{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2692461"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2692461","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διάκριση και εμπόδιο στο φορολογικό δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης","abstract":"Με μια απεικόνιση της αρχής της μη διάκρισης και της απαγόρευσης του εμποδίου παρατηρείται ότι η απαγόρευση των εμποδίων τίθεται από τον ενωσιακό δικαστή όταν η Ένωση έχει αποκλειστική αρμοδιότητα, ενώ δεν είναι έντονη στην περίπτωση που ως εναρμονιστική βάση τίθεται το άρθρο 115 ΣΛΕΕ. Ο κυρίαρχος λόγος για τον οποίο ο ενωσιακός νομοθέτης δεν εναρμονίζει εκτεταμένα τομείς της άμεσης φορολογίας είναι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του φορολογικού τομέα, ο οποίος λόγω αυτών βρίσκεται υπό την εθνική κυριαρχία. Συνεπώς η αρχή της μη διάκρισης, ως αρχή που διατρέχει όλο το φάσμα της Συνθήκης, έχει μεγαλύτερη σταθερότητα ως ενωσιακό εργαλείο. Παρατηρείται βέβαια, ανάλογα με την ύπαρξη ή μη ρητής επιταγής στο φορολογικό τομέα, μια τάση του ενωσιακού δικαστή να την ερμηνεύει με, αντίστοιχα, περισσότερο ή λιγότερο παρεμβατικό τρόπο ως προς την εθνική φορολογική κυριαρχία, με τρόπο δηλαδή που κάνει την αρχή να προσιδιάζει στην απαγόρευση των εμποδίων. Ωστόσο, ανεξάρτητα από τη νομολογιακή ένταση που δίνεται στην αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων, ο σεβασμός της αρχής αυτής μένει σταθερός ως προς τον πυρήνα του, δηλαδή με την έννοια ότι η ενωσιακή έννομη τάξη δεν ανέχεται διαφορετική αντιμετώπιση λόγω ιθαγένειας. Για το λόγο αυτό η αρχή είναι ισχυρό εργαλείο για την Ένωση, αλλά ταυτόχρονα ορίζεται σαφώς ότι ο φορολογικός τομέας ανήκει στην εθνική φορολογική κυριαρχία και, στο παρόν στάδιο του ενωσιακού δικαίου, δεν εκβάλλεται από την κοινή έννομη τάξη ένα εθνικό φορολογικό μέτρο μόνο με τον χαρακτηρισμό του ως εμποδίου.","abstract_html":"Με μια απεικόνιση της αρχής της μη διάκρισης και της απαγόρευσης του εμποδίου παρατηρείται ότι η απαγόρευση των εμποδίων τίθεται από τον ενωσιακό δικαστή όταν η Ένωση έχει αποκλειστική αρμοδιότητα, ενώ δεν είναι έντονη στην περίπτωση που ως εναρμονιστική βάση τίθεται το άρθρο 115 ΣΛΕΕ. Ο κυρίαρχος λόγος για τον οποίο ο ενωσιακός νομοθέτης δεν εναρμονίζει εκτεταμένα τομείς της άμεσης φορολογίας είναι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του φορολογικού τομέα, ο οποίος λόγω αυτών βρίσκεται υπό την εθνική κυριαρχία. Συνεπώς η αρχή της μη διάκρισης, ως αρχή που διατρέχει όλο το φάσμα της Συνθήκης, έχει μεγαλύτερη σταθερότητα ως ενωσιακό εργαλείο. Παρατηρείται βέβαια, ανάλογα με την ύπαρξη ή μη ρητής επιταγής στο φορολογικό τομέα, μια τάση του ενωσιακού δικαστή να την ερμηνεύει με, αντίστοιχα, περισσότερο ή λιγότερο παρεμβατικό τρόπο ως προς την εθνική φορολογική κυριαρχία, με τρόπο δηλαδή που κάνει την αρχή να προσιδιάζει στην απαγόρευση των εμποδίων. Ωστόσο, ανεξάρτητα από τη νομολογιακή ένταση που δίνεται στην αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων, ο σεβασμός της αρχής αυτής μένει σταθερός ως προς τον πυρήνα του, δηλαδή με την έννοια ότι η ενωσιακή έννομη τάξη δεν ανέχεται διαφορετική αντιμετώπιση λόγω ιθαγένειας. Για το λόγο αυτό η αρχή είναι ισχυρό εργαλείο για την Ένωση, αλλά ταυτόχρονα ορίζεται σαφώς ότι ο φορολογικός τομέας ανήκει στην εθνική φορολογική κυριαρχία και, στο παρόν στάδιο του ενωσιακού δικαίου, δεν εκβάλλεται από την κοινή έννομη τάξη ένα εθνικό φορολογικό μέτρο μόνο με τον χαρακτηρισμό του ως εμποδίου.","abstract_has_math":false,"creators":["Νικολαΐδου Βαλεντίνη","Nikolaidou Valentini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:47Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2692461"],"render_values":[{"text":"uoadl:2692461","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2692461","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2692461","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2692461","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νικολαΐδου Βαλεντίνη","Nikolaidou Valentini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2692461","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2692461"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Με μια απεικόνιση της αρχής της μη διάκρισης και της απαγόρευσης του εμποδίου παρατηρείται ότι η απαγόρευση των εμποδίων τίθεται από τον ενωσιακό δικαστή όταν η Ένωση έχει αποκλειστική αρμοδιότητα, ενώ δεν είναι έντονη στην περίπτωση που ως εναρμονιστική βάση τίθεται το άρθρο 115 ΣΛΕΕ. Ο κυρίαρχος λόγος για τον οποίο ο ενωσιακός νομοθέτης δεν εναρμονίζει εκτεταμένα τομείς της άμεσης φορολογίας είναι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του φορολογικού τομέα, ο οποίος λόγω αυτών βρίσκεται υπό την εθνική κυριαρχία. Συνεπώς η αρχή της μη διάκρισης, ως αρχή που διατρέχει όλο το φάσμα της Συνθήκης, έχει μεγαλύτερη σταθερότητα ως ενωσιακό εργαλείο. Παρατηρείται βέβαια, ανάλογα με την ύπαρξη ή μη ρητής επιταγής στο φορολογικό τομέα, μια τάση του ενωσιακού δικαστή να την ερμηνεύει με, αντίστοιχα, περισσότερο ή λιγότερο παρεμβατικό τρόπο ως προς την εθνική φορολογική κυριαρχία, με τρόπο δηλαδή που κάνει την αρχή να προσιδιάζει στην απαγόρευση των εμποδίων. Ωστόσο, ανεξάρτητα από τη νομολογιακή ένταση που δίνεται στην αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων, ο σεβασμός της αρχής αυτής μένει σταθερός ως προς τον πυρήνα του, δηλαδή με την έννοια ότι η ενωσιακή έννομη τάξη δεν ανέχεται διαφορετική αντιμετώπιση λόγω ιθαγένειας. Για το λόγο αυτό η αρχή είναι ισχυρό εργαλείο για την Ένωση, αλλά ταυτόχρονα ορίζεται σαφώς ότι ο φορολογικός τομέας ανήκει στην εθνική φορολογική κυριαρχία και, στο παρόν στάδιο του ενωσιακού δικαίου, δεν εκβάλλεται από την κοινή έννομη τάξη ένα εθνικό φορολογικό μέτρο μόνο με τον χαρακτηρισμό του ως εμποδίου.","With regard to the principle of non-discrimination and the prohibition of obstacles, it is noted that the «prohibition of obstacles» is set by the EU Judge in cases where the Union has exclusive competence and it is not so strong in cases where Article 115 TFEU is used as a harmonising basis. The particular characteristics of the fiscal sector explain why this sector is under national sovereignty as well as why the EU does not extensively harmonise areas of direct taxation. Therefore, the principle of non-discrimination, as a principle that runs across the spectrum of the Treaty, has greater solidity as an EU instrument. Also, depending on the existence or not of an explicit prescript on the fiscal sector, a trend of the EU Judge is observed to interpret this principle in, respectively, a more or a less intarvining way with regard to national fiscal sovereignty, i.e. in a manner which makes the principle resemble to the prohibition of obstacles. However, regardless of the importance attached to the principle of non-discrimination by the EU Judge, the respect of this principle remains steady in its core, in the sense that the Union’s legal order does not tolerate a different treatment on the basis of nationality. This is the reason why this principle is a powerful tool of the Union but at the same time it is clear that the fiscal sector is a part of national fiscal sovereignty and, at the present stage of EU law, just characterising a national tax measure as an obstacle is not enough for it to be expelled from the single legal system."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διάκριση και εμπόδιο στο φορολογικό δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νικολαΐδου Βαλεντίνη","Nikolaidou Valentini"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Με μια απεικόνιση της αρχής της μη διάκρισης και της απαγόρευσης του εμποδίου παρατηρείται ότι η απαγόρευση των εμποδίων τίθεται από τον ενωσιακό δικαστή όταν η Ένωση έχει αποκλειστική αρμοδιότητα, ενώ δεν είναι έντονη στην περίπτωση που ως εναρμονιστική βάση τίθεται το άρθρο 115 ΣΛΕΕ. Ο κυρίαρχος λόγος για τον οποίο ο ενωσιακός νομοθέτης δεν εναρμονίζει εκτεταμένα τομείς της άμεσης φορολογίας είναι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του φορολογικού τομέα, ο οποίος λόγω αυτών βρίσκεται υπό την εθνική κυριαρχία. Συνεπώς η αρχή της μη διάκρισης, ως αρχή που διατρέχει όλο το φάσμα της Συνθήκης, έχει μεγαλύτερη σταθερότητα ως ενωσιακό εργαλείο. Παρατηρείται βέβαια, ανάλογα με την ύπαρξη ή μη ρητής επιταγής στο φορολογικό τομέα, μια τάση του ενωσιακού δικαστή να την ερμηνεύει με, αντίστοιχα, περισσότερο ή λιγότερο παρεμβατικό τρόπο ως προς την εθνική φορολογική κυριαρχία, με τρόπο δηλαδή που κάνει την αρχή να προσιδιάζει στην απαγόρευση των εμποδίων. Ωστόσο, ανεξάρτητα από τη νομολογιακή ένταση που δίνεται στην αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων, ο σεβασμός της αρχής αυτής μένει σταθερός ως προς τον πυρήνα του, δηλαδή με την έννοια ότι η ενωσιακή έννομη τάξη δεν ανέχεται διαφορετική αντιμετώπιση λόγω ιθαγένειας. Για το λόγο αυτό η αρχή είναι ισχυρό εργαλείο για την Ένωση, αλλά ταυτόχρονα ορίζεται σαφώς ότι ο φορολογικός τομέας ανήκει στην εθνική φορολογική κυριαρχία και, στο παρόν στάδιο του ενωσιακού δικαίου, δεν εκβάλλεται από την κοινή έννομη τάξη ένα εθνικό φορολογικό μέτρο μόνο με τον χαρακτηρισμό του ως εμποδίου.","With regard to the principle of non-discrimination and the prohibition of obstacles, it is noted that the «prohibition of obstacles» is set by the EU Judge in cases where the Union has exclusive competence and it is not so strong in cases where Article 115 TFEU is used as a harmonising basis. The particular characteristics of the fiscal sector explain why this sector is under national sovereignty as well as why the EU does not extensively harmonise areas of direct taxation. Therefore, the principle of non-discrimination, as a principle that runs across the spectrum of the Treaty, has greater solidity as an EU instrument. Also, depending on the existence or not of an explicit prescript on the fiscal sector, a trend of the EU Judge is observed to interpret this principle in, respectively, a more or a less intarvining way with regard to national fiscal sovereignty, i.e. in a manner which makes the principle resemble to the prohibition of obstacles. However, regardless of the importance attached to the principle of non-discrimination by the EU Judge, the respect of this principle remains steady in its core, in the sense that the Union’s legal order does not tolerate a different treatment on the basis of nationality. This is the reason why this principle is a powerful tool of the Union but at the same time it is clear that the fiscal sector is a part of national fiscal sovereignty and, at the present stage of EU law, just characterising a national tax measure as an obstacle is not enough for it to be expelled from the single legal system."],"dc:identifier":["uoadl:2692461","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2692461"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Διάκριση και εμπόδιο στο φορολογικό δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:47Z"}