{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2692540"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2692540","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"ΠΤΥΧΕΣ ΤΟΥ ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ: ΤΡΟΠΟΙ ΠΡΟΣΒΟΛΗΣ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ","abstract":"Αντικείμενο της παρούσας προβληματικής αποτελεί το τεκμήριο αθωότητας, το οποίο υπό τη διπλή του φύση ως δικαίωμα και διαδικαστική εγγύηση θα πρέπει να διέπει το σύνολο και όλη τη διάρκεια μιας ποινικής διαδικασίας. Αφετηριακά θα παρατεθούν ιστορικά στοιχεία σχετικά με την αντίληψη που επικρατούσε περί του τεκμηρίου σε κάθε έκαστη εποχή, τον τρόπο υιοθέτησής του και την πρακτική του εφαρμογή. Εν συνεχεία θα επιχειρηθεί ο προσδιορισμός της φύσης και του περιεχομένου του, τα πρόσωπα που δεσμεύονται από αυτό, οι διαδικασίες στις οποίες βρίσκει εφαρμογή αλλά και οι επιμέρους εκφάνσεις του στα διάφορα στάδια της ποινικής διαδικασίας, πάντοτε υπό το πρίσμα τη νομολογίας των εθνικών και υπερεθνικών δικαιοδοτικών οργάνων. Περαιτέρω και ενόψει του γεγονότος ότι η συνηθέστερη προσβολή του τεκμηρίου επέρχεται από δηλώσεις κρατικών αξιωματούχων (δικαστικών ή μη) και ιδιωτών, στο όνομα της δημόσιας διεξαγωγής της δίκης και της ανάγκης του κοινού για πληροφόρηση, θα αναλυθεί η έννοια της δημοσιότητας που διέπει μια ποινική διαδικασία, τα άκρα όριά της ανάλογα με το διαδικαστικό στάδιο στο οποίο βρίσκεται αυτή καθώς και η δυνατότητα περιορισμού της ανάλογα με τις περιστάσεις. Επιπρόσθετα θα εξεταστεί το κατά πόσον οι δηλώσεις αυτές και οι καλλιέργεια κλίματος σε βάρος του κατηγορουμένου επηρεάζουν την αμεροληψία του αρμόδιου δικαιοδοτικού οργάνου. Τέλος παρατίθενται τα μέσα θεραπείας των αντίστοιχων προσβολών σε συνάρτηση με τη διπλή φύση του τεκμηρίου.","abstract_html":"Αντικείμενο της παρούσας προβληματικής αποτελεί το τεκμήριο αθωότητας, το οποίο υπό τη διπλή του φύση ως δικαίωμα και διαδικαστική εγγύηση θα πρέπει να διέπει το σύνολο και όλη τη διάρκεια μιας ποινικής διαδικασίας. Αφετηριακά θα παρατεθούν ιστορικά στοιχεία σχετικά με την αντίληψη που επικρατούσε περί του τεκμηρίου σε κάθε έκαστη εποχή, τον τρόπο υιοθέτησής του και την πρακτική του εφαρμογή. Εν συνεχεία θα επιχειρηθεί ο προσδιορισμός της φύσης και του περιεχομένου του, τα πρόσωπα που δεσμεύονται από αυτό, οι διαδικασίες στις οποίες βρίσκει εφαρμογή αλλά και οι επιμέρους εκφάνσεις του στα διάφορα στάδια της ποινικής διαδικασίας, πάντοτε υπό το πρίσμα τη νομολογίας των εθνικών και υπερεθνικών δικαιοδοτικών οργάνων. Περαιτέρω και ενόψει του γεγονότος ότι η συνηθέστερη προσβολή του τεκμηρίου επέρχεται από δηλώσεις κρατικών αξιωματούχων (δικαστικών ή μη) και ιδιωτών, στο όνομα της δημόσιας διεξαγωγής της δίκης και της ανάγκης του κοινού για πληροφόρηση, θα αναλυθεί η έννοια της δημοσιότητας που διέπει μια ποινική διαδικασία, τα άκρα όριά της ανάλογα με το διαδικαστικό στάδιο στο οποίο βρίσκεται αυτή καθώς και η δυνατότητα περιορισμού της ανάλογα με τις περιστάσεις. Επιπρόσθετα θα εξεταστεί το κατά πόσον οι δηλώσεις αυτές και οι καλλιέργεια κλίματος σε βάρος του κατηγορουμένου επηρεάζουν την αμεροληψία του αρμόδιου δικαιοδοτικού οργάνου. Τέλος παρατίθενται τα μέσα θεραπείας των αντίστοιχων προσβολών σε συνάρτηση με τη διπλή φύση του τεκμηρίου.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοκκώνης Βασίλειος","Kokkonis Vasileios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:47Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2692540"],"render_values":[{"text":"uoadl:2692540","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2692540","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2692540","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2692540","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοκκώνης Βασίλειος","Kokkonis Vasileios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2692540","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2692540"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αντικείμενο της παρούσας προβληματικής αποτελεί το τεκμήριο αθωότητας, το οποίο υπό τη διπλή του φύση ως δικαίωμα και διαδικαστική εγγύηση θα πρέπει να διέπει το σύνολο και όλη τη διάρκεια μιας ποινικής διαδικασίας. Αφετηριακά θα παρατεθούν ιστορικά στοιχεία σχετικά με την αντίληψη που επικρατούσε περί του τεκμηρίου σε κάθε έκαστη εποχή, τον τρόπο υιοθέτησής του και την πρακτική του εφαρμογή. Εν συνεχεία θα επιχειρηθεί ο προσδιορισμός της φύσης και του περιεχομένου του, τα πρόσωπα που δεσμεύονται από αυτό, οι διαδικασίες στις οποίες βρίσκει εφαρμογή αλλά και οι επιμέρους εκφάνσεις του στα διάφορα στάδια της ποινικής διαδικασίας, πάντοτε υπό το πρίσμα τη νομολογίας των εθνικών και υπερεθνικών δικαιοδοτικών οργάνων. Περαιτέρω και ενόψει του γεγονότος ότι η συνηθέστερη προσβολή του τεκμηρίου επέρχεται από δηλώσεις κρατικών αξιωματούχων (δικαστικών ή μη) και ιδιωτών, στο όνομα της δημόσιας διεξαγωγής της δίκης και της ανάγκης του κοινού για πληροφόρηση, θα αναλυθεί η έννοια της δημοσιότητας που διέπει μια ποινική διαδικασία, τα άκρα όριά της ανάλογα με το διαδικαστικό στάδιο στο οποίο βρίσκεται αυτή καθώς και η δυνατότητα περιορισμού της ανάλογα με τις περιστάσεις. Επιπρόσθετα θα εξεταστεί το κατά πόσον οι δηλώσεις αυτές και οι καλλιέργεια κλίματος σε βάρος του κατηγορουμένου επηρεάζουν την αμεροληψία του αρμόδιου δικαιοδοτικού οργάνου. Τέλος παρατίθενται τα μέσα θεραπείας των αντίστοιχων προσβολών σε συνάρτηση με τη διπλή φύση του τεκμηρίου.","The subject of this problematic is the presumption of innocence, which, in its dual nature as a right and procedural guarantee, should govern all and throughout the criminal proceedings. Here will be presented historical data on the perception of the presumption at each time, the way it is adopted and its practical application. It will then be attempted to determine its nature and content, the people bound by it, the procedures to which it applies, and its various aspects at the various stages of the criminal procedure, always in the light of the case law of national and supranational courts. Furthermore, in view of the fact that the most frequent violation of the presumption results from statements made by public officials (whether legal or non-judicial) and civilians, in the name of the public hearing and the public's need for information, the concept of publicity in a criminal procedure , its extreme boundaries depending on the procedural stage in which it is located and the possibility of limiting it according to circumstances will be analysed. In addition, it will be examined whether these statements and climate cultivation at the expense of the accused affect the impartiality of the competent court. Finally, the means of treating the respective violation are presented in relation to the dual nature of the presumption."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["ΠΤΥΧΕΣ ΤΟΥ ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ: ΤΡΟΠΟΙ ΠΡΟΣΒΟΛΗΣ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοκκώνης Βασίλειος","Kokkonis Vasileios"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Αντικείμενο της παρούσας προβληματικής αποτελεί το τεκμήριο αθωότητας, το οποίο υπό τη διπλή του φύση ως δικαίωμα και διαδικαστική εγγύηση θα πρέπει να διέπει το σύνολο και όλη τη διάρκεια μιας ποινικής διαδικασίας. Αφετηριακά θα παρατεθούν ιστορικά στοιχεία σχετικά με την αντίληψη που επικρατούσε περί του τεκμηρίου σε κάθε έκαστη εποχή, τον τρόπο υιοθέτησής του και την πρακτική του εφαρμογή. Εν συνεχεία θα επιχειρηθεί ο προσδιορισμός της φύσης και του περιεχομένου του, τα πρόσωπα που δεσμεύονται από αυτό, οι διαδικασίες στις οποίες βρίσκει εφαρμογή αλλά και οι επιμέρους εκφάνσεις του στα διάφορα στάδια της ποινικής διαδικασίας, πάντοτε υπό το πρίσμα τη νομολογίας των εθνικών και υπερεθνικών δικαιοδοτικών οργάνων. Περαιτέρω και ενόψει του γεγονότος ότι η συνηθέστερη προσβολή του τεκμηρίου επέρχεται από δηλώσεις κρατικών αξιωματούχων (δικαστικών ή μη) και ιδιωτών, στο όνομα της δημόσιας διεξαγωγής της δίκης και της ανάγκης του κοινού για πληροφόρηση, θα αναλυθεί η έννοια της δημοσιότητας που διέπει μια ποινική διαδικασία, τα άκρα όριά της ανάλογα με το διαδικαστικό στάδιο στο οποίο βρίσκεται αυτή καθώς και η δυνατότητα περιορισμού της ανάλογα με τις περιστάσεις. Επιπρόσθετα θα εξεταστεί το κατά πόσον οι δηλώσεις αυτές και οι καλλιέργεια κλίματος σε βάρος του κατηγορουμένου επηρεάζουν την αμεροληψία του αρμόδιου δικαιοδοτικού οργάνου. Τέλος παρατίθενται τα μέσα θεραπείας των αντίστοιχων προσβολών σε συνάρτηση με τη διπλή φύση του τεκμηρίου.","The subject of this problematic is the presumption of innocence, which, in its dual nature as a right and procedural guarantee, should govern all and throughout the criminal proceedings. Here will be presented historical data on the perception of the presumption at each time, the way it is adopted and its practical application. It will then be attempted to determine its nature and content, the people bound by it, the procedures to which it applies, and its various aspects at the various stages of the criminal procedure, always in the light of the case law of national and supranational courts. Furthermore, in view of the fact that the most frequent violation of the presumption results from statements made by public officials (whether legal or non-judicial) and civilians, in the name of the public hearing and the public's need for information, the concept of publicity in a criminal procedure , its extreme boundaries depending on the procedural stage in which it is located and the possibility of limiting it according to circumstances will be analysed. In addition, it will be examined whether these statements and climate cultivation at the expense of the accused affect the impartiality of the competent court. Finally, the means of treating the respective violation are presented in relation to the dual nature of the presumption."],"dc:identifier":["uoadl:2692540","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2692540"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["ΠΤΥΧΕΣ ΤΟΥ ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ: ΤΡΟΠΟΙ ΠΡΟΣΒΟΛΗΣ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:47Z"}