{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2687424"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2687424","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η έννοια του Υψηλού (Υπέροχου) και η αντίληψη περί του Ωραίου στις Αισθητικές Θεωρίες των Άγγλων φιλοσόφων Anthony Ashley Cooper Earl of Shaftesbury και Edmund Burke. Οι επιδράσεις των Θεωριών τους στην Αισθητική Φιλοσοφία του Immanuel Kant.","abstract":"Περίληψη της Διπλωματικής Εργασίας σχετικά με τις έννοιες του Υψηλού και του Ωραίου στους Shaftesbury Burke και Kant. Η αισθητική θεωρία του Shaftesbury αποτελεί παράλληλα και μία ηθική θεωρία, όπου οι ηθικές κρίσεις συσχετίζονται με τις καλαισθητικές κρίσεις. Τα δύο αυτά είδη κρίσεων βασίζονται σε μια κοινή αντίληψη περί της τάξης και της αρμονίας που χαρακτηρίζει τον φυσικό κόσμο. Η έννοια του Υψηλού εμφανίζεται ως επίταση του Ωραίου - της πλατωνικής αντίληψης περί της ομορφιάς, που ταύτιζε το Ωραίο με την Ιδέα του Αγαθού. Ακολουθώντας τη νεοπλατωνική ιεραρχία της ομορφιάς, ο Shaftesbury αντιλαμβάνεται το Υψηλό ως την ανώτατη βαθμίδα του Ωραίου, το οποίο (Ωραίο) αποτελεί μία υπερβατική ποιότητα, μέσω της οποίας αποκαλύπτεται στον άνθρωπο η αρμονία, το μέτρο και η τάξη του φυσικού κόσμου. Στη φιλοσοφία του Shaftesbury η επαφή με το πραγματικά Ωραίο και η εμπειρία με το Υψηλό προϋποθέτει τον αποκλεισμό κάθε μορφής ιδιοτέλειας ή ατομικού οφέλους. Η έννοια της «αισθητικής ανιδιοτέλειας» θα εδραιωθεί από τον Shaftesbury και θα αποτελέσει αναπόσπαστο στοιχείο των αισθητικών θεωριών καθ’ όλη τη διάρκεια του 18ου αιώνα. Στην αισθητική θεωρία του Burke το Υψηλό αποσυνδέεται από την αντίληψη περί του Ωραίου, συνιστώντας μια ιδιαίτερη αισθητική κατηγορία. Ο Burke, στηριζόμενος σε ψυχολογικές διεργασίες, θα συσχετίσει την έννοια του Υψηλού με τα αισθήματα του φόβου και του δέους που νοιώθει ο άνθρωπος, όταν απειλείται από ανεξέλεγκτες δυνάμεις ή όταν ευρίσκεται σε μεγάλο κίνδυνο. Αντιθέτως, θα ταυτίσει το Ωραίο με ό,τι προκαλεί αισθήματα αγάπης και έρωτα, παράλληλα με ψυχική απόλαυση και σωματική ανακούφιση. Ο Kant υιοθετεί τη διάκριση του Υψηλού από το Ωραίο του Burke, συνδυάζοντας παράλληλα και τον ιδεαλισμό του Shaftesbury, σε μια συνένωση της Αισθητικής, της Ηθικής και της Μεταφυσικής. Το Ωραίο στον Kant εκτός της αισθητικής του αξίας καθεαυτήν, χρησιμοποιείται και για επιστημολογικούς σκοπούς, ενώ το Υψηλό εισέρχεται στο πεδίο της Ηθικής. Το Υψηλό στον Kant αποκτά έναν τελεολογικό χαρακτήρα, υπερβαίνοντας την αισθητικότητα και παρέχοντας στον άνθρωπο μία ανώτερη σκοπιμότητα, αυτήν της απελευθέρωσής του από κάθε καταναγκασμό και περιορισμό της φύσης, διά της πνευματικής του ανάτασης και της εξύψωσης του ηθικού αισθήματός του.","abstract_html":"Περίληψη της Διπλωματικής Εργασίας σχετικά με τις έννοιες του Υψηλού και του Ωραίου στους Shaftesbury Burke και Kant. Η αισθητική θεωρία του Shaftesbury αποτελεί παράλληλα και μία ηθική θεωρία, όπου οι ηθικές κρίσεις συσχετίζονται με τις καλαισθητικές κρίσεις. Τα δύο αυτά είδη κρίσεων βασίζονται σε μια κοινή αντίληψη περί της τάξης και της αρμονίας που χαρακτηρίζει τον φυσικό κόσμο. Η έννοια του Υψηλού εμφανίζεται ως επίταση του Ωραίου - της πλατωνικής αντίληψης περί της ομορφιάς, που ταύτιζε το Ωραίο με την Ιδέα του Αγαθού. Ακολουθώντας τη νεοπλατωνική ιεραρχία της ομορφιάς, ο Shaftesbury αντιλαμβάνεται το Υψηλό ως την ανώτατη βαθμίδα του Ωραίου, το οποίο (Ωραίο) αποτελεί μία υπερβατική ποιότητα, μέσω της οποίας αποκαλύπτεται στον άνθρωπο η αρμονία, το μέτρο και η τάξη του φυσικού κόσμου. Στη φιλοσοφία του Shaftesbury η επαφή με το πραγματικά Ωραίο και η εμπειρία με το Υψηλό προϋποθέτει τον αποκλεισμό κάθε μορφής ιδιοτέλειας ή ατομικού οφέλους. Η έννοια της «αισθητικής ανιδιοτέλειας» θα εδραιωθεί από τον Shaftesbury και θα αποτελέσει αναπόσπαστο στοιχείο των αισθητικών θεωριών καθ’ όλη τη διάρκεια του 18ου αιώνα. Στην αισθητική θεωρία του Burke το Υψηλό αποσυνδέεται από την αντίληψη περί του Ωραίου, συνιστώντας μια ιδιαίτερη αισθητική κατηγορία. Ο Burke, στηριζόμενος σε ψυχολογικές διεργασίες, θα συσχετίσει την έννοια του Υψηλού με τα αισθήματα του φόβου και του δέους που νοιώθει ο άνθρωπος, όταν απειλείται από ανεξέλεγκτες δυνάμεις ή όταν ευρίσκεται σε μεγάλο κίνδυνο. Αντιθέτως, θα ταυτίσει το Ωραίο με ό,τι προκαλεί αισθήματα αγάπης και έρωτα, παράλληλα με ψυχική απόλαυση και σωματική ανακούφιση. Ο Kant υιοθετεί τη διάκριση του Υψηλού από το Ωραίο του Burke, συνδυάζοντας παράλληλα και τον ιδεαλισμό του Shaftesbury, σε μια συνένωση της Αισθητικής, της Ηθικής και της Μεταφυσικής. Το Ωραίο στον Kant εκτός της αισθητικής του αξίας καθεαυτήν, χρησιμοποιείται και για επιστημολογικούς σκοπούς, ενώ το Υψηλό εισέρχεται στο πεδίο της Ηθικής. Το Υψηλό στον Kant αποκτά έναν τελεολογικό χαρακτήρα, υπερβαίνοντας την αισθητικότητα και παρέχοντας στον άνθρωπο μία ανώτερη σκοπιμότητα, αυτήν της απελευθέρωσής του από κάθε καταναγκασμό και περιορισμό της φύσης, διά της πνευματικής του ανάτασης και της εξύψωσης του ηθικού αισθήματός του.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαδάκης Δημήτριος","Papadakis Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:45Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2687424"],"render_values":[{"text":"uoadl:2687424","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2687424","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2687424","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2687424","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαδάκης Δημήτριος","Papadakis Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2687424","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2687424"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Περίληψη της Διπλωματικής Εργασίας σχετικά με τις έννοιες του Υψηλού και του Ωραίου στους Shaftesbury Burke και Kant. Η αισθητική θεωρία του Shaftesbury αποτελεί παράλληλα και μία ηθική θεωρία, όπου οι ηθικές κρίσεις συσχετίζονται με τις καλαισθητικές κρίσεις. Τα δύο αυτά είδη κρίσεων βασίζονται σε μια κοινή αντίληψη περί της τάξης και της αρμονίας που χαρακτηρίζει τον φυσικό κόσμο. Η έννοια του Υψηλού εμφανίζεται ως επίταση του Ωραίου - της πλατωνικής αντίληψης περί της ομορφιάς, που ταύτιζε το Ωραίο με την Ιδέα του Αγαθού. Ακολουθώντας τη νεοπλατωνική ιεραρχία της ομορφιάς, ο Shaftesbury αντιλαμβάνεται το Υψηλό ως την ανώτατη βαθμίδα του Ωραίου, το οποίο (Ωραίο) αποτελεί μία υπερβατική ποιότητα, μέσω της οποίας αποκαλύπτεται στον άνθρωπο η αρμονία, το μέτρο και η τάξη του φυσικού κόσμου. Στη φιλοσοφία του Shaftesbury η επαφή με το πραγματικά Ωραίο και η εμπειρία με το Υψηλό προϋποθέτει τον αποκλεισμό κάθε μορφής ιδιοτέλειας ή ατομικού οφέλους. Η έννοια της «αισθητικής ανιδιοτέλειας» θα εδραιωθεί από τον Shaftesbury και θα αποτελέσει αναπόσπαστο στοιχείο των αισθητικών θεωριών καθ’ όλη τη διάρκεια του 18ου αιώνα. Στην αισθητική θεωρία του Burke το Υψηλό αποσυνδέεται από την αντίληψη περί του Ωραίου, συνιστώντας μια ιδιαίτερη αισθητική κατηγορία. Ο Burke, στηριζόμενος σε ψυχολογικές διεργασίες, θα συσχετίσει την έννοια του Υψηλού με τα αισθήματα του φόβου και του δέους που νοιώθει ο άνθρωπος, όταν απειλείται από ανεξέλεγκτες δυνάμεις ή όταν ευρίσκεται σε μεγάλο κίνδυνο. Αντιθέτως, θα ταυτίσει το Ωραίο με ό,τι προκαλεί αισθήματα αγάπης και έρωτα, παράλληλα με ψυχική απόλαυση και σωματική ανακούφιση. Ο Kant υιοθετεί τη διάκριση του Υψηλού από το Ωραίο του Burke, συνδυάζοντας παράλληλα και τον ιδεαλισμό του Shaftesbury, σε μια συνένωση της Αισθητικής, της Ηθικής και της Μεταφυσικής. Το Ωραίο στον Kant εκτός της αισθητικής του αξίας καθεαυτήν, χρησιμοποιείται και για επιστημολογικούς σκοπούς, ενώ το Υψηλό εισέρχεται στο πεδίο της Ηθικής. Το Υψηλό στον Kant αποκτά έναν τελεολογικό χαρακτήρα, υπερβαίνοντας την αισθητικότητα και παρέχοντας στον άνθρωπο μία ανώτερη σκοπιμότητα, αυτήν της απελευθέρωσής του από κάθε καταναγκασμό και περιορισμό της φύσης, διά της πνευματικής του ανάτασης και της εξύψωσης του ηθικού αισθήματός του.","Summary of the Thesis on the concepts of the Sublime and Beautiful in Shaftesbury, Burke and Kant. The aesthetic theory of Shaftesbury is also a moral theory, where moral judgments are related to aesthetic judgments. These two types of judgments are based on a common perception of order and harmony which characterizes the natural world. The concept of the Sublime is presented as enhanced Beautiful - the Platonic concept that identifies Beauty with the Idea of Good. Shaftesbury follows the neoplatonic hierarchy of Beauty, perceiving the Sublime as the highest degree of Beauty, where Beauty is a transcendental quality which reveals harmony, measure and the order of the natural world. In Shaftesbury’s philosophy the perception of true Beautiful and the experience of the Sublime presuppose the exclusion of self-interest or personal benefit. The concept of \"aesthetic disinterestedness\" will be consolidated by Shaftesbury and will become an integral element of aesthetic theories throughout the 18th century. In Burke’s aesthetic theory, the Sublime is disconnected from the perception of Beautiful, constituting a distinct aesthetic category. Based on psychological processes, Burke will associate the concept of the Sublime with feelings of fear and awe, such as those felt when someone is threatened by uncontrollable forces or when in grave danger. By contrast, Burke identifies Beautiful with what causes feelings of joy and love, evoking spiritual bliss and physical relief. Kant adopts Burke’s dissociation of the Sublime from Beautiful, while combining the idealism of Shaftesbury in an amalgamation of aesthetics, ethics and metaphysics. The concept of Beautiful in Kant’s aesthetic theory does not only have intrinsic aesthetic value, but is also used for epistemological purposes, whereas the Sublime is assigned to the field of ethics. The Sublime acquires a teleological character in Kant’s theory, transcending the senses and offering a higher purpose for mankind, one which releases him from any coercion and constraint from nature through spiritual exaltation and the ascension of moral sense."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η έννοια του Υψηλού (Υπέροχου) και η αντίληψη περί του Ωραίου στις Αισθητικές Θεωρίες των Άγγλων φιλοσόφων Anthony Ashley Cooper Earl of Shaftesbury και Edmund Burke. Οι επιδράσεις των Θεωριών τους στην Αισθητική Φιλοσοφία του Immanuel Kant."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαδάκης Δημήτριος","Papadakis Dimitrios"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Περίληψη της Διπλωματικής Εργασίας σχετικά με τις έννοιες του Υψηλού και του Ωραίου στους Shaftesbury Burke και Kant. Η αισθητική θεωρία του Shaftesbury αποτελεί παράλληλα και μία ηθική θεωρία, όπου οι ηθικές κρίσεις συσχετίζονται με τις καλαισθητικές κρίσεις. Τα δύο αυτά είδη κρίσεων βασίζονται σε μια κοινή αντίληψη περί της τάξης και της αρμονίας που χαρακτηρίζει τον φυσικό κόσμο. Η έννοια του Υψηλού εμφανίζεται ως επίταση του Ωραίου - της πλατωνικής αντίληψης περί της ομορφιάς, που ταύτιζε το Ωραίο με την Ιδέα του Αγαθού. Ακολουθώντας τη νεοπλατωνική ιεραρχία της ομορφιάς, ο Shaftesbury αντιλαμβάνεται το Υψηλό ως την ανώτατη βαθμίδα του Ωραίου, το οποίο (Ωραίο) αποτελεί μία υπερβατική ποιότητα, μέσω της οποίας αποκαλύπτεται στον άνθρωπο η αρμονία, το μέτρο και η τάξη του φυσικού κόσμου. Στη φιλοσοφία του Shaftesbury η επαφή με το πραγματικά Ωραίο και η εμπειρία με το Υψηλό προϋποθέτει τον αποκλεισμό κάθε μορφής ιδιοτέλειας ή ατομικού οφέλους. Η έννοια της «αισθητικής ανιδιοτέλειας» θα εδραιωθεί από τον Shaftesbury και θα αποτελέσει αναπόσπαστο στοιχείο των αισθητικών θεωριών καθ’ όλη τη διάρκεια του 18ου αιώνα. Στην αισθητική θεωρία του Burke το Υψηλό αποσυνδέεται από την αντίληψη περί του Ωραίου, συνιστώντας μια ιδιαίτερη αισθητική κατηγορία. Ο Burke, στηριζόμενος σε ψυχολογικές διεργασίες, θα συσχετίσει την έννοια του Υψηλού με τα αισθήματα του φόβου και του δέους που νοιώθει ο άνθρωπος, όταν απειλείται από ανεξέλεγκτες δυνάμεις ή όταν ευρίσκεται σε μεγάλο κίνδυνο. Αντιθέτως, θα ταυτίσει το Ωραίο με ό,τι προκαλεί αισθήματα αγάπης και έρωτα, παράλληλα με ψυχική απόλαυση και σωματική ανακούφιση. Ο Kant υιοθετεί τη διάκριση του Υψηλού από το Ωραίο του Burke, συνδυάζοντας παράλληλα και τον ιδεαλισμό του Shaftesbury, σε μια συνένωση της Αισθητικής, της Ηθικής και της Μεταφυσικής. Το Ωραίο στον Kant εκτός της αισθητικής του αξίας καθεαυτήν, χρησιμοποιείται και για επιστημολογικούς σκοπούς, ενώ το Υψηλό εισέρχεται στο πεδίο της Ηθικής. Το Υψηλό στον Kant αποκτά έναν τελεολογικό χαρακτήρα, υπερβαίνοντας την αισθητικότητα και παρέχοντας στον άνθρωπο μία ανώτερη σκοπιμότητα, αυτήν της απελευθέρωσής του από κάθε καταναγκασμό και περιορισμό της φύσης, διά της πνευματικής του ανάτασης και της εξύψωσης του ηθικού αισθήματός του.","Summary of the Thesis on the concepts of the Sublime and Beautiful in Shaftesbury, Burke and Kant. The aesthetic theory of Shaftesbury is also a moral theory, where moral judgments are related to aesthetic judgments. These two types of judgments are based on a common perception of order and harmony which characterizes the natural world. The concept of the Sublime is presented as enhanced Beautiful - the Platonic concept that identifies Beauty with the Idea of Good. Shaftesbury follows the neoplatonic hierarchy of Beauty, perceiving the Sublime as the highest degree of Beauty, where Beauty is a transcendental quality which reveals harmony, measure and the order of the natural world. In Shaftesbury’s philosophy the perception of true Beautiful and the experience of the Sublime presuppose the exclusion of self-interest or personal benefit. The concept of \"aesthetic disinterestedness\" will be consolidated by Shaftesbury and will become an integral element of aesthetic theories throughout the 18th century. In Burke’s aesthetic theory, the Sublime is disconnected from the perception of Beautiful, constituting a distinct aesthetic category. Based on psychological processes, Burke will associate the concept of the Sublime with feelings of fear and awe, such as those felt when someone is threatened by uncontrollable forces or when in grave danger. By contrast, Burke identifies Beautiful with what causes feelings of joy and love, evoking spiritual bliss and physical relief. Kant adopts Burke’s dissociation of the Sublime from Beautiful, while combining the idealism of Shaftesbury in an amalgamation of aesthetics, ethics and metaphysics. The concept of Beautiful in Kant’s aesthetic theory does not only have intrinsic aesthetic value, but is also used for epistemological purposes, whereas the Sublime is assigned to the field of ethics. The Sublime acquires a teleological character in Kant’s theory, transcending the senses and offering a higher purpose for mankind, one which releases him from any coercion and constraint from nature through spiritual exaltation and the ascension of moral sense."],"dc:identifier":["uoadl:2687424","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2687424"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Η έννοια του Υψηλού (Υπέροχου) και η αντίληψη περί του Ωραίου στις Αισθητικές Θεωρίες των Άγγλων φιλοσόφων Anthony Ashley Cooper Earl of Shaftesbury και Edmund Burke. Οι επιδράσεις των Θεωριών τους στην Αισθητική Φιλοσοφία του Immanuel Kant."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:45Z"}