{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2673097"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2673097","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι γυναίκες σε περιπτώσεις καταστροφών: Το φύλο ως παράγοντας ευαλωτότητας","abstract":"Οι καταστροφές δεν κάνουν διακρίσεις, σε αντίθεση με τους ανθρώπους. Σε περίπτωση καταστροφής και λόγω των διαφορετικών κοινωνικοοικονομικών συνθηκών, οι διάφορες κοινωνικές ομάδες αντιμετωπίζουν διαφορετικούς κινδύνους. Οι καταστροφές επηρεάζουν διαφορετικά τις γυναίκες, τα κορίτσια, τα αγόρια και τους άνδρες. Σε πολλές περιπτώσεις, οι ανισότητες μεταξύ των φύλων περιορίζουν την επιρροή και τον έλεγχο των γυναικών και των κοριτσιών σχετικά με τις αποφάσεις που διέπουν τη ζωή τους καθώς και την πρόσβασή τους σε πόρους όπως σε χρηματοδότηση, στα τρόφιμα, στις γεωργικές εισροές, στη γη και στην ιδιοκτησία, στις τεχνολογίες, στην εκπαίδευση και στην υγεία, Είναι πιθανό μάλιστα, να επηρεάζονται δυσανάλογα και να εκτίθενται σε κινδύνους που βασίζονται στο φύλο ακόμη και κατά τη διάρκεια ή μετά από καταστροφές (Drolet et al., 2015). Οι έρευνες αποκαλύπτουν ότι, σε παγκόσμιο επίπεδο, οι καταστροφές ενισχύουν, διαιωνίζουν και αυξάνουν την ανισότητα των φύλων, καθιστώντας τα αποτελέσματα των καταστροφών χειρότερα για τις γυναίκες (United Nations, 2009). Από την άλλη, είναι όλο και περισσότερο αναγνωρισμένο ότι οι γυναίκες– ακριβώς όπως οι άνδρες - διαθέτουν τις ικανότητες να προετοιμαστούν, να ανταποκριθούν και να αναρρώσουν από μία κρίση. Η ικανότητα και η γνώση των γυναικών διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην ατομική όσο και στην κοινοτική ανθεκτικότητα. Έτσι, η συμβολή που μπορούν να προσφέρουν οι γυναίκες στην επιτακτική ανάγκη μείωσης του κινδύνου των καταστροφών σε όλο τον κόσμο συχνά παραβλέπεται και η γυναικεία ηγεσία στην οικοδόμηση της ανθεκτικότητας της κοινότητας σε καταστροφές συχνά παραβλέπεται (United Nations, 2009). Όπως θα αναλυθεί στην παρούσα εργασία, η συμβολή των γυναικών έρχεται σε αντίθεση με τις παραδοσιακές απόψεις που κατατάσσουν τις γυναίκες ως έναν ευάλωτο και παθητικό παραλήπτη της αναπτυξιακής και ανθρωπιστικής βοήθειας και το φύλο ως παράγοντα ευαλωτότητας. Βέβαια, οι στρατηγικές των ατόμων και των κοινωνικών ομάδων στην αντιμετώπιση των καταστροφών εξελίσσονται με την πάροδο του χρόνου. Σε αυτό το πλαίσιο, οι διεθνείς πολιτικές έχουν αναγνωρίσει την ανάγκη ανάδειξης της ισότητας των φύλων και των δικαιωμάτων των γυναικών στη μείωση του κινδύνου καταστροφών (Strategy 2020, 2010). Ωστόσο, παρά την πρόοδο στην σύνταξη νέων πολιτικών, αυτή η πρόοδος δεν έχει μεταφραστεί σε συστηματική δράση και βιώσιμα αποτελέσματα για τα δικαιώματα των γυναικών και την ισότητα των φύλων στις προσπάθειες μείωσης του κινδύνου καταστροφών (Pincha, 2008). Όπως θα δούμε σε διάφορες περιπτώσεις, μια αντίδραση που δεν ανταποκρίνεται στα ειδικά ζητήματα που αφορούν το φύλο και δεν δίνει ιδιαίτερη προσοχή στην κατάσταση των γυναικών μπορεί να επιδεινώσει τόσο τις άμεσες προοπτικές επιβίωσης για τις γυναίκες και τις οικογένειές τους όσο και τη μακροχρόνια θέση της γυναίκας στην κοινωνία (Standing et al., 2016).","abstract_html":"Οι καταστροφές δεν κάνουν διακρίσεις, σε αντίθεση με τους ανθρώπους. Σε περίπτωση καταστροφής και λόγω των διαφορετικών κοινωνικοοικονομικών συνθηκών, οι διάφορες κοινωνικές ομάδες αντιμετωπίζουν διαφορετικούς κινδύνους. Οι καταστροφές επηρεάζουν διαφορετικά τις γυναίκες, τα κορίτσια, τα αγόρια και τους άνδρες. Σε πολλές περιπτώσεις, οι ανισότητες μεταξύ των φύλων περιορίζουν την επιρροή και τον έλεγχο των γυναικών και των κοριτσιών σχετικά με τις αποφάσεις που διέπουν τη ζωή τους καθώς και την πρόσβασή τους σε πόρους όπως σε χρηματοδότηση, στα τρόφιμα, στις γεωργικές εισροές, στη γη και στην ιδιοκτησία, στις τεχνολογίες, στην εκπαίδευση και στην υγεία, Είναι πιθανό μάλιστα, να επηρεάζονται δυσανάλογα και να εκτίθενται σε κινδύνους που βασίζονται στο φύλο ακόμη και κατά τη διάρκεια ή μετά από καταστροφές (Drolet et al., 2015). Οι έρευνες αποκαλύπτουν ότι, σε παγκόσμιο επίπεδο, οι καταστροφές ενισχύουν, διαιωνίζουν και αυξάνουν την ανισότητα των φύλων, καθιστώντας τα αποτελέσματα των καταστροφών χειρότερα για τις γυναίκες (United Nations, 2009). Από την άλλη, είναι όλο και περισσότερο αναγνωρισμένο ότι οι γυναίκες– ακριβώς όπως οι άνδρες - διαθέτουν τις ικανότητες να προετοιμαστούν, να ανταποκριθούν και να αναρρώσουν από μία κρίση. Η ικανότητα και η γνώση των γυναικών διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην ατομική όσο και στην κοινοτική ανθεκτικότητα. Έτσι, η συμβολή που μπορούν να προσφέρουν οι γυναίκες στην επιτακτική ανάγκη μείωσης του κινδύνου των καταστροφών σε όλο τον κόσμο συχνά παραβλέπεται και η γυναικεία ηγεσία στην οικοδόμηση της ανθεκτικότητας της κοινότητας σε καταστροφές συχνά παραβλέπεται (United Nations, 2009). Όπως θα αναλυθεί στην παρούσα εργασία, η συμβολή των γυναικών έρχεται σε αντίθεση με τις παραδοσιακές απόψεις που κατατάσσουν τις γυναίκες ως έναν ευάλωτο και παθητικό παραλήπτη της αναπτυξιακής και ανθρωπιστικής βοήθειας και το φύλο ως παράγοντα ευαλωτότητας. Βέβαια, οι στρατηγικές των ατόμων και των κοινωνικών ομάδων στην αντιμετώπιση των καταστροφών εξελίσσονται με την πάροδο του χρόνου. Σε αυτό το πλαίσιο, οι διεθνείς πολιτικές έχουν αναγνωρίσει την ανάγκη ανάδειξης της ισότητας των φύλων και των δικαιωμάτων των γυναικών στη μείωση του κινδύνου καταστροφών (Strategy 2020, 2010). Ωστόσο, παρά την πρόοδο στην σύνταξη νέων πολιτικών, αυτή η πρόοδος δεν έχει μεταφραστεί σε συστηματική δράση και βιώσιμα αποτελέσματα για τα δικαιώματα των γυναικών και την ισότητα των φύλων στις προσπάθειες μείωσης του κινδύνου καταστροφών (Pincha, 2008). Όπως θα δούμε σε διάφορες περιπτώσεις, μια αντίδραση που δεν ανταποκρίνεται στα ειδικά ζητήματα που αφορούν το φύλο και δεν δίνει ιδιαίτερη προσοχή στην κατάσταση των γυναικών μπορεί να επιδεινώσει τόσο τις άμεσες προοπτικές επιβίωσης για τις γυναίκες και τις οικογένειές τους όσο και τη μακροχρόνια θέση της γυναίκας στην κοινωνία (Standing et al., 2016).","abstract_has_math":false,"creators":["Πορόγλου Καλλιόπη","Poroglou Kalliopi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:38Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2673097"],"render_values":[{"text":"uoadl:2673097","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2673097","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2673097","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2673097","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πορόγλου Καλλιόπη","Poroglou Kalliopi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2673097","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2673097"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι καταστροφές δεν κάνουν διακρίσεις, σε αντίθεση με τους ανθρώπους. Σε περίπτωση καταστροφής και λόγω των διαφορετικών κοινωνικοοικονομικών συνθηκών, οι διάφορες κοινωνικές ομάδες αντιμετωπίζουν διαφορετικούς κινδύνους. Οι καταστροφές επηρεάζουν διαφορετικά τις γυναίκες, τα κορίτσια, τα αγόρια και τους άνδρες. Σε πολλές περιπτώσεις, οι ανισότητες μεταξύ των φύλων περιορίζουν την επιρροή και τον έλεγχο των γυναικών και των κοριτσιών σχετικά με τις αποφάσεις που διέπουν τη ζωή τους καθώς και την πρόσβασή τους σε πόρους όπως σε χρηματοδότηση, στα τρόφιμα, στις γεωργικές εισροές, στη γη και στην ιδιοκτησία, στις τεχνολογίες, στην εκπαίδευση και στην υγεία, Είναι πιθανό μάλιστα, να επηρεάζονται δυσανάλογα και να εκτίθενται σε κινδύνους που βασίζονται στο φύλο ακόμη και κατά τη διάρκεια ή μετά από καταστροφές (Drolet et al., 2015). Οι έρευνες αποκαλύπτουν ότι, σε παγκόσμιο επίπεδο, οι καταστροφές ενισχύουν, διαιωνίζουν και αυξάνουν την ανισότητα των φύλων, καθιστώντας τα αποτελέσματα των καταστροφών χειρότερα για τις γυναίκες (United Nations, 2009). Από την άλλη, είναι όλο και περισσότερο αναγνωρισμένο ότι οι γυναίκες– ακριβώς όπως οι άνδρες - διαθέτουν τις ικανότητες να προετοιμαστούν, να ανταποκριθούν και να αναρρώσουν από μία κρίση. Η ικανότητα και η γνώση των γυναικών διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην ατομική όσο και στην κοινοτική ανθεκτικότητα. Έτσι, η συμβολή που μπορούν να προσφέρουν οι γυναίκες στην επιτακτική ανάγκη μείωσης του κινδύνου των καταστροφών σε όλο τον κόσμο συχνά παραβλέπεται και η γυναικεία ηγεσία στην οικοδόμηση της ανθεκτικότητας της κοινότητας σε καταστροφές συχνά παραβλέπεται (United Nations, 2009). Όπως θα αναλυθεί στην παρούσα εργασία, η συμβολή των γυναικών έρχεται σε αντίθεση με τις παραδοσιακές απόψεις που κατατάσσουν τις γυναίκες ως έναν ευάλωτο και παθητικό παραλήπτη της αναπτυξιακής και ανθρωπιστικής βοήθειας και το φύλο ως παράγοντα ευαλωτότητας. Βέβαια, οι στρατηγικές των ατόμων και των κοινωνικών ομάδων στην αντιμετώπιση των καταστροφών εξελίσσονται με την πάροδο του χρόνου. Σε αυτό το πλαίσιο, οι διεθνείς πολιτικές έχουν αναγνωρίσει την ανάγκη ανάδειξης της ισότητας των φύλων και των δικαιωμάτων των γυναικών στη μείωση του κινδύνου καταστροφών (Strategy 2020, 2010). Ωστόσο, παρά την πρόοδο στην σύνταξη νέων πολιτικών, αυτή η πρόοδος δεν έχει μεταφραστεί σε συστηματική δράση και βιώσιμα αποτελέσματα για τα δικαιώματα των γυναικών και την ισότητα των φύλων στις προσπάθειες μείωσης του κινδύνου καταστροφών (Pincha, 2008). Όπως θα δούμε σε διάφορες περιπτώσεις, μια αντίδραση που δεν ανταποκρίνεται στα ειδικά ζητήματα που αφορούν το φύλο και δεν δίνει ιδιαίτερη προσοχή στην κατάσταση των γυναικών μπορεί να επιδεινώσει τόσο τις άμεσες προοπτικές επιβίωσης για τις γυναίκες και τις οικογένειές τους όσο και τη μακροχρόνια θέση της γυναίκας στην κοινωνία (Standing et al., 2016).","Disasters do not discriminate, but people do. In case of disasters and because of the different socio-economic conditions, different social groups face different risks. Disasters affect differently women, girls, boys and men. In many cases, gender inequalities limit the influence and control of women and girls in their own life decisions as well as their access to resources such as finance, food, agricultural inputs, possession, technology, education and health. Furthermore, they are likely to be over-influenced and exposed to gender-based hazards even during or after disasters (Drolet et al., 2015). More and more researches reveal that, on a global level, disasters strengthen, perpetuate and increase gender inequality, concluding to make the effects of disasters worse for women (United Nations, 2009). On the other hand, it is increasingly recognized that women - just like men - have the skills to prepare, respond and revitalize from a crisis. Women's ability and knowledge plays an important role in individual and community resilience. Thus, the contribution of women to the urgent need to reduce the risk of disasters throughout the world is often overlooked and women's leadership in crating the disaster community resilience is often overlooked (United Nations, 2009). In this paper, it will be analyzed the contribution of women contrasts with the traditional views that rank women as a vulnerable and passive recipient of development and humanitarian aid and gender as a frailty factor. No drought, the strategies of individuals and social groups in dealing with disasters are evolving over time. So, international policies have recognized the need to demonstrate gender equality and women's rights in reducing disaster risk (Strategy 2020, 2010). However, this progress has not been translated into systematic action and sustainable results for women's rights and gender equality in disaster risk reduction efforts (Pincha, 2008). As we will see on a number of occasions, a response that does not respond to gender-specific issues and does not pay much attention to the situation of women can aggravate both the immediate survival prospects for women and their families and the long-term position of women in the society (Standing et al., 2016)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι γυναίκες σε περιπτώσεις καταστροφών: Το φύλο ως παράγοντας ευαλωτότητας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πορόγλου Καλλιόπη","Poroglou Kalliopi"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Οι καταστροφές δεν κάνουν διακρίσεις, σε αντίθεση με τους ανθρώπους. Σε περίπτωση καταστροφής και λόγω των διαφορετικών κοινωνικοοικονομικών συνθηκών, οι διάφορες κοινωνικές ομάδες αντιμετωπίζουν διαφορετικούς κινδύνους. Οι καταστροφές επηρεάζουν διαφορετικά τις γυναίκες, τα κορίτσια, τα αγόρια και τους άνδρες. Σε πολλές περιπτώσεις, οι ανισότητες μεταξύ των φύλων περιορίζουν την επιρροή και τον έλεγχο των γυναικών και των κοριτσιών σχετικά με τις αποφάσεις που διέπουν τη ζωή τους καθώς και την πρόσβασή τους σε πόρους όπως σε χρηματοδότηση, στα τρόφιμα, στις γεωργικές εισροές, στη γη και στην ιδιοκτησία, στις τεχνολογίες, στην εκπαίδευση και στην υγεία, Είναι πιθανό μάλιστα, να επηρεάζονται δυσανάλογα και να εκτίθενται σε κινδύνους που βασίζονται στο φύλο ακόμη και κατά τη διάρκεια ή μετά από καταστροφές (Drolet et al., 2015). Οι έρευνες αποκαλύπτουν ότι, σε παγκόσμιο επίπεδο, οι καταστροφές ενισχύουν, διαιωνίζουν και αυξάνουν την ανισότητα των φύλων, καθιστώντας τα αποτελέσματα των καταστροφών χειρότερα για τις γυναίκες (United Nations, 2009). Από την άλλη, είναι όλο και περισσότερο αναγνωρισμένο ότι οι γυναίκες– ακριβώς όπως οι άνδρες - διαθέτουν τις ικανότητες να προετοιμαστούν, να ανταποκριθούν και να αναρρώσουν από μία κρίση. Η ικανότητα και η γνώση των γυναικών διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην ατομική όσο και στην κοινοτική ανθεκτικότητα. Έτσι, η συμβολή που μπορούν να προσφέρουν οι γυναίκες στην επιτακτική ανάγκη μείωσης του κινδύνου των καταστροφών σε όλο τον κόσμο συχνά παραβλέπεται και η γυναικεία ηγεσία στην οικοδόμηση της ανθεκτικότητας της κοινότητας σε καταστροφές συχνά παραβλέπεται (United Nations, 2009). Όπως θα αναλυθεί στην παρούσα εργασία, η συμβολή των γυναικών έρχεται σε αντίθεση με τις παραδοσιακές απόψεις που κατατάσσουν τις γυναίκες ως έναν ευάλωτο και παθητικό παραλήπτη της αναπτυξιακής και ανθρωπιστικής βοήθειας και το φύλο ως παράγοντα ευαλωτότητας. Βέβαια, οι στρατηγικές των ατόμων και των κοινωνικών ομάδων στην αντιμετώπιση των καταστροφών εξελίσσονται με την πάροδο του χρόνου. Σε αυτό το πλαίσιο, οι διεθνείς πολιτικές έχουν αναγνωρίσει την ανάγκη ανάδειξης της ισότητας των φύλων και των δικαιωμάτων των γυναικών στη μείωση του κινδύνου καταστροφών (Strategy 2020, 2010). Ωστόσο, παρά την πρόοδο στην σύνταξη νέων πολιτικών, αυτή η πρόοδος δεν έχει μεταφραστεί σε συστηματική δράση και βιώσιμα αποτελέσματα για τα δικαιώματα των γυναικών και την ισότητα των φύλων στις προσπάθειες μείωσης του κινδύνου καταστροφών (Pincha, 2008). Όπως θα δούμε σε διάφορες περιπτώσεις, μια αντίδραση που δεν ανταποκρίνεται στα ειδικά ζητήματα που αφορούν το φύλο και δεν δίνει ιδιαίτερη προσοχή στην κατάσταση των γυναικών μπορεί να επιδεινώσει τόσο τις άμεσες προοπτικές επιβίωσης για τις γυναίκες και τις οικογένειές τους όσο και τη μακροχρόνια θέση της γυναίκας στην κοινωνία (Standing et al., 2016).","Disasters do not discriminate, but people do. In case of disasters and because of the different socio-economic conditions, different social groups face different risks. Disasters affect differently women, girls, boys and men. In many cases, gender inequalities limit the influence and control of women and girls in their own life decisions as well as their access to resources such as finance, food, agricultural inputs, possession, technology, education and health. Furthermore, they are likely to be over-influenced and exposed to gender-based hazards even during or after disasters (Drolet et al., 2015). More and more researches reveal that, on a global level, disasters strengthen, perpetuate and increase gender inequality, concluding to make the effects of disasters worse for women (United Nations, 2009). On the other hand, it is increasingly recognized that women - just like men - have the skills to prepare, respond and revitalize from a crisis. Women's ability and knowledge plays an important role in individual and community resilience. Thus, the contribution of women to the urgent need to reduce the risk of disasters throughout the world is often overlooked and women's leadership in crating the disaster community resilience is often overlooked (United Nations, 2009). In this paper, it will be analyzed the contribution of women contrasts with the traditional views that rank women as a vulnerable and passive recipient of development and humanitarian aid and gender as a frailty factor. No drought, the strategies of individuals and social groups in dealing with disasters are evolving over time. So, international policies have recognized the need to demonstrate gender equality and women's rights in reducing disaster risk (Strategy 2020, 2010). However, this progress has not been translated into systematic action and sustainable results for women's rights and gender equality in disaster risk reduction efforts (Pincha, 2008). As we will see on a number of occasions, a response that does not respond to gender-specific issues and does not pay much attention to the situation of women can aggravate both the immediate survival prospects for women and their families and the long-term position of women in the society (Standing et al., 2016)."],"dc:identifier":["uoadl:2673097","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2673097"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Οι γυναίκες σε περιπτώσεις καταστροφών: Το φύλο ως παράγοντας ευαλωτότητας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:38Z"}