων συμπεριφορών του μαθητή, βασιζόμενοι σε έναν οιονεί πειραματικό σχεδιασμό μεμονωμένης περίπτωσης (single-subject design) με εναλλασσόμενες φάσεις εφαρμογής και απόσυρσης της παρέμβασης, η οποία υλοποιήθηκε σε 20 συνεδρίες. Τα μέσα συλλογής των δεδομένων ήταν η συστηματική παρατήρηση και καταγραφή των δυσλειτουργικών συμπεριφορών, καθώς και ερωτηματολόγια που μετρούσαν την ψυχοκοινωνική προσαρμογή, την αυτοαντίληψη-αυτοεκτίμηση και τις συμπεριφορικές του δυσκολίες κατά την αρχική και τελική αξιολόγηση. Η ανάλυση και ερμηνεία των αποτελεσμάτων έδειξε αύξηση της αυτοαντίληψης του συμμετέχοντος στην ακαδημαϊκή ικανότητα και τις σχέσεις με συνομηλίκους έπειτα από τη λήξη του ψυχοεκπαιδευτικού προγράμματος. Επιπλέον, παρατηρήθηκε ενίσχυση της αυτοεκτίμησης του και υιοθέτηση περισσότερων κοινωνικο-συναισθηματικών δεξιοτήτων, οδηγώντας στη βελτίωση της ευρύτερης ψυχοκοινωνικής επάρκειας του μαθητή. Τέλος, αναδείχθηκε σημαντική μείωση της συχνότητας των παρατηρούμενων μη επιθυμητών συμπεριφορών-στόχων κατά τη διάρκεια εφαρμογής της παρέμβασης. Η μελέτη αυτή συνολικά επιβεβαιώνει τα ευρήματα ποικίλων ερευνών σχετικά με τα οφέλη προγραμμάτων κοινωνικής και συναισθηματικής αγωγής, τόσο σε προληπτικό όσο και σε παρεμβατικό επίπεδο.","abstract_html":"Η παρούσα μελέτη επικεντρώνεται στη διερεύνηση της αποτελεσματικότητας ενός προγράμματος κοινωνικής και συναισθηματικής μάθησης στην περίπτωση ενός μαθητή της Στ΄ Τάξης του Δημοτικού Σχολείου. Θεμελιώδη ερευνητικά ζητούμενα αποτέλεσαν η διαμόρφωση μίας θετικής αυτοαντίληψης, η ενίσχυση της αυτοεκτίμησης και η ανάπτυξη κοινωνικο-συναισθηματικών δεξιοτήτων του παιδιού. Παράλληλα, εξετάστηκε διεξοδικά η μείωση συγκεκριμένων ανεπιθύμητων συμπεριφορών του μαθητή, βασιζόμενοι σε έναν οιονεί πειραματικό σχεδιασμό μεμονωμένης περίπτωσης (single-subject design) με εναλλασσόμενες φάσεις εφαρμογής και απόσυρσης της παρέμβασης, η οποία υλοποιήθηκε σε 20 συνεδρίες. Τα μέσα συλλογής των δεδομένων ήταν η συστηματική παρατήρηση και καταγραφή των δυσλειτουργικών συμπεριφορών, καθώς και ερωτηματολόγια που μετρούσαν την ψυχοκοινωνική προσαρμογή, την αυτοαντίληψη-αυτοεκτίμηση και τις συμπεριφορικές του δυσκολίες κατά την αρχική και τελική αξιολόγηση. Η ανάλυση και ερμηνεία των αποτελεσμάτων έδειξε αύξηση της αυτοαντίληψης του συμμετέχοντος στην ακαδημαϊκή ικανότητα και τις σχέσεις με συνομηλίκους έπειτα από τη λήξη του ψυχοεκπαιδευτικού προγράμματος. Επιπλέον, παρατηρήθηκε ενίσχυση της αυτοεκτίμησης του και υιοθέτηση περισσότερων κοινωνικο-συναισθηματικών δεξιοτήτων, οδηγώντας στη βελτίωση της ευρύτερης ψυχοκοινωνικής επάρκειας του μαθητή. Τέλος, αναδείχθηκε σημαντική μείωση της συχνότητας των παρατηρούμενων μη επιθυμητών συμπεριφορών-στόχων κατά τη διάρκεια εφαρμογής της παρέμβασης. Η μελέτη αυτή συνολικά επιβεβαιώνει τα ευρήματα ποικίλων ερευνών σχετικά με τα οφέλη προγραμμάτων κοινωνικής και συναισθηματικής αγωγής, τόσο σε προληπτικό όσο και σε παρεμβατικό επίπεδο.","abstract_has_math":false,"creators":["Τζανίκου Σταυρούλα","Tzanikou Stavroula"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:26Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2622934"],"render_values":[{"text":"uoadl:2622934","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2622934","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2622934","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2622934","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τζανίκου Σταυρούλα","Tzanikou Stavroula"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2622934","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2622934"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα μελέτη επικεντρώνεται στη διερεύνηση της αποτελεσματικότητας ενός προγράμματος κοινωνικής και συναισθηματικής μάθησης στην περίπτωση ενός μαθητή της Στ΄ Τάξης του Δημοτικού Σχολείου. Θεμελιώδη ερευνητικά ζητούμενα αποτέλεσαν η διαμόρφωση μίας θετικής αυτοαντίληψης, η ενίσχυση της αυτοεκτίμησης και η ανάπτυξη κοινωνικο-συναισθηματικών δεξιοτήτων του παιδιού. Παράλληλα, εξετάστηκε διεξοδικά η μείωση συγκεκριμένων ανεπιθύμητων συμπεριφορών του μαθητή, βασιζόμενοι σε έναν οιονεί πειραματικό σχεδιασμό μεμονωμένης περίπτωσης (single-subject design) με εναλλασσόμενες φάσεις εφαρμογής και απόσυρσης της παρέμβασης, η οποία υλοποιήθηκε σε 20 συνεδρίες. Τα μέσα συλλογής των δεδομένων ήταν η συστηματική παρατήρηση και καταγραφή των δυσλειτουργικών συμπεριφορών, καθώς και ερωτηματολόγια που μετρούσαν την ψυχοκοινωνική προσαρμογή, την αυτοαντίληψη-αυτοεκτίμηση και τις συμπεριφορικές του δυσκολίες κατά την αρχική και τελική αξιολόγηση. Η ανάλυση και ερμηνεία των αποτελεσμάτων έδειξε αύξηση της αυτοαντίληψης του συμμετέχοντος στην ακαδημαϊκή ικανότητα και τις σχέσεις με συνομηλίκους έπειτα από τη λήξη του ψυχοεκπαιδευτικού προγράμματος. Επιπλέον, παρατηρήθηκε ενίσχυση της αυτοεκτίμησης του και υιοθέτηση περισσότερων κοινωνικο-συναισθηματικών δεξιοτήτων, οδηγώντας στη βελτίωση της ευρύτερης ψυχοκοινωνικής επάρκειας του μαθητή. Τέλος, αναδείχθηκε σημαντική μείωση της συχνότητας των παρατηρούμενων μη επιθυμητών συμπεριφορών-στόχων κατά τη διάρκεια εφαρμογής της παρέμβασης. Η μελέτη αυτή συνολικά επιβεβαιώνει τα ευρήματα ποικίλων ερευνών σχετικά με τα οφέλη προγραμμάτων κοινωνικής και συναισθηματικής αγωγής, τόσο σε προληπτικό όσο και σε παρεμβατικό επίπεδο.","This study focuses on investigating the effectiveness of a social and emotional learning program in a 6th grade student of elementary school. Fundamental research issues were the formation of a positive self-perception, the strengthening of self-esteem and the development of socio-emotional skills. At the same time, the study aims to examine the reduction of certain undesirable behaviors of the student, based on a quasi-experimental single-subject design with alternating phases of application and withdrawal of the intervention, which was carried out in 20 sessions. The means of data collection was systematic observation and recording of dysfunctional behaviors as well as questionnaires that measured psychosocial adjustment, self-concept/self-esteem and behavioral difficulties during initial and final assessment. The analysis and interpretation of the results showed an increase in participants' self-perception of academic ability and peer relations after the end of the psycho-educational program. In addition, there has been an increase in self-esteem and the adoption of more socio-emotional skills, leading to an improvement in the student's wider psychosocial competence. Finally, there was a significant reduction in the frequency of observed undesirable target behaviors during the intervention period. This research study confirms the findings of various surveys on the benefits of social and emotional education programs, both at preventive and interventional level."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εφαρμογή και Αξιολόγηση ενός Προγράμματος Κοινωνικο-συναισθηματικής Αγωγής σε Μαθητή Δημοτικού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τζανίκου Σταυρούλα","Tzanikou Stavroula"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η παρούσα μελέτη επικεντρώνεται στη διερεύνηση της αποτελεσματικότητας ενός προγράμματος κοινωνικής και συναισθηματικής μάθησης στην περίπτωση ενός μαθητή της Στ΄ Τάξης του Δημοτικού Σχολείου. Θεμελιώδη ερευνητικά ζητούμενα αποτέλεσαν η διαμόρφωση μίας θετικής αυτοαντίληψης, η ενίσχυση της αυτοεκτίμησης και η ανάπτυξη κοινωνικο-συναισθηματικών δεξιοτήτων του παιδιού. Παράλληλα, εξετάστηκε διεξοδικά η μείωση συγκεκριμένων ανεπιθύμητων συμπεριφορών του μαθητή, βασιζόμενοι σε έναν οιονεί πειραματικό σχεδιασμό μεμονωμένης περίπτωσης (single-subject design) με εναλλασσόμενες φάσεις εφαρμογής και απόσυρσης της παρέμβασης, η οποία υλοποιήθηκε σε 20 συνεδρίες. Τα μέσα συλλογής των δεδομένων ήταν η συστηματική παρατήρηση και καταγραφή των δυσλειτουργικών συμπεριφορών, καθώς και ερωτηματολόγια που μετρούσαν την ψυχοκοινωνική προσαρμογή, την αυτοαντίληψη-αυτοεκτίμηση και τις συμπεριφορικές του δυσκολίες κατά την αρχική και τελική αξιολόγηση. Η ανάλυση και ερμηνεία των αποτελεσμάτων έδειξε αύξηση της αυτοαντίληψης του συμμετέχοντος στην ακαδημαϊκή ικανότητα και τις σχέσεις με συνομηλίκους έπειτα από τη λήξη του ψυχοεκπαιδευτικού προγράμματος. Επιπλέον, παρατηρήθηκε ενίσχυση της αυτοεκτίμησης του και υιοθέτηση περισσότερων κοινωνικο-συναισθηματικών δεξιοτήτων, οδηγώντας στη βελτίωση της ευρύτερης ψυχοκοινωνικής επάρκειας του μαθητή. Τέλος, αναδείχθηκε σημαντική μείωση της συχνότητας των παρατηρούμενων μη επιθυμητών συμπεριφορών-στόχων κατά τη διάρκεια εφαρμογής της παρέμβασης. Η μελέτη αυτή συνολικά επιβεβαιώνει τα ευρήματα ποικίλων ερευνών σχετικά με τα οφέλη προγραμμάτων κοινωνικής και συναισθηματικής αγωγής, τόσο σε προληπτικό όσο και σε παρεμβατικό επίπεδο.","This study focuses on investigating the effectiveness of a social and emotional learning program in a 6th grade student of elementary school. Fundamental research issues were the formation of a positive self-perception, the strengthening of self-esteem and the development of socio-emotional skills. At the same time, the study aims to examine the reduction of certain undesirable behaviors of the student, based on a quasi-experimental single-subject design with alternating phases of application and withdrawal of the intervention, which was carried out in 20 sessions. The means of data collection was systematic observation and recording of dysfunctional behaviors as well as questionnaires that measured psychosocial adjustment, self-concept/self-esteem and behavioral difficulties during initial and final assessment. The analysis and interpretation of the results showed an increase in participants' self-perception of academic ability and peer relations after the end of the psycho-educational program. In addition, there has been an increase in self-esteem and the adoption of more socio-emotional skills, leading to an improvement in the student's wider psychosocial competence. Finally, there was a significant reduction in the frequency of observed undesirable target behaviors during the intervention period. This research study confirms the findings of various surveys on the benefits of social and emotional education programs, both at preventive and interventional level."],"dc:identifier":["uoadl:2622934","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2622934"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Εφαρμογή και Αξιολόγηση ενός Προγράμματος Κοινωνικο-συναισθηματικής Αγωγής σε Μαθητή Δημοτικού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:26Z"}