{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2631598"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2631598","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το μεσοζωοπλαγκτόν ως πιθανός δείκτης ποιότητας θαλάσσιων υδάτων","abstract":"Εισαγωγή / Στόχος: Η Οδηγία Πλαίσιο για τη Θαλάσσια Στρατηγική (MSFD) στοχεύει στην επίτευξη Καλής Περιβαλλοντικής Κατάστασης (GES-MSFD) στα θαλάσσια ύδατα έως το 2020. Για να βοηθηθεί η επίτευξη Καλής Περιβαλλοντικής Κατάστασης, έχουν οριστεί έντεκα «Περιγραφείς» της κατάστασης του περιβάλλοντος. Το ζωοπλαγκτόν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως Δείκτης αξιολόγησης της ποιότητας των υδάτων στους «Περιγραφείς» 1 και 4. Το ζωοπλαγκτόν θεωρείται ότι έχει μεγάλες δυνατότητες ως «παρατηρητής» των «περιβαλλοντικών αλλαγών και πιέσεων» (Beaugrand et al., 2010). Παρά τις πολυάριθμες επιστημονικές δημοσιεύσεις χρονοσειρών ζωοπλαγκτού της Μεσογείου, μόνο μία από αυτές έχει -έως σήμερα- προσπαθήσει να αναπτύξει έναν δείκτη βασισμένο στο ζωοπλαγκτόν (Serranito et al., 2016). Εδώ είναι το κενό που επιχειρεί να καλύψει η παρούσα εργασία. Ο κύριος στόχος αυτής της εργασίας ήταν να εξεταστεί κατά πόσον οι αλλαγές στη σύνθεση των μεσοζωοπλαγκτικών βιολογικών κοινοτήτων μπορεί να είναι ένας δείκτης περιβαλλοντικής ποιότητας στα παράκτια ύδατα του Αιγαίου. Ορισμένοι επιμέρους στόχοι-ερωτήματα τέθηκαν προς αυτήν την κατεύθυνση όσον αφορά την ικανότητα εντοπισμού της διαφοράς μεταξύ δύο καλά μελετημένων δειγμάτων ελέγχου \"κακής και καλής περιβαλλοντικής κατάστασης\", τη χρονική διαφοροποίηση για κάθε σταθμό, τη χωρική διαφοροποίηση για κάθε χρονική περίοδο, καθώς και την παραγωγή μιας μεθόδου ικανής να αξιολογήσει την κατάσταση νέων δειγματοληψιών της περιοχής μελέτης. Υλικά/Μέθοδοι: Η μελέτη αφορά τους σταθμούς S2 (24 δειγματοληψίες) του κόλπου Ελευσίνας και S7 (31 δειγματοληψίες) και S11 (84 δειγματοληψίες) του Σαρωνικού κόλπου, για τα έτη 1987-2010. Κάθε δειγματοληψία αντιστοιχεί σε κάθετη σύρση διχτυού ζωοπλαγκτού με ένα άνοιγμα \"πλέγματος\" 200 μm. Συνολικά αξιοποιήθηκαν 139 δειγματοληψίες μεσοζωοπλαγκτού, για τις οποίες έχουν ήδη αναγνωριστεί 104 διαφορετικά taxa κυρίως σε επίπεδο είδους (Κωπήποδα και Κλαδοκεραιωτά). Η μελέτη διεξήχθη για ολόκληρο το έτος, αλλά και για τη θερμή (Μάιος-Σεπτέμβριος) και ψυχρή περίοδο (Οκτώβριος-Απρίλιος) χωριστά, και για τις τρεις διαφορετικές περιόδους (F0: 1987-1994, F1: 1995-2004, F2_3 : 2004-2010), που σχετίζονται με τις διάφορες φάσεις ανάπτυξης της μονάδας βιολογικού καθαρισμού της Ψυττάλειας. Ως δείγματα «μάρτυρες» κακής και καλής ποιότητας επελέγησαν η περίοδος F1 (1998-2004) του σταθμού S2 και η περίοδος F2_3 (2005-2009) του σταθμού S11 αντίστοιχα. Οι δείκτες βιοποικιλότητας (17 diversity, 7 evenness και 2 dominance) (Karydis and Tsirtsis, 1996, Ουάσιγκτον, 1984), η στατιστική επεξεργασία (δοκιμασία Shapiro, δοκιμασία Bartlett, Anova, Kruskal Wallis, PCAs, LDAs), καθώς και τα γραφήματα, παρήχθησαν μέσω της γλώσσας \"R\". Αρχικά, εξετάστηκε η ύπαρξη στατιστικά σημαντικής διαφοροποίησης χρησιμοποιώντας Anova ή Kruskal Wallis (διαφοροποίηση δειγμάτων ελέγχου \"καλής κακής ποιότητας\", ανάλυση διαφοροποίησης χρόνου για κάθε σταθμό και χωρική διαφοροποίηση για κάθε περίοδο). Μεγαλύτερη σημασία δόθηκε στα αποτελέσματα της ANOVA για ολόκληρο το έτος. Με βάση τα παραπάνω, οι PCA παράχθηκαν για να δείξουν τον τρόπο ομαδοποίησης των διαφόρων δεικτών που επιλέχθηκαν. Τέλος, αναπτύχθηκαν LDAs για να γίνει διάκριση μεταξύ ομάδων διαφορετικής ποιότητας και να αξιολογηθούν νέες δειγματοληψίες. Αποτελέσματα: Από τους δείκτες βιοποικιλότητας - οι οποίοι είχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές - 20 δείκτες υψηλής ποικιλότητας και ισοδυναμίας (evenness) των ειδών (Margalef, Gleason, Menhinic, Shannon, HillN0, HillN1, HillN2, Chao2, Odum, Brillouin, Camargo Diversion, Camargo Ομοιότητα, Fisher's α, E1, E2, E3, E5) αυξανόταν πάντα προς την κατεύθυνση του καλού \"μάρτυρα\". Αντίθετα, οι 5 δείκτες χαμηλής ποικιλότητας και ισοδυναμίας των ειδών καθώς και αυτοί της κυριαρχίας (dominance) (Simpson, Kothe, Redundancy, Berger Parker, McNaughton) εμφάνισαν πάντα υψηλές τιμές προς την κατεύθυνση του «μάρτυρα» κακής κατάστασης. Κατασκευάστηκε LDA με 100% σωστή επανατοποθέτηση των δειγμάτων ελέγχου στις δύο διακριτές ομάδες, με βάση δείκτες ποικιλότητας που δείχνουν στατιστική διαφοροποίηση μεταξύ των δύο \"μαρτύρων\" μέσω της Anova για ολόκληρο το έτος. Η εν λόγω LDA χρησιμοποιήθηκε για να αξιολογήσει τις υπόλοιπες 111 δειγματοληψίες. Από αυτές, οι 7 τοποθετήθηκαν στην ομάδα \"κακής ποιότητας\" και οι 93 στην \"καλή\" με posterior probabilities μεγαλύτερες από 95%. Εξετάζοντας τη χωρική διαφοροποίηση, μια απόκλιση του σταθμού S2 ανιχνεύεται από τους άλλους δύο. Όσον αφορά τη χρονική διαφοροποίηση του S7 (πλησιέστερα στην Ψυττάλεια), το Odum παρουσιάζει μόνο ένα στατιστικά αποδεκτό αποτέλεσμα. Οι δείκτες ομαλότητας E1, Redundancy (όλο το έτος) και E2, E3 (καλοκαίρι) είναι επίσης οριακά αποδεκτοί. Ανιχνεύουν, σε κάποιο βαθμό, μια σταδιακή βελτίωση από το 1998 έως το 2009. Κύρια συμπεράσματα: Το μεσοζωοπλαγκτόν αντικατοπτρίζει τη διαφορά μεταξύ δύο γνωστών δειγμάτων με διαφορετική ποιότητα υδάτων, μέσω μιας σειράς δεικτών βιοποικιλότητας σε στατιστικά σημαντικό επίπεδο (> 95%) και ως εκ τούτου μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως δείκτης ποιότητας θαλάσσιων υδάτων. Η καλή περιβαλλοντική κατάσταση (GES) χαρακτηρίζεται από υψηλότερο αριθμό ειδών με υψηλό επίπεδο ισοδυναμίας, υψηλή ποικιλότητα και χαμηλή κυριαρχία ενός-δύο ειδών. Η LDA που έχει παραχθεί μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μελλοντικές εκτιμήσεις της ποιότητας του νερού αυτής της περιοχής. Σκοπός της μελέτης αυτής είναι να προχωρήσει ένα ακόμη βήμα η προσπάθεια ανάπτυξης δείκτη με βάση το ζωοπλαγκτόν για την παρακολούθηση και την αξιολόγηση της ποιότητας των θαλάσσιων υδάτων, στο πλαίσιο της MSFD.","abstract_html":"Εισαγωγή / Στόχος: Η Οδηγία Πλαίσιο για τη Θαλάσσια Στρατηγική (MSFD) στοχεύει στην επίτευξη Καλής Περιβαλλοντικής Κατάστασης (GES-MSFD) στα θαλάσσια ύδατα έως το 2020. Για να βοηθηθεί η επίτευξη Καλής Περιβαλλοντικής Κατάστασης, έχουν οριστεί έντεκα «Περιγραφείς» της κατάστασης του περιβάλλοντος. Το ζωοπλαγκτόν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως Δείκτης αξιολόγησης της ποιότητας των υδάτων στους «Περιγραφείς» 1 και 4. Το ζωοπλαγκτόν θεωρείται ότι έχει μεγάλες δυνατότητες ως «παρατηρητής» των «περιβαλλοντικών αλλαγών και πιέσεων» (Beaugrand et al., 2010). Παρά τις πολυάριθμες επιστημονικές δημοσιεύσεις χρονοσειρών ζωοπλαγκτού της Μεσογείου, μόνο μία από αυτές έχει -έως σήμερα- προσπαθήσει να αναπτύξει έναν δείκτη βασισμένο στο ζωοπλαγκτόν (Serranito et al., 2016). Εδώ είναι το κενό που επιχειρεί να καλύψει η παρούσα εργασία. Ο κύριος στόχος αυτής της εργασίας ήταν να εξεταστεί κατά πόσον οι αλλαγές στη σύνθεση των μεσοζωοπλαγκτικών βιολογικών κοινοτήτων μπορεί να είναι ένας δείκτης περιβαλλοντικής ποιότητας στα παράκτια ύδατα του Αιγαίου. Ορισμένοι επιμέρους στόχοι-ερωτήματα τέθηκαν προς αυτήν την κατεύθυνση όσον αφορά την ικανότητα εντοπισμού της διαφοράς μεταξύ δύο καλά μελετημένων δειγμάτων ελέγχου &quot;κακής και καλής περιβαλλοντικής κατάστασης&quot;, τη χρονική διαφοροποίηση για κάθε σταθμό, τη χωρική διαφοροποίηση για κάθε χρονική περίοδο, καθώς και την παραγωγή μιας μεθόδου ικανής να αξιολογήσει την κατάσταση νέων δειγματοληψιών της περιοχής μελέτης. Υλικά/Μέθοδοι: Η μελέτη αφορά τους σταθμούς S2 (24 δειγματοληψίες) του κόλπου Ελευσίνας και S7 (31 δειγματοληψίες) και S11 (84 δειγματοληψίες) του Σαρωνικού κόλπου, για τα έτη 1987-2010. Κάθε δειγματοληψία αντιστοιχεί σε κάθετη σύρση διχτυού ζωοπλαγκτού με ένα άνοιγμα &quot;πλέγματος&quot; 200 μm. Συνολικά αξιοποιήθηκαν 139 δειγματοληψίες μεσοζωοπλαγκτού, για τις οποίες έχουν ήδη αναγνωριστεί 104 διαφορετικά taxa κυρίως σε επίπεδο είδους (Κωπήποδα και Κλαδοκεραιωτά). Η μελέτη διεξήχθη για ολόκληρο το έτος, αλλά και για τη θερμή (Μάιος-Σεπτέμβριος) και ψυχρή περίοδο (Οκτώβριος-Απρίλιος) χωριστά, και για τις τρεις διαφορετικές περιόδους (F0: 1987-1994, F1: 1995-2004, F2_3 : 2004-2010), που σχετίζονται με τις διάφορες φάσεις ανάπτυξης της μονάδας βιολογικού καθαρισμού της Ψυττάλειας. Ως δείγματα «μάρτυρες» κακής και καλής ποιότητας επελέγησαν η περίοδος F1 (1998-2004) του σταθμού S2 και η περίοδος F2_3 (2005-2009) του σταθμού S11 αντίστοιχα. Οι δείκτες βιοποικιλότητας (17 diversity, 7 evenness και 2 dominance) (Karydis and Tsirtsis, 1996, Ουάσιγκτον, 1984), η στατιστική επεξεργασία (δοκιμασία Shapiro, δοκιμασία Bartlett, Anova, Kruskal Wallis, PCAs, LDAs), καθώς και τα γραφήματα, παρήχθησαν μέσω της γλώσσας &quot;R&quot;. Αρχικά, εξετάστηκε η ύπαρξη στατιστικά σημαντικής διαφοροποίησης χρησιμοποιώντας Anova ή Kruskal Wallis (διαφοροποίηση δειγμάτων ελέγχου &quot;καλής κακής ποιότητας&quot;, ανάλυση διαφοροποίησης χρόνου για κάθε σταθμό και χωρική διαφοροποίηση για κάθε περίοδο). Μεγαλύτερη σημασία δόθηκε στα αποτελέσματα της ANOVA για ολόκληρο το έτος. Με βάση τα παραπάνω, οι PCA παράχθηκαν για να δείξουν τον τρόπο ομαδοποίησης των διαφόρων δεικτών που επιλέχθηκαν. Τέλος, αναπτύχθηκαν LDAs για να γίνει διάκριση μεταξύ ομάδων διαφορετικής ποιότητας και να αξιολογηθούν νέες δειγματοληψίες. Αποτελέσματα: Από τους δείκτες βιοποικιλότητας - οι οποίοι είχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές - 20 δείκτες υψηλής ποικιλότητας και ισοδυναμίας (evenness) των ειδών (Margalef, Gleason, Menhinic, Shannon, HillN0, HillN1, HillN2, Chao2, Odum, Brillouin, Camargo Diversion, Camargo Ομοιότητα, Fisher&#x27;s α, E1, E2, E3, E5) αυξανόταν πάντα προς την κατεύθυνση του καλού &quot;μάρτυρα&quot;. Αντίθετα, οι 5 δείκτες χαμηλής ποικιλότητας και ισοδυναμίας των ειδών καθώς και αυτοί της κυριαρχίας (dominance) (Simpson, Kothe, Redundancy, Berger Parker, McNaughton) εμφάνισαν πάντα υψηλές τιμές προς την κατεύθυνση του «μάρτυρα» κακής κατάστασης. Κατασκευάστηκε LDA με 100% σωστή επανατοποθέτηση των δειγμάτων ελέγχου στις δύο διακριτές ομάδες, με βάση δείκτες ποικιλότητας που δείχνουν στατιστική διαφοροποίηση μεταξύ των δύο &quot;μαρτύρων&quot; μέσω της Anova για ολόκληρο το έτος. Η εν λόγω LDA χρησιμοποιήθηκε για να αξιολογήσει τις υπόλοιπες 111 δειγματοληψίες. Από αυτές, οι 7 τοποθετήθηκαν στην ομάδα &quot;κακής ποιότητας&quot; και οι 93 στην &quot;καλή&quot; με posterior probabilities μεγαλύτερες από 95%. Εξετάζοντας τη χωρική διαφοροποίηση, μια απόκλιση του σταθμού S2 ανιχνεύεται από τους άλλους δύο. Όσον αφορά τη χρονική διαφοροποίηση του S7 (πλησιέστερα στην Ψυττάλεια), το Odum παρουσιάζει μόνο ένα στατιστικά αποδεκτό αποτέλεσμα. Οι δείκτες ομαλότητας E1, Redundancy (όλο το έτος) και E2, E3 (καλοκαίρι) είναι επίσης οριακά αποδεκτοί. Ανιχνεύουν, σε κάποιο βαθμό, μια σταδιακή βελτίωση από το 1998 έως το 2009. Κύρια συμπεράσματα: Το μεσοζωοπλαγκτόν αντικατοπτρίζει τη διαφορά μεταξύ δύο γνωστών δειγμάτων με διαφορετική ποιότητα υδάτων, μέσω μιας σειράς δεικτών βιοποικιλότητας σε στατιστικά σημαντικό επίπεδο (&gt; 95%) και ως εκ τούτου μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως δείκτης ποιότητας θαλάσσιων υδάτων. Η καλή περιβαλλοντική κατάσταση (GES) χαρακτηρίζεται από υψηλότερο αριθμό ειδών με υψηλό επίπεδο ισοδυναμίας, υψηλή ποικιλότητα και χαμηλή κυριαρχία ενός-δύο ειδών. Η LDA που έχει παραχθεί μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μελλοντικές εκτιμήσεις της ποιότητας του νερού αυτής της περιοχής. Σκοπός της μελέτης αυτής είναι να προχωρήσει ένα ακόμη βήμα η προσπάθεια ανάπτυξης δείκτη με βάση το ζωοπλαγκτόν για την παρακολούθηση και την αξιολόγηση της ποιότητας των θαλάσσιων υδάτων, στο πλαίσιο της MSFD.","abstract_has_math":false,"creators":["Θεοδώρου Ιάσων","Theodorou Iason"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:28Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2631598"],"render_values":[{"text":"uoadl:2631598","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2631598","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2631598","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2631598","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Θεοδώρου Ιάσων","Theodorou Iason"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2631598","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2631598"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή / Στόχος: Η Οδηγία Πλαίσιο για τη Θαλάσσια Στρατηγική (MSFD) στοχεύει στην επίτευξη Καλής Περιβαλλοντικής Κατάστασης (GES-MSFD) στα θαλάσσια ύδατα έως το 2020. Για να βοηθηθεί η επίτευξη Καλής Περιβαλλοντικής Κατάστασης, έχουν οριστεί έντεκα «Περιγραφείς» της κατάστασης του περιβάλλοντος. Το ζωοπλαγκτόν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως Δείκτης αξιολόγησης της ποιότητας των υδάτων στους «Περιγραφείς» 1 και 4. Το ζωοπλαγκτόν θεωρείται ότι έχει μεγάλες δυνατότητες ως «παρατηρητής» των «περιβαλλοντικών αλλαγών και πιέσεων» (Beaugrand et al., 2010). Παρά τις πολυάριθμες επιστημονικές δημοσιεύσεις χρονοσειρών ζωοπλαγκτού της Μεσογείου, μόνο μία από αυτές έχει -έως σήμερα- προσπαθήσει να αναπτύξει έναν δείκτη βασισμένο στο ζωοπλαγκτόν (Serranito et al., 2016). Εδώ είναι το κενό που επιχειρεί να καλύψει η παρούσα εργασία. Ο κύριος στόχος αυτής της εργασίας ήταν να εξεταστεί κατά πόσον οι αλλαγές στη σύνθεση των μεσοζωοπλαγκτικών βιολογικών κοινοτήτων μπορεί να είναι ένας δείκτης περιβαλλοντικής ποιότητας στα παράκτια ύδατα του Αιγαίου. Ορισμένοι επιμέρους στόχοι-ερωτήματα τέθηκαν προς αυτήν την κατεύθυνση όσον αφορά την ικανότητα εντοπισμού της διαφοράς μεταξύ δύο καλά μελετημένων δειγμάτων ελέγχου \"κακής και καλής περιβαλλοντικής κατάστασης\", τη χρονική διαφοροποίηση για κάθε σταθμό, τη χωρική διαφοροποίηση για κάθε χρονική περίοδο, καθώς και την παραγωγή μιας μεθόδου ικανής να αξιολογήσει την κατάσταση νέων δειγματοληψιών της περιοχής μελέτης. Υλικά/Μέθοδοι: Η μελέτη αφορά τους σταθμούς S2 (24 δειγματοληψίες) του κόλπου Ελευσίνας και S7 (31 δειγματοληψίες) και S11 (84 δειγματοληψίες) του Σαρωνικού κόλπου, για τα έτη 1987-2010. Κάθε δειγματοληψία αντιστοιχεί σε κάθετη σύρση διχτυού ζωοπλαγκτού με ένα άνοιγμα \"πλέγματος\" 200 μm. Συνολικά αξιοποιήθηκαν 139 δειγματοληψίες μεσοζωοπλαγκτού, για τις οποίες έχουν ήδη αναγνωριστεί 104 διαφορετικά taxa κυρίως σε επίπεδο είδους (Κωπήποδα και Κλαδοκεραιωτά). Η μελέτη διεξήχθη για ολόκληρο το έτος, αλλά και για τη θερμή (Μάιος-Σεπτέμβριος) και ψυχρή περίοδο (Οκτώβριος-Απρίλιος) χωριστά, και για τις τρεις διαφορετικές περιόδους (F0: 1987-1994, F1: 1995-2004, F2_3 : 2004-2010), που σχετίζονται με τις διάφορες φάσεις ανάπτυξης της μονάδας βιολογικού καθαρισμού της Ψυττάλειας. Ως δείγματα «μάρτυρες» κακής και καλής ποιότητας επελέγησαν η περίοδος F1 (1998-2004) του σταθμού S2 και η περίοδος F2_3 (2005-2009) του σταθμού S11 αντίστοιχα. Οι δείκτες βιοποικιλότητας (17 diversity, 7 evenness και 2 dominance) (Karydis and Tsirtsis, 1996, Ουάσιγκτον, 1984), η στατιστική επεξεργασία (δοκιμασία Shapiro, δοκιμασία Bartlett, Anova, Kruskal Wallis, PCAs, LDAs), καθώς και τα γραφήματα, παρήχθησαν μέσω της γλώσσας \"R\". Αρχικά, εξετάστηκε η ύπαρξη στατιστικά σημαντικής διαφοροποίησης χρησιμοποιώντας Anova ή Kruskal Wallis (διαφοροποίηση δειγμάτων ελέγχου \"καλής κακής ποιότητας\", ανάλυση διαφοροποίησης χρόνου για κάθε σταθμό και χωρική διαφοροποίηση για κάθε περίοδο). Μεγαλύτερη σημασία δόθηκε στα αποτελέσματα της ANOVA για ολόκληρο το έτος. Με βάση τα παραπάνω, οι PCA παράχθηκαν για να δείξουν τον τρόπο ομαδοποίησης των διαφόρων δεικτών που επιλέχθηκαν. Τέλος, αναπτύχθηκαν LDAs για να γίνει διάκριση μεταξύ ομάδων διαφορετικής ποιότητας και να αξιολογηθούν νέες δειγματοληψίες. Αποτελέσματα: Από τους δείκτες βιοποικιλότητας - οι οποίοι είχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές - 20 δείκτες υψηλής ποικιλότητας και ισοδυναμίας (evenness) των ειδών (Margalef, Gleason, Menhinic, Shannon, HillN0, HillN1, HillN2, Chao2, Odum, Brillouin, Camargo Diversion, Camargo Ομοιότητα, Fisher's α, E1, E2, E3, E5) αυξανόταν πάντα προς την κατεύθυνση του καλού \"μάρτυρα\". Αντίθετα, οι 5 δείκτες χαμηλής ποικιλότητας και ισοδυναμίας των ειδών καθώς και αυτοί της κυριαρχίας (dominance) (Simpson, Kothe, Redundancy, Berger Parker, McNaughton) εμφάνισαν πάντα υψηλές τιμές προς την κατεύθυνση του «μάρτυρα» κακής κατάστασης. Κατασκευάστηκε LDA με 100% σωστή επανατοποθέτηση των δειγμάτων ελέγχου στις δύο διακριτές ομάδες, με βάση δείκτες ποικιλότητας που δείχνουν στατιστική διαφοροποίηση μεταξύ των δύο \"μαρτύρων\" μέσω της Anova για ολόκληρο το έτος. Η εν λόγω LDA χρησιμοποιήθηκε για να αξιολογήσει τις υπόλοιπες 111 δειγματοληψίες. Από αυτές, οι 7 τοποθετήθηκαν στην ομάδα \"κακής ποιότητας\" και οι 93 στην \"καλή\" με posterior probabilities μεγαλύτερες από 95%. Εξετάζοντας τη χωρική διαφοροποίηση, μια απόκλιση του σταθμού S2 ανιχνεύεται από τους άλλους δύο. Όσον αφορά τη χρονική διαφοροποίηση του S7 (πλησιέστερα στην Ψυττάλεια), το Odum παρουσιάζει μόνο ένα στατιστικά αποδεκτό αποτέλεσμα. Οι δείκτες ομαλότητας E1, Redundancy (όλο το έτος) και E2, E3 (καλοκαίρι) είναι επίσης οριακά αποδεκτοί. Ανιχνεύουν, σε κάποιο βαθμό, μια σταδιακή βελτίωση από το 1998 έως το 2009. Κύρια συμπεράσματα: Το μεσοζωοπλαγκτόν αντικατοπτρίζει τη διαφορά μεταξύ δύο γνωστών δειγμάτων με διαφορετική ποιότητα υδάτων, μέσω μιας σειράς δεικτών βιοποικιλότητας σε στατιστικά σημαντικό επίπεδο (> 95%) και ως εκ τούτου μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως δείκτης ποιότητας θαλάσσιων υδάτων. Η καλή περιβαλλοντική κατάσταση (GES) χαρακτηρίζεται από υψηλότερο αριθμό ειδών με υψηλό επίπεδο ισοδυναμίας, υψηλή ποικιλότητα και χαμηλή κυριαρχία ενός-δύο ειδών. Η LDA που έχει παραχθεί μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μελλοντικές εκτιμήσεις της ποιότητας του νερού αυτής της περιοχής. Σκοπός της μελέτης αυτής είναι να προχωρήσει ένα ακόμη βήμα η προσπάθεια ανάπτυξης δείκτη με βάση το ζωοπλαγκτόν για την παρακολούθηση και την αξιολόγηση της ποιότητας των θαλάσσιων υδάτων, στο πλαίσιο της MSFD.","Introduction/Aim: The MSFD aims to achieve good environmental status (GES-MSFD) in marine waters by 2020. To help achieve GES-MSFD, eleven descriptors of the state of the environment have been defined. Zooplankton can be used as an Indicator of water quality assessment in Descriptors 1 and 4. Zooplankton is considered to have great potential as an \"observer\" of \"environmental changes and pressures\" (Beaugrand et al., 2010). In spite of the several published works of Mediterranean zooplankton time series, only one of them attempts to develop a zooplankton based indicator, until now (Serranito et al. 2016). This is were this particular study comes in. The main target of this work was to examine whether the changes in the composition of the mesozooplankton biological communities can be an indicator of environmental quality in coastal waters of the Aegean. Several side goals were set in this direction concerning the ability of spotting the difference between two well studied “control” samples of bad and good environmental status, the time differentiation for each station, the spatial differentiation for each time period, as well as the production of a method capable of evaluating the state of new samplings of the study area. Methods: The study concerns stations S2 (24 samplings) of Elefsina gulf, S7 (31 samplings) and S11 (84 samplings) of Saronikos gulf, at years 1987-2010. Each sampling corresponds to a vertical trapping of a zooplankton with a \"mesh\" aperture of 200 μm. A total of 139 mesozooplankton samplings, where 104 taxa (copepods and cladocera) have already been identified in previous studies. The study was conducted per station for the whole year and also for the hot (May-September) and the cold season (October-April) separately, for all three different periods (F0: 1987-1994, F1: 1995-2004, F2_3: 2004-2010), related to the different phases of Psyttalia’s Biological Cleaning Unit development. As a “control” sample of bad and good quality, F1 period (1998-2004) of S2 station and F2_3 period (2005-2009) of S11 station were chosen respectively. Biodiversity indexes (17 diversity, 7 species evenness and 2 dominance) (Karydis and Tsirtsis, 1996, Washington, 1984), the statistical processing (Shapiro's test, Bartlett's test, Anova, Kruskal Wallis, PCAs, LDAs) and the graphs were obtained using the “R” language. Initially, the existence of statistically significant differentiation was examined using Anova or Kruskal Wallis (differentiation between good-bad quality “control” samples, time differentiation analysis for each station and spatial differentiation for each period). Greater importance was given to the results of ANOVA concerning the whole year. Based on the above, PCAs were produced to show how the various indexes selected were grouped together. Finally, LDAs were developed to distinguish between groups of different quality and evaluate new samplings. Results: From the biodiversity indexes -whose variation were in cases statistically significant- 20 \"positive\" indicators of diversity and species evenness (Margalef, Gleason, Menhinic, Shannon, HillN0, HillN1, HillN2, Chao2, Odum, Pie, M, Tu, Brillouin, Camargo Diversion , Camargo Evenness, Fisher's α, E1, E2, E3, E5) always increased in the direction of the good “control”. On the contrary, the 5 \"negative\" indexes of diversity evenness of species, as well as the dominance ones (Simpson, Kothe, Redundancy, Berger Parker, McNaughton) always showed elevated values in the direction of the bad “control”. An LDA was produced with 100% correct repositioning of the control samples in the two discrete groups, based on diversity indices showing statistical differentiation between the two \"control\" through Anova for the whole year. It was used to evaluate the remaining 111 samplings. Of these, 7 were placed in the “bad quality” group and 93 in the “good” one with posterior probabilities greater of 95%. Looking at spatial variation, a deviation of the S2 station is detected by the other two. Concerning the temporal differentiation of S7 (closest to Psittalia), Odum only shows a statistically acceptable result. The evenness indexes E1, Redundancy (all year) and E2, E3 (summer) are also marginally acceptable. They detect, to some extent, a gradual improvement from 1998 to 2009. Main Conclusions: Mesozooplankton reflects the difference between two well-known samples with different water quality, through a range of biodiversity indexes at a statistically significant level (> 95%), and can therefore be used as a marker of marine water quality. Good environmental status (GES) is characterized by higher numbers of species with high level of evenness, high diversity and low dominance. The LDA that has been produced can be used for future water quality assessments of this area, based on the biodiversity of copepods and cladocera. This study aims to get one step further the effort of developing zooplankton indicators for monitoring and assessing marine waters’ quality, within the framework of the MSFD."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το μεσοζωοπλαγκτόν ως πιθανός δείκτης ποιότητας θαλάσσιων υδάτων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Θεοδώρου Ιάσων","Theodorou Iason"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Εισαγωγή / Στόχος: Η Οδηγία Πλαίσιο για τη Θαλάσσια Στρατηγική (MSFD) στοχεύει στην επίτευξη Καλής Περιβαλλοντικής Κατάστασης (GES-MSFD) στα θαλάσσια ύδατα έως το 2020. Για να βοηθηθεί η επίτευξη Καλής Περιβαλλοντικής Κατάστασης, έχουν οριστεί έντεκα «Περιγραφείς» της κατάστασης του περιβάλλοντος. Το ζωοπλαγκτόν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως Δείκτης αξιολόγησης της ποιότητας των υδάτων στους «Περιγραφείς» 1 και 4. Το ζωοπλαγκτόν θεωρείται ότι έχει μεγάλες δυνατότητες ως «παρατηρητής» των «περιβαλλοντικών αλλαγών και πιέσεων» (Beaugrand et al., 2010). Παρά τις πολυάριθμες επιστημονικές δημοσιεύσεις χρονοσειρών ζωοπλαγκτού της Μεσογείου, μόνο μία από αυτές έχει -έως σήμερα- προσπαθήσει να αναπτύξει έναν δείκτη βασισμένο στο ζωοπλαγκτόν (Serranito et al., 2016). Εδώ είναι το κενό που επιχειρεί να καλύψει η παρούσα εργασία. Ο κύριος στόχος αυτής της εργασίας ήταν να εξεταστεί κατά πόσον οι αλλαγές στη σύνθεση των μεσοζωοπλαγκτικών βιολογικών κοινοτήτων μπορεί να είναι ένας δείκτης περιβαλλοντικής ποιότητας στα παράκτια ύδατα του Αιγαίου. Ορισμένοι επιμέρους στόχοι-ερωτήματα τέθηκαν προς αυτήν την κατεύθυνση όσον αφορά την ικανότητα εντοπισμού της διαφοράς μεταξύ δύο καλά μελετημένων δειγμάτων ελέγχου \"κακής και καλής περιβαλλοντικής κατάστασης\", τη χρονική διαφοροποίηση για κάθε σταθμό, τη χωρική διαφοροποίηση για κάθε χρονική περίοδο, καθώς και την παραγωγή μιας μεθόδου ικανής να αξιολογήσει την κατάσταση νέων δειγματοληψιών της περιοχής μελέτης. Υλικά/Μέθοδοι: Η μελέτη αφορά τους σταθμούς S2 (24 δειγματοληψίες) του κόλπου Ελευσίνας και S7 (31 δειγματοληψίες) και S11 (84 δειγματοληψίες) του Σαρωνικού κόλπου, για τα έτη 1987-2010. Κάθε δειγματοληψία αντιστοιχεί σε κάθετη σύρση διχτυού ζωοπλαγκτού με ένα άνοιγμα \"πλέγματος\" 200 μm. Συνολικά αξιοποιήθηκαν 139 δειγματοληψίες μεσοζωοπλαγκτού, για τις οποίες έχουν ήδη αναγνωριστεί 104 διαφορετικά taxa κυρίως σε επίπεδο είδους (Κωπήποδα και Κλαδοκεραιωτά). Η μελέτη διεξήχθη για ολόκληρο το έτος, αλλά και για τη θερμή (Μάιος-Σεπτέμβριος) και ψυχρή περίοδο (Οκτώβριος-Απρίλιος) χωριστά, και για τις τρεις διαφορετικές περιόδους (F0: 1987-1994, F1: 1995-2004, F2_3 : 2004-2010), που σχετίζονται με τις διάφορες φάσεις ανάπτυξης της μονάδας βιολογικού καθαρισμού της Ψυττάλειας. Ως δείγματα «μάρτυρες» κακής και καλής ποιότητας επελέγησαν η περίοδος F1 (1998-2004) του σταθμού S2 και η περίοδος F2_3 (2005-2009) του σταθμού S11 αντίστοιχα. Οι δείκτες βιοποικιλότητας (17 diversity, 7 evenness και 2 dominance) (Karydis and Tsirtsis, 1996, Ουάσιγκτον, 1984), η στατιστική επεξεργασία (δοκιμασία Shapiro, δοκιμασία Bartlett, Anova, Kruskal Wallis, PCAs, LDAs), καθώς και τα γραφήματα, παρήχθησαν μέσω της γλώσσας \"R\". Αρχικά, εξετάστηκε η ύπαρξη στατιστικά σημαντικής διαφοροποίησης χρησιμοποιώντας Anova ή Kruskal Wallis (διαφοροποίηση δειγμάτων ελέγχου \"καλής κακής ποιότητας\", ανάλυση διαφοροποίησης χρόνου για κάθε σταθμό και χωρική διαφοροποίηση για κάθε περίοδο). Μεγαλύτερη σημασία δόθηκε στα αποτελέσματα της ANOVA για ολόκληρο το έτος. Με βάση τα παραπάνω, οι PCA παράχθηκαν για να δείξουν τον τρόπο ομαδοποίησης των διαφόρων δεικτών που επιλέχθηκαν. Τέλος, αναπτύχθηκαν LDAs για να γίνει διάκριση μεταξύ ομάδων διαφορετικής ποιότητας και να αξιολογηθούν νέες δειγματοληψίες. Αποτελέσματα: Από τους δείκτες βιοποικιλότητας - οι οποίοι είχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές - 20 δείκτες υψηλής ποικιλότητας και ισοδυναμίας (evenness) των ειδών (Margalef, Gleason, Menhinic, Shannon, HillN0, HillN1, HillN2, Chao2, Odum, Brillouin, Camargo Diversion, Camargo Ομοιότητα, Fisher's α, E1, E2, E3, E5) αυξανόταν πάντα προς την κατεύθυνση του καλού \"μάρτυρα\". Αντίθετα, οι 5 δείκτες χαμηλής ποικιλότητας και ισοδυναμίας των ειδών καθώς και αυτοί της κυριαρχίας (dominance) (Simpson, Kothe, Redundancy, Berger Parker, McNaughton) εμφάνισαν πάντα υψηλές τιμές προς την κατεύθυνση του «μάρτυρα» κακής κατάστασης. Κατασκευάστηκε LDA με 100% σωστή επανατοποθέτηση των δειγμάτων ελέγχου στις δύο διακριτές ομάδες, με βάση δείκτες ποικιλότητας που δείχνουν στατιστική διαφοροποίηση μεταξύ των δύο \"μαρτύρων\" μέσω της Anova για ολόκληρο το έτος. Η εν λόγω LDA χρησιμοποιήθηκε για να αξιολογήσει τις υπόλοιπες 111 δειγματοληψίες. Από αυτές, οι 7 τοποθετήθηκαν στην ομάδα \"κακής ποιότητας\" και οι 93 στην \"καλή\" με posterior probabilities μεγαλύτερες από 95%. Εξετάζοντας τη χωρική διαφοροποίηση, μια απόκλιση του σταθμού S2 ανιχνεύεται από τους άλλους δύο. Όσον αφορά τη χρονική διαφοροποίηση του S7 (πλησιέστερα στην Ψυττάλεια), το Odum παρουσιάζει μόνο ένα στατιστικά αποδεκτό αποτέλεσμα. Οι δείκτες ομαλότητας E1, Redundancy (όλο το έτος) και E2, E3 (καλοκαίρι) είναι επίσης οριακά αποδεκτοί. Ανιχνεύουν, σε κάποιο βαθμό, μια σταδιακή βελτίωση από το 1998 έως το 2009. Κύρια συμπεράσματα: Το μεσοζωοπλαγκτόν αντικατοπτρίζει τη διαφορά μεταξύ δύο γνωστών δειγμάτων με διαφορετική ποιότητα υδάτων, μέσω μιας σειράς δεικτών βιοποικιλότητας σε στατιστικά σημαντικό επίπεδο (> 95%) και ως εκ τούτου μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως δείκτης ποιότητας θαλάσσιων υδάτων. Η καλή περιβαλλοντική κατάσταση (GES) χαρακτηρίζεται από υψηλότερο αριθμό ειδών με υψηλό επίπεδο ισοδυναμίας, υψηλή ποικιλότητα και χαμηλή κυριαρχία ενός-δύο ειδών. Η LDA που έχει παραχθεί μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μελλοντικές εκτιμήσεις της ποιότητας του νερού αυτής της περιοχής. Σκοπός της μελέτης αυτής είναι να προχωρήσει ένα ακόμη βήμα η προσπάθεια ανάπτυξης δείκτη με βάση το ζωοπλαγκτόν για την παρακολούθηση και την αξιολόγηση της ποιότητας των θαλάσσιων υδάτων, στο πλαίσιο της MSFD.","Introduction/Aim: The MSFD aims to achieve good environmental status (GES-MSFD) in marine waters by 2020. To help achieve GES-MSFD, eleven descriptors of the state of the environment have been defined. Zooplankton can be used as an Indicator of water quality assessment in Descriptors 1 and 4. Zooplankton is considered to have great potential as an \"observer\" of \"environmental changes and pressures\" (Beaugrand et al., 2010). In spite of the several published works of Mediterranean zooplankton time series, only one of them attempts to develop a zooplankton based indicator, until now (Serranito et al. 2016). This is were this particular study comes in. The main target of this work was to examine whether the changes in the composition of the mesozooplankton biological communities can be an indicator of environmental quality in coastal waters of the Aegean. Several side goals were set in this direction concerning the ability of spotting the difference between two well studied “control” samples of bad and good environmental status, the time differentiation for each station, the spatial differentiation for each time period, as well as the production of a method capable of evaluating the state of new samplings of the study area. Methods: The study concerns stations S2 (24 samplings) of Elefsina gulf, S7 (31 samplings) and S11 (84 samplings) of Saronikos gulf, at years 1987-2010. Each sampling corresponds to a vertical trapping of a zooplankton with a \"mesh\" aperture of 200 μm. A total of 139 mesozooplankton samplings, where 104 taxa (copepods and cladocera) have already been identified in previous studies. The study was conducted per station for the whole year and also for the hot (May-September) and the cold season (October-April) separately, for all three different periods (F0: 1987-1994, F1: 1995-2004, F2_3: 2004-2010), related to the different phases of Psyttalia’s Biological Cleaning Unit development. As a “control” sample of bad and good quality, F1 period (1998-2004) of S2 station and F2_3 period (2005-2009) of S11 station were chosen respectively. Biodiversity indexes (17 diversity, 7 species evenness and 2 dominance) (Karydis and Tsirtsis, 1996, Washington, 1984), the statistical processing (Shapiro's test, Bartlett's test, Anova, Kruskal Wallis, PCAs, LDAs) and the graphs were obtained using the “R” language. Initially, the existence of statistically significant differentiation was examined using Anova or Kruskal Wallis (differentiation between good-bad quality “control” samples, time differentiation analysis for each station and spatial differentiation for each period). Greater importance was given to the results of ANOVA concerning the whole year. Based on the above, PCAs were produced to show how the various indexes selected were grouped together. Finally, LDAs were developed to distinguish between groups of different quality and evaluate new samplings. Results: From the biodiversity indexes -whose variation were in cases statistically significant- 20 \"positive\" indicators of diversity and species evenness (Margalef, Gleason, Menhinic, Shannon, HillN0, HillN1, HillN2, Chao2, Odum, Pie, M, Tu, Brillouin, Camargo Diversion , Camargo Evenness, Fisher's α, E1, E2, E3, E5) always increased in the direction of the good “control”. On the contrary, the 5 \"negative\" indexes of diversity evenness of species, as well as the dominance ones (Simpson, Kothe, Redundancy, Berger Parker, McNaughton) always showed elevated values in the direction of the bad “control”. An LDA was produced with 100% correct repositioning of the control samples in the two discrete groups, based on diversity indices showing statistical differentiation between the two \"control\" through Anova for the whole year. It was used to evaluate the remaining 111 samplings. Of these, 7 were placed in the “bad quality” group and 93 in the “good” one with posterior probabilities greater of 95%. Looking at spatial variation, a deviation of the S2 station is detected by the other two. Concerning the temporal differentiation of S7 (closest to Psittalia), Odum only shows a statistically acceptable result. The evenness indexes E1, Redundancy (all year) and E2, E3 (summer) are also marginally acceptable. They detect, to some extent, a gradual improvement from 1998 to 2009. Main Conclusions: Mesozooplankton reflects the difference between two well-known samples with different water quality, through a range of biodiversity indexes at a statistically significant level (> 95%), and can therefore be used as a marker of marine water quality. Good environmental status (GES) is characterized by higher numbers of species with high level of evenness, high diversity and low dominance. The LDA that has been produced can be used for future water quality assessments of this area, based on the biodiversity of copepods and cladocera. This study aims to get one step further the effort of developing zooplankton indicators for monitoring and assessing marine waters’ quality, within the framework of the MSFD."],"dc:identifier":["uoadl:2631598","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2631598"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Το μεσοζωοπλαγκτόν ως πιθανός δείκτης ποιότητας θαλάσσιων υδάτων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:28Z"}