{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2683529"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2683529","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κατάρρευση Επικοινωνιών και Πληροφοριακών Συστημάτων κατά τη διάρκεια φυσικών καταστροφών ή κρίσεων. Οι νέες τεχνολογίες και ο ρόλος τους στις επικοινωνίες σε όλες τις φάσεις του κύκλου διαχείρισης καταστροφών.","abstract":"Σκοπός της παρούσας εργασίας, είναι η μελέτη, χαρτογράφηση και αποτύπωση του τρόπου διασφάλισης της συνέχειας των επικοινωνιών μετά από μια φυσική καταστροφή ή κρίση. Με σημείο αναφοράς/εκκίνησης τον σεισμό του Σεπτεμβρίου 1999 στην Αθήνα, εξετάζονται τα αίτια της τότε κατάρρευσης των επικοινωνιών, τα μέτρα που λήφθηκαν καθώς πραγματοποιείται σύγκριση με τα σημερινά δεδομένα στον τομέα της εξασφάλισης έγκαιρων αναγκαίων επικοινωνιών μέσα από τις νέες τεχνολογίες και την επίδρασή τους στον κύκλο διαχείρισης καταστροφών. Αρχικά, στο πρώτο κεφάλαιο, πραγματοποιείται μια εισαγωγή και αναφέρεται ο σκοπός της εργασίας και η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε. Στη συνέχεια στο δεύτερο κεφάλαιο αναφέρονται οι βασικές έννοιες και ορισμοί που αφορούν στις φυσικές καταστροφές ενώ περιγράφεται και μια σύντομη εξέλιξη των επικοινωνιών από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα όπου αποτυπώνεται η ανάγκη της επικοινωνίας μετά τη φυσική καταστροφή και γίνεται η διάκριση αυτής. Στη συνέχεια, αναλύεται η ανάγκη της πρόβλεψης ύπαρξης επικοινωνίας στις ευάλωτες σε φυσικές καταστροφές περιοχές. Στο τρίτο κεφάλαιο, αναλύονται οι αιτίες κατάρρευσης των επικοινωνιών, κατά τη διάρκεια μιας φυσικής καταστροφής ή κρίσης και οι συνέπειές τους. Στο τέταρτο κεφάλαιο, γίνεται αναφορά στο σεισμό του Σεπτεμβρίου του 1999, στην Αθήνα, με βαρύτητα στις συνέπειες της κατάρρευσης των επικοινωνιών, τα μέτρα που λήφθηκαν από τότε και τη σύγκριση με τα σημερινά δεδομένα στον επικοινωνιακό τομέα. Στο πέμπτο κεφάλαιο, αναφέρονται εναλλακτικοί τρόποι επικοινωνιών έκτακτης ανάγκης στην περίπτωση πλήρους κατάρρευσης σε φυσική καταστροφή ενώ στη συνέχεια στο έκτο κεφάλαιο, παρουσιάζονται οι νέες τεχνολογίες, οι δυνατότητες αυτών και η συνολική τους επίδραση στον κύκλο διαχείρισης καταστροφών με έμφαση στο ρόλο τους στις διάφορες φάσεις. Στο έβδομο κεφάλαιο, εξετάζεται η διαχείριση της έκτακτης κατάστασης παροχής των επικοινωνιών σε διεθνές και εθνικό επίπεδο και ο ρόλος της πολιτικής προστασίας στην εξασφάλιση έγκαιρων επικοινωνιών μετά από φυσική καταστροφή. Στο όγδοο κεφάλαιο, αναφέρονται τα συμπεράσματα της εργασίας και τέλος προτείνονται ορισμένα προληπτικά μέτρα βελτίωσης της έγκαιρης εξασφάλισης των επικοινωνιών μετά από μια φυσική καταστροφή, προς αποφυγή μιας ενδεχόμενης μελλοντικής κατάρρευσης των επικοινωνιακών συστημάτων και τη διατήρηση της λειτουργίας των επικοινωνιών. Η τελευταία ενότητα αποτελεί τον επίλογο, στην οποία γίνεται μια συνοπτική ανακεφαλαίωση των όσων παρουσιάστηκαν και των δυνατοτήτων που μπορούμε να εκμεταλλευτούμε για την αποφυγή του επικοινωνιακού χάους μετά από μια φυσική καταστροφή και την εξάλειψη των απροσδόκητων καταστάσεων που θα συνδράμουν στην βέλτιστη αντιμετώπιση της πιθανής έλλειψης επικοινωνίας με τα διατιθέμενα μέσα.","abstract_html":"Σκοπός της παρούσας εργασίας, είναι η μελέτη, χαρτογράφηση και αποτύπωση του τρόπου διασφάλισης της συνέχειας των επικοινωνιών μετά από μια φυσική καταστροφή ή κρίση. Με σημείο αναφοράς/εκκίνησης τον σεισμό του Σεπτεμβρίου 1999 στην Αθήνα, εξετάζονται τα αίτια της τότε κατάρρευσης των επικοινωνιών, τα μέτρα που λήφθηκαν καθώς πραγματοποιείται σύγκριση με τα σημερινά δεδομένα στον τομέα της εξασφάλισης έγκαιρων αναγκαίων επικοινωνιών μέσα από τις νέες τεχνολογίες και την επίδρασή τους στον κύκλο διαχείρισης καταστροφών. Αρχικά, στο πρώτο κεφάλαιο, πραγματοποιείται μια εισαγωγή και αναφέρεται ο σκοπός της εργασίας και η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε. Στη συνέχεια στο δεύτερο κεφάλαιο αναφέρονται οι βασικές έννοιες και ορισμοί που αφορούν στις φυσικές καταστροφές ενώ περιγράφεται και μια σύντομη εξέλιξη των επικοινωνιών από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα όπου αποτυπώνεται η ανάγκη της επικοινωνίας μετά τη φυσική καταστροφή και γίνεται η διάκριση αυτής. Στη συνέχεια, αναλύεται η ανάγκη της πρόβλεψης ύπαρξης επικοινωνίας στις ευάλωτες σε φυσικές καταστροφές περιοχές. Στο τρίτο κεφάλαιο, αναλύονται οι αιτίες κατάρρευσης των επικοινωνιών, κατά τη διάρκεια μιας φυσικής καταστροφής ή κρίσης και οι συνέπειές τους. Στο τέταρτο κεφάλαιο, γίνεται αναφορά στο σεισμό του Σεπτεμβρίου του 1999, στην Αθήνα, με βαρύτητα στις συνέπειες της κατάρρευσης των επικοινωνιών, τα μέτρα που λήφθηκαν από τότε και τη σύγκριση με τα σημερινά δεδομένα στον επικοινωνιακό τομέα. Στο πέμπτο κεφάλαιο, αναφέρονται εναλλακτικοί τρόποι επικοινωνιών έκτακτης ανάγκης στην περίπτωση πλήρους κατάρρευσης σε φυσική καταστροφή ενώ στη συνέχεια στο έκτο κεφάλαιο, παρουσιάζονται οι νέες τεχνολογίες, οι δυνατότητες αυτών και η συνολική τους επίδραση στον κύκλο διαχείρισης καταστροφών με έμφαση στο ρόλο τους στις διάφορες φάσεις. Στο έβδομο κεφάλαιο, εξετάζεται η διαχείριση της έκτακτης κατάστασης παροχής των επικοινωνιών σε διεθνές και εθνικό επίπεδο και ο ρόλος της πολιτικής προστασίας στην εξασφάλιση έγκαιρων επικοινωνιών μετά από φυσική καταστροφή. Στο όγδοο κεφάλαιο, αναφέρονται τα συμπεράσματα της εργασίας και τέλος προτείνονται ορισμένα προληπτικά μέτρα βελτίωσης της έγκαιρης εξασφάλισης των επικοινωνιών μετά από μια φυσική καταστροφή, προς αποφυγή μιας ενδεχόμενης μελλοντικής κατάρρευσης των επικοινωνιακών συστημάτων και τη διατήρηση της λειτουργίας των επικοινωνιών. Η τελευταία ενότητα αποτελεί τον επίλογο, στην οποία γίνεται μια συνοπτική ανακεφαλαίωση των όσων παρουσιάστηκαν και των δυνατοτήτων που μπορούμε να εκμεταλλευτούμε για την αποφυγή του επικοινωνιακού χάους μετά από μια φυσική καταστροφή και την εξάλειψη των απροσδόκητων καταστάσεων που θα συνδράμουν στην βέλτιστη αντιμετώπιση της πιθανής έλλειψης επικοινωνίας με τα διατιθέμενα μέσα.","abstract_has_math":false,"creators":["Αυγουστόπουλος Στέφανος","Avgoustopoulos Stefanos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:43Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2683529"],"render_values":[{"text":"uoadl:2683529","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2683529","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2683529","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2683529","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αυγουστόπουλος Στέφανος","Avgoustopoulos Stefanos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2683529","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2683529"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της παρούσας εργασίας, είναι η μελέτη, χαρτογράφηση και αποτύπωση του τρόπου διασφάλισης της συνέχειας των επικοινωνιών μετά από μια φυσική καταστροφή ή κρίση. Με σημείο αναφοράς/εκκίνησης τον σεισμό του Σεπτεμβρίου 1999 στην Αθήνα, εξετάζονται τα αίτια της τότε κατάρρευσης των επικοινωνιών, τα μέτρα που λήφθηκαν καθώς πραγματοποιείται σύγκριση με τα σημερινά δεδομένα στον τομέα της εξασφάλισης έγκαιρων αναγκαίων επικοινωνιών μέσα από τις νέες τεχνολογίες και την επίδρασή τους στον κύκλο διαχείρισης καταστροφών. Αρχικά, στο πρώτο κεφάλαιο, πραγματοποιείται μια εισαγωγή και αναφέρεται ο σκοπός της εργασίας και η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε. Στη συνέχεια στο δεύτερο κεφάλαιο αναφέρονται οι βασικές έννοιες και ορισμοί που αφορούν στις φυσικές καταστροφές ενώ περιγράφεται και μια σύντομη εξέλιξη των επικοινωνιών από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα όπου αποτυπώνεται η ανάγκη της επικοινωνίας μετά τη φυσική καταστροφή και γίνεται η διάκριση αυτής. Στη συνέχεια, αναλύεται η ανάγκη της πρόβλεψης ύπαρξης επικοινωνίας στις ευάλωτες σε φυσικές καταστροφές περιοχές. Στο τρίτο κεφάλαιο, αναλύονται οι αιτίες κατάρρευσης των επικοινωνιών, κατά τη διάρκεια μιας φυσικής καταστροφής ή κρίσης και οι συνέπειές τους. Στο τέταρτο κεφάλαιο, γίνεται αναφορά στο σεισμό του Σεπτεμβρίου του 1999, στην Αθήνα, με βαρύτητα στις συνέπειες της κατάρρευσης των επικοινωνιών, τα μέτρα που λήφθηκαν από τότε και τη σύγκριση με τα σημερινά δεδομένα στον επικοινωνιακό τομέα. Στο πέμπτο κεφάλαιο, αναφέρονται εναλλακτικοί τρόποι επικοινωνιών έκτακτης ανάγκης στην περίπτωση πλήρους κατάρρευσης σε φυσική καταστροφή ενώ στη συνέχεια στο έκτο κεφάλαιο, παρουσιάζονται οι νέες τεχνολογίες, οι δυνατότητες αυτών και η συνολική τους επίδραση στον κύκλο διαχείρισης καταστροφών με έμφαση στο ρόλο τους στις διάφορες φάσεις. Στο έβδομο κεφάλαιο, εξετάζεται η διαχείριση της έκτακτης κατάστασης παροχής των επικοινωνιών σε διεθνές και εθνικό επίπεδο και ο ρόλος της πολιτικής προστασίας στην εξασφάλιση έγκαιρων επικοινωνιών μετά από φυσική καταστροφή. Στο όγδοο κεφάλαιο, αναφέρονται τα συμπεράσματα της εργασίας και τέλος προτείνονται ορισμένα προληπτικά μέτρα βελτίωσης της έγκαιρης εξασφάλισης των επικοινωνιών μετά από μια φυσική καταστροφή, προς αποφυγή μιας ενδεχόμενης μελλοντικής κατάρρευσης των επικοινωνιακών συστημάτων και τη διατήρηση της λειτουργίας των επικοινωνιών. Η τελευταία ενότητα αποτελεί τον επίλογο, στην οποία γίνεται μια συνοπτική ανακεφαλαίωση των όσων παρουσιάστηκαν και των δυνατοτήτων που μπορούμε να εκμεταλλευτούμε για την αποφυγή του επικοινωνιακού χάους μετά από μια φυσική καταστροφή και την εξάλειψη των απροσδόκητων καταστάσεων που θα συνδράμουν στην βέλτιστη αντιμετώπιση της πιθανής έλλειψης επικοινωνίας με τα διατιθέμενα μέσα.","The purpose of this paper is the study, mapping and cupture of how to ensure the continuity of communications after a natural disaster or crisis. With focus point the earthquake of September 1999 in Athens, the study addresses the causes of the collapse of communications, the measures taken compared with the current situation, in order to provide timely, necessary communications through the new technologies and their impact on the disaster management cycle. Initially, in the first chapter, an introduction is made and the purpose of the work and the methodology followed are stated. The second chapter then mentions the basic concepts and definitions of natural disasters and describes a brief evolution of communications from antiquity to the present day, trying to understand and describe the need for communication after the natural disaster and how it is is distinguished. Next, the need to predict communication in areas that are vulnerable to natural disasters is analyzed. The third chapter analyzes the causes of communications collapse during a natural disaster or crisis and their consequences. In the fourth chapter, reference is made to the earthquake of September 1999 in Athens, considering in particular the consequences of the collapse of communications, the measures taken since then, compared with current way of dealing in the communications sector. The fifth chapter mentions alternative ways of emergency communications in the event of a complete collapse in a natural disaster, and then in chapter six presents the new technologies, their capabilities and their overall impact on the disaster management cycle, with an emphasis on their role in the various phases. The seventh chapter addresses the management of the emergency state of communications provision, at international and national level and the role of civil protection in ensuring timely communications following a natural disaster. The eighth chapter outlines the conclusions of the study and finally proposes some preventive measures, which could provide a basis for discussion in order to improve the timely provision of communications after a natural disaster and reduce the risk of a possible future collapse of communication systems. The last section is the epilogue, which summarizes what has been presented, the possibilities we can exploit to avoid communication chaos after a natural disaster and eliminate unexpected situations in order to provide the possible better way to deal with the possible lack of communication with the means available."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κατάρρευση Επικοινωνιών και Πληροφοριακών Συστημάτων κατά τη διάρκεια φυσικών καταστροφών ή κρίσεων. Οι νέες τεχνολογίες και ο ρόλος τους στις επικοινωνίες σε όλες τις φάσεις του κύκλου διαχείρισης καταστροφών."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αυγουστόπουλος Στέφανος","Avgoustopoulos Stefanos"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Σκοπός της παρούσας εργασίας, είναι η μελέτη, χαρτογράφηση και αποτύπωση του τρόπου διασφάλισης της συνέχειας των επικοινωνιών μετά από μια φυσική καταστροφή ή κρίση. Με σημείο αναφοράς/εκκίνησης τον σεισμό του Σεπτεμβρίου 1999 στην Αθήνα, εξετάζονται τα αίτια της τότε κατάρρευσης των επικοινωνιών, τα μέτρα που λήφθηκαν καθώς πραγματοποιείται σύγκριση με τα σημερινά δεδομένα στον τομέα της εξασφάλισης έγκαιρων αναγκαίων επικοινωνιών μέσα από τις νέες τεχνολογίες και την επίδρασή τους στον κύκλο διαχείρισης καταστροφών. Αρχικά, στο πρώτο κεφάλαιο, πραγματοποιείται μια εισαγωγή και αναφέρεται ο σκοπός της εργασίας και η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε. Στη συνέχεια στο δεύτερο κεφάλαιο αναφέρονται οι βασικές έννοιες και ορισμοί που αφορούν στις φυσικές καταστροφές ενώ περιγράφεται και μια σύντομη εξέλιξη των επικοινωνιών από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα όπου αποτυπώνεται η ανάγκη της επικοινωνίας μετά τη φυσική καταστροφή και γίνεται η διάκριση αυτής. Στη συνέχεια, αναλύεται η ανάγκη της πρόβλεψης ύπαρξης επικοινωνίας στις ευάλωτες σε φυσικές καταστροφές περιοχές. Στο τρίτο κεφάλαιο, αναλύονται οι αιτίες κατάρρευσης των επικοινωνιών, κατά τη διάρκεια μιας φυσικής καταστροφής ή κρίσης και οι συνέπειές τους. Στο τέταρτο κεφάλαιο, γίνεται αναφορά στο σεισμό του Σεπτεμβρίου του 1999, στην Αθήνα, με βαρύτητα στις συνέπειες της κατάρρευσης των επικοινωνιών, τα μέτρα που λήφθηκαν από τότε και τη σύγκριση με τα σημερινά δεδομένα στον επικοινωνιακό τομέα. Στο πέμπτο κεφάλαιο, αναφέρονται εναλλακτικοί τρόποι επικοινωνιών έκτακτης ανάγκης στην περίπτωση πλήρους κατάρρευσης σε φυσική καταστροφή ενώ στη συνέχεια στο έκτο κεφάλαιο, παρουσιάζονται οι νέες τεχνολογίες, οι δυνατότητες αυτών και η συνολική τους επίδραση στον κύκλο διαχείρισης καταστροφών με έμφαση στο ρόλο τους στις διάφορες φάσεις. Στο έβδομο κεφάλαιο, εξετάζεται η διαχείριση της έκτακτης κατάστασης παροχής των επικοινωνιών σε διεθνές και εθνικό επίπεδο και ο ρόλος της πολιτικής προστασίας στην εξασφάλιση έγκαιρων επικοινωνιών μετά από φυσική καταστροφή. Στο όγδοο κεφάλαιο, αναφέρονται τα συμπεράσματα της εργασίας και τέλος προτείνονται ορισμένα προληπτικά μέτρα βελτίωσης της έγκαιρης εξασφάλισης των επικοινωνιών μετά από μια φυσική καταστροφή, προς αποφυγή μιας ενδεχόμενης μελλοντικής κατάρρευσης των επικοινωνιακών συστημάτων και τη διατήρηση της λειτουργίας των επικοινωνιών. Η τελευταία ενότητα αποτελεί τον επίλογο, στην οποία γίνεται μια συνοπτική ανακεφαλαίωση των όσων παρουσιάστηκαν και των δυνατοτήτων που μπορούμε να εκμεταλλευτούμε για την αποφυγή του επικοινωνιακού χάους μετά από μια φυσική καταστροφή και την εξάλειψη των απροσδόκητων καταστάσεων που θα συνδράμουν στην βέλτιστη αντιμετώπιση της πιθανής έλλειψης επικοινωνίας με τα διατιθέμενα μέσα.","The purpose of this paper is the study, mapping and cupture of how to ensure the continuity of communications after a natural disaster or crisis. With focus point the earthquake of September 1999 in Athens, the study addresses the causes of the collapse of communications, the measures taken compared with the current situation, in order to provide timely, necessary communications through the new technologies and their impact on the disaster management cycle. Initially, in the first chapter, an introduction is made and the purpose of the work and the methodology followed are stated. The second chapter then mentions the basic concepts and definitions of natural disasters and describes a brief evolution of communications from antiquity to the present day, trying to understand and describe the need for communication after the natural disaster and how it is is distinguished. Next, the need to predict communication in areas that are vulnerable to natural disasters is analyzed. The third chapter analyzes the causes of communications collapse during a natural disaster or crisis and their consequences. In the fourth chapter, reference is made to the earthquake of September 1999 in Athens, considering in particular the consequences of the collapse of communications, the measures taken since then, compared with current way of dealing in the communications sector. The fifth chapter mentions alternative ways of emergency communications in the event of a complete collapse in a natural disaster, and then in chapter six presents the new technologies, their capabilities and their overall impact on the disaster management cycle, with an emphasis on their role in the various phases. The seventh chapter addresses the management of the emergency state of communications provision, at international and national level and the role of civil protection in ensuring timely communications following a natural disaster. The eighth chapter outlines the conclusions of the study and finally proposes some preventive measures, which could provide a basis for discussion in order to improve the timely provision of communications after a natural disaster and reduce the risk of a possible future collapse of communication systems. The last section is the epilogue, which summarizes what has been presented, the possibilities we can exploit to avoid communication chaos after a natural disaster and eliminate unexpected situations in order to provide the possible better way to deal with the possible lack of communication with the means available."],"dc:identifier":["uoadl:2683529","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2683529"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Κατάρρευση Επικοινωνιών και Πληροφοριακών Συστημάτων κατά τη διάρκεια φυσικών καταστροφών ή κρίσεων. Οι νέες τεχνολογίες και ο ρόλος τους στις επικοινωνίες σε όλες τις φάσεις του κύκλου διαχείρισης καταστροφών."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:43Z"}