{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2673283"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2673283","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το κατ' εξακολούθηση έγκλημα","abstract":"Αντικείμενο της παρούσης εργασίας αποτελεί στο Α΄ μέρος αυτής, ο θεσμός του κατ’ εξακολούθηση εγκλήματος όπως αυτό ορίζεται στο άρθρο 98 του Ποινικού Κώδικα ενώ στο Β΄ Μέρος παρουσιάζεται συνοπτικά η εγκληματολογική διάσταση της εξακολούθησης υπό το πρίσμα των κατ’ εξακολούθηση ανθρωποκτόνων (serial killers). Ειδικότερα, στο Α΄ Μέρος παρουσιάζεται ο ιστορικά δικαιολογητικός λόγος ύπαρξης και η «αινιγματική» μορφή και φύση του κατ’ εξακολούθηση εγκλήματος, αναλύονται τόσο τα στοιχεία της παρ. 1 όσο και της παρ. 2 η οποία εισήχθη μετά τις τροποποιήσεις που επέφερε ο ν. 2721/1999 αλλά και η διχογνωμία που ξέσπασε σχετικά με το ζήτημα της διάσπασης του εξακολουθούντος εγκλήματος σε εκείνο της παρ. 1 με ratio την επιεικέστερη ποινική μεταχείριση του κατηγορουμένου και σε εκείνο της παρ. 2 με ratio την αυστηρότερη ποινική μεταχείριση αυτού. Ειδική αναφορά γίνεται στο είδος του δόλου στα πλαίσια του εξακολουθούντος εγκλήματος που υπάγεται στο ν. 1608/1950 ενώ σε ξεχωριστά κεφάλαια παρατίθενται οι θέσεις της Νομολογίας επί του εξακολουθούντος εγκλήματος όπως και ζητήματα διαχρονικού δικαίου και ειδικότερων ζητημάτων. Στο Β΄ Μέρος, γίνεται αναφορά στους ανθρωποκτόνους κατ’ εξακολούθηση αφού γίνουν οι απαραίτητοι διαχωρισμοί τόσο από ορολογίες του ΠΚ όσο και από τους κατά συρροή ανθρωποκτόνους, σκιαγραφώντας το προφίλ αυτών και προσεγγίζοντας ψυχαναλυτικά-ψυχιατρικά την περίπτωση του Ted Bundy που θεωρείται το αρχέτυπο των serial killers. Κλείνοντας, διατυπώνονται συμπεράσματα τόσο αναφορικά με την ανάγκη «εξυγίανσης» του θεσμού του κατ’ εξακολούθηση εγκλήματος προτείνοντας λύσεις, όσο και αναφορικά με τους serial killers που εξαιτίας της ιδιαιτερότητάς τους έχουν χαρακτηρισθεί ως η «μαύρη τρύπα» της εγκληματικότητας.","abstract_html":"Αντικείμενο της παρούσης εργασίας αποτελεί στο Α΄ μέρος αυτής, ο θεσμός του κατ’ εξακολούθηση εγκλήματος όπως αυτό ορίζεται στο άρθρο 98 του Ποινικού Κώδικα ενώ στο Β΄ Μέρος παρουσιάζεται συνοπτικά η εγκληματολογική διάσταση της εξακολούθησης υπό το πρίσμα των κατ’ εξακολούθηση ανθρωποκτόνων (serial killers). Ειδικότερα, στο Α΄ Μέρος παρουσιάζεται ο ιστορικά δικαιολογητικός λόγος ύπαρξης και η «αινιγματική» μορφή και φύση του κατ’ εξακολούθηση εγκλήματος, αναλύονται τόσο τα στοιχεία της παρ. 1 όσο και της παρ. 2 η οποία εισήχθη μετά τις τροποποιήσεις που επέφερε ο ν. 2721/1999 αλλά και η διχογνωμία που ξέσπασε σχετικά με το ζήτημα της διάσπασης του εξακολουθούντος εγκλήματος σε εκείνο της παρ. 1 με ratio την επιεικέστερη ποινική μεταχείριση του κατηγορουμένου και σε εκείνο της παρ. 2 με ratio την αυστηρότερη ποινική μεταχείριση αυτού. Ειδική αναφορά γίνεται στο είδος του δόλου στα πλαίσια του εξακολουθούντος εγκλήματος που υπάγεται στο ν. 1608/1950 ενώ σε ξεχωριστά κεφάλαια παρατίθενται οι θέσεις της Νομολογίας επί του εξακολουθούντος εγκλήματος όπως και ζητήματα διαχρονικού δικαίου και ειδικότερων ζητημάτων. Στο Β΄ Μέρος, γίνεται αναφορά στους ανθρωποκτόνους κατ’ εξακολούθηση αφού γίνουν οι απαραίτητοι διαχωρισμοί τόσο από ορολογίες του ΠΚ όσο και από τους κατά συρροή ανθρωποκτόνους, σκιαγραφώντας το προφίλ αυτών και προσεγγίζοντας ψυχαναλυτικά-ψυχιατρικά την περίπτωση του Ted Bundy που θεωρείται το αρχέτυπο των serial killers. Κλείνοντας, διατυπώνονται συμπεράσματα τόσο αναφορικά με την ανάγκη «εξυγίανσης» του θεσμού του κατ’ εξακολούθηση εγκλήματος προτείνοντας λύσεις, όσο και αναφορικά με τους serial killers που εξαιτίας της ιδιαιτερότητάς τους έχουν χαρακτηρισθεί ως η «μαύρη τρύπα» της εγκληματικότητας.","abstract_has_math":false,"creators":["Βλαμάκη Ζαχαρούλα","Vlamaki Zacharoula"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:38Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2673283"],"render_values":[{"text":"uoadl:2673283","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2673283","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2673283","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2673283","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βλαμάκη Ζαχαρούλα","Vlamaki Zacharoula"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2673283","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2673283"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αντικείμενο της παρούσης εργασίας αποτελεί στο Α΄ μέρος αυτής, ο θεσμός του κατ’ εξακολούθηση εγκλήματος όπως αυτό ορίζεται στο άρθρο 98 του Ποινικού Κώδικα ενώ στο Β΄ Μέρος παρουσιάζεται συνοπτικά η εγκληματολογική διάσταση της εξακολούθησης υπό το πρίσμα των κατ’ εξακολούθηση ανθρωποκτόνων (serial killers). Ειδικότερα, στο Α΄ Μέρος παρουσιάζεται ο ιστορικά δικαιολογητικός λόγος ύπαρξης και η «αινιγματική» μορφή και φύση του κατ’ εξακολούθηση εγκλήματος, αναλύονται τόσο τα στοιχεία της παρ. 1 όσο και της παρ. 2 η οποία εισήχθη μετά τις τροποποιήσεις που επέφερε ο ν. 2721/1999 αλλά και η διχογνωμία που ξέσπασε σχετικά με το ζήτημα της διάσπασης του εξακολουθούντος εγκλήματος σε εκείνο της παρ. 1 με ratio την επιεικέστερη ποινική μεταχείριση του κατηγορουμένου και σε εκείνο της παρ. 2 με ratio την αυστηρότερη ποινική μεταχείριση αυτού. Ειδική αναφορά γίνεται στο είδος του δόλου στα πλαίσια του εξακολουθούντος εγκλήματος που υπάγεται στο ν. 1608/1950 ενώ σε ξεχωριστά κεφάλαια παρατίθενται οι θέσεις της Νομολογίας επί του εξακολουθούντος εγκλήματος όπως και ζητήματα διαχρονικού δικαίου και ειδικότερων ζητημάτων. Στο Β΄ Μέρος, γίνεται αναφορά στους ανθρωποκτόνους κατ’ εξακολούθηση αφού γίνουν οι απαραίτητοι διαχωρισμοί τόσο από ορολογίες του ΠΚ όσο και από τους κατά συρροή ανθρωποκτόνους, σκιαγραφώντας το προφίλ αυτών και προσεγγίζοντας ψυχαναλυτικά-ψυχιατρικά την περίπτωση του Ted Bundy που θεωρείται το αρχέτυπο των serial killers. Κλείνοντας, διατυπώνονται συμπεράσματα τόσο αναφορικά με την ανάγκη «εξυγίανσης» του θεσμού του κατ’ εξακολούθηση εγκλήματος προτείνοντας λύσεις, όσο και αναφορικά με τους serial killers που εξαιτίας της ιδιαιτερότητάς τους έχουν χαρακτηρισθεί ως η «μαύρη τρύπα» της εγκληματικότητας.","The main subject of this thesis in the part A’ is the institution of continuing crime as this is fixed in the article 98 of Penal Code, while in part B’ is presented concisely the criminological dimension of continuing in the light of serial killers. More specifally, in the part A’ are presented the historical justifying reason of existence and the “enigmatic” form and nature of the continuous crime, are analyzed so much the elements of paragraph 1 as much as the paragraph 2 who was introduced afterwards the modifications that involved the Law 2721/1999, but also the controversy that burst out with regard to the question of split of continuing crime in that of paragraph 1 with “ratio” the more lenient penal treatment of defendant and in that of paragraph 2 with “ratio” the stricter penal treatment of this. Special mention is made of the type of deceit in the context of continuing crime that depend on the Law 1608/1950, while in separate chapters are mentioned the positions of Case Law on the continuing crime as well as issues of diachronic right and more special questions. In part B’, reference is made to the murderers on a continuous basis after the necessary separations have been made both from the terminologies of the Penal Code and from the mass murderers, sketching out their profile and by approaching psychoanalytically-psychiatrically the case of Ted Bundy considered to be the archetype of serial killers. Closing, are formulated conclusions that they are made regarding both the need of “cleansing of” the institution of continuing crime by proposing solutions, and also in relation to the serial killers who, because of their particularity have been characterized as the “black hole” of criminality."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το κατ' εξακολούθηση έγκλημα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βλαμάκη Ζαχαρούλα","Vlamaki Zacharoula"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Αντικείμενο της παρούσης εργασίας αποτελεί στο Α΄ μέρος αυτής, ο θεσμός του κατ’ εξακολούθηση εγκλήματος όπως αυτό ορίζεται στο άρθρο 98 του Ποινικού Κώδικα ενώ στο Β΄ Μέρος παρουσιάζεται συνοπτικά η εγκληματολογική διάσταση της εξακολούθησης υπό το πρίσμα των κατ’ εξακολούθηση ανθρωποκτόνων (serial killers). Ειδικότερα, στο Α΄ Μέρος παρουσιάζεται ο ιστορικά δικαιολογητικός λόγος ύπαρξης και η «αινιγματική» μορφή και φύση του κατ’ εξακολούθηση εγκλήματος, αναλύονται τόσο τα στοιχεία της παρ. 1 όσο και της παρ. 2 η οποία εισήχθη μετά τις τροποποιήσεις που επέφερε ο ν. 2721/1999 αλλά και η διχογνωμία που ξέσπασε σχετικά με το ζήτημα της διάσπασης του εξακολουθούντος εγκλήματος σε εκείνο της παρ. 1 με ratio την επιεικέστερη ποινική μεταχείριση του κατηγορουμένου και σε εκείνο της παρ. 2 με ratio την αυστηρότερη ποινική μεταχείριση αυτού. Ειδική αναφορά γίνεται στο είδος του δόλου στα πλαίσια του εξακολουθούντος εγκλήματος που υπάγεται στο ν. 1608/1950 ενώ σε ξεχωριστά κεφάλαια παρατίθενται οι θέσεις της Νομολογίας επί του εξακολουθούντος εγκλήματος όπως και ζητήματα διαχρονικού δικαίου και ειδικότερων ζητημάτων. Στο Β΄ Μέρος, γίνεται αναφορά στους ανθρωποκτόνους κατ’ εξακολούθηση αφού γίνουν οι απαραίτητοι διαχωρισμοί τόσο από ορολογίες του ΠΚ όσο και από τους κατά συρροή ανθρωποκτόνους, σκιαγραφώντας το προφίλ αυτών και προσεγγίζοντας ψυχαναλυτικά-ψυχιατρικά την περίπτωση του Ted Bundy που θεωρείται το αρχέτυπο των serial killers. Κλείνοντας, διατυπώνονται συμπεράσματα τόσο αναφορικά με την ανάγκη «εξυγίανσης» του θεσμού του κατ’ εξακολούθηση εγκλήματος προτείνοντας λύσεις, όσο και αναφορικά με τους serial killers που εξαιτίας της ιδιαιτερότητάς τους έχουν χαρακτηρισθεί ως η «μαύρη τρύπα» της εγκληματικότητας.","The main subject of this thesis in the part A’ is the institution of continuing crime as this is fixed in the article 98 of Penal Code, while in part B’ is presented concisely the criminological dimension of continuing in the light of serial killers. More specifally, in the part A’ are presented the historical justifying reason of existence and the “enigmatic” form and nature of the continuous crime, are analyzed so much the elements of paragraph 1 as much as the paragraph 2 who was introduced afterwards the modifications that involved the Law 2721/1999, but also the controversy that burst out with regard to the question of split of continuing crime in that of paragraph 1 with “ratio” the more lenient penal treatment of defendant and in that of paragraph 2 with “ratio” the stricter penal treatment of this. Special mention is made of the type of deceit in the context of continuing crime that depend on the Law 1608/1950, while in separate chapters are mentioned the positions of Case Law on the continuing crime as well as issues of diachronic right and more special questions. In part B’, reference is made to the murderers on a continuous basis after the necessary separations have been made both from the terminologies of the Penal Code and from the mass murderers, sketching out their profile and by approaching psychoanalytically-psychiatrically the case of Ted Bundy considered to be the archetype of serial killers. Closing, are formulated conclusions that they are made regarding both the need of “cleansing of” the institution of continuing crime by proposing solutions, and also in relation to the serial killers who, because of their particularity have been characterized as the “black hole” of criminality."],"dc:identifier":["uoadl:2673283","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2673283"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Το κατ' εξακολούθηση έγκλημα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:38Z"}