{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2623883"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2623883","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η σχέση του δείκτης μάζας σώματος και η επιβίωση ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα σταδίου IV","abstract":"Η σωματική διάπλαση των ασθενών, πριν αλλά και μετά την διάγνωση μιας νόσου, εκτός από την ρύθμιση της χορηγούμενης χημειοθεραπείας, μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο σε όλη της την έκβαση. Ενώ παράλληλα, μπορεί να αποτελέσει και ένα προγνωστικό δείκτη επιβίωσης σε ασθενείς που παρουσιάζουν μειωμένο,φυσιολογικό ή αυξημένο σωματικό βάρος. Μια σοβαρή μείωση του δείκτη μάζας σώματος ενδέχεται να αποτελεί ένα ανασταλτικό παράγοντα όσον αφορά την συνέχεια της θεραπείας αλλά και να καθορίσει την συνολική επιβίωση των ασθενών. Η απώλεια βάρους, η οποία είναι κύριο χαρακτηριστικό της καρκινικής καχεξίας, έχει αναγνωριστεί ως ένας προγνωστικός παράγοντας στους ασθενείς με καρκίνο. Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι η απώλεια βάρους αποτελεί σημαντικό προγνωστικό δείκτη μειωμένης επιβίωσης. Πιο συγκεκριμένα έχει παρατηρηθεί μικρότερο προσδόκιμο επιβίωσης σε ασθενείς με ελάττωση της σωματικής πρωτεΐνης που αξιολογήθηκε invitro. Μελέτες της σύστασης του ανθρώπινου σώματος με τη μέθοδο DEXA (DualEnergyX-rayAbsortiometry, Διπλής ενέργειας απορροφησιομετρία με ακτίνες-χ), δείχνουν ότι η απώλεια σκελετικού μυός είναι προγνωστική χειρότερης επιβίωσης σε άνδρες με προχωρημένους συμπαγείς όγκους. Επιπροσθέτως, οι ασθενείς που βρίσκονται υπο χημειοθεραπεία έχουν ελαττωμένη ποιότητα ζωής υψηλότερη συχνότητα επανεισόδου στο νοσοκομείο και μια παρατεταμένη παραμονή σε αυτό εάν υποσιτίζονται ενώ λαμβάνουν την ογκολογική θεραπεία. Τελικά το 4-23% των ασθενών με ανίατη μορφή καρκίνου καταλήγουν εξαιτίας προοδευτικής δυσθρεψίας και υποθρεψίας. Σε χρόνια νοσήματα έχουν γίνει αναφορές για τους υψηλούς ρυθμούς σύνθεσης και διάσπασης των πρωτεϊνών ολόκληρου του σώματος. Οι περισσότερες από αυτές τις ασθένειες χαρακτηρίζονται από ενισχυμένη και συστηματική παραγωγή κυτοκινών, τυπικών για τις χρόνιες φλεγμονώδεις καταστάσεις. Το αποτέλεσμα της αυξημένης παραγωγής πρωτεϊνών οξείας φάσης ίσως εξηγεί την παρατηρούμενη αύξηση στο ρυθμό πρωτεϊνικής αποδόμησης και αποκατάστασης υποδεικνύοντας μια σχέση μεταξύ του αυξημένου ρυθμού πρωτεϊνικής αποδόμησης και αποκατάστασης και της φλεγμονής. Οι επιδράσεις του καρκίνου εξαρτώνται πολύ από τον τύπο του καρκίνου, την εντόπιση του αλλά και τις πιθανές του μεταστάσεις. Η απώλεια βάρους που προκαλείται από τον καρκίνο εξαιτίας της αρνητικής ισορροπίας θρεπτικών ουσιών και της φλεγμονής, καθορίζει τις επιδράσεις στην κινητική των πρωτεϊνών και το κατά πόσο η εμφάνιση της καχεξίας προκαλείται νωρίς, αργά ή καθόλου. Η συσχέτιση μεταξύ δυσθρεψίας και πτωχής επιβίωσης δεν σημαίνει αυτόματα ότι η βελτίωση της διατροφικής κατάστασης θα επιφέρει και ένα καλύτερο αποτέλεσμα. Υπάρχουν εντούτοις δεδομένα ότι η δραστική θεραπεία της δυσθρεψίας μπορεί να είναι ωφέλιμη. Έχει δειχθεί ότι δυσθρεπτικοί ασθενείς που υπόκεινται σε χημειοθεραπεία έχουν πιο πτωχή ανοχή στη χημειοθεραπεία όσον αφορά τη διάρκεια και τη συχνότητα. Η χορήγηση επαρκούς ογκολογικής θεραπείας παίζει ολοφάνερα μείζονα ρόλο στον καθορισμό της πρόγνωσης των θεραπεύσιμων όγκων. Στη μελέτη που παρουσιάζεται στην παρούσα εργασία πραγματοποιήθηκε μια προσπάθεια συσχέτισης του δείκτη μάζας σώματος με την επιβίωση ασθενών που εμφανίζουν μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα σταδίου IV.","abstract_html":"Η σωματική διάπλαση των ασθενών, πριν αλλά και μετά την διάγνωση μιας νόσου, εκτός από την ρύθμιση της χορηγούμενης χημειοθεραπείας, μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο σε όλη της την έκβαση. Ενώ παράλληλα, μπορεί να αποτελέσει και ένα προγνωστικό δείκτη επιβίωσης σε ασθενείς που παρουσιάζουν μειωμένο,φυσιολογικό ή αυξημένο σωματικό βάρος. Μια σοβαρή μείωση του δείκτη μάζας σώματος ενδέχεται να αποτελεί ένα ανασταλτικό παράγοντα όσον αφορά την συνέχεια της θεραπείας αλλά και να καθορίσει την συνολική επιβίωση των ασθενών. Η απώλεια βάρους, η οποία είναι κύριο χαρακτηριστικό της καρκινικής καχεξίας, έχει αναγνωριστεί ως ένας προγνωστικός παράγοντας στους ασθενείς με καρκίνο. Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι η απώλεια βάρους αποτελεί σημαντικό προγνωστικό δείκτη μειωμένης επιβίωσης. Πιο συγκεκριμένα έχει παρατηρηθεί μικρότερο προσδόκιμο επιβίωσης σε ασθενείς με ελάττωση της σωματικής πρωτεΐνης που αξιολογήθηκε invitro. Μελέτες της σύστασης του ανθρώπινου σώματος με τη μέθοδο DEXA (DualEnergyX-rayAbsortiometry, Διπλής ενέργειας απορροφησιομετρία με ακτίνες-χ), δείχνουν ότι η απώλεια σκελετικού μυός είναι προγνωστική χειρότερης επιβίωσης σε άνδρες με προχωρημένους συμπαγείς όγκους. Επιπροσθέτως, οι ασθενείς που βρίσκονται υπο χημειοθεραπεία έχουν ελαττωμένη ποιότητα ζωής υψηλότερη συχνότητα επανεισόδου στο νοσοκομείο και μια παρατεταμένη παραμονή σε αυτό εάν υποσιτίζονται ενώ λαμβάνουν την ογκολογική θεραπεία. Τελικά το 4-23% των ασθενών με ανίατη μορφή καρκίνου καταλήγουν εξαιτίας προοδευτικής δυσθρεψίας και υποθρεψίας. Σε χρόνια νοσήματα έχουν γίνει αναφορές για τους υψηλούς ρυθμούς σύνθεσης και διάσπασης των πρωτεϊνών ολόκληρου του σώματος. Οι περισσότερες από αυτές τις ασθένειες χαρακτηρίζονται από ενισχυμένη και συστηματική παραγωγή κυτοκινών, τυπικών για τις χρόνιες φλεγμονώδεις καταστάσεις. Το αποτέλεσμα της αυξημένης παραγωγής πρωτεϊνών οξείας φάσης ίσως εξηγεί την παρατηρούμενη αύξηση στο ρυθμό πρωτεϊνικής αποδόμησης και αποκατάστασης υποδεικνύοντας μια σχέση μεταξύ του αυξημένου ρυθμού πρωτεϊνικής αποδόμησης και αποκατάστασης και της φλεγμονής. Οι επιδράσεις του καρκίνου εξαρτώνται πολύ από τον τύπο του καρκίνου, την εντόπιση του αλλά και τις πιθανές του μεταστάσεις. Η απώλεια βάρους που προκαλείται από τον καρκίνο εξαιτίας της αρνητικής ισορροπίας θρεπτικών ουσιών και της φλεγμονής, καθορίζει τις επιδράσεις στην κινητική των πρωτεϊνών και το κατά πόσο η εμφάνιση της καχεξίας προκαλείται νωρίς, αργά ή καθόλου. Η συσχέτιση μεταξύ δυσθρεψίας και πτωχής επιβίωσης δεν σημαίνει αυτόματα ότι η βελτίωση της διατροφικής κατάστασης θα επιφέρει και ένα καλύτερο αποτέλεσμα. Υπάρχουν εντούτοις δεδομένα ότι η δραστική θεραπεία της δυσθρεψίας μπορεί να είναι ωφέλιμη. Έχει δειχθεί ότι δυσθρεπτικοί ασθενείς που υπόκεινται σε χημειοθεραπεία έχουν πιο πτωχή ανοχή στη χημειοθεραπεία όσον αφορά τη διάρκεια και τη συχνότητα. Η χορήγηση επαρκούς ογκολογικής θεραπείας παίζει ολοφάνερα μείζονα ρόλο στον καθορισμό της πρόγνωσης των θεραπεύσιμων όγκων. Στη μελέτη που παρουσιάζεται στην παρούσα εργασία πραγματοποιήθηκε μια προσπάθεια συσχέτισης του δείκτη μάζας σώματος με την επιβίωση ασθενών που εμφανίζουν μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα σταδίου IV.","abstract_has_math":false,"creators":["Ροΐδης Ιωάννης","Roidis Ioannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:26Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2623883"],"render_values":[{"text":"uoadl:2623883","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2623883","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2623883","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2623883","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ροΐδης Ιωάννης","Roidis Ioannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2623883","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2623883"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η σωματική διάπλαση των ασθενών, πριν αλλά και μετά την διάγνωση μιας νόσου, εκτός από την ρύθμιση της χορηγούμενης χημειοθεραπείας, μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο σε όλη της την έκβαση. Ενώ παράλληλα, μπορεί να αποτελέσει και ένα προγνωστικό δείκτη επιβίωσης σε ασθενείς που παρουσιάζουν μειωμένο,φυσιολογικό ή αυξημένο σωματικό βάρος. Μια σοβαρή μείωση του δείκτη μάζας σώματος ενδέχεται να αποτελεί ένα ανασταλτικό παράγοντα όσον αφορά την συνέχεια της θεραπείας αλλά και να καθορίσει την συνολική επιβίωση των ασθενών. Η απώλεια βάρους, η οποία είναι κύριο χαρακτηριστικό της καρκινικής καχεξίας, έχει αναγνωριστεί ως ένας προγνωστικός παράγοντας στους ασθενείς με καρκίνο. Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι η απώλεια βάρους αποτελεί σημαντικό προγνωστικό δείκτη μειωμένης επιβίωσης. Πιο συγκεκριμένα έχει παρατηρηθεί μικρότερο προσδόκιμο επιβίωσης σε ασθενείς με ελάττωση της σωματικής πρωτεΐνης που αξιολογήθηκε invitro. Μελέτες της σύστασης του ανθρώπινου σώματος με τη μέθοδο DEXA (DualEnergyX-rayAbsortiometry, Διπλής ενέργειας απορροφησιομετρία με ακτίνες-χ), δείχνουν ότι η απώλεια σκελετικού μυός είναι προγνωστική χειρότερης επιβίωσης σε άνδρες με προχωρημένους συμπαγείς όγκους. Επιπροσθέτως, οι ασθενείς που βρίσκονται υπο χημειοθεραπεία έχουν ελαττωμένη ποιότητα ζωής υψηλότερη συχνότητα επανεισόδου στο νοσοκομείο και μια παρατεταμένη παραμονή σε αυτό εάν υποσιτίζονται ενώ λαμβάνουν την ογκολογική θεραπεία. Τελικά το 4-23% των ασθενών με ανίατη μορφή καρκίνου καταλήγουν εξαιτίας προοδευτικής δυσθρεψίας και υποθρεψίας. Σε χρόνια νοσήματα έχουν γίνει αναφορές για τους υψηλούς ρυθμούς σύνθεσης και διάσπασης των πρωτεϊνών ολόκληρου του σώματος. Οι περισσότερες από αυτές τις ασθένειες χαρακτηρίζονται από ενισχυμένη και συστηματική παραγωγή κυτοκινών, τυπικών για τις χρόνιες φλεγμονώδεις καταστάσεις. Το αποτέλεσμα της αυξημένης παραγωγής πρωτεϊνών οξείας φάσης ίσως εξηγεί την παρατηρούμενη αύξηση στο ρυθμό πρωτεϊνικής αποδόμησης και αποκατάστασης υποδεικνύοντας μια σχέση μεταξύ του αυξημένου ρυθμού πρωτεϊνικής αποδόμησης και αποκατάστασης και της φλεγμονής. Οι επιδράσεις του καρκίνου εξαρτώνται πολύ από τον τύπο του καρκίνου, την εντόπιση του αλλά και τις πιθανές του μεταστάσεις. Η απώλεια βάρους που προκαλείται από τον καρκίνο εξαιτίας της αρνητικής ισορροπίας θρεπτικών ουσιών και της φλεγμονής, καθορίζει τις επιδράσεις στην κινητική των πρωτεϊνών και το κατά πόσο η εμφάνιση της καχεξίας προκαλείται νωρίς, αργά ή καθόλου. Η συσχέτιση μεταξύ δυσθρεψίας και πτωχής επιβίωσης δεν σημαίνει αυτόματα ότι η βελτίωση της διατροφικής κατάστασης θα επιφέρει και ένα καλύτερο αποτέλεσμα. Υπάρχουν εντούτοις δεδομένα ότι η δραστική θεραπεία της δυσθρεψίας μπορεί να είναι ωφέλιμη. Έχει δειχθεί ότι δυσθρεπτικοί ασθενείς που υπόκεινται σε χημειοθεραπεία έχουν πιο πτωχή ανοχή στη χημειοθεραπεία όσον αφορά τη διάρκεια και τη συχνότητα. Η χορήγηση επαρκούς ογκολογικής θεραπείας παίζει ολοφάνερα μείζονα ρόλο στον καθορισμό της πρόγνωσης των θεραπεύσιμων όγκων. Στη μελέτη που παρουσιάζεται στην παρούσα εργασία πραγματοποιήθηκε μια προσπάθεια συσχέτισης του δείκτη μάζας σώματος με την επιβίωση ασθενών που εμφανίζουν μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα σταδίου IV.","Τhe physique of patients before and after diagnosis of a disease, apart from regulating the chemotherapy administered, may alsoplay a significant roleinthe outcome. At the same time, it may also be a prognostic indicator of survival in patients with reduced, normal or increased body weight. A severe reduction in body mass index may be an inhibitory factor in the continuation of treatment but also determine the overall survival of patients. Weight loss, which is a major feature of cancer cachexia, hasbeenidentified asa prognostic factor in cancer patients. Many studies have shown that weight loss is an important prognostic indicator of reduced survival. In particular, shorter life expectancy has been observed in patients with somatic protein depletion,as has been assessed in-vitro. Dual Energy X-ray Absortiometry shows that skeletal muscle loss is predictive of worse survival rates in men with advanced solid tumors. In addition, patients undergoing chemotherapy have a reduced quality of life, are readmitted more frequently to the hospital and hospitalized for prolonged periods if they are malnourished while undergoing oncology therapy. Finally, 4-23% of patients with incurable types of cancer pass away due to progressive malnutrition and undernutrition. In chronic diseases, high rates of synthesis and breakdown of whole body proteins have been reported. Most of these diseases are characterized by enhanced and systematic production of cytokines, typicalof chronic inflammatory conditions. The result of the increased production of acute phase proteins may explain the observed increase in protein degradation and synthesisrate indicating a relationship between the increased rate of protein degradation and synthesisand the inflammation. The effects of cancer depend to a considerable extent on the type of cancer, its location and its potential metastases. The loss of weight caused by cancer due to negative nutritional balance and inflammation determines the effects on protein kinetics and whether the occurrence of cachexia is caused early, late or not at all. The correlation between malnutrition and poor survival does not automatically mean that improving the nutritional status will also produce a better result. However , there is evidence that drastic treatment of malnutrition may be beneficial. It has been shown that malnourished patients undergoing chemotherapy have a lower tolerance to it as far as duration and frequently are concerned. Sufficient oncology treatment clearly plays a major role in determining the prognosis of curable tumors. In the study presented in this paper an attempt was made to correlate the body mass index with the survival of patients with non-small cell lung cancer stage IV."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η σχέση του δείκτης μάζας σώματος και η επιβίωση ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα σταδίου IV"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ροΐδης Ιωάννης","Roidis Ioannis"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η σωματική διάπλαση των ασθενών, πριν αλλά και μετά την διάγνωση μιας νόσου, εκτός από την ρύθμιση της χορηγούμενης χημειοθεραπείας, μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο σε όλη της την έκβαση. Ενώ παράλληλα, μπορεί να αποτελέσει και ένα προγνωστικό δείκτη επιβίωσης σε ασθενείς που παρουσιάζουν μειωμένο,φυσιολογικό ή αυξημένο σωματικό βάρος. Μια σοβαρή μείωση του δείκτη μάζας σώματος ενδέχεται να αποτελεί ένα ανασταλτικό παράγοντα όσον αφορά την συνέχεια της θεραπείας αλλά και να καθορίσει την συνολική επιβίωση των ασθενών. Η απώλεια βάρους, η οποία είναι κύριο χαρακτηριστικό της καρκινικής καχεξίας, έχει αναγνωριστεί ως ένας προγνωστικός παράγοντας στους ασθενείς με καρκίνο. Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι η απώλεια βάρους αποτελεί σημαντικό προγνωστικό δείκτη μειωμένης επιβίωσης. Πιο συγκεκριμένα έχει παρατηρηθεί μικρότερο προσδόκιμο επιβίωσης σε ασθενείς με ελάττωση της σωματικής πρωτεΐνης που αξιολογήθηκε invitro. Μελέτες της σύστασης του ανθρώπινου σώματος με τη μέθοδο DEXA (DualEnergyX-rayAbsortiometry, Διπλής ενέργειας απορροφησιομετρία με ακτίνες-χ), δείχνουν ότι η απώλεια σκελετικού μυός είναι προγνωστική χειρότερης επιβίωσης σε άνδρες με προχωρημένους συμπαγείς όγκους. Επιπροσθέτως, οι ασθενείς που βρίσκονται υπο χημειοθεραπεία έχουν ελαττωμένη ποιότητα ζωής υψηλότερη συχνότητα επανεισόδου στο νοσοκομείο και μια παρατεταμένη παραμονή σε αυτό εάν υποσιτίζονται ενώ λαμβάνουν την ογκολογική θεραπεία. Τελικά το 4-23% των ασθενών με ανίατη μορφή καρκίνου καταλήγουν εξαιτίας προοδευτικής δυσθρεψίας και υποθρεψίας. Σε χρόνια νοσήματα έχουν γίνει αναφορές για τους υψηλούς ρυθμούς σύνθεσης και διάσπασης των πρωτεϊνών ολόκληρου του σώματος. Οι περισσότερες από αυτές τις ασθένειες χαρακτηρίζονται από ενισχυμένη και συστηματική παραγωγή κυτοκινών, τυπικών για τις χρόνιες φλεγμονώδεις καταστάσεις. Το αποτέλεσμα της αυξημένης παραγωγής πρωτεϊνών οξείας φάσης ίσως εξηγεί την παρατηρούμενη αύξηση στο ρυθμό πρωτεϊνικής αποδόμησης και αποκατάστασης υποδεικνύοντας μια σχέση μεταξύ του αυξημένου ρυθμού πρωτεϊνικής αποδόμησης και αποκατάστασης και της φλεγμονής. Οι επιδράσεις του καρκίνου εξαρτώνται πολύ από τον τύπο του καρκίνου, την εντόπιση του αλλά και τις πιθανές του μεταστάσεις. Η απώλεια βάρους που προκαλείται από τον καρκίνο εξαιτίας της αρνητικής ισορροπίας θρεπτικών ουσιών και της φλεγμονής, καθορίζει τις επιδράσεις στην κινητική των πρωτεϊνών και το κατά πόσο η εμφάνιση της καχεξίας προκαλείται νωρίς, αργά ή καθόλου. Η συσχέτιση μεταξύ δυσθρεψίας και πτωχής επιβίωσης δεν σημαίνει αυτόματα ότι η βελτίωση της διατροφικής κατάστασης θα επιφέρει και ένα καλύτερο αποτέλεσμα. Υπάρχουν εντούτοις δεδομένα ότι η δραστική θεραπεία της δυσθρεψίας μπορεί να είναι ωφέλιμη. Έχει δειχθεί ότι δυσθρεπτικοί ασθενείς που υπόκεινται σε χημειοθεραπεία έχουν πιο πτωχή ανοχή στη χημειοθεραπεία όσον αφορά τη διάρκεια και τη συχνότητα. Η χορήγηση επαρκούς ογκολογικής θεραπείας παίζει ολοφάνερα μείζονα ρόλο στον καθορισμό της πρόγνωσης των θεραπεύσιμων όγκων. Στη μελέτη που παρουσιάζεται στην παρούσα εργασία πραγματοποιήθηκε μια προσπάθεια συσχέτισης του δείκτη μάζας σώματος με την επιβίωση ασθενών που εμφανίζουν μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα σταδίου IV.","Τhe physique of patients before and after diagnosis of a disease, apart from regulating the chemotherapy administered, may alsoplay a significant roleinthe outcome. At the same time, it may also be a prognostic indicator of survival in patients with reduced, normal or increased body weight. A severe reduction in body mass index may be an inhibitory factor in the continuation of treatment but also determine the overall survival of patients. Weight loss, which is a major feature of cancer cachexia, hasbeenidentified asa prognostic factor in cancer patients. Many studies have shown that weight loss is an important prognostic indicator of reduced survival. In particular, shorter life expectancy has been observed in patients with somatic protein depletion,as has been assessed in-vitro. Dual Energy X-ray Absortiometry shows that skeletal muscle loss is predictive of worse survival rates in men with advanced solid tumors. In addition, patients undergoing chemotherapy have a reduced quality of life, are readmitted more frequently to the hospital and hospitalized for prolonged periods if they are malnourished while undergoing oncology therapy. Finally, 4-23% of patients with incurable types of cancer pass away due to progressive malnutrition and undernutrition. In chronic diseases, high rates of synthesis and breakdown of whole body proteins have been reported. Most of these diseases are characterized by enhanced and systematic production of cytokines, typicalof chronic inflammatory conditions. The result of the increased production of acute phase proteins may explain the observed increase in protein degradation and synthesisrate indicating a relationship between the increased rate of protein degradation and synthesisand the inflammation. The effects of cancer depend to a considerable extent on the type of cancer, its location and its potential metastases. The loss of weight caused by cancer due to negative nutritional balance and inflammation determines the effects on protein kinetics and whether the occurrence of cachexia is caused early, late or not at all. The correlation between malnutrition and poor survival does not automatically mean that improving the nutritional status will also produce a better result. However , there is evidence that drastic treatment of malnutrition may be beneficial. It has been shown that malnourished patients undergoing chemotherapy have a lower tolerance to it as far as duration and frequently are concerned. Sufficient oncology treatment clearly plays a major role in determining the prognosis of curable tumors. In the study presented in this paper an attempt was made to correlate the body mass index with the survival of patients with non-small cell lung cancer stage IV."],"dc:identifier":["uoadl:2623883","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2623883"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η σχέση του δείκτης μάζας σώματος και η επιβίωση ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα σταδίου IV"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:26Z"}