{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2683583"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2683583","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι υποχρεώσεις του πωλητή σε σχέση με τα εμπορεύματα στη διεθνή πώληση","abstract":"Δεδομένου ότι η παγκόσμια οικονομία στηρίζεται στις εισαγωγές και εξαγωγές αγαθών και με προφανή σκοπό τη θέσπιση ομοιόμορφων κανόνων που θα ρυθμίζουν το δίκαιο του διεθνούς εμπορίου, ώστε να αρθεί σε ένα μεγάλο βαθμό η αβεβαιότητα στις διεθνείς συναλλαγές ως προς τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του αγοραστή και του πωλητή, υπογράφηκε στη Βιέννη τον Απρίλιο του έτους 1980 η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τις διεθνείς πωλήσεις κινητών πραγμάτων. Προϋπόθεση για να εφαρμοστεί η CISG είναι τα συμβαλλόμενα μέρη (ο πωλητής & ο αγοραστής) να έχουν εγκατάσταση σε διαφορετικά (συμβαλλόμενα στη Σύμβαση) κράτη ή διαφορετικά οι κανόνες του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου να υποδεικνύουν ως εφαρμοστέο το δίκαιο Συμβαλλόμενου Κράτους. Η Σύμβαση της Βιέννης, όπως προβλέπεται από το άρθρο 6 αυτής είναι ενδοτικού χαρακτήρα και τα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν είτε να συμφωνήσουν ότι δεν θα εφαρμόσουν τις διατάξεις της ή να παρεκκλίνουν από αυτές. Κατά συνέπεια, η CISG δεν καταργεί την αυτονομία των συμβαλλόμενων μερών.Ο πωλητής υποχρεούται, κατά τους όρους της σύμβασης πώλησης και της Σύμβασης της Βιέννης, να παραδώσει τα κινητά πράγματα, να εγχειρίσει τα σχετικά έγγραφα και να μεταβιβάσει την κυριότητα των πραγμάτων. Πολύ συχνά δε στο διεθνές εμπόριο, και πάλι με σκοπό να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που ανακύπτουν από τα διαφορετικά συναλλακτικά και εμπορικά ήθη, τα συναλλασσόμενα μέρη για τον καθορισμό των όρων της συμφωνίας σε σχέση με τη μεταφορά των αγαθών που αποτελούν αντικείμενο της διεθνούς πώλησης, κάνουν χρήση των όρων του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου, δηλαδή των international commercial terms ή incoterms. Οι incoterms δεν αποτελούν πηγή δικαίου και ισχύουν υπό την προϋπόθεση ότι τα συμβαλλόμενα μέρη τους έχουν κατά τρόπο ρητό ενσωματώσει στη σύμβαση αγοραπωλησίας. Καθορίζουν δε τους όρους που σχετίζονται με τη φόρτωση και εκφόρτωση, την παράδοση, το χρονικό σημείο μετάθεσης του κινδύνου, την ασφάλιση των εμπορευμάτων, τον εκτελωνισμό, ήτοι καθορίζουν τα έξοδα και τους κινδύνους μεταξύ πωλητή και αγοραστή κατά τη διαδικασία μεταφοράς των εμπορευμάτων.","abstract_html":"Δεδομένου ότι η παγκόσμια οικονομία στηρίζεται στις εισαγωγές και εξαγωγές αγαθών και με προφανή σκοπό τη θέσπιση ομοιόμορφων κανόνων που θα ρυθμίζουν το δίκαιο του διεθνούς εμπορίου, ώστε να αρθεί σε ένα μεγάλο βαθμό η αβεβαιότητα στις διεθνείς συναλλαγές ως προς τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του αγοραστή και του πωλητή, υπογράφηκε στη Βιέννη τον Απρίλιο του έτους 1980 η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τις διεθνείς πωλήσεις κινητών πραγμάτων. Προϋπόθεση για να εφαρμοστεί η CISG είναι τα συμβαλλόμενα μέρη (ο πωλητής &amp; ο αγοραστής) να έχουν εγκατάσταση σε διαφορετικά (συμβαλλόμενα στη Σύμβαση) κράτη ή διαφορετικά οι κανόνες του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου να υποδεικνύουν ως εφαρμοστέο το δίκαιο Συμβαλλόμενου Κράτους. Η Σύμβαση της Βιέννης, όπως προβλέπεται από το άρθρο 6 αυτής είναι ενδοτικού χαρακτήρα και τα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν είτε να συμφωνήσουν ότι δεν θα εφαρμόσουν τις διατάξεις της ή να παρεκκλίνουν από αυτές. Κατά συνέπεια, η CISG δεν καταργεί την αυτονομία των συμβαλλόμενων μερών.Ο πωλητής υποχρεούται, κατά τους όρους της σύμβασης πώλησης και της Σύμβασης της Βιέννης, να παραδώσει τα κινητά πράγματα, να εγχειρίσει τα σχετικά έγγραφα και να μεταβιβάσει την κυριότητα των πραγμάτων. Πολύ συχνά δε στο διεθνές εμπόριο, και πάλι με σκοπό να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που ανακύπτουν από τα διαφορετικά συναλλακτικά και εμπορικά ήθη, τα συναλλασσόμενα μέρη για τον καθορισμό των όρων της συμφωνίας σε σχέση με τη μεταφορά των αγαθών που αποτελούν αντικείμενο της διεθνούς πώλησης, κάνουν χρήση των όρων του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου, δηλαδή των international commercial terms ή incoterms. Οι incoterms δεν αποτελούν πηγή δικαίου και ισχύουν υπό την προϋπόθεση ότι τα συμβαλλόμενα μέρη τους έχουν κατά τρόπο ρητό ενσωματώσει στη σύμβαση αγοραπωλησίας. Καθορίζουν δε τους όρους που σχετίζονται με τη φόρτωση και εκφόρτωση, την παράδοση, το χρονικό σημείο μετάθεσης του κινδύνου, την ασφάλιση των εμπορευμάτων, τον εκτελωνισμό, ήτοι καθορίζουν τα έξοδα και τους κινδύνους μεταξύ πωλητή και αγοραστή κατά τη διαδικασία μεταφοράς των εμπορευμάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Αθανασίου Μιχαήλ","Athanasiou Michail"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:43Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2683583"],"render_values":[{"text":"uoadl:2683583","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2683583","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2683583","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2683583","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αθανασίου Μιχαήλ","Athanasiou Michail"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2683583","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2683583"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Δεδομένου ότι η παγκόσμια οικονομία στηρίζεται στις εισαγωγές και εξαγωγές αγαθών και με προφανή σκοπό τη θέσπιση ομοιόμορφων κανόνων που θα ρυθμίζουν το δίκαιο του διεθνούς εμπορίου, ώστε να αρθεί σε ένα μεγάλο βαθμό η αβεβαιότητα στις διεθνείς συναλλαγές ως προς τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του αγοραστή και του πωλητή, υπογράφηκε στη Βιέννη τον Απρίλιο του έτους 1980 η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τις διεθνείς πωλήσεις κινητών πραγμάτων. Προϋπόθεση για να εφαρμοστεί η CISG είναι τα συμβαλλόμενα μέρη (ο πωλητής & ο αγοραστής) να έχουν εγκατάσταση σε διαφορετικά (συμβαλλόμενα στη Σύμβαση) κράτη ή διαφορετικά οι κανόνες του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου να υποδεικνύουν ως εφαρμοστέο το δίκαιο Συμβαλλόμενου Κράτους. Η Σύμβαση της Βιέννης, όπως προβλέπεται από το άρθρο 6 αυτής είναι ενδοτικού χαρακτήρα και τα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν είτε να συμφωνήσουν ότι δεν θα εφαρμόσουν τις διατάξεις της ή να παρεκκλίνουν από αυτές. Κατά συνέπεια, η CISG δεν καταργεί την αυτονομία των συμβαλλόμενων μερών.Ο πωλητής υποχρεούται, κατά τους όρους της σύμβασης πώλησης και της Σύμβασης της Βιέννης, να παραδώσει τα κινητά πράγματα, να εγχειρίσει τα σχετικά έγγραφα και να μεταβιβάσει την κυριότητα των πραγμάτων. Πολύ συχνά δε στο διεθνές εμπόριο, και πάλι με σκοπό να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που ανακύπτουν από τα διαφορετικά συναλλακτικά και εμπορικά ήθη, τα συναλλασσόμενα μέρη για τον καθορισμό των όρων της συμφωνίας σε σχέση με τη μεταφορά των αγαθών που αποτελούν αντικείμενο της διεθνούς πώλησης, κάνουν χρήση των όρων του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου, δηλαδή των international commercial terms ή incoterms. Οι incoterms δεν αποτελούν πηγή δικαίου και ισχύουν υπό την προϋπόθεση ότι τα συμβαλλόμενα μέρη τους έχουν κατά τρόπο ρητό ενσωματώσει στη σύμβαση αγοραπωλησίας. Καθορίζουν δε τους όρους που σχετίζονται με τη φόρτωση και εκφόρτωση, την παράδοση, το χρονικό σημείο μετάθεσης του κινδύνου, την ασφάλιση των εμπορευμάτων, τον εκτελωνισμό, ήτοι καθορίζουν τα έξοδα και τους κινδύνους μεταξύ πωλητή και αγοραστή κατά τη διαδικασία μεταφοράς των εμπορευμάτων.","Dato che l'economia mondiale si basa sulle importazioni e le esportazioni di beni e con l'ovvio obiettivo di stabilire norme uniformi che disciplinano il diritto commerciale internazionale, al fine di rimuovere in larga misura l'incertezza nel commercio internazionale in relazione ai diritti ed agli obblighi dell'acquirente e del venditore è stato firmato a Vienna l'aprile del 1980 la Convenzione delle Nazioni Unite sulla vendita internazionale di beni mobili. Il requisito per l'applicazione della CISG è che le parti contraenti (il venditore e l'acquirente) abbiano uno stabilimento in diversi Stati (parti della convenzione). La Convenzione di Vienna, come previsto all'articolo 6, è di natura leale e le parti possono concordare che non applicheranno o derogheranno alle sue disposizioni. Di conseguenza, la CISG non elimina l'autonomia delle parti. Il venditore è obbligato, ai sensi del contratto di vendita e della Convenzione di Vienna, a consegnare le cose mobili, i documenti relativi alla vendita e trasferire la proprietà delle cose. Molto spesso nel commercio internazionale, al fine di affrontare i problemi derivanti dalle diverse pratiche transazionali e commerciali, le parti per stabilire i termini del contratto per quanto riguarda il trasporto di merci che sono oggetto delle vendite internazionali, fanno utilizzare i termini della Camera di Commercio Internazionale, chiamati incoterms.Gli Incoterms non sono una fonte di legge e sono validi a condizione che le parti li abbiano esplicitamente incorporati nell'accordo commerciale. Definiscono le condizioni relative a carico e scarico, consegna, tempo di trasferimento del rischio, assicurazione merci, sdoganamento, ovvero determinano i costi ei rischi tra il venditore e l'acquirente nel processo di trasporto delle merci."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι υποχρεώσεις του πωλητή σε σχέση με τα εμπορεύματα στη διεθνή πώληση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αθανασίου Μιχαήλ","Athanasiou Michail"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Δεδομένου ότι η παγκόσμια οικονομία στηρίζεται στις εισαγωγές και εξαγωγές αγαθών και με προφανή σκοπό τη θέσπιση ομοιόμορφων κανόνων που θα ρυθμίζουν το δίκαιο του διεθνούς εμπορίου, ώστε να αρθεί σε ένα μεγάλο βαθμό η αβεβαιότητα στις διεθνείς συναλλαγές ως προς τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του αγοραστή και του πωλητή, υπογράφηκε στη Βιέννη τον Απρίλιο του έτους 1980 η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τις διεθνείς πωλήσεις κινητών πραγμάτων. Προϋπόθεση για να εφαρμοστεί η CISG είναι τα συμβαλλόμενα μέρη (ο πωλητής & ο αγοραστής) να έχουν εγκατάσταση σε διαφορετικά (συμβαλλόμενα στη Σύμβαση) κράτη ή διαφορετικά οι κανόνες του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου να υποδεικνύουν ως εφαρμοστέο το δίκαιο Συμβαλλόμενου Κράτους. Η Σύμβαση της Βιέννης, όπως προβλέπεται από το άρθρο 6 αυτής είναι ενδοτικού χαρακτήρα και τα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν είτε να συμφωνήσουν ότι δεν θα εφαρμόσουν τις διατάξεις της ή να παρεκκλίνουν από αυτές. Κατά συνέπεια, η CISG δεν καταργεί την αυτονομία των συμβαλλόμενων μερών.Ο πωλητής υποχρεούται, κατά τους όρους της σύμβασης πώλησης και της Σύμβασης της Βιέννης, να παραδώσει τα κινητά πράγματα, να εγχειρίσει τα σχετικά έγγραφα και να μεταβιβάσει την κυριότητα των πραγμάτων. Πολύ συχνά δε στο διεθνές εμπόριο, και πάλι με σκοπό να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που ανακύπτουν από τα διαφορετικά συναλλακτικά και εμπορικά ήθη, τα συναλλασσόμενα μέρη για τον καθορισμό των όρων της συμφωνίας σε σχέση με τη μεταφορά των αγαθών που αποτελούν αντικείμενο της διεθνούς πώλησης, κάνουν χρήση των όρων του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου, δηλαδή των international commercial terms ή incoterms. Οι incoterms δεν αποτελούν πηγή δικαίου και ισχύουν υπό την προϋπόθεση ότι τα συμβαλλόμενα μέρη τους έχουν κατά τρόπο ρητό ενσωματώσει στη σύμβαση αγοραπωλησίας. Καθορίζουν δε τους όρους που σχετίζονται με τη φόρτωση και εκφόρτωση, την παράδοση, το χρονικό σημείο μετάθεσης του κινδύνου, την ασφάλιση των εμπορευμάτων, τον εκτελωνισμό, ήτοι καθορίζουν τα έξοδα και τους κινδύνους μεταξύ πωλητή και αγοραστή κατά τη διαδικασία μεταφοράς των εμπορευμάτων.","Dato che l'economia mondiale si basa sulle importazioni e le esportazioni di beni e con l'ovvio obiettivo di stabilire norme uniformi che disciplinano il diritto commerciale internazionale, al fine di rimuovere in larga misura l'incertezza nel commercio internazionale in relazione ai diritti ed agli obblighi dell'acquirente e del venditore è stato firmato a Vienna l'aprile del 1980 la Convenzione delle Nazioni Unite sulla vendita internazionale di beni mobili. Il requisito per l'applicazione della CISG è che le parti contraenti (il venditore e l'acquirente) abbiano uno stabilimento in diversi Stati (parti della convenzione). La Convenzione di Vienna, come previsto all'articolo 6, è di natura leale e le parti possono concordare che non applicheranno o derogheranno alle sue disposizioni. Di conseguenza, la CISG non elimina l'autonomia delle parti. Il venditore è obbligato, ai sensi del contratto di vendita e della Convenzione di Vienna, a consegnare le cose mobili, i documenti relativi alla vendita e trasferire la proprietà delle cose. Molto spesso nel commercio internazionale, al fine di affrontare i problemi derivanti dalle diverse pratiche transazionali e commerciali, le parti per stabilire i termini del contratto per quanto riguarda il trasporto di merci che sono oggetto delle vendite internazionali, fanno utilizzare i termini della Camera di Commercio Internazionale, chiamati incoterms.Gli Incoterms non sono una fonte di legge e sono validi a condizione che le parti li abbiano esplicitamente incorporati nell'accordo commerciale. Definiscono le condizioni relative a carico e scarico, consegna, tempo di trasferimento del rischio, assicurazione merci, sdoganamento, ovvero determinano i costi ei rischi tra il venditore e l'acquirente nel processo di trasporto delle merci."],"dc:identifier":["uoadl:2683583","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2683583"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Οι υποχρεώσεις του πωλητή σε σχέση με τα εμπορεύματα στη διεθνή πώληση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:43Z"}