{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2658786"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2658786","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η απαλλαγή από την ευθύνη για παράνομο περιεχόμενο των παρόχων υπηρεσιών διαδικτύου σύμφωνα με τις διατάξεις της Οδηγίας 2000/31/ΕΚ και του Π.Δ. 131/2003","abstract":"Με τα άρθρα 12-15 της Οδηγίας 2000/31 για το ηλεκτρονικό εμπόριο, η οποία ενσωματώθηκε στην ελληνική έννομη τάξη με το Π.Δ. 131/2003 (άρθρα 11-14), εισήχθη για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκό επίπεδο μία ρύθμιση που στόχο είχε να εξασφαλίσει την οριζόντια απαλλαγή από όλα τα είδη ευθύνης συγκεκριμένων κατηγοριών παρόχων υπηρεσιών διαδικτύου, και συγκεκριμένα των παρόχων απλής μετάδοσης, αποθήκευσης σε κρυφή μνήμη και φιλοξενίας, για παράνομο περιεχόμενο που διαδίδεται μέσω του δικτύου τους ή αποθηκεύεται σε αυτό από τρίτα πρόσωπα. Προϋπόθεση της απαλλαγής είναι οι πάροχοι να έχουν απλώς παθητικό και ουδέτερο ρόλο κατά την μετάδοση και/ή αποθήκευση του παράνομου περιεχόμενου. Οι πάροχοι ρητά απαλλάσσονται από την γενική υποχρέωση ελέγχου των πληροφοριών που μεταδίδουν ή αποθηκεύουν, οφείλουν όμως, μόλις λάβουν γνώση του παράνομου χαρακτήρα των πληροφοριών που μεταδίδουν ή αποθηκεύουν ή, σε ό,τι αφορά αποζημιωτικές αξιώσεις, γνώση των περιστάσεων από τις οποίες προκύπτει η παρανομία των πληροφοριών, να προβούν σε άμεση απόσυρση του παράνομου περιεχομένου ή να καταστήσουν αδύνατη την πρόσβαση σε αυτό. Στην παρούσα εργασία αναλύονται κατ’ άρθρο οι διατάξεις περί απαλλαγής από την ευθύνη της οδηγίας 2000/31 και του ΠΔ 131/2003 αντίστοιχα, και παρουσιάζονται οι σημαντικότερες αποφάσεις, ιδίως του ΔΕΕ, οι οποίες ερμηνεύουν τις εν λόγω διατάξεις. Στο πλαίσιο αυτό ερευνώνται ζητήματα όπως η δυνατότητα έγερσης όχι μόνο αποζημιωτικών αξιώσεων κατά των παρόχων, αλλά και αξιώσεων για λήψη μέτρων προς αποτροπή ή παράλειψη στο μέλλον παράνομων πράξεων που τελούνται μέσω του δικτύου τους και η σχέση των εν λόγω αξιώσεων με την απουσία γενικής υποχρέωσης ελέγχου. Τέλος, παρουσιάζεται νομολογία σχετικά με δύο από τις σημαντικότερες κατηγορίες παρόχων, τους παρόχους υπερσυνδέσμων και τους μηχανισμούς έρευνας, οι οποίοι δεν καταλαμβάνονται από το γράμμα των διατάξεων περί απαλλαγής.","abstract_html":"Με τα άρθρα 12-15 της Οδηγίας 2000/31 για το ηλεκτρονικό εμπόριο, η οποία ενσωματώθηκε στην ελληνική έννομη τάξη με το Π.Δ. 131/2003 (άρθρα 11-14), εισήχθη για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκό επίπεδο μία ρύθμιση που στόχο είχε να εξασφαλίσει την οριζόντια απαλλαγή από όλα τα είδη ευθύνης συγκεκριμένων κατηγοριών παρόχων υπηρεσιών διαδικτύου, και συγκεκριμένα των παρόχων απλής μετάδοσης, αποθήκευσης σε κρυφή μνήμη και φιλοξενίας, για παράνομο περιεχόμενο που διαδίδεται μέσω του δικτύου τους ή αποθηκεύεται σε αυτό από τρίτα πρόσωπα. Προϋπόθεση της απαλλαγής είναι οι πάροχοι να έχουν απλώς παθητικό και ουδέτερο ρόλο κατά την μετάδοση και/ή αποθήκευση του παράνομου περιεχόμενου. Οι πάροχοι ρητά απαλλάσσονται από την γενική υποχρέωση ελέγχου των πληροφοριών που μεταδίδουν ή αποθηκεύουν, οφείλουν όμως, μόλις λάβουν γνώση του παράνομου χαρακτήρα των πληροφοριών που μεταδίδουν ή αποθηκεύουν ή, σε ό,τι αφορά αποζημιωτικές αξιώσεις, γνώση των περιστάσεων από τις οποίες προκύπτει η παρανομία των πληροφοριών, να προβούν σε άμεση απόσυρση του παράνομου περιεχομένου ή να καταστήσουν αδύνατη την πρόσβαση σε αυτό. Στην παρούσα εργασία αναλύονται κατ’ άρθρο οι διατάξεις περί απαλλαγής από την ευθύνη της οδηγίας 2000/31 και του ΠΔ 131/2003 αντίστοιχα, και παρουσιάζονται οι σημαντικότερες αποφάσεις, ιδίως του ΔΕΕ, οι οποίες ερμηνεύουν τις εν λόγω διατάξεις. Στο πλαίσιο αυτό ερευνώνται ζητήματα όπως η δυνατότητα έγερσης όχι μόνο αποζημιωτικών αξιώσεων κατά των παρόχων, αλλά και αξιώσεων για λήψη μέτρων προς αποτροπή ή παράλειψη στο μέλλον παράνομων πράξεων που τελούνται μέσω του δικτύου τους και η σχέση των εν λόγω αξιώσεων με την απουσία γενικής υποχρέωσης ελέγχου. Τέλος, παρουσιάζεται νομολογία σχετικά με δύο από τις σημαντικότερες κατηγορίες παρόχων, τους παρόχους υπερσυνδέσμων και τους μηχανισμούς έρευνας, οι οποίοι δεν καταλαμβάνονται από το γράμμα των διατάξεων περί απαλλαγής.","abstract_has_math":false,"creators":["Μηλιώτη Αρτεμία","Milioti Artemia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:31Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2658786"],"render_values":[{"text":"uoadl:2658786","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2658786","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2658786","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2658786","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μηλιώτη Αρτεμία","Milioti Artemia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2658786","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2658786"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Με τα άρθρα 12-15 της Οδηγίας 2000/31 για το ηλεκτρονικό εμπόριο, η οποία ενσωματώθηκε στην ελληνική έννομη τάξη με το Π.Δ. 131/2003 (άρθρα 11-14), εισήχθη για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκό επίπεδο μία ρύθμιση που στόχο είχε να εξασφαλίσει την οριζόντια απαλλαγή από όλα τα είδη ευθύνης συγκεκριμένων κατηγοριών παρόχων υπηρεσιών διαδικτύου, και συγκεκριμένα των παρόχων απλής μετάδοσης, αποθήκευσης σε κρυφή μνήμη και φιλοξενίας, για παράνομο περιεχόμενο που διαδίδεται μέσω του δικτύου τους ή αποθηκεύεται σε αυτό από τρίτα πρόσωπα. Προϋπόθεση της απαλλαγής είναι οι πάροχοι να έχουν απλώς παθητικό και ουδέτερο ρόλο κατά την μετάδοση και/ή αποθήκευση του παράνομου περιεχόμενου. Οι πάροχοι ρητά απαλλάσσονται από την γενική υποχρέωση ελέγχου των πληροφοριών που μεταδίδουν ή αποθηκεύουν, οφείλουν όμως, μόλις λάβουν γνώση του παράνομου χαρακτήρα των πληροφοριών που μεταδίδουν ή αποθηκεύουν ή, σε ό,τι αφορά αποζημιωτικές αξιώσεις, γνώση των περιστάσεων από τις οποίες προκύπτει η παρανομία των πληροφοριών, να προβούν σε άμεση απόσυρση του παράνομου περιεχομένου ή να καταστήσουν αδύνατη την πρόσβαση σε αυτό. Στην παρούσα εργασία αναλύονται κατ’ άρθρο οι διατάξεις περί απαλλαγής από την ευθύνη της οδηγίας 2000/31 και του ΠΔ 131/2003 αντίστοιχα, και παρουσιάζονται οι σημαντικότερες αποφάσεις, ιδίως του ΔΕΕ, οι οποίες ερμηνεύουν τις εν λόγω διατάξεις. Στο πλαίσιο αυτό ερευνώνται ζητήματα όπως η δυνατότητα έγερσης όχι μόνο αποζημιωτικών αξιώσεων κατά των παρόχων, αλλά και αξιώσεων για λήψη μέτρων προς αποτροπή ή παράλειψη στο μέλλον παράνομων πράξεων που τελούνται μέσω του δικτύου τους και η σχέση των εν λόγω αξιώσεων με την απουσία γενικής υποχρέωσης ελέγχου. Τέλος, παρουσιάζεται νομολογία σχετικά με δύο από τις σημαντικότερες κατηγορίες παρόχων, τους παρόχους υπερσυνδέσμων και τους μηχανισμούς έρευνας, οι οποίοι δεν καταλαμβάνονται από το γράμμα των διατάξεων περί απαλλαγής.","Articles 12 to 15 of Directive 2000/31 on e-commerce, transposed into national law via the presidential decree No 131/2003 (Articles 11 to 14), constitute the first EU regulation aimed at ensuring an horizontal exemption from all types of liability of specific categories of Internet service providers (ISP’s), namely, mere conduit, caching and hosting providers, for illegal content which is disseminated via their network or stored in it by third parties. The liability exemption presupposes that ISP’s activity is of a mere technical, automatic and passive nature. ISP’s have no general obligation to monitor the information transmitted or stored, but they must act expeditiously to remove or disable access to the information, as soon as they acquire actual knowledge of the illegality of the information transmitted or stored or, as regards claims for damages, as soon as they become aware of facts or circumstances from which the illegal activity or information is apparent. In this paper, I am analyzing the liability exemption provisions of the Directive 2000/31 and of the PD 131/2003 respectively, and I am presenting a few notable judgments, ECJ judgments in particular, interpreting the aforementioned provisions. In this context, I am examining issues such as the possibility of not only claiming damages against ISP’s but also obtaining an order obliging ISP’s to take measures aimed at bringing infringement to an end/seeking to prevent further infringement and the relationship between these claims and the absence of a general control obligation. Finally, there is case law on two of the most important ISP’s categories, i.e. hyperlink providers and search engines, which are not covered by the wording of the liability exemption provisions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η απαλλαγή από την ευθύνη για παράνομο περιεχόμενο των παρόχων υπηρεσιών διαδικτύου σύμφωνα με τις διατάξεις της Οδηγίας 2000/31/ΕΚ και του Π.Δ. 131/2003"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μηλιώτη Αρτεμία","Milioti Artemia"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Με τα άρθρα 12-15 της Οδηγίας 2000/31 για το ηλεκτρονικό εμπόριο, η οποία ενσωματώθηκε στην ελληνική έννομη τάξη με το Π.Δ. 131/2003 (άρθρα 11-14), εισήχθη για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκό επίπεδο μία ρύθμιση που στόχο είχε να εξασφαλίσει την οριζόντια απαλλαγή από όλα τα είδη ευθύνης συγκεκριμένων κατηγοριών παρόχων υπηρεσιών διαδικτύου, και συγκεκριμένα των παρόχων απλής μετάδοσης, αποθήκευσης σε κρυφή μνήμη και φιλοξενίας, για παράνομο περιεχόμενο που διαδίδεται μέσω του δικτύου τους ή αποθηκεύεται σε αυτό από τρίτα πρόσωπα. Προϋπόθεση της απαλλαγής είναι οι πάροχοι να έχουν απλώς παθητικό και ουδέτερο ρόλο κατά την μετάδοση και/ή αποθήκευση του παράνομου περιεχόμενου. Οι πάροχοι ρητά απαλλάσσονται από την γενική υποχρέωση ελέγχου των πληροφοριών που μεταδίδουν ή αποθηκεύουν, οφείλουν όμως, μόλις λάβουν γνώση του παράνομου χαρακτήρα των πληροφοριών που μεταδίδουν ή αποθηκεύουν ή, σε ό,τι αφορά αποζημιωτικές αξιώσεις, γνώση των περιστάσεων από τις οποίες προκύπτει η παρανομία των πληροφοριών, να προβούν σε άμεση απόσυρση του παράνομου περιεχομένου ή να καταστήσουν αδύνατη την πρόσβαση σε αυτό. Στην παρούσα εργασία αναλύονται κατ’ άρθρο οι διατάξεις περί απαλλαγής από την ευθύνη της οδηγίας 2000/31 και του ΠΔ 131/2003 αντίστοιχα, και παρουσιάζονται οι σημαντικότερες αποφάσεις, ιδίως του ΔΕΕ, οι οποίες ερμηνεύουν τις εν λόγω διατάξεις. Στο πλαίσιο αυτό ερευνώνται ζητήματα όπως η δυνατότητα έγερσης όχι μόνο αποζημιωτικών αξιώσεων κατά των παρόχων, αλλά και αξιώσεων για λήψη μέτρων προς αποτροπή ή παράλειψη στο μέλλον παράνομων πράξεων που τελούνται μέσω του δικτύου τους και η σχέση των εν λόγω αξιώσεων με την απουσία γενικής υποχρέωσης ελέγχου. Τέλος, παρουσιάζεται νομολογία σχετικά με δύο από τις σημαντικότερες κατηγορίες παρόχων, τους παρόχους υπερσυνδέσμων και τους μηχανισμούς έρευνας, οι οποίοι δεν καταλαμβάνονται από το γράμμα των διατάξεων περί απαλλαγής.","Articles 12 to 15 of Directive 2000/31 on e-commerce, transposed into national law via the presidential decree No 131/2003 (Articles 11 to 14), constitute the first EU regulation aimed at ensuring an horizontal exemption from all types of liability of specific categories of Internet service providers (ISP’s), namely, mere conduit, caching and hosting providers, for illegal content which is disseminated via their network or stored in it by third parties. The liability exemption presupposes that ISP’s activity is of a mere technical, automatic and passive nature. ISP’s have no general obligation to monitor the information transmitted or stored, but they must act expeditiously to remove or disable access to the information, as soon as they acquire actual knowledge of the illegality of the information transmitted or stored or, as regards claims for damages, as soon as they become aware of facts or circumstances from which the illegal activity or information is apparent. In this paper, I am analyzing the liability exemption provisions of the Directive 2000/31 and of the PD 131/2003 respectively, and I am presenting a few notable judgments, ECJ judgments in particular, interpreting the aforementioned provisions. In this context, I am examining issues such as the possibility of not only claiming damages against ISP’s but also obtaining an order obliging ISP’s to take measures aimed at bringing infringement to an end/seeking to prevent further infringement and the relationship between these claims and the absence of a general control obligation. Finally, there is case law on two of the most important ISP’s categories, i.e. hyperlink providers and search engines, which are not covered by the wording of the liability exemption provisions."],"dc:identifier":["uoadl:2658786","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2658786"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η απαλλαγή από την ευθύνη για παράνομο περιεχόμενο των παρόχων υπηρεσιών διαδικτύου σύμφωνα με τις διατάξεις της Οδηγίας 2000/31/ΕΚ και του Π.Δ. 131/2003"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:31Z"}