{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2680645"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2680645","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η εγκατάλειψη των ασφαλισθέντων αντικειμένων στον ασφαλιστή","abstract":"Στο πλαίσιο μιας ασφαλιστικής σύμβασης, ο ασφαλιστής υποχρεούται να καταβάλει το ασφάλισμα, εφόσον αποδειχθεί ότι επήλθε ζημία εξ ασφαλιστικού κινδύνου κατά την ουσιαστική διάρκεια της ασφαλιστικής κάλυψης. Αφού αποδειχθεί η επέλευση δηλαδή της ασφαλιστικής περίπτωσης, ο ασφαλισμένος οφείλει να αποδείξει το μέγεθος της ζημίας, ώστε να καταβάλει ο ασφαλιστής το αντίστοιχο μέρος του ασφαλίσματος. Παρ΄ όλα αυτά, η απόδειξη της πραγματοποίησης του κινδύνου αλλά και του μεγέθους της ζημίας καθίσταται δυσχερής στη θαλάσσια ασφάλιση, κάποιες φορές ακόμα και αδύνατη, λόγω των ιδιαίτερων περιστάσεων που παρουσιάζει η θαλάσσια μεταφορά. Αν λοιπόν δεν μπορεί να αποδειχθεί κάτι τέτοιο π.χ. λόγω έλλειψης ειδήσεων για μεγάλο χρονικό διάστημα, δημιουργείται πρόβλημα, καθώς η σχέση μεταξύ του ασφαλιστή και του ασφαλισμένου συνεχίζει να ισχύει χωρίς όμως να υφίστανται τα ασφαλισθέντα πράγματα. Υπάρχει λοιπόν ιδιαίτερη ανάγκη για ταχεία εκκαθάριση της σχέσης αυτής με έναν εναλλακτικό τρόπο. Σκόπιμη λοιπόν κρίθηκε η υιοθέτηση του θεσμού της εγκατάλειψης με την μεταβίβαση της κυριότητας των ασφαλισθέντων πραγμάτων στον ασφαλιστή και την καταβολή ολόκληρου του ασφαλίσματος από τον δεύτερο για επέλευση ολικής απώλειας. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, θα ερευνηθεί ο θεσμός και στο ελληνικό αλλά και στο αγγλικό δίκαιο. Θα γίνει αναφορά στις προϋποθέσεις άσκησης του συγκεκριμένου δικαιώματος, στις περιπτώσεις κατά τις οποίες αυτό μπορεί να ασκηθεί και στα αποτελέσματα που επιφέρει. Τέλος, θα ακολουθήσει κριτική του συγκεκριμένου θεσμού αναλύοντας τα τυχόν προβλήματα που μπορεί να προκύπτουν, κρίνοντας εάν τελικά είναι αποτελεσματικός ή όχι ο συγκεκριμένος θεσμός.","abstract_html":"Στο πλαίσιο μιας ασφαλιστικής σύμβασης, ο ασφαλιστής υποχρεούται να καταβάλει το ασφάλισμα, εφόσον αποδειχθεί ότι επήλθε ζημία εξ ασφαλιστικού κινδύνου κατά την ουσιαστική διάρκεια της ασφαλιστικής κάλυψης. Αφού αποδειχθεί η επέλευση δηλαδή της ασφαλιστικής περίπτωσης, ο ασφαλισμένος οφείλει να αποδείξει το μέγεθος της ζημίας, ώστε να καταβάλει ο ασφαλιστής το αντίστοιχο μέρος του ασφαλίσματος. Παρ΄ όλα αυτά, η απόδειξη της πραγματοποίησης του κινδύνου αλλά και του μεγέθους της ζημίας καθίσταται δυσχερής στη θαλάσσια ασφάλιση, κάποιες φορές ακόμα και αδύνατη, λόγω των ιδιαίτερων περιστάσεων που παρουσιάζει η θαλάσσια μεταφορά. Αν λοιπόν δεν μπορεί να αποδειχθεί κάτι τέτοιο π.χ. λόγω έλλειψης ειδήσεων για μεγάλο χρονικό διάστημα, δημιουργείται πρόβλημα, καθώς η σχέση μεταξύ του ασφαλιστή και του ασφαλισμένου συνεχίζει να ισχύει χωρίς όμως να υφίστανται τα ασφαλισθέντα πράγματα. Υπάρχει λοιπόν ιδιαίτερη ανάγκη για ταχεία εκκαθάριση της σχέσης αυτής με έναν εναλλακτικό τρόπο. Σκόπιμη λοιπόν κρίθηκε η υιοθέτηση του θεσμού της εγκατάλειψης με την μεταβίβαση της κυριότητας των ασφαλισθέντων πραγμάτων στον ασφαλιστή και την καταβολή ολόκληρου του ασφαλίσματος από τον δεύτερο για επέλευση ολικής απώλειας. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, θα ερευνηθεί ο θεσμός και στο ελληνικό αλλά και στο αγγλικό δίκαιο. Θα γίνει αναφορά στις προϋποθέσεις άσκησης του συγκεκριμένου δικαιώματος, στις περιπτώσεις κατά τις οποίες αυτό μπορεί να ασκηθεί και στα αποτελέσματα που επιφέρει. Τέλος, θα ακολουθήσει κριτική του συγκεκριμένου θεσμού αναλύοντας τα τυχόν προβλήματα που μπορεί να προκύπτουν, κρίνοντας εάν τελικά είναι αποτελεσματικός ή όχι ο συγκεκριμένος θεσμός.","abstract_has_math":false,"creators":["Συκαρά Δανάη","Sykara Danai"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:41Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2680645"],"render_values":[{"text":"uoadl:2680645","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2680645","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2680645","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2680645","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Συκαρά Δανάη","Sykara Danai"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2680645","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2680645"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στο πλαίσιο μιας ασφαλιστικής σύμβασης, ο ασφαλιστής υποχρεούται να καταβάλει το ασφάλισμα, εφόσον αποδειχθεί ότι επήλθε ζημία εξ ασφαλιστικού κινδύνου κατά την ουσιαστική διάρκεια της ασφαλιστικής κάλυψης. Αφού αποδειχθεί η επέλευση δηλαδή της ασφαλιστικής περίπτωσης, ο ασφαλισμένος οφείλει να αποδείξει το μέγεθος της ζημίας, ώστε να καταβάλει ο ασφαλιστής το αντίστοιχο μέρος του ασφαλίσματος. Παρ΄ όλα αυτά, η απόδειξη της πραγματοποίησης του κινδύνου αλλά και του μεγέθους της ζημίας καθίσταται δυσχερής στη θαλάσσια ασφάλιση, κάποιες φορές ακόμα και αδύνατη, λόγω των ιδιαίτερων περιστάσεων που παρουσιάζει η θαλάσσια μεταφορά. Αν λοιπόν δεν μπορεί να αποδειχθεί κάτι τέτοιο π.χ. λόγω έλλειψης ειδήσεων για μεγάλο χρονικό διάστημα, δημιουργείται πρόβλημα, καθώς η σχέση μεταξύ του ασφαλιστή και του ασφαλισμένου συνεχίζει να ισχύει χωρίς όμως να υφίστανται τα ασφαλισθέντα πράγματα. Υπάρχει λοιπόν ιδιαίτερη ανάγκη για ταχεία εκκαθάριση της σχέσης αυτής με έναν εναλλακτικό τρόπο. Σκόπιμη λοιπόν κρίθηκε η υιοθέτηση του θεσμού της εγκατάλειψης με την μεταβίβαση της κυριότητας των ασφαλισθέντων πραγμάτων στον ασφαλιστή και την καταβολή ολόκληρου του ασφαλίσματος από τον δεύτερο για επέλευση ολικής απώλειας. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, θα ερευνηθεί ο θεσμός και στο ελληνικό αλλά και στο αγγλικό δίκαιο. Θα γίνει αναφορά στις προϋποθέσεις άσκησης του συγκεκριμένου δικαιώματος, στις περιπτώσεις κατά τις οποίες αυτό μπορεί να ασκηθεί και στα αποτελέσματα που επιφέρει. Τέλος, θα ακολουθήσει κριτική του συγκεκριμένου θεσμού αναλύοντας τα τυχόν προβλήματα που μπορεί να προκύπτουν, κρίνοντας εάν τελικά είναι αποτελεσματικός ή όχι ο συγκεκριμένος θεσμός.","The basic principle of insurance law is the insurer’s obligation to indemnify any loss of or damage to the subject-matter insured that was caused by an insured peril and falls within the scope of the insured contract. Nevertheless, it is the insured’s obligation to prove the extent of the loss or the damage. However, in some instances, especially in maritime law, there is a difficulty to prove the loss because of special circumstances such as lack of communication for a long time. The problems that arise because of the inability to prove the loss result in the continuing of existence of the contract, even though the subject-matter insured may not exist or is so damaged that there is no commercial value to it. Thus, the doctrine of abandonment was established. This means that the insured has the right to recover a claim for total loss while the insurer is entitled to take over the subject-matter and any rights that arise from it. In this dissertation, the doctrine of abandonment in Greek and in English law is discussed. The conditions that have to be met and the occasions of the abandonment as well as the results of it when it is implemented will be analysed. In the end, a critique of the doctrine and the problems that may arise from its implementation will be presented."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η εγκατάλειψη των ασφαλισθέντων αντικειμένων στον ασφαλιστή"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Συκαρά Δανάη","Sykara Danai"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Στο πλαίσιο μιας ασφαλιστικής σύμβασης, ο ασφαλιστής υποχρεούται να καταβάλει το ασφάλισμα, εφόσον αποδειχθεί ότι επήλθε ζημία εξ ασφαλιστικού κινδύνου κατά την ουσιαστική διάρκεια της ασφαλιστικής κάλυψης. Αφού αποδειχθεί η επέλευση δηλαδή της ασφαλιστικής περίπτωσης, ο ασφαλισμένος οφείλει να αποδείξει το μέγεθος της ζημίας, ώστε να καταβάλει ο ασφαλιστής το αντίστοιχο μέρος του ασφαλίσματος. Παρ΄ όλα αυτά, η απόδειξη της πραγματοποίησης του κινδύνου αλλά και του μεγέθους της ζημίας καθίσταται δυσχερής στη θαλάσσια ασφάλιση, κάποιες φορές ακόμα και αδύνατη, λόγω των ιδιαίτερων περιστάσεων που παρουσιάζει η θαλάσσια μεταφορά. Αν λοιπόν δεν μπορεί να αποδειχθεί κάτι τέτοιο π.χ. λόγω έλλειψης ειδήσεων για μεγάλο χρονικό διάστημα, δημιουργείται πρόβλημα, καθώς η σχέση μεταξύ του ασφαλιστή και του ασφαλισμένου συνεχίζει να ισχύει χωρίς όμως να υφίστανται τα ασφαλισθέντα πράγματα. Υπάρχει λοιπόν ιδιαίτερη ανάγκη για ταχεία εκκαθάριση της σχέσης αυτής με έναν εναλλακτικό τρόπο. Σκόπιμη λοιπόν κρίθηκε η υιοθέτηση του θεσμού της εγκατάλειψης με την μεταβίβαση της κυριότητας των ασφαλισθέντων πραγμάτων στον ασφαλιστή και την καταβολή ολόκληρου του ασφαλίσματος από τον δεύτερο για επέλευση ολικής απώλειας. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, θα ερευνηθεί ο θεσμός και στο ελληνικό αλλά και στο αγγλικό δίκαιο. Θα γίνει αναφορά στις προϋποθέσεις άσκησης του συγκεκριμένου δικαιώματος, στις περιπτώσεις κατά τις οποίες αυτό μπορεί να ασκηθεί και στα αποτελέσματα που επιφέρει. Τέλος, θα ακολουθήσει κριτική του συγκεκριμένου θεσμού αναλύοντας τα τυχόν προβλήματα που μπορεί να προκύπτουν, κρίνοντας εάν τελικά είναι αποτελεσματικός ή όχι ο συγκεκριμένος θεσμός.","The basic principle of insurance law is the insurer’s obligation to indemnify any loss of or damage to the subject-matter insured that was caused by an insured peril and falls within the scope of the insured contract. Nevertheless, it is the insured’s obligation to prove the extent of the loss or the damage. However, in some instances, especially in maritime law, there is a difficulty to prove the loss because of special circumstances such as lack of communication for a long time. The problems that arise because of the inability to prove the loss result in the continuing of existence of the contract, even though the subject-matter insured may not exist or is so damaged that there is no commercial value to it. Thus, the doctrine of abandonment was established. This means that the insured has the right to recover a claim for total loss while the insurer is entitled to take over the subject-matter and any rights that arise from it. In this dissertation, the doctrine of abandonment in Greek and in English law is discussed. The conditions that have to be met and the occasions of the abandonment as well as the results of it when it is implemented will be analysed. In the end, a critique of the doctrine and the problems that may arise from its implementation will be presented."],"dc:identifier":["uoadl:2680645","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2680645"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η εγκατάλειψη των ασφαλισθέντων αντικειμένων στον ασφαλιστή"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:41Z"}