{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2630687"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2630687","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μορφοτεκτονική μελέτη του κεντρικού τμήματος του νότιου περιθωρίου του Κορινθιακού Κόλπου","abstract":"Η συγκεκριμένη εργασία αποτελεί μία μελέτη, σε πρώτο στάδιο, των κύριων μορφοτεκτονικών χαρακτηριστικών του νοτίου περιθωρίου του κεντρικού τμήματος του Κορινθιακού Κόλπου. Εκείνων, τα οποία θα μπορούσαν πιθανώς να συνδέσουν τα πιο λεπτομερώς μελετημένα ανατολικό (Κόρινθος – Ξυλόκαστρο) και δυτικό (Ακράτα – Ρίο) τμήματα του Κόλπου με το κεντρικό. Αυτό το μορφοτεκτονικό χαρακτηριστικό, δεν είναι άλλο από τις θαλάσσιες αναβαθμίδες, οι οποίες κυριαρχούν στο ανατολικό κυρίως και λιγότερο στο δυτικό τμήμα. Συνεπώς, μία εκτίμηση των ρυθμών ανύψωσης για το κεντρικό τμήμα θα έδιναν καλύτερη εικόνα για το πώς αυτοί μεταβάλλονται σε όλο το μήκος των ακτών και θα βοηθούσε στην ερμηνεία της τεκτονικής εξέλιξης της περιοχής. Έπειτα από λεπτομερή ανάλυση των τοπογραφικών προφίλ των θαλάσσιων αναβαθμίδων, σύμφωνα με τη γραφική μέθοδο κατά Lajoie (1986) και χρονολόγηση τους μετά την επιλογή της κατάλληλης ευστατικής καμπύλης, εκτιμήθηκαν οι ρυθμοί ανύψωσης στις περιοχές : α) Μερτικαίκα, β) Καρυώτικα Καμαρίου για ενεργό και ανενεργό Δυτικό Ρήγμα Ξυλοκάστρου, με το δεύτερο να θεωρείται αποδεκτός, γ) Άνω Λουτρό και δ) Μεντουριάνικα. Με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα και τη γεωμορφολογία της περιοχής επιπλέον έρευνα θεωρείται απαραίτητη. Το δεύτερο τμήμα της μελέτης, αφορά την αποτύπωση της παραμόρφωσης κατά τον κατακόρυφο άξονα (υψομετρικές μεταβολές) στην περιοχή, για περίοδο 40 ετών (1967 – 2007), με τη χρήση δορυφορικών και τοπογραφικών δεδομένων και ψηφιακών μοντέλων εδάφους και αναγλύφου. Τα διαθέσιμα δεδομένα εμπεριέχουν διάφορα σφάλματα και η ακριβής ποσοτικοποίηση των μεταβολών είναι δύσκολη, ειδικά όταν πρόκειται για περιοχές ευμετάβλητου αναγλύφου και όταν μειώνεται η χωρική ανάλυση των δεδομένων, ενώ οι ποιοτικές μεταβολές είναι πάντοτε εμφανείς. Παρόλα αυτά, μία χωρική ανάλυση 5 m, είναι ικανή να αποτυπώσει μεγάλες αλλαγές σε τμήματα του αναγλύφου, όπως είναι η παραλιακή ζώνη όπου είναι έντονη η ανθρώπινη παρέμβαση. Τέλος, οι προκύπτουσες υψομετρικές μεταβολές είναι η συνισταμένη διαφόρων συνιστωσών, οι οποίες είναι δύσκολο να αφαιρεθούν σε αυτό το επίπεδο έρευνας.","abstract_html":"Η συγκεκριμένη εργασία αποτελεί μία μελέτη, σε πρώτο στάδιο, των κύριων μορφοτεκτονικών χαρακτηριστικών του νοτίου περιθωρίου του κεντρικού τμήματος του Κορινθιακού Κόλπου. Εκείνων, τα οποία θα μπορούσαν πιθανώς να συνδέσουν τα πιο λεπτομερώς μελετημένα ανατολικό (Κόρινθος – Ξυλόκαστρο) και δυτικό (Ακράτα – Ρίο) τμήματα του Κόλπου με το κεντρικό. Αυτό το μορφοτεκτονικό χαρακτηριστικό, δεν είναι άλλο από τις θαλάσσιες αναβαθμίδες, οι οποίες κυριαρχούν στο ανατολικό κυρίως και λιγότερο στο δυτικό τμήμα. Συνεπώς, μία εκτίμηση των ρυθμών ανύψωσης για το κεντρικό τμήμα θα έδιναν καλύτερη εικόνα για το πώς αυτοί μεταβάλλονται σε όλο το μήκος των ακτών και θα βοηθούσε στην ερμηνεία της τεκτονικής εξέλιξης της περιοχής. Έπειτα από λεπτομερή ανάλυση των τοπογραφικών προφίλ των θαλάσσιων αναβαθμίδων, σύμφωνα με τη γραφική μέθοδο κατά Lajoie (1986) και χρονολόγηση τους μετά την επιλογή της κατάλληλης ευστατικής καμπύλης, εκτιμήθηκαν οι ρυθμοί ανύψωσης στις περιοχές : α) Μερτικαίκα, β) Καρυώτικα Καμαρίου για ενεργό και ανενεργό Δυτικό Ρήγμα Ξυλοκάστρου, με το δεύτερο να θεωρείται αποδεκτός, γ) Άνω Λουτρό και δ) Μεντουριάνικα. Με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα και τη γεωμορφολογία της περιοχής επιπλέον έρευνα θεωρείται απαραίτητη. Το δεύτερο τμήμα της μελέτης, αφορά την αποτύπωση της παραμόρφωσης κατά τον κατακόρυφο άξονα (υψομετρικές μεταβολές) στην περιοχή, για περίοδο 40 ετών (1967 – 2007), με τη χρήση δορυφορικών και τοπογραφικών δεδομένων και ψηφιακών μοντέλων εδάφους και αναγλύφου. Τα διαθέσιμα δεδομένα εμπεριέχουν διάφορα σφάλματα και η ακριβής ποσοτικοποίηση των μεταβολών είναι δύσκολη, ειδικά όταν πρόκειται για περιοχές ευμετάβλητου αναγλύφου και όταν μειώνεται η χωρική ανάλυση των δεδομένων, ενώ οι ποιοτικές μεταβολές είναι πάντοτε εμφανείς. Παρόλα αυτά, μία χωρική ανάλυση 5 m, είναι ικανή να αποτυπώσει μεγάλες αλλαγές σε τμήματα του αναγλύφου, όπως είναι η παραλιακή ζώνη όπου είναι έντονη η ανθρώπινη παρέμβαση. Τέλος, οι προκύπτουσες υψομετρικές μεταβολές είναι η συνισταμένη διαφόρων συνιστωσών, οι οποίες είναι δύσκολο να αφαιρεθούν σε αυτό το επίπεδο έρευνας.","abstract_has_math":false,"creators":["Πανουτσόπουλος Γεώργιος","Panoutsopoulos Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:28Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2630687"],"render_values":[{"text":"uoadl:2630687","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2630687","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2630687","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2630687","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πανουτσόπουλος Γεώργιος","Panoutsopoulos Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2630687","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2630687"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η συγκεκριμένη εργασία αποτελεί μία μελέτη, σε πρώτο στάδιο, των κύριων μορφοτεκτονικών χαρακτηριστικών του νοτίου περιθωρίου του κεντρικού τμήματος του Κορινθιακού Κόλπου. Εκείνων, τα οποία θα μπορούσαν πιθανώς να συνδέσουν τα πιο λεπτομερώς μελετημένα ανατολικό (Κόρινθος – Ξυλόκαστρο) και δυτικό (Ακράτα – Ρίο) τμήματα του Κόλπου με το κεντρικό. Αυτό το μορφοτεκτονικό χαρακτηριστικό, δεν είναι άλλο από τις θαλάσσιες αναβαθμίδες, οι οποίες κυριαρχούν στο ανατολικό κυρίως και λιγότερο στο δυτικό τμήμα. Συνεπώς, μία εκτίμηση των ρυθμών ανύψωσης για το κεντρικό τμήμα θα έδιναν καλύτερη εικόνα για το πώς αυτοί μεταβάλλονται σε όλο το μήκος των ακτών και θα βοηθούσε στην ερμηνεία της τεκτονικής εξέλιξης της περιοχής. Έπειτα από λεπτομερή ανάλυση των τοπογραφικών προφίλ των θαλάσσιων αναβαθμίδων, σύμφωνα με τη γραφική μέθοδο κατά Lajoie (1986) και χρονολόγηση τους μετά την επιλογή της κατάλληλης ευστατικής καμπύλης, εκτιμήθηκαν οι ρυθμοί ανύψωσης στις περιοχές : α) Μερτικαίκα, β) Καρυώτικα Καμαρίου για ενεργό και ανενεργό Δυτικό Ρήγμα Ξυλοκάστρου, με το δεύτερο να θεωρείται αποδεκτός, γ) Άνω Λουτρό και δ) Μεντουριάνικα. Με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα και τη γεωμορφολογία της περιοχής επιπλέον έρευνα θεωρείται απαραίτητη. Το δεύτερο τμήμα της μελέτης, αφορά την αποτύπωση της παραμόρφωσης κατά τον κατακόρυφο άξονα (υψομετρικές μεταβολές) στην περιοχή, για περίοδο 40 ετών (1967 – 2007), με τη χρήση δορυφορικών και τοπογραφικών δεδομένων και ψηφιακών μοντέλων εδάφους και αναγλύφου. Τα διαθέσιμα δεδομένα εμπεριέχουν διάφορα σφάλματα και η ακριβής ποσοτικοποίηση των μεταβολών είναι δύσκολη, ειδικά όταν πρόκειται για περιοχές ευμετάβλητου αναγλύφου και όταν μειώνεται η χωρική ανάλυση των δεδομένων, ενώ οι ποιοτικές μεταβολές είναι πάντοτε εμφανείς. Παρόλα αυτά, μία χωρική ανάλυση 5 m, είναι ικανή να αποτυπώσει μεγάλες αλλαγές σε τμήματα του αναγλύφου, όπως είναι η παραλιακή ζώνη όπου είναι έντονη η ανθρώπινη παρέμβαση. Τέλος, οι προκύπτουσες υψομετρικές μεταβολές είναι η συνισταμένη διαφόρων συνιστωσών, οι οποίες είναι δύσκολο να αφαιρεθούν σε αυτό το επίπεδο έρευνας.","This report is a primary stage study of the main morphotectonic features on the southern margin of the central part of the Gulf of Corinth. Features that could connect the most thoroughly studied eastern (Corinth – Xylokastro) and western (Akrata – Rio) parts of the Gulf to the much less studied central part. That morphotectonic feature are the marine terraces, which mainly dominate the eastern part and less the western one. Consequently, an estimate of the southern margin central part uplift rates would complete the picture of the uplift rate variations along the entire coast and could add significant help to the region’s tectonic evolution interpretation. After a thorough analysis of the marine terraces topographic profiles according to a graphical method (Lajoie 1986) and a relative dating using a suitable sea-level curve, uplift rates have been estimated for the following regions; a) Mertikaiika, b) Kariotika Kamariou for an active and an inactive West Xylokastro Fault, but the second one is considered accepted, c) Ano Loutro and d) Mentourianika. Based on the data available and the region’s geomorphology, further research is considered necessary. The second part of the study, concerns the estimation of the region’s vertical axis deformation (altitude changes) for the period of 40 years (1967 – 2007), using satellite and topographic data to create digital elevation and terrain models. The existent data contain several errors and the exact quantification of the changes is difficult especially in areas of unstable relief and when the spatial analysis of the data is reduced, while the qualitative changes are always evident. However, a spatial resolution of 5 m, is able to capture major changes in parts of the relief, such as the coastal zone where human intervention is intense. Finally, the resulting altitudinal changes are the constituent of various components, which are difficult to deduct at this level of research."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μορφοτεκτονική μελέτη του κεντρικού τμήματος του νότιου περιθωρίου του Κορινθιακού Κόλπου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πανουτσόπουλος Γεώργιος","Panoutsopoulos Georgios"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η συγκεκριμένη εργασία αποτελεί μία μελέτη, σε πρώτο στάδιο, των κύριων μορφοτεκτονικών χαρακτηριστικών του νοτίου περιθωρίου του κεντρικού τμήματος του Κορινθιακού Κόλπου. Εκείνων, τα οποία θα μπορούσαν πιθανώς να συνδέσουν τα πιο λεπτομερώς μελετημένα ανατολικό (Κόρινθος – Ξυλόκαστρο) και δυτικό (Ακράτα – Ρίο) τμήματα του Κόλπου με το κεντρικό. Αυτό το μορφοτεκτονικό χαρακτηριστικό, δεν είναι άλλο από τις θαλάσσιες αναβαθμίδες, οι οποίες κυριαρχούν στο ανατολικό κυρίως και λιγότερο στο δυτικό τμήμα. Συνεπώς, μία εκτίμηση των ρυθμών ανύψωσης για το κεντρικό τμήμα θα έδιναν καλύτερη εικόνα για το πώς αυτοί μεταβάλλονται σε όλο το μήκος των ακτών και θα βοηθούσε στην ερμηνεία της τεκτονικής εξέλιξης της περιοχής. Έπειτα από λεπτομερή ανάλυση των τοπογραφικών προφίλ των θαλάσσιων αναβαθμίδων, σύμφωνα με τη γραφική μέθοδο κατά Lajoie (1986) και χρονολόγηση τους μετά την επιλογή της κατάλληλης ευστατικής καμπύλης, εκτιμήθηκαν οι ρυθμοί ανύψωσης στις περιοχές : α) Μερτικαίκα, β) Καρυώτικα Καμαρίου για ενεργό και ανενεργό Δυτικό Ρήγμα Ξυλοκάστρου, με το δεύτερο να θεωρείται αποδεκτός, γ) Άνω Λουτρό και δ) Μεντουριάνικα. Με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα και τη γεωμορφολογία της περιοχής επιπλέον έρευνα θεωρείται απαραίτητη. Το δεύτερο τμήμα της μελέτης, αφορά την αποτύπωση της παραμόρφωσης κατά τον κατακόρυφο άξονα (υψομετρικές μεταβολές) στην περιοχή, για περίοδο 40 ετών (1967 – 2007), με τη χρήση δορυφορικών και τοπογραφικών δεδομένων και ψηφιακών μοντέλων εδάφους και αναγλύφου. Τα διαθέσιμα δεδομένα εμπεριέχουν διάφορα σφάλματα και η ακριβής ποσοτικοποίηση των μεταβολών είναι δύσκολη, ειδικά όταν πρόκειται για περιοχές ευμετάβλητου αναγλύφου και όταν μειώνεται η χωρική ανάλυση των δεδομένων, ενώ οι ποιοτικές μεταβολές είναι πάντοτε εμφανείς. Παρόλα αυτά, μία χωρική ανάλυση 5 m, είναι ικανή να αποτυπώσει μεγάλες αλλαγές σε τμήματα του αναγλύφου, όπως είναι η παραλιακή ζώνη όπου είναι έντονη η ανθρώπινη παρέμβαση. Τέλος, οι προκύπτουσες υψομετρικές μεταβολές είναι η συνισταμένη διαφόρων συνιστωσών, οι οποίες είναι δύσκολο να αφαιρεθούν σε αυτό το επίπεδο έρευνας.","This report is a primary stage study of the main morphotectonic features on the southern margin of the central part of the Gulf of Corinth. Features that could connect the most thoroughly studied eastern (Corinth – Xylokastro) and western (Akrata – Rio) parts of the Gulf to the much less studied central part. That morphotectonic feature are the marine terraces, which mainly dominate the eastern part and less the western one. Consequently, an estimate of the southern margin central part uplift rates would complete the picture of the uplift rate variations along the entire coast and could add significant help to the region’s tectonic evolution interpretation. After a thorough analysis of the marine terraces topographic profiles according to a graphical method (Lajoie 1986) and a relative dating using a suitable sea-level curve, uplift rates have been estimated for the following regions; a) Mertikaiika, b) Kariotika Kamariou for an active and an inactive West Xylokastro Fault, but the second one is considered accepted, c) Ano Loutro and d) Mentourianika. Based on the data available and the region’s geomorphology, further research is considered necessary. The second part of the study, concerns the estimation of the region’s vertical axis deformation (altitude changes) for the period of 40 years (1967 – 2007), using satellite and topographic data to create digital elevation and terrain models. The existent data contain several errors and the exact quantification of the changes is difficult especially in areas of unstable relief and when the spatial analysis of the data is reduced, while the qualitative changes are always evident. However, a spatial resolution of 5 m, is able to capture major changes in parts of the relief, such as the coastal zone where human intervention is intense. Finally, the resulting altitudinal changes are the constituent of various components, which are difficult to deduct at this level of research."],"dc:identifier":["uoadl:2630687","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2630687"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μορφοτεκτονική μελέτη του κεντρικού τμήματος του νότιου περιθωρίου του Κορινθιακού Κόλπου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:28Z"}