{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2673251"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2673251","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η ποινική αντιμετώπιση του αδικήματος της μη καταβολής επιρριπτόμενων φόρων","abstract":"Το φαινόμενο της φοροδιαφυγής απασχολεί εδώ και πολλές δεκαετίες το ελληνικό κράτος, στο πλαίσιο εφαρμογής της δημοσιονομικής του πολιτικής, αφού αποτελεί την βασικότερη αιτία απώλειας κρατικών εσόδων. Ως εκ τούτου ο νομοθέτης διαχρονικά προβλέπει ποινικές κυρώσεις στους παραβάτες των φορολογικών αδικημάτων. Βέβαια, η ποινικοποίηση των εν λόγω συμπεριφορών, και η επιβολή αυστηρότατων (ποινικών) κυρώσεων, σωρευτικά μάλιστα με την επιβολή διοικητικών, έχει δείξει ότι δεν οδηγεί σε άμεσα και δραστικά αποτελέσματα, για την αντιμετώπιση και καταστολή του φαινομένου της φοροδιαφυγής, η οποία και σήμερα έχει λάβει ιδιαίτερα σοβαρές διαστάσεις. Τα φορολογικά αδικήματα λοιπόν, έχουν απασχολήσει τόσο την επιστήμη όσο και την πράξη, με την πρώτη να βρίσκεται σε μια αδιάκοπη προσπάθεια να εντοπίσει τις δογματικές παραδοξότητες που ανακύπτουν από την καθιέρωση του αξιόποινου χαρακτήρα των εν λόγω αδικημάτων και να υποδείξει τόσο στον νομοθέτη, όσο και στον εφαρμοστή του δικαίου, την ορθή τους αντιμετώπιση. Στο πλαίσιο της παρούσας εργασίας έτσι, θα εστιάσουμε τις αναλύσεις μας στην ποινική αντιμετώπιση του αδικήματος της φοροδιαφυγής στην ειδικότερη μορφή του, στον Φόρο Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ) και στους παρακρατούμενους ή επιρριπτόμενους φόρους, όπως διατυπώνεται σήμερα στο άρθρο 66 παρ. 1 στοιχ. β’ του νόμου 4174/2013 (Κώδικας Φορολογικής Διαδικασίας), και εισήχθη με το άρθρο 8 του νόμου 4337/2015. Πιο συγκεκριμένα θα μας απασχολήσουν τα ζητήματα της αληθούς έννοιας του αδικήματος, των ειδικότερων στοιχείων που πρέπει να πληρούνται για την στοιχειοθέτηση αυτού, ενώ παράλληλα θα προσπαθήσουμε να αναδείξουμε τα ζητήματα που τίθενται από την εφαρμογή του στην πράξη, σε σχέση και με τα αδικήματα της μη καταβολής χρεών προς το Δημόσιο (άρθρο 25 ν. 1882/1990) και της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες (ν. 3691/2008).","abstract_html":"Το φαινόμενο της φοροδιαφυγής απασχολεί εδώ και πολλές δεκαετίες το ελληνικό κράτος, στο πλαίσιο εφαρμογής της δημοσιονομικής του πολιτικής, αφού αποτελεί την βασικότερη αιτία απώλειας κρατικών εσόδων. Ως εκ τούτου ο νομοθέτης διαχρονικά προβλέπει ποινικές κυρώσεις στους παραβάτες των φορολογικών αδικημάτων. Βέβαια, η ποινικοποίηση των εν λόγω συμπεριφορών, και η επιβολή αυστηρότατων (ποινικών) κυρώσεων, σωρευτικά μάλιστα με την επιβολή διοικητικών, έχει δείξει ότι δεν οδηγεί σε άμεσα και δραστικά αποτελέσματα, για την αντιμετώπιση και καταστολή του φαινομένου της φοροδιαφυγής, η οποία και σήμερα έχει λάβει ιδιαίτερα σοβαρές διαστάσεις. Τα φορολογικά αδικήματα λοιπόν, έχουν απασχολήσει τόσο την επιστήμη όσο και την πράξη, με την πρώτη να βρίσκεται σε μια αδιάκοπη προσπάθεια να εντοπίσει τις δογματικές παραδοξότητες που ανακύπτουν από την καθιέρωση του αξιόποινου χαρακτήρα των εν λόγω αδικημάτων και να υποδείξει τόσο στον νομοθέτη, όσο και στον εφαρμοστή του δικαίου, την ορθή τους αντιμετώπιση. Στο πλαίσιο της παρούσας εργασίας έτσι, θα εστιάσουμε τις αναλύσεις μας στην ποινική αντιμετώπιση του αδικήματος της φοροδιαφυγής στην ειδικότερη μορφή του, στον Φόρο Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ) και στους παρακρατούμενους ή επιρριπτόμενους φόρους, όπως διατυπώνεται σήμερα στο άρθρο 66 παρ. 1 στοιχ. β’ του νόμου 4174/2013 (Κώδικας Φορολογικής Διαδικασίας), και εισήχθη με το άρθρο 8 του νόμου 4337/2015. Πιο συγκεκριμένα θα μας απασχολήσουν τα ζητήματα της αληθούς έννοιας του αδικήματος, των ειδικότερων στοιχείων που πρέπει να πληρούνται για την στοιχειοθέτηση αυτού, ενώ παράλληλα θα προσπαθήσουμε να αναδείξουμε τα ζητήματα που τίθενται από την εφαρμογή του στην πράξη, σε σχέση και με τα αδικήματα της μη καταβολής χρεών προς το Δημόσιο (άρθρο 25 ν. 1882/1990) και της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες (ν. 3691/2008).","abstract_has_math":false,"creators":["Κουρτίδου Παρασκευή","Kourtidou Paraskevi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:38Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2673251"],"render_values":[{"text":"uoadl:2673251","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2673251","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2673251","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2673251","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουρτίδου Παρασκευή","Kourtidou Paraskevi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2673251","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2673251"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το φαινόμενο της φοροδιαφυγής απασχολεί εδώ και πολλές δεκαετίες το ελληνικό κράτος, στο πλαίσιο εφαρμογής της δημοσιονομικής του πολιτικής, αφού αποτελεί την βασικότερη αιτία απώλειας κρατικών εσόδων. Ως εκ τούτου ο νομοθέτης διαχρονικά προβλέπει ποινικές κυρώσεις στους παραβάτες των φορολογικών αδικημάτων. Βέβαια, η ποινικοποίηση των εν λόγω συμπεριφορών, και η επιβολή αυστηρότατων (ποινικών) κυρώσεων, σωρευτικά μάλιστα με την επιβολή διοικητικών, έχει δείξει ότι δεν οδηγεί σε άμεσα και δραστικά αποτελέσματα, για την αντιμετώπιση και καταστολή του φαινομένου της φοροδιαφυγής, η οποία και σήμερα έχει λάβει ιδιαίτερα σοβαρές διαστάσεις. Τα φορολογικά αδικήματα λοιπόν, έχουν απασχολήσει τόσο την επιστήμη όσο και την πράξη, με την πρώτη να βρίσκεται σε μια αδιάκοπη προσπάθεια να εντοπίσει τις δογματικές παραδοξότητες που ανακύπτουν από την καθιέρωση του αξιόποινου χαρακτήρα των εν λόγω αδικημάτων και να υποδείξει τόσο στον νομοθέτη, όσο και στον εφαρμοστή του δικαίου, την ορθή τους αντιμετώπιση. Στο πλαίσιο της παρούσας εργασίας έτσι, θα εστιάσουμε τις αναλύσεις μας στην ποινική αντιμετώπιση του αδικήματος της φοροδιαφυγής στην ειδικότερη μορφή του, στον Φόρο Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ) και στους παρακρατούμενους ή επιρριπτόμενους φόρους, όπως διατυπώνεται σήμερα στο άρθρο 66 παρ. 1 στοιχ. β’ του νόμου 4174/2013 (Κώδικας Φορολογικής Διαδικασίας), και εισήχθη με το άρθρο 8 του νόμου 4337/2015. Πιο συγκεκριμένα θα μας απασχολήσουν τα ζητήματα της αληθούς έννοιας του αδικήματος, των ειδικότερων στοιχείων που πρέπει να πληρούνται για την στοιχειοθέτηση αυτού, ενώ παράλληλα θα προσπαθήσουμε να αναδείξουμε τα ζητήματα που τίθενται από την εφαρμογή του στην πράξη, σε σχέση και με τα αδικήματα της μη καταβολής χρεών προς το Δημόσιο (άρθρο 25 ν. 1882/1990) και της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες (ν. 3691/2008).","During the past decades the “tax evasion” phenomenon has been a significant concern for the Greek government while trying to establish the financial policy since it is the main cause of loss of state revenue. Therefore, the law-makers have constituted over the years several penalties for the offenders. However, the imposition of these severe penalties for the above-mentioned behaviors that are followed with administrative penalization does not necessarily lead to the direct and effective results regarding the elimination of the “tax evasion” phenomenon. It should be mentioned at this point that, nowadays, the impact of the latter phenomenon is more serious than ever. Hence, both legal science and practice have been engaged with the issue of tax offenses. Legal science has shown constant efforts to identify the dogmatic contradictions that arise from the introduction of the penalization of these offenses. At the same time, the latter has been trying to indicate to both the legislator and the to the adjuster of law enforcement the way to eradicate these offenses. In this essay we will focus our analysis on the criminal approach of the tax evasion offense and precisely of VAT and taxes due or withheld, as it is currently stated in Article 66 (1) (b) of Law 4174/2013 (Code of Tax Procedure) and was established by Article 8 of Law 4337/2015. More specifically, we will analyze the issues of the nature of the offense and the specific elements that need to exist in order to establish it. At the same time we will try to highlight the issues that occur by its implementation in practice regarding the offenses of non-payment of debts to the government (Article 25 of Law 1882/1990) and the laundering of proceeds of criminal activity (Law 3691 / 2008)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η ποινική αντιμετώπιση του αδικήματος της μη καταβολής επιρριπτόμενων φόρων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουρτίδου Παρασκευή","Kourtidou Paraskevi"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Το φαινόμενο της φοροδιαφυγής απασχολεί εδώ και πολλές δεκαετίες το ελληνικό κράτος, στο πλαίσιο εφαρμογής της δημοσιονομικής του πολιτικής, αφού αποτελεί την βασικότερη αιτία απώλειας κρατικών εσόδων. Ως εκ τούτου ο νομοθέτης διαχρονικά προβλέπει ποινικές κυρώσεις στους παραβάτες των φορολογικών αδικημάτων. Βέβαια, η ποινικοποίηση των εν λόγω συμπεριφορών, και η επιβολή αυστηρότατων (ποινικών) κυρώσεων, σωρευτικά μάλιστα με την επιβολή διοικητικών, έχει δείξει ότι δεν οδηγεί σε άμεσα και δραστικά αποτελέσματα, για την αντιμετώπιση και καταστολή του φαινομένου της φοροδιαφυγής, η οποία και σήμερα έχει λάβει ιδιαίτερα σοβαρές διαστάσεις. Τα φορολογικά αδικήματα λοιπόν, έχουν απασχολήσει τόσο την επιστήμη όσο και την πράξη, με την πρώτη να βρίσκεται σε μια αδιάκοπη προσπάθεια να εντοπίσει τις δογματικές παραδοξότητες που ανακύπτουν από την καθιέρωση του αξιόποινου χαρακτήρα των εν λόγω αδικημάτων και να υποδείξει τόσο στον νομοθέτη, όσο και στον εφαρμοστή του δικαίου, την ορθή τους αντιμετώπιση. Στο πλαίσιο της παρούσας εργασίας έτσι, θα εστιάσουμε τις αναλύσεις μας στην ποινική αντιμετώπιση του αδικήματος της φοροδιαφυγής στην ειδικότερη μορφή του, στον Φόρο Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ) και στους παρακρατούμενους ή επιρριπτόμενους φόρους, όπως διατυπώνεται σήμερα στο άρθρο 66 παρ. 1 στοιχ. β’ του νόμου 4174/2013 (Κώδικας Φορολογικής Διαδικασίας), και εισήχθη με το άρθρο 8 του νόμου 4337/2015. Πιο συγκεκριμένα θα μας απασχολήσουν τα ζητήματα της αληθούς έννοιας του αδικήματος, των ειδικότερων στοιχείων που πρέπει να πληρούνται για την στοιχειοθέτηση αυτού, ενώ παράλληλα θα προσπαθήσουμε να αναδείξουμε τα ζητήματα που τίθενται από την εφαρμογή του στην πράξη, σε σχέση και με τα αδικήματα της μη καταβολής χρεών προς το Δημόσιο (άρθρο 25 ν. 1882/1990) και της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες (ν. 3691/2008).","During the past decades the “tax evasion” phenomenon has been a significant concern for the Greek government while trying to establish the financial policy since it is the main cause of loss of state revenue. Therefore, the law-makers have constituted over the years several penalties for the offenders. However, the imposition of these severe penalties for the above-mentioned behaviors that are followed with administrative penalization does not necessarily lead to the direct and effective results regarding the elimination of the “tax evasion” phenomenon. It should be mentioned at this point that, nowadays, the impact of the latter phenomenon is more serious than ever. Hence, both legal science and practice have been engaged with the issue of tax offenses. Legal science has shown constant efforts to identify the dogmatic contradictions that arise from the introduction of the penalization of these offenses. At the same time, the latter has been trying to indicate to both the legislator and the to the adjuster of law enforcement the way to eradicate these offenses. In this essay we will focus our analysis on the criminal approach of the tax evasion offense and precisely of VAT and taxes due or withheld, as it is currently stated in Article 66 (1) (b) of Law 4174/2013 (Code of Tax Procedure) and was established by Article 8 of Law 4337/2015. More specifically, we will analyze the issues of the nature of the offense and the specific elements that need to exist in order to establish it. At the same time we will try to highlight the issues that occur by its implementation in practice regarding the offenses of non-payment of debts to the government (Article 25 of Law 1882/1990) and the laundering of proceeds of criminal activity (Law 3691 / 2008)."],"dc:identifier":["uoadl:2673251","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2673251"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η ποινική αντιμετώπιση του αδικήματος της μη καταβολής επιρριπτόμενων φόρων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:38Z"}