{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2685230"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2685230","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύνθεση και χαρακτηρισμός συμπλόκου Cu(II) με γλυκοζυλιωμένο παράγωγο της 2,9-(διμεθυλο)-1,10-φαινανθρολίνης (PDGluc). Μελέτη της αλληλεπίδρασης με CT-DNA και in vitro αξιολόγηση της βιολογικής του δράσης.","abstract":"Η παρούσα εργασία αποτελεί τη διπλωματική μου εργασία με θέμα τη σύνθεση και χαρακτηρισμό συμπλόκου Cu(ΙΙ) με παράγωγο της 2,9 διμεθυλο-1,10 φαινανθρολίνης, μελέτη της αλληλεπίδρασης του με CT-DNA και in vitro διερεύνηση της βιολογικής του δράσης ως πιθανού νέου αντικαρκινικού παράγοντα. Η επιτυχής σύμπλεξη του Cu(II) με τον υποκαταστάτη ακολουθήθηκε από χαρακτηρισμό τόσο του υποκαταστάτη όσο και του συμπλόκου με χρήση διάφορων φασματοσκοπικών μεθόδων (IR, EPR, NMR, MS, UV-vis). Τo εξεταζόμενo μεταλλικό σύμπλοκο έχει σχεδιαστεί με τη μέθοδο στοχευμένης μεταφοράς φαρμάκων (Drug Targeted Delivery). Σύμφωνα με τη μέθοδο αυτή, το μόριο του υποκαταστάτη φέρει μια ομάδα η οποία είναι ικανή να το μεταφέρει εκλεκτικά στο κύτταρο στόχο, αποφεύγοντας όσο το δυνατό περισσότερο συσσώρευσή του σε υγιή κύτταρα. Η ομάδα που επιλέχθηκε ως τροποποιητής του αρχικού μορίου είναι ένας μονοσακχαρίτης, η γλυκόζη, που ως σάκχαρο χαρακτηρίζεται από την τάση συναρμογής στις αύλακες του DNA (Groove Binding Affinity). Σε συνέχεια της μελέτης, πραγματοποιήθηκε η διερεύνηση της αλληλεπίδρασης του υποκαταστάτη και του συμπλόκου του Cu(II) με αυτόν, με το CT-DNA, με τη χρήση κυκλικού διχρωϊσμού (CD), φασματοσκοπίας (UV-Vis), φθορισμού, και ιξωδομετρίας. Ο υποκαταστάτης PDGluc αλληλεπιδρά με το CT-DNA με περισσότερους από έναν τρόπους. Αρχικά, για μικρούς λόγους, η πιθανότερη αλληλεπίδραση είναι σύνδεση μέσω αύλακας του DNA Για μεγαλύτερους λόγους, όμως, προτείνεται κάποιο είδος παρεμβολής της PDGluc με το μόριο του DNA. Στο σύμπλοκο Cu(ΙΙ)-PDGluc, αντίθετα, φαίνεται να επικρατεί μόνο η παρεμβολή κλασσική ή μη κλασσική. Όσον αφορά την κυτταροτοξικότητα, τόσο η ασύμπλεχτη PDGluc, όσο και το σύμπλοκο Cu(II)-PDGluc παρουσίασαν μια σημαντική εκλεκτικότητα στην ορμονοεξαρτώμενη ανθρώπινη καρκινική κυτταρική σειρά προστάτη LNCaP. Πιο συγκεκριμένα, η κυτταροτοξικότητα που καταγράφηκε για το σύμπλοκο Cu(II)-PDGluc στην κυτταρική σειρά LNCaP παρουσιάζει εξαιρετικά αποτελέσματα, παρόμοια με το Cisplatin.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία αποτελεί τη διπλωματική μου εργασία με θέμα τη σύνθεση και χαρακτηρισμό συμπλόκου Cu(ΙΙ) με παράγωγο της 2,9 διμεθυλο-1,10 φαινανθρολίνης, μελέτη της αλληλεπίδρασης του με CT-DNA και in vitro διερεύνηση της βιολογικής του δράσης ως πιθανού νέου αντικαρκινικού παράγοντα. Η επιτυχής σύμπλεξη του Cu(II) με τον υποκαταστάτη ακολουθήθηκε από χαρακτηρισμό τόσο του υποκαταστάτη όσο και του συμπλόκου με χρήση διάφορων φασματοσκοπικών μεθόδων (IR, EPR, NMR, MS, UV-vis). Τo εξεταζόμενo μεταλλικό σύμπλοκο έχει σχεδιαστεί με τη μέθοδο στοχευμένης μεταφοράς φαρμάκων (Drug Targeted Delivery). Σύμφωνα με τη μέθοδο αυτή, το μόριο του υποκαταστάτη φέρει μια ομάδα η οποία είναι ικανή να το μεταφέρει εκλεκτικά στο κύτταρο στόχο, αποφεύγοντας όσο το δυνατό περισσότερο συσσώρευσή του σε υγιή κύτταρα. Η ομάδα που επιλέχθηκε ως τροποποιητής του αρχικού μορίου είναι ένας μονοσακχαρίτης, η γλυκόζη, που ως σάκχαρο χαρακτηρίζεται από την τάση συναρμογής στις αύλακες του DNA (Groove Binding Affinity). Σε συνέχεια της μελέτης, πραγματοποιήθηκε η διερεύνηση της αλληλεπίδρασης του υποκαταστάτη και του συμπλόκου του Cu(II) με αυτόν, με το CT-DNA, με τη χρήση κυκλικού διχρωϊσμού (CD), φασματοσκοπίας (UV-Vis), φθορισμού, και ιξωδομετρίας. Ο υποκαταστάτης PDGluc αλληλεπιδρά με το CT-DNA με περισσότερους από έναν τρόπους. Αρχικά, για μικρούς λόγους, η πιθανότερη αλληλεπίδραση είναι σύνδεση μέσω αύλακας του DNA Για μεγαλύτερους λόγους, όμως, προτείνεται κάποιο είδος παρεμβολής της PDGluc με το μόριο του DNA. Στο σύμπλοκο Cu(ΙΙ)-PDGluc, αντίθετα, φαίνεται να επικρατεί μόνο η παρεμβολή κλασσική ή μη κλασσική. Όσον αφορά την κυτταροτοξικότητα, τόσο η ασύμπλεχτη PDGluc, όσο και το σύμπλοκο Cu(II)-PDGluc παρουσίασαν μια σημαντική εκλεκτικότητα στην ορμονοεξαρτώμενη ανθρώπινη καρκινική κυτταρική σειρά προστάτη LNCaP. Πιο συγκεκριμένα, η κυτταροτοξικότητα που καταγράφηκε για το σύμπλοκο Cu(II)-PDGluc στην κυτταρική σειρά LNCaP παρουσιάζει εξαιρετικά αποτελέσματα, παρόμοια με το Cisplatin.","abstract_has_math":false,"creators":["Κιντής Κώστας","Kintis Kostas"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:45Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2685230"],"render_values":[{"text":"uoadl:2685230","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2685230","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2685230","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2685230","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κιντής Κώστας","Kintis Kostas"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2685230","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2685230"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία αποτελεί τη διπλωματική μου εργασία με θέμα τη σύνθεση και χαρακτηρισμό συμπλόκου Cu(ΙΙ) με παράγωγο της 2,9 διμεθυλο-1,10 φαινανθρολίνης, μελέτη της αλληλεπίδρασης του με CT-DNA και in vitro διερεύνηση της βιολογικής του δράσης ως πιθανού νέου αντικαρκινικού παράγοντα. Η επιτυχής σύμπλεξη του Cu(II) με τον υποκαταστάτη ακολουθήθηκε από χαρακτηρισμό τόσο του υποκαταστάτη όσο και του συμπλόκου με χρήση διάφορων φασματοσκοπικών μεθόδων (IR, EPR, NMR, MS, UV-vis). Τo εξεταζόμενo μεταλλικό σύμπλοκο έχει σχεδιαστεί με τη μέθοδο στοχευμένης μεταφοράς φαρμάκων (Drug Targeted Delivery). Σύμφωνα με τη μέθοδο αυτή, το μόριο του υποκαταστάτη φέρει μια ομάδα η οποία είναι ικανή να το μεταφέρει εκλεκτικά στο κύτταρο στόχο, αποφεύγοντας όσο το δυνατό περισσότερο συσσώρευσή του σε υγιή κύτταρα. Η ομάδα που επιλέχθηκε ως τροποποιητής του αρχικού μορίου είναι ένας μονοσακχαρίτης, η γλυκόζη, που ως σάκχαρο χαρακτηρίζεται από την τάση συναρμογής στις αύλακες του DNA (Groove Binding Affinity). Σε συνέχεια της μελέτης, πραγματοποιήθηκε η διερεύνηση της αλληλεπίδρασης του υποκαταστάτη και του συμπλόκου του Cu(II) με αυτόν, με το CT-DNA, με τη χρήση κυκλικού διχρωϊσμού (CD), φασματοσκοπίας (UV-Vis), φθορισμού, και ιξωδομετρίας. Ο υποκαταστάτης PDGluc αλληλεπιδρά με το CT-DNA με περισσότερους από έναν τρόπους. Αρχικά, για μικρούς λόγους, η πιθανότερη αλληλεπίδραση είναι σύνδεση μέσω αύλακας του DNA Για μεγαλύτερους λόγους, όμως, προτείνεται κάποιο είδος παρεμβολής της PDGluc με το μόριο του DNA. Στο σύμπλοκο Cu(ΙΙ)-PDGluc, αντίθετα, φαίνεται να επικρατεί μόνο η παρεμβολή κλασσική ή μη κλασσική. Όσον αφορά την κυτταροτοξικότητα, τόσο η ασύμπλεχτη PDGluc, όσο και το σύμπλοκο Cu(II)-PDGluc παρουσίασαν μια σημαντική εκλεκτικότητα στην ορμονοεξαρτώμενη ανθρώπινη καρκινική κυτταρική σειρά προστάτη LNCaP. Πιο συγκεκριμένα, η κυτταροτοξικότητα που καταγράφηκε για το σύμπλοκο Cu(II)-PDGluc στην κυτταρική σειρά LNCaP παρουσιάζει εξαιρετικά αποτελέσματα, παρόμοια με το Cisplatin.","The present work is my thesis on the synthesis and characterization of Cu (II) complex with derivative of 2,9 dimethyl-1,10 phenanthroline, study of their interaction with CT-DNA and in vitro exploration of their biological activity as a possible new anticancer agent. The corresponding Cu(II) complex was successfully synthesized and fully characterized by various spectroscopic methods (IR, EPR, NMR, MS, UV-vis). This complex is expected to be equally characterized by selective anticancer action of 1,10-phenanthroline in conjuction with the cytotoxicity of metallic center, targeting synergistic effectiveness. These metal complexes are designed with the method drug targeted delivery (DTD). According to this method, the initial ligand has a certain molecular group which is capable of delivering it to the targeted cell avoiding accumulation to healthy cells. In addition, this specific group gives to the ligand and the metal complex of it new characteristic properties. In this study, the group that was chosen for the modulation of the ligand is glucose, a saccharide which gives to the initial molecule the desirable properties. Moreover, glucose as a sugar tends to interact with the DNA through its minor or major grooves (Groove Binding Affinity). In addition, their binding to CT-DNA was also been evaluated by UV-Vis spectroscopy, fluorescence, circular dichroism and viscometry. The PDGluc ligand interacts with CT-DNA in more than one way. Initially, for small ratios, the most likely interaction is groove binding. For larger ratios, however, some kind of intercalation with the DNA molecule is suggested. On the other hand, at the Cu(II) -PDGluc complex only the classical or partial intercalation appears. In terms of cytotoxicity, both the unblocked PDGluc and the Cu (II) -PDGluc complex showed a significant selectivity in the hormone-dependent human prostate cancer cell line LNCaP. In particular, the cytotoxicity recorded for the Cu (II) -PDGluc complex in the LNCaP cell line has excellent results, similar to Cisplatin."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύνθεση και χαρακτηρισμός συμπλόκου Cu(II) με γλυκοζυλιωμένο παράγωγο της 2,9-(διμεθυλο)-1,10-φαινανθρολίνης (PDGluc). Μελέτη της αλληλεπίδρασης με CT-DNA και in vitro αξιολόγηση της βιολογικής του δράσης."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κιντής Κώστας","Kintis Kostas"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία αποτελεί τη διπλωματική μου εργασία με θέμα τη σύνθεση και χαρακτηρισμό συμπλόκου Cu(ΙΙ) με παράγωγο της 2,9 διμεθυλο-1,10 φαινανθρολίνης, μελέτη της αλληλεπίδρασης του με CT-DNA και in vitro διερεύνηση της βιολογικής του δράσης ως πιθανού νέου αντικαρκινικού παράγοντα. Η επιτυχής σύμπλεξη του Cu(II) με τον υποκαταστάτη ακολουθήθηκε από χαρακτηρισμό τόσο του υποκαταστάτη όσο και του συμπλόκου με χρήση διάφορων φασματοσκοπικών μεθόδων (IR, EPR, NMR, MS, UV-vis). Τo εξεταζόμενo μεταλλικό σύμπλοκο έχει σχεδιαστεί με τη μέθοδο στοχευμένης μεταφοράς φαρμάκων (Drug Targeted Delivery). Σύμφωνα με τη μέθοδο αυτή, το μόριο του υποκαταστάτη φέρει μια ομάδα η οποία είναι ικανή να το μεταφέρει εκλεκτικά στο κύτταρο στόχο, αποφεύγοντας όσο το δυνατό περισσότερο συσσώρευσή του σε υγιή κύτταρα. Η ομάδα που επιλέχθηκε ως τροποποιητής του αρχικού μορίου είναι ένας μονοσακχαρίτης, η γλυκόζη, που ως σάκχαρο χαρακτηρίζεται από την τάση συναρμογής στις αύλακες του DNA (Groove Binding Affinity). Σε συνέχεια της μελέτης, πραγματοποιήθηκε η διερεύνηση της αλληλεπίδρασης του υποκαταστάτη και του συμπλόκου του Cu(II) με αυτόν, με το CT-DNA, με τη χρήση κυκλικού διχρωϊσμού (CD), φασματοσκοπίας (UV-Vis), φθορισμού, και ιξωδομετρίας. Ο υποκαταστάτης PDGluc αλληλεπιδρά με το CT-DNA με περισσότερους από έναν τρόπους. Αρχικά, για μικρούς λόγους, η πιθανότερη αλληλεπίδραση είναι σύνδεση μέσω αύλακας του DNA Για μεγαλύτερους λόγους, όμως, προτείνεται κάποιο είδος παρεμβολής της PDGluc με το μόριο του DNA. Στο σύμπλοκο Cu(ΙΙ)-PDGluc, αντίθετα, φαίνεται να επικρατεί μόνο η παρεμβολή κλασσική ή μη κλασσική. Όσον αφορά την κυτταροτοξικότητα, τόσο η ασύμπλεχτη PDGluc, όσο και το σύμπλοκο Cu(II)-PDGluc παρουσίασαν μια σημαντική εκλεκτικότητα στην ορμονοεξαρτώμενη ανθρώπινη καρκινική κυτταρική σειρά προστάτη LNCaP. Πιο συγκεκριμένα, η κυτταροτοξικότητα που καταγράφηκε για το σύμπλοκο Cu(II)-PDGluc στην κυτταρική σειρά LNCaP παρουσιάζει εξαιρετικά αποτελέσματα, παρόμοια με το Cisplatin.","The present work is my thesis on the synthesis and characterization of Cu (II) complex with derivative of 2,9 dimethyl-1,10 phenanthroline, study of their interaction with CT-DNA and in vitro exploration of their biological activity as a possible new anticancer agent. The corresponding Cu(II) complex was successfully synthesized and fully characterized by various spectroscopic methods (IR, EPR, NMR, MS, UV-vis). This complex is expected to be equally characterized by selective anticancer action of 1,10-phenanthroline in conjuction with the cytotoxicity of metallic center, targeting synergistic effectiveness. These metal complexes are designed with the method drug targeted delivery (DTD). According to this method, the initial ligand has a certain molecular group which is capable of delivering it to the targeted cell avoiding accumulation to healthy cells. In addition, this specific group gives to the ligand and the metal complex of it new characteristic properties. In this study, the group that was chosen for the modulation of the ligand is glucose, a saccharide which gives to the initial molecule the desirable properties. Moreover, glucose as a sugar tends to interact with the DNA through its minor or major grooves (Groove Binding Affinity). In addition, their binding to CT-DNA was also been evaluated by UV-Vis spectroscopy, fluorescence, circular dichroism and viscometry. The PDGluc ligand interacts with CT-DNA in more than one way. Initially, for small ratios, the most likely interaction is groove binding. For larger ratios, however, some kind of intercalation with the DNA molecule is suggested. On the other hand, at the Cu(II) -PDGluc complex only the classical or partial intercalation appears. In terms of cytotoxicity, both the unblocked PDGluc and the Cu (II) -PDGluc complex showed a significant selectivity in the hormone-dependent human prostate cancer cell line LNCaP. In particular, the cytotoxicity recorded for the Cu (II) -PDGluc complex in the LNCaP cell line has excellent results, similar to Cisplatin."],"dc:identifier":["uoadl:2685230","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2685230"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Σύνθεση και χαρακτηρισμός συμπλόκου Cu(II) με γλυκοζυλιωμένο παράγωγο της 2,9-(διμεθυλο)-1,10-φαινανθρολίνης (PDGluc). Μελέτη της αλληλεπίδρασης με CT-DNA και in vitro αξιολόγηση της βιολογικής του δράσης."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:45Z"}