{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2673024"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2673024","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύγχρονες Τάσεις στη Διεθνή Δικαιοδοσία των Ναυτικών Διαφορών στον Κανονισμό 1215/2012 (Βρυξέλλες Ι bis) για τη Διεθνή Δικαιοδοσία, την Αναγνώριση και την Εκτέλεση Αποφάσεων σε Αστικές και Εμπορικές Υποθέσεις","abstract":"Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να καταδειχθεί πως επιδρούν οι νέες ρυθμίσεις που εισήχθησαν στο νέο Κανονισμό 1215/2012 (Βρυξέλλες Ι bis) σε εμπορικές διαφορές ναυτικού δικαίου. Περαιτέρω πρόθεση της συγγρφαέως είναι να καταδειχθεί εάν τα εργαλεία και οι δυνατότητες που παρέχει ο Κανονισμός, ως πηγή του ευρωπαϊκού δικαίου, στον τομέα της διεθνούς δικαιοδοσίας, ανταποκρίνονται στη φύση και τις ιδιαιτερότητες που χαρακτηρίζουν τις ναυτικές διαφορές με στοιχεία αλλοδαπότητας. Επίσης, εξετάζεται εάν οι επιλογές του ενωσιακού νομοθέτη έχουν καταφέρει ή έχουν τη δυναμική να προσελκύσουν την εκδίκαση τέτοιων διαφορών στον ευρωπαϊκό χώρο και να επιλύσουν κατά τρόπο ικανοποιητικό τα προβλήματα που ανακύπτουν στο χώρο της διεθνούς ναυτιλίας. Η προβληματική αυτή προβάλλεται μέσα από την οπτική της εφαρμογής του Κανονισμού με forum την Ελλάδα. Αναλύονται κυρίως κάποιες βασικές κατηγορίες ναυτικών διαφορών, οι οποίες εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του Κανονισμού και στις οποίες ανακύπτουν συχνότατα ζητήματα διεθνούς δικαιοδοσίας, λόγω της ύπαρξης συγκεκριμένων στοιχείων που χρωματίζουν αυτού του είδους τις διαφορές και τις διαφοροποιούν απο άλλες διεθνείς ναυτιλιακές συναλλαγές. Τέτοια στοιχεία είναι οι μονοβάπορες πλοιοκτήτριες εταιρείες, οι οποίες είναι κατά κανόνα εξωχώριες, οι σημαίες ευκαιρίες, η συνεχής κινητικότητα του πλοίου, η οποία επηρεάζει τη διεκδίκηση και την εξασφάλιση των απαιτήσεων των ναυτιλιακών δανειστών, καθώς και παγιωμένες ναυτιλιακές πρακτικές που ακολουθούνται στις διεθνείς ναυτιλιακές σχέσεις, όπως είναι η συνομολόγηση ρητρών απονομής δικαιοδοσίας στις συμβάσεις ναυτικής εργασίας, στις συμβάσεις θαλάσσιας ασφάλισης και θαλάσσιας μεταφοράς πραγμάτων, καθώς και στις συμβάσεις φορτωτικής","abstract_html":"Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να καταδειχθεί πως επιδρούν οι νέες ρυθμίσεις που εισήχθησαν στο νέο Κανονισμό 1215/2012 (Βρυξέλλες Ι bis) σε εμπορικές διαφορές ναυτικού δικαίου. Περαιτέρω πρόθεση της συγγρφαέως είναι να καταδειχθεί εάν τα εργαλεία και οι δυνατότητες που παρέχει ο Κανονισμός, ως πηγή του ευρωπαϊκού δικαίου, στον τομέα της διεθνούς δικαιοδοσίας, ανταποκρίνονται στη φύση και τις ιδιαιτερότητες που χαρακτηρίζουν τις ναυτικές διαφορές με στοιχεία αλλοδαπότητας. Επίσης, εξετάζεται εάν οι επιλογές του ενωσιακού νομοθέτη έχουν καταφέρει ή έχουν τη δυναμική να προσελκύσουν την εκδίκαση τέτοιων διαφορών στον ευρωπαϊκό χώρο και να επιλύσουν κατά τρόπο ικανοποιητικό τα προβλήματα που ανακύπτουν στο χώρο της διεθνούς ναυτιλίας. Η προβληματική αυτή προβάλλεται μέσα από την οπτική της εφαρμογής του Κανονισμού με forum την Ελλάδα. Αναλύονται κυρίως κάποιες βασικές κατηγορίες ναυτικών διαφορών, οι οποίες εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του Κανονισμού και στις οποίες ανακύπτουν συχνότατα ζητήματα διεθνούς δικαιοδοσίας, λόγω της ύπαρξης συγκεκριμένων στοιχείων που χρωματίζουν αυτού του είδους τις διαφορές και τις διαφοροποιούν απο άλλες διεθνείς ναυτιλιακές συναλλαγές. Τέτοια στοιχεία είναι οι μονοβάπορες πλοιοκτήτριες εταιρείες, οι οποίες είναι κατά κανόνα εξωχώριες, οι σημαίες ευκαιρίες, η συνεχής κινητικότητα του πλοίου, η οποία επηρεάζει τη διεκδίκηση και την εξασφάλιση των απαιτήσεων των ναυτιλιακών δανειστών, καθώς και παγιωμένες ναυτιλιακές πρακτικές που ακολουθούνται στις διεθνείς ναυτιλιακές σχέσεις, όπως είναι η συνομολόγηση ρητρών απονομής δικαιοδοσίας στις συμβάσεις ναυτικής εργασίας, στις συμβάσεις θαλάσσιας ασφάλισης και θαλάσσιας μεταφοράς πραγμάτων, καθώς και στις συμβάσεις φορτωτικής","abstract_has_math":false,"creators":["Γεωργαλιού Σταυρούλα","Georgaliou Stavroula"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:35Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2673024"],"render_values":[{"text":"uoadl:2673024","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2673024","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2673024","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2673024","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γεωργαλιού Σταυρούλα","Georgaliou Stavroula"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2673024","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2673024"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να καταδειχθεί πως επιδρούν οι νέες ρυθμίσεις που εισήχθησαν στο νέο Κανονισμό 1215/2012 (Βρυξέλλες Ι bis) σε εμπορικές διαφορές ναυτικού δικαίου. Περαιτέρω πρόθεση της συγγρφαέως είναι να καταδειχθεί εάν τα εργαλεία και οι δυνατότητες που παρέχει ο Κανονισμός, ως πηγή του ευρωπαϊκού δικαίου, στον τομέα της διεθνούς δικαιοδοσίας, ανταποκρίνονται στη φύση και τις ιδιαιτερότητες που χαρακτηρίζουν τις ναυτικές διαφορές με στοιχεία αλλοδαπότητας. Επίσης, εξετάζεται εάν οι επιλογές του ενωσιακού νομοθέτη έχουν καταφέρει ή έχουν τη δυναμική να προσελκύσουν την εκδίκαση τέτοιων διαφορών στον ευρωπαϊκό χώρο και να επιλύσουν κατά τρόπο ικανοποιητικό τα προβλήματα που ανακύπτουν στο χώρο της διεθνούς ναυτιλίας. Η προβληματική αυτή προβάλλεται μέσα από την οπτική της εφαρμογής του Κανονισμού με forum την Ελλάδα. Αναλύονται κυρίως κάποιες βασικές κατηγορίες ναυτικών διαφορών, οι οποίες εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του Κανονισμού και στις οποίες ανακύπτουν συχνότατα ζητήματα διεθνούς δικαιοδοσίας, λόγω της ύπαρξης συγκεκριμένων στοιχείων που χρωματίζουν αυτού του είδους τις διαφορές και τις διαφοροποιούν απο άλλες διεθνείς ναυτιλιακές συναλλαγές. Τέτοια στοιχεία είναι οι μονοβάπορες πλοιοκτήτριες εταιρείες, οι οποίες είναι κατά κανόνα εξωχώριες, οι σημαίες ευκαιρίες, η συνεχής κινητικότητα του πλοίου, η οποία επηρεάζει τη διεκδίκηση και την εξασφάλιση των απαιτήσεων των ναυτιλιακών δανειστών, καθώς και παγιωμένες ναυτιλιακές πρακτικές που ακολουθούνται στις διεθνείς ναυτιλιακές σχέσεις, όπως είναι η συνομολόγηση ρητρών απονομής δικαιοδοσίας στις συμβάσεις ναυτικής εργασίας, στις συμβάσεις θαλάσσιας ασφάλισης και θαλάσσιας μεταφοράς πραγμάτων, καθώς και στις συμβάσεις φορτωτικής","The purpose of this study is to demonstrate how do the new provisions and amendments which are introduced in the Regulation 1215/2012 (Brussels I bis) affect international maritime disputes. Furthermore, the intention of the author is to indicate whether the tools and possibilities provided by the Brussels I bis Regulation, being a source of European law in the area of ​​international jurisdiction, correspond to the nature and particularities of maritime disputes with foreign elements. More specifically, it is examined whether the choices of the EU legislator have achieved or have the potential to attract international litigation in this field to the European area and to solve the problems that arise in the field of international shipping satisfactorily. This issue is reflected through the application of the Regulation by the Greek Courts. In particular, there is an analysis of some basic categories of maritime disputes, which fall within the scope of the Regulation and which most frequently raise jurisdictional matters, due to the existence of certain elements which color such disputes and differentiate them from other international shipping transactions. Such elements are the single-vessel ship-owning companies, which are most frequently offshore companies, the flags of convenience, the continuous mobility of the vessel, which affects the shipping creditors claim collection and security, as well as the established shipping practices in international maritime relations, such as the award of jurisdiction clauses in contracts of maritime employment, in contracts of maritime insurance and international maritime transport, as well as in the bills of lading."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύγχρονες Τάσεις στη Διεθνή Δικαιοδοσία των Ναυτικών Διαφορών στον Κανονισμό 1215/2012 (Βρυξέλλες Ι bis) για τη Διεθνή Δικαιοδοσία, την Αναγνώριση και την Εκτέλεση Αποφάσεων σε Αστικές και Εμπορικές Υποθέσεις"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γεωργαλιού Σταυρούλα","Georgaliou Stavroula"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να καταδειχθεί πως επιδρούν οι νέες ρυθμίσεις που εισήχθησαν στο νέο Κανονισμό 1215/2012 (Βρυξέλλες Ι bis) σε εμπορικές διαφορές ναυτικού δικαίου. Περαιτέρω πρόθεση της συγγρφαέως είναι να καταδειχθεί εάν τα εργαλεία και οι δυνατότητες που παρέχει ο Κανονισμός, ως πηγή του ευρωπαϊκού δικαίου, στον τομέα της διεθνούς δικαιοδοσίας, ανταποκρίνονται στη φύση και τις ιδιαιτερότητες που χαρακτηρίζουν τις ναυτικές διαφορές με στοιχεία αλλοδαπότητας. Επίσης, εξετάζεται εάν οι επιλογές του ενωσιακού νομοθέτη έχουν καταφέρει ή έχουν τη δυναμική να προσελκύσουν την εκδίκαση τέτοιων διαφορών στον ευρωπαϊκό χώρο και να επιλύσουν κατά τρόπο ικανοποιητικό τα προβλήματα που ανακύπτουν στο χώρο της διεθνούς ναυτιλίας. Η προβληματική αυτή προβάλλεται μέσα από την οπτική της εφαρμογής του Κανονισμού με forum την Ελλάδα. Αναλύονται κυρίως κάποιες βασικές κατηγορίες ναυτικών διαφορών, οι οποίες εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του Κανονισμού και στις οποίες ανακύπτουν συχνότατα ζητήματα διεθνούς δικαιοδοσίας, λόγω της ύπαρξης συγκεκριμένων στοιχείων που χρωματίζουν αυτού του είδους τις διαφορές και τις διαφοροποιούν απο άλλες διεθνείς ναυτιλιακές συναλλαγές. Τέτοια στοιχεία είναι οι μονοβάπορες πλοιοκτήτριες εταιρείες, οι οποίες είναι κατά κανόνα εξωχώριες, οι σημαίες ευκαιρίες, η συνεχής κινητικότητα του πλοίου, η οποία επηρεάζει τη διεκδίκηση και την εξασφάλιση των απαιτήσεων των ναυτιλιακών δανειστών, καθώς και παγιωμένες ναυτιλιακές πρακτικές που ακολουθούνται στις διεθνείς ναυτιλιακές σχέσεις, όπως είναι η συνομολόγηση ρητρών απονομής δικαιοδοσίας στις συμβάσεις ναυτικής εργασίας, στις συμβάσεις θαλάσσιας ασφάλισης και θαλάσσιας μεταφοράς πραγμάτων, καθώς και στις συμβάσεις φορτωτικής","The purpose of this study is to demonstrate how do the new provisions and amendments which are introduced in the Regulation 1215/2012 (Brussels I bis) affect international maritime disputes. Furthermore, the intention of the author is to indicate whether the tools and possibilities provided by the Brussels I bis Regulation, being a source of European law in the area of ​​international jurisdiction, correspond to the nature and particularities of maritime disputes with foreign elements. More specifically, it is examined whether the choices of the EU legislator have achieved or have the potential to attract international litigation in this field to the European area and to solve the problems that arise in the field of international shipping satisfactorily. This issue is reflected through the application of the Regulation by the Greek Courts. In particular, there is an analysis of some basic categories of maritime disputes, which fall within the scope of the Regulation and which most frequently raise jurisdictional matters, due to the existence of certain elements which color such disputes and differentiate them from other international shipping transactions. Such elements are the single-vessel ship-owning companies, which are most frequently offshore companies, the flags of convenience, the continuous mobility of the vessel, which affects the shipping creditors claim collection and security, as well as the established shipping practices in international maritime relations, such as the award of jurisdiction clauses in contracts of maritime employment, in contracts of maritime insurance and international maritime transport, as well as in the bills of lading."],"dc:identifier":["uoadl:2673024","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2673024"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Σύγχρονες Τάσεις στη Διεθνή Δικαιοδοσία των Ναυτικών Διαφορών στον Κανονισμό 1215/2012 (Βρυξέλλες Ι bis) για τη Διεθνή Δικαιοδοσία, την Αναγνώριση και την Εκτέλεση Αποφάσεων σε Αστικές και Εμπορικές Υποθέσεις"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:35Z"}