{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2681501"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2681501","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το Νέο Δίκαιο της Προπτωχευτικής Διαδικασίας Εξυγίανσης: Σκέψεις & Δικαιοσυγκριτικές Παρατηρήσεις","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται το νέο δίκαιο της προπτωχευτικής διαδικασίας εξυγίανσης, όπως τροποποιήθηκε με το Νόμο 4446/2016 και βελτιώθηκε με το Νόμο 4491/2017. Στο πρόλογο (Ι) παρατίθεται μια γενική αναφορά στην οικονομική κρίση, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την επιχειρηματική κρίση. Η διαδικασία της εξυγίανσης, επομένως, φαντάζει πιο επίκαιρη από ποτέ. Στο εισαγωγικό μέρος (ΙΙ) επιχειρείται μια σύντομη σύγκριση με τους αντίστοιχους προπτωχευτικούς θεσμούς που προβλέπουν τα δίκαια των Γαλλίας, Γερμανίας, Ηνωμένου Βασιλείου και των ΗΠΑ. Στο δεύτερο μέρος της ενότητας γίνεται μία αναδρομή στα διάσπαρτα νομοθετήματα περί εξυγίανσης που συναντώνται κατά καιρούς στην ελληνική έννομη τάξη μέχρι την αντικατάσταση τους από τη διαδικασία συνδιαλλαγής, με τη θέση σε ισχύ του Πτωχευτικού Κώδικα. Στην ενότητα (III) γίνεται μια σύντομη ανασκόπηση του θεσμού της εξυγίανσης από την εισαγωγή της, το έτος 2011, έως σήμερα, όπως ρυθμίζεται στα άρθρα 99-106στ του Πτωχευτικού Κώδικα. Στην ενότητα που ακολουθεί (IV) περιγράφονται ο Νόμος 4336/2015 και ο Νόμος 4446/2016 περί της προπτωχευτικής διαδικασίας εξυγίανσης. Στη συνέχεια, επιχειρείται μία σύγκριση μεταξύ τους. Το κεφάλαιο τελειώνει με μία κριτική προσέγγιση στο νέο δίκαιο της εξυγίανσης υπό την παρούσα μορφή του. Στην ενότητα (V) παρουσιάζονται μια σειρά συναφών προπτωχευτικών νομοθετημάτων, που βρίσκονται εκτός του πτωχευτικού κώδικα. Μέσω της σύντομης περιγραφής της λειτουργίας των ανωτέρω, το κεφάλαιο ολοκληρώνεται με την αντιπαραβολή μεταξύ αυτών και της νέας προπτωχευτικής διαδικασίας που ο πτωχευτικός κώδικας εμπεριέχει. Επιπλέον, διαπιστώνεται ότι παρά τις πολλές διαδικασίες εξυγίανσης, αυτές δεν έχουν ιδιαίτερη απήχηση στις επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες, ενώ ο αριθμός των πτωχεύσεων είναι χαμηλός. Η εξήγηση στην παραπάνω αναντιστοιχία επιχειρείται να δοθεί στην επόμενη ενότητα (VI). Το κεφάλαιο αρχίζει με μια σύντομη αναφορά στην πτωχευτική διαδικασία, όπου γίνονται σαφείς οι αδυναμίες της και ο αρνητικός αντίκτυπος μιας χρεωκοπίας. Από την άλλη πλευρά, οι συνεχείς νομοθετικές παρεμβάσεις υποδηλώνουν την ανάγκη για μια ουσιαστικά αποτελεσματική εξυγιαντική διαδικασία. Το κεφάλαιο τελειώνει με κάποιες προτάσεις που θα μπορούσαν να υλοποιηθούν σε μεταγενέστερο στάδιο, προς βελτίωση της συγκεκριμένης διαδικασίας. Συνοψίζοντας, στην ενότητα Γενικά Συμπεράσματα – Επίλογος (VIΙ), εκφράζεται η πεποίθηση ότι η εξυγίανση αποτελεί το αποτελεσματικότερο μέσο για την ανάκαμψη της επιχείρησης με οικονομικά προβλήματα. Διαπιστώνεται όμως, ότι πολλά ακόμη χρειάζεται να γίνουν για την επίτευξη του σκοπού αυτού.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται το νέο δίκαιο της προπτωχευτικής διαδικασίας εξυγίανσης, όπως τροποποιήθηκε με το Νόμο 4446/2016 και βελτιώθηκε με το Νόμο 4491/2017. Στο πρόλογο (Ι) παρατίθεται μια γενική αναφορά στην οικονομική κρίση, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την επιχειρηματική κρίση. Η διαδικασία της εξυγίανσης, επομένως, φαντάζει πιο επίκαιρη από ποτέ. Στο εισαγωγικό μέρος (ΙΙ) επιχειρείται μια σύντομη σύγκριση με τους αντίστοιχους προπτωχευτικούς θεσμούς που προβλέπουν τα δίκαια των Γαλλίας, Γερμανίας, Ηνωμένου Βασιλείου και των ΗΠΑ. Στο δεύτερο μέρος της ενότητας γίνεται μία αναδρομή στα διάσπαρτα νομοθετήματα περί εξυγίανσης που συναντώνται κατά καιρούς στην ελληνική έννομη τάξη μέχρι την αντικατάσταση τους από τη διαδικασία συνδιαλλαγής, με τη θέση σε ισχύ του Πτωχευτικού Κώδικα. Στην ενότητα (III) γίνεται μια σύντομη ανασκόπηση του θεσμού της εξυγίανσης από την εισαγωγή της, το έτος 2011, έως σήμερα, όπως ρυθμίζεται στα άρθρα 99-106στ του Πτωχευτικού Κώδικα. Στην ενότητα που ακολουθεί (IV) περιγράφονται ο Νόμος 4336/2015 και ο Νόμος 4446/2016 περί της προπτωχευτικής διαδικασίας εξυγίανσης. Στη συνέχεια, επιχειρείται μία σύγκριση μεταξύ τους. Το κεφάλαιο τελειώνει με μία κριτική προσέγγιση στο νέο δίκαιο της εξυγίανσης υπό την παρούσα μορφή του. Στην ενότητα (V) παρουσιάζονται μια σειρά συναφών προπτωχευτικών νομοθετημάτων, που βρίσκονται εκτός του πτωχευτικού κώδικα. Μέσω της σύντομης περιγραφής της λειτουργίας των ανωτέρω, το κεφάλαιο ολοκληρώνεται με την αντιπαραβολή μεταξύ αυτών και της νέας προπτωχευτικής διαδικασίας που ο πτωχευτικός κώδικας εμπεριέχει. Επιπλέον, διαπιστώνεται ότι παρά τις πολλές διαδικασίες εξυγίανσης, αυτές δεν έχουν ιδιαίτερη απήχηση στις επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες, ενώ ο αριθμός των πτωχεύσεων είναι χαμηλός. Η εξήγηση στην παραπάνω αναντιστοιχία επιχειρείται να δοθεί στην επόμενη ενότητα (VI). Το κεφάλαιο αρχίζει με μια σύντομη αναφορά στην πτωχευτική διαδικασία, όπου γίνονται σαφείς οι αδυναμίες της και ο αρνητικός αντίκτυπος μιας χρεωκοπίας. Από την άλλη πλευρά, οι συνεχείς νομοθετικές παρεμβάσεις υποδηλώνουν την ανάγκη για μια ουσιαστικά αποτελεσματική εξυγιαντική διαδικασία. Το κεφάλαιο τελειώνει με κάποιες προτάσεις που θα μπορούσαν να υλοποιηθούν σε μεταγενέστερο στάδιο, προς βελτίωση της συγκεκριμένης διαδικασίας. Συνοψίζοντας, στην ενότητα Γενικά Συμπεράσματα – Επίλογος (VIΙ), εκφράζεται η πεποίθηση ότι η εξυγίανση αποτελεί το αποτελεσματικότερο μέσο για την ανάκαμψη της επιχείρησης με οικονομικά προβλήματα. Διαπιστώνεται όμως, ότι πολλά ακόμη χρειάζεται να γίνουν για την επίτευξη του σκοπού αυτού.","abstract_has_math":false,"creators":["Κέλλα Αγγελική-Άννα","Kella Angeliki-Anna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:43Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2681501"],"render_values":[{"text":"uoadl:2681501","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2681501","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2681501","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2681501","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κέλλα Αγγελική-Άννα","Kella Angeliki-Anna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2681501","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2681501"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται το νέο δίκαιο της προπτωχευτικής διαδικασίας εξυγίανσης, όπως τροποποιήθηκε με το Νόμο 4446/2016 και βελτιώθηκε με το Νόμο 4491/2017. Στο πρόλογο (Ι) παρατίθεται μια γενική αναφορά στην οικονομική κρίση, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την επιχειρηματική κρίση. Η διαδικασία της εξυγίανσης, επομένως, φαντάζει πιο επίκαιρη από ποτέ. Στο εισαγωγικό μέρος (ΙΙ) επιχειρείται μια σύντομη σύγκριση με τους αντίστοιχους προπτωχευτικούς θεσμούς που προβλέπουν τα δίκαια των Γαλλίας, Γερμανίας, Ηνωμένου Βασιλείου και των ΗΠΑ. Στο δεύτερο μέρος της ενότητας γίνεται μία αναδρομή στα διάσπαρτα νομοθετήματα περί εξυγίανσης που συναντώνται κατά καιρούς στην ελληνική έννομη τάξη μέχρι την αντικατάσταση τους από τη διαδικασία συνδιαλλαγής, με τη θέση σε ισχύ του Πτωχευτικού Κώδικα. Στην ενότητα (III) γίνεται μια σύντομη ανασκόπηση του θεσμού της εξυγίανσης από την εισαγωγή της, το έτος 2011, έως σήμερα, όπως ρυθμίζεται στα άρθρα 99-106στ του Πτωχευτικού Κώδικα. Στην ενότητα που ακολουθεί (IV) περιγράφονται ο Νόμος 4336/2015 και ο Νόμος 4446/2016 περί της προπτωχευτικής διαδικασίας εξυγίανσης. Στη συνέχεια, επιχειρείται μία σύγκριση μεταξύ τους. Το κεφάλαιο τελειώνει με μία κριτική προσέγγιση στο νέο δίκαιο της εξυγίανσης υπό την παρούσα μορφή του. Στην ενότητα (V) παρουσιάζονται μια σειρά συναφών προπτωχευτικών νομοθετημάτων, που βρίσκονται εκτός του πτωχευτικού κώδικα. Μέσω της σύντομης περιγραφής της λειτουργίας των ανωτέρω, το κεφάλαιο ολοκληρώνεται με την αντιπαραβολή μεταξύ αυτών και της νέας προπτωχευτικής διαδικασίας που ο πτωχευτικός κώδικας εμπεριέχει. Επιπλέον, διαπιστώνεται ότι παρά τις πολλές διαδικασίες εξυγίανσης, αυτές δεν έχουν ιδιαίτερη απήχηση στις επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες, ενώ ο αριθμός των πτωχεύσεων είναι χαμηλός. Η εξήγηση στην παραπάνω αναντιστοιχία επιχειρείται να δοθεί στην επόμενη ενότητα (VI). Το κεφάλαιο αρχίζει με μια σύντομη αναφορά στην πτωχευτική διαδικασία, όπου γίνονται σαφείς οι αδυναμίες της και ο αρνητικός αντίκτυπος μιας χρεωκοπίας. Από την άλλη πλευρά, οι συνεχείς νομοθετικές παρεμβάσεις υποδηλώνουν την ανάγκη για μια ουσιαστικά αποτελεσματική εξυγιαντική διαδικασία. Το κεφάλαιο τελειώνει με κάποιες προτάσεις που θα μπορούσαν να υλοποιηθούν σε μεταγενέστερο στάδιο, προς βελτίωση της συγκεκριμένης διαδικασίας. Συνοψίζοντας, στην ενότητα Γενικά Συμπεράσματα – Επίλογος (VIΙ), εκφράζεται η πεποίθηση ότι η εξυγίανση αποτελεί το αποτελεσματικότερο μέσο για την ανάκαμψη της επιχείρησης με οικονομικά προβλήματα. Διαπιστώνεται όμως, ότι πολλά ακόμη χρειάζεται να γίνουν για την επίτευξη του σκοπού αυτού.","The present thesis deals with the new pre-bankruptcy resolution law, as amended by Law 4446/2016 and improved by Law 4491/2017. The preface makes a general reference to the economic crisis which is inextricably linked to the business crisis. Therefore, the resolution process seems to be more topical than ever. The introductory part (II) attempts to make a short comparison with the respective pre-bankruptcy provisions laid down by the laws of France, Germany, United Kingdom and the United States. The second part of this section gives a brief retrospective of the various legislative acts on resolution process that have been included from time to time in the Greek law until their replacement by the conciliation process when the Bankruptcy Code entered into force. Section (III) provides a short overview of the regime of resolution since its introduction in 2011 until now, as regulated by Articles 99-106i of the Bankruptcy Code. Section (IV) describes the Laws 4446/2016 and 4336/2016 relating to the prebankruptcy resolution process. Next, a comparison is made between them. The chapter concludes with a critical approach to the new law of resolution process in its current form. Section (V) presents a series of relevant legislative acts that do not fall within the scope of the Bankruptcy Code. Through a brief description of the functioning of the above legislation, the chapter finishes by comparing the new resolution process included in the Bankruptcy Code. Moreover, it is observed that, despite these many resolution processes, they do not have a specific resonance in businesses that are facing financial difficulties while the number of bankruptcies is equally low. The explanation of the above mismatch is attempted to be given in Section (VI). The chapter begins with a short reference to the bankruptcy procedure whose weaknesses and negative impact are clearly analyzed. On the other hand, the constant legislative interventions indicate the need for a really effective resolution process. The chapter concludes with some proposals that could be implemented at a later stage aiming at process improvement. To sum up, the section under the title “General Conclusions-Epilogue (VII)” expresses the view that the resolution process constitutes the most effective means for the financial recovery of businesses. However, it is noted that there is a lot to be done in order to achieve this objective."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το Νέο Δίκαιο της Προπτωχευτικής Διαδικασίας Εξυγίανσης: Σκέψεις & Δικαιοσυγκριτικές Παρατηρήσεις"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κέλλα Αγγελική-Άννα","Kella Angeliki-Anna"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται το νέο δίκαιο της προπτωχευτικής διαδικασίας εξυγίανσης, όπως τροποποιήθηκε με το Νόμο 4446/2016 και βελτιώθηκε με το Νόμο 4491/2017. Στο πρόλογο (Ι) παρατίθεται μια γενική αναφορά στην οικονομική κρίση, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την επιχειρηματική κρίση. Η διαδικασία της εξυγίανσης, επομένως, φαντάζει πιο επίκαιρη από ποτέ. Στο εισαγωγικό μέρος (ΙΙ) επιχειρείται μια σύντομη σύγκριση με τους αντίστοιχους προπτωχευτικούς θεσμούς που προβλέπουν τα δίκαια των Γαλλίας, Γερμανίας, Ηνωμένου Βασιλείου και των ΗΠΑ. Στο δεύτερο μέρος της ενότητας γίνεται μία αναδρομή στα διάσπαρτα νομοθετήματα περί εξυγίανσης που συναντώνται κατά καιρούς στην ελληνική έννομη τάξη μέχρι την αντικατάσταση τους από τη διαδικασία συνδιαλλαγής, με τη θέση σε ισχύ του Πτωχευτικού Κώδικα. Στην ενότητα (III) γίνεται μια σύντομη ανασκόπηση του θεσμού της εξυγίανσης από την εισαγωγή της, το έτος 2011, έως σήμερα, όπως ρυθμίζεται στα άρθρα 99-106στ του Πτωχευτικού Κώδικα. Στην ενότητα που ακολουθεί (IV) περιγράφονται ο Νόμος 4336/2015 και ο Νόμος 4446/2016 περί της προπτωχευτικής διαδικασίας εξυγίανσης. Στη συνέχεια, επιχειρείται μία σύγκριση μεταξύ τους. Το κεφάλαιο τελειώνει με μία κριτική προσέγγιση στο νέο δίκαιο της εξυγίανσης υπό την παρούσα μορφή του. Στην ενότητα (V) παρουσιάζονται μια σειρά συναφών προπτωχευτικών νομοθετημάτων, που βρίσκονται εκτός του πτωχευτικού κώδικα. Μέσω της σύντομης περιγραφής της λειτουργίας των ανωτέρω, το κεφάλαιο ολοκληρώνεται με την αντιπαραβολή μεταξύ αυτών και της νέας προπτωχευτικής διαδικασίας που ο πτωχευτικός κώδικας εμπεριέχει. Επιπλέον, διαπιστώνεται ότι παρά τις πολλές διαδικασίες εξυγίανσης, αυτές δεν έχουν ιδιαίτερη απήχηση στις επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες, ενώ ο αριθμός των πτωχεύσεων είναι χαμηλός. Η εξήγηση στην παραπάνω αναντιστοιχία επιχειρείται να δοθεί στην επόμενη ενότητα (VI). Το κεφάλαιο αρχίζει με μια σύντομη αναφορά στην πτωχευτική διαδικασία, όπου γίνονται σαφείς οι αδυναμίες της και ο αρνητικός αντίκτυπος μιας χρεωκοπίας. Από την άλλη πλευρά, οι συνεχείς νομοθετικές παρεμβάσεις υποδηλώνουν την ανάγκη για μια ουσιαστικά αποτελεσματική εξυγιαντική διαδικασία. Το κεφάλαιο τελειώνει με κάποιες προτάσεις που θα μπορούσαν να υλοποιηθούν σε μεταγενέστερο στάδιο, προς βελτίωση της συγκεκριμένης διαδικασίας. Συνοψίζοντας, στην ενότητα Γενικά Συμπεράσματα – Επίλογος (VIΙ), εκφράζεται η πεποίθηση ότι η εξυγίανση αποτελεί το αποτελεσματικότερο μέσο για την ανάκαμψη της επιχείρησης με οικονομικά προβλήματα. Διαπιστώνεται όμως, ότι πολλά ακόμη χρειάζεται να γίνουν για την επίτευξη του σκοπού αυτού.","The present thesis deals with the new pre-bankruptcy resolution law, as amended by Law 4446/2016 and improved by Law 4491/2017. The preface makes a general reference to the economic crisis which is inextricably linked to the business crisis. Therefore, the resolution process seems to be more topical than ever. The introductory part (II) attempts to make a short comparison with the respective pre-bankruptcy provisions laid down by the laws of France, Germany, United Kingdom and the United States. The second part of this section gives a brief retrospective of the various legislative acts on resolution process that have been included from time to time in the Greek law until their replacement by the conciliation process when the Bankruptcy Code entered into force. Section (III) provides a short overview of the regime of resolution since its introduction in 2011 until now, as regulated by Articles 99-106i of the Bankruptcy Code. Section (IV) describes the Laws 4446/2016 and 4336/2016 relating to the prebankruptcy resolution process. Next, a comparison is made between them. The chapter concludes with a critical approach to the new law of resolution process in its current form. Section (V) presents a series of relevant legislative acts that do not fall within the scope of the Bankruptcy Code. Through a brief description of the functioning of the above legislation, the chapter finishes by comparing the new resolution process included in the Bankruptcy Code. Moreover, it is observed that, despite these many resolution processes, they do not have a specific resonance in businesses that are facing financial difficulties while the number of bankruptcies is equally low. The explanation of the above mismatch is attempted to be given in Section (VI). The chapter begins with a short reference to the bankruptcy procedure whose weaknesses and negative impact are clearly analyzed. On the other hand, the constant legislative interventions indicate the need for a really effective resolution process. The chapter concludes with some proposals that could be implemented at a later stage aiming at process improvement. To sum up, the section under the title “General Conclusions-Epilogue (VII)” expresses the view that the resolution process constitutes the most effective means for the financial recovery of businesses. However, it is noted that there is a lot to be done in order to achieve this objective."],"dc:identifier":["uoadl:2681501","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2681501"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Το Νέο Δίκαιο της Προπτωχευτικής Διαδικασίας Εξυγίανσης: Σκέψεις & Δικαιοσυγκριτικές Παρατηρήσεις"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:43Z"}