{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2663983"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2663983","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η διδακτική αποτελεσματικότητα του διαθρησκειακού διαλόγου: Η γνωριμία με τον \"άλλον\" σε μικτή θρησκευτικά τάξη","abstract":"Στη μελέτη αυτή παρουσιάζονται τα αποτελέσματα μίας εκπαιδευτικής έρευνας για τη διδακτική αποτελεσματικότητα του διαθρησκειακού διαλόγου. Με βάση την εκκλησιολογική διάσταση της έννοιας του διαλόγου και την παιδαγωγική προσέγγισή του καταγράφεται ο ρόλος του διαλόγου στις συνθήκες του σημερινού σχολείου, καθώς και η αποτελεσματικότητά του στη μάθηση. Αφού έγινε εκτενής έρευνα στα επίσημα διεθνή κείμενα, που συστήνουν τον διάλογο ως το καταλληλότερο μέσο για τη διδασκαλία των θρησκειών, και στις διεθνείς εκπαιδευτικές έρευνες γύρω από την εφαρμογή διαλογικών πρακτικών, διενεργήθηκε μία έρευνα «μελέτης περίπτωσης», που αξιολόγησε την αποτελεσματικότητα του διαλόγου ως τεχνικής διδασκαλίας και διαθρησκειακής επικοινωνίας στο πλαίσιο του μαθήματος των Θρησκευτικών. Η έρευνα διεξήχθη σε ένα Λύκειο της Αθήνας το 2016, σε τάξη που αποτελούνταν βασικά από χριστιανούς αλλά και μουσουλμάνους μαθητές. Η ανάλυση των ποιοτικών και ποσοτικών δεδομένων αναδεικνύει ότι ο διδακτικός διαθρησκειακός διάλογος μπορεί να οδηγεί τους μαθητές, ανεξάρτητα από τη θρησκευτική τους προέλευση, σε θρησκευτικό γραμματισμό και γνωριμία με τον «άλλον», καλλιεργώντας στάσεις σεβασμού και συμβάλλοντας ταυτόχρονα στη βελτίωση των διαπροσωπικών σχέσεων. Οι μαθητές αναγνωρίζουν ως θετική τη συμβολή της θρησκευτικής ετερότητας για τον εμπλουτισμό του διαλόγου. Όταν αυτός διεξάγεται σε «ασφαλή» ατμόσφαιρα αναδεικνύει δεξιότητες επικοινωνίας και αλληλεπίδρασης, ευνοώντας τη δημιουργική αντιμετώπιση των αντιπαραθέσεων. Η έρευνα καλύπτει ένα υπάρχον κενό στην ελληνική εκπαιδευτική βιβλιογραφία και ανοίγει μία συζήτηση σε ελληνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, για μια Θρησκευτική Εκπαίδευση βασισμένη στις αρχές της Βιωματικής Παιδαγωγικής.","abstract_html":"Στη μελέτη αυτή παρουσιάζονται τα αποτελέσματα μίας εκπαιδευτικής έρευνας για τη διδακτική αποτελεσματικότητα του διαθρησκειακού διαλόγου. Με βάση την εκκλησιολογική διάσταση της έννοιας του διαλόγου και την παιδαγωγική προσέγγισή του καταγράφεται ο ρόλος του διαλόγου στις συνθήκες του σημερινού σχολείου, καθώς και η αποτελεσματικότητά του στη μάθηση. Αφού έγινε εκτενής έρευνα στα επίσημα διεθνή κείμενα, που συστήνουν τον διάλογο ως το καταλληλότερο μέσο για τη διδασκαλία των θρησκειών, και στις διεθνείς εκπαιδευτικές έρευνες γύρω από την εφαρμογή διαλογικών πρακτικών, διενεργήθηκε μία έρευνα «μελέτης περίπτωσης», που αξιολόγησε την αποτελεσματικότητα του διαλόγου ως τεχνικής διδασκαλίας και διαθρησκειακής επικοινωνίας στο πλαίσιο του μαθήματος των Θρησκευτικών. Η έρευνα διεξήχθη σε ένα Λύκειο της Αθήνας το 2016, σε τάξη που αποτελούνταν βασικά από χριστιανούς αλλά και μουσουλμάνους μαθητές. Η ανάλυση των ποιοτικών και ποσοτικών δεδομένων αναδεικνύει ότι ο διδακτικός διαθρησκειακός διάλογος μπορεί να οδηγεί τους μαθητές, ανεξάρτητα από τη θρησκευτική τους προέλευση, σε θρησκευτικό γραμματισμό και γνωριμία με τον «άλλον», καλλιεργώντας στάσεις σεβασμού και συμβάλλοντας ταυτόχρονα στη βελτίωση των διαπροσωπικών σχέσεων. Οι μαθητές αναγνωρίζουν ως θετική τη συμβολή της θρησκευτικής ετερότητας για τον εμπλουτισμό του διαλόγου. Όταν αυτός διεξάγεται σε «ασφαλή» ατμόσφαιρα αναδεικνύει δεξιότητες επικοινωνίας και αλληλεπίδρασης, ευνοώντας τη δημιουργική αντιμετώπιση των αντιπαραθέσεων. Η έρευνα καλύπτει ένα υπάρχον κενό στην ελληνική εκπαιδευτική βιβλιογραφία και ανοίγει μία συζήτηση σε ελληνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, για μια Θρησκευτική Εκπαίδευση βασισμένη στις αρχές της Βιωματικής Παιδαγωγικής.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαϊωάννου Εμμανουήλ","Papaioannou Emmanouil"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:33Z","subjects":["Θρησκεία","Religion"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2663983"],"render_values":[{"text":"uoadl:2663983","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2663983","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2663983","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2663983","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαϊωάννου Εμμανουήλ","Papaioannou Emmanouil"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θρησκεία","Religion"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2663983","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2663983"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στη μελέτη αυτή παρουσιάζονται τα αποτελέσματα μίας εκπαιδευτικής έρευνας για τη διδακτική αποτελεσματικότητα του διαθρησκειακού διαλόγου. Με βάση την εκκλησιολογική διάσταση της έννοιας του διαλόγου και την παιδαγωγική προσέγγισή του καταγράφεται ο ρόλος του διαλόγου στις συνθήκες του σημερινού σχολείου, καθώς και η αποτελεσματικότητά του στη μάθηση. Αφού έγινε εκτενής έρευνα στα επίσημα διεθνή κείμενα, που συστήνουν τον διάλογο ως το καταλληλότερο μέσο για τη διδασκαλία των θρησκειών, και στις διεθνείς εκπαιδευτικές έρευνες γύρω από την εφαρμογή διαλογικών πρακτικών, διενεργήθηκε μία έρευνα «μελέτης περίπτωσης», που αξιολόγησε την αποτελεσματικότητα του διαλόγου ως τεχνικής διδασκαλίας και διαθρησκειακής επικοινωνίας στο πλαίσιο του μαθήματος των Θρησκευτικών. Η έρευνα διεξήχθη σε ένα Λύκειο της Αθήνας το 2016, σε τάξη που αποτελούνταν βασικά από χριστιανούς αλλά και μουσουλμάνους μαθητές. Η ανάλυση των ποιοτικών και ποσοτικών δεδομένων αναδεικνύει ότι ο διδακτικός διαθρησκειακός διάλογος μπορεί να οδηγεί τους μαθητές, ανεξάρτητα από τη θρησκευτική τους προέλευση, σε θρησκευτικό γραμματισμό και γνωριμία με τον «άλλον», καλλιεργώντας στάσεις σεβασμού και συμβάλλοντας ταυτόχρονα στη βελτίωση των διαπροσωπικών σχέσεων. Οι μαθητές αναγνωρίζουν ως θετική τη συμβολή της θρησκευτικής ετερότητας για τον εμπλουτισμό του διαλόγου. Όταν αυτός διεξάγεται σε «ασφαλή» ατμόσφαιρα αναδεικνύει δεξιότητες επικοινωνίας και αλληλεπίδρασης, ευνοώντας τη δημιουργική αντιμετώπιση των αντιπαραθέσεων. Η έρευνα καλύπτει ένα υπάρχον κενό στην ελληνική εκπαιδευτική βιβλιογραφία και ανοίγει μία συζήτηση σε ελληνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, για μια Θρησκευτική Εκπαίδευση βασισμένη στις αρχές της Βιωματικής Παιδαγωγικής.","The present study presents the results of an educational research regarding the teaching effectiveness of inter-religious dialogue. On the basis of the Ecclesiastic dimension of the concept of dialogue and its pedagogic approach recorded the role of dialogue in conditions of today's school, as well as its effectiveness in learning. After extensive research on the international official texts, which introduce dialogue as the most effective means of teaching religions, and in the international educational research on the application of dialogical practices, a “case study” took place, that assessed/evaluated the effectiveness of dialogue as a teaching technique and inter- religious communication within the context of RE. The research was conducted in a Lykeion in Athens, Greece in 2016, with predominately christian but also muslim students. The analysis of the quantitative and qualitative data highlights that the inter-religious/interfaith dialogue may lead students, regardless their religious origin, to religious literacy and the meeting of “the other”, enhancing respect and contributing at the same time in the improvement of interpersonal relationships. Students recognize as positive the contribution of religious diversity for the enrichment of dialogue. When it is conducted in a “safe” environment, it brings out communication and interactive skills, encouraging the creative handling of conflict. The research covers a current gap in the Greek educational bibliography and opens a conversation in a Greek and International context, for Religious Education based on the principles of experiential learning."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η διδακτική αποτελεσματικότητα του διαθρησκειακού διαλόγου: Η γνωριμία με τον \"άλλον\" σε μικτή θρησκευτικά τάξη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαϊωάννου Εμμανουήλ","Papaioannou Emmanouil"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Στη μελέτη αυτή παρουσιάζονται τα αποτελέσματα μίας εκπαιδευτικής έρευνας για τη διδακτική αποτελεσματικότητα του διαθρησκειακού διαλόγου. Με βάση την εκκλησιολογική διάσταση της έννοιας του διαλόγου και την παιδαγωγική προσέγγισή του καταγράφεται ο ρόλος του διαλόγου στις συνθήκες του σημερινού σχολείου, καθώς και η αποτελεσματικότητά του στη μάθηση. Αφού έγινε εκτενής έρευνα στα επίσημα διεθνή κείμενα, που συστήνουν τον διάλογο ως το καταλληλότερο μέσο για τη διδασκαλία των θρησκειών, και στις διεθνείς εκπαιδευτικές έρευνες γύρω από την εφαρμογή διαλογικών πρακτικών, διενεργήθηκε μία έρευνα «μελέτης περίπτωσης», που αξιολόγησε την αποτελεσματικότητα του διαλόγου ως τεχνικής διδασκαλίας και διαθρησκειακής επικοινωνίας στο πλαίσιο του μαθήματος των Θρησκευτικών. Η έρευνα διεξήχθη σε ένα Λύκειο της Αθήνας το 2016, σε τάξη που αποτελούνταν βασικά από χριστιανούς αλλά και μουσουλμάνους μαθητές. Η ανάλυση των ποιοτικών και ποσοτικών δεδομένων αναδεικνύει ότι ο διδακτικός διαθρησκειακός διάλογος μπορεί να οδηγεί τους μαθητές, ανεξάρτητα από τη θρησκευτική τους προέλευση, σε θρησκευτικό γραμματισμό και γνωριμία με τον «άλλον», καλλιεργώντας στάσεις σεβασμού και συμβάλλοντας ταυτόχρονα στη βελτίωση των διαπροσωπικών σχέσεων. Οι μαθητές αναγνωρίζουν ως θετική τη συμβολή της θρησκευτικής ετερότητας για τον εμπλουτισμό του διαλόγου. Όταν αυτός διεξάγεται σε «ασφαλή» ατμόσφαιρα αναδεικνύει δεξιότητες επικοινωνίας και αλληλεπίδρασης, ευνοώντας τη δημιουργική αντιμετώπιση των αντιπαραθέσεων. Η έρευνα καλύπτει ένα υπάρχον κενό στην ελληνική εκπαιδευτική βιβλιογραφία και ανοίγει μία συζήτηση σε ελληνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, για μια Θρησκευτική Εκπαίδευση βασισμένη στις αρχές της Βιωματικής Παιδαγωγικής.","The present study presents the results of an educational research regarding the teaching effectiveness of inter-religious dialogue. On the basis of the Ecclesiastic dimension of the concept of dialogue and its pedagogic approach recorded the role of dialogue in conditions of today's school, as well as its effectiveness in learning. After extensive research on the international official texts, which introduce dialogue as the most effective means of teaching religions, and in the international educational research on the application of dialogical practices, a “case study” took place, that assessed/evaluated the effectiveness of dialogue as a teaching technique and inter- religious communication within the context of RE. The research was conducted in a Lykeion in Athens, Greece in 2016, with predominately christian but also muslim students. The analysis of the quantitative and qualitative data highlights that the inter-religious/interfaith dialogue may lead students, regardless their religious origin, to religious literacy and the meeting of “the other”, enhancing respect and contributing at the same time in the improvement of interpersonal relationships. Students recognize as positive the contribution of religious diversity for the enrichment of dialogue. When it is conducted in a “safe” environment, it brings out communication and interactive skills, encouraging the creative handling of conflict. The research covers a current gap in the Greek educational bibliography and opens a conversation in a Greek and International context, for Religious Education based on the principles of experiential learning."],"dc:identifier":["uoadl:2663983","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2663983"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θρησκεία","Religion"],"dc:title":["Η διδακτική αποτελεσματικότητα του διαθρησκειακού διαλόγου: Η γνωριμία με τον \"άλλον\" σε μικτή θρησκευτικά τάξη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:33Z"}