{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2693910"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2693910","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της θερμικής σταθερότητας αλάτων και συμπλόκων ενώσεων με Rh(I) των τετραθειομεταλλικών διανιόντων MoS42- και WS42-","abstract":"Στην παρούσα εργασία παρουσιάζεται η μελέτη της θερμοχημικής σταθερότητας με τη μέθοδο της Θερμοστατικής Ανάλυσης (TGA) αφ' ενός μεν αλάτων των τετραθειομεταλλικών διανιόντων με Mo και W, αφ' ετέρου δε τετραθειομεταλλάτο συμπλόκων (με Mo και W) του ροδίου (Ι) με υποκαταστάτες φωσφίνες, φωσφίτες και COD (1,5-κυκλοοκταδιένιο). Η ερμηνεία των θερμογραφημάτων των αλάτων του τετραθειομολυβδαινικού και του τετραθειοβολφραμικού διανιόντος με αντισταθμιστικά κατιόντα NH4+, Et4N+ και PPh4+, ευρίσκεται σε συμφωνία με τις πορείες διάσπασης που έχουν αναφερθεί στη βιβλιογραφία και προτείνονται θερμοχημικές εξισώσεις για κάθε διάσπαση καθώς και για κάθε άλας για το οποίο δεν υπάρχουν αναφορές. Σε όλες τις περιπτώσεις το προϊόν της θερμοχημικής διάσπασης στους 700°C είναι το αντίστοιχο δισουλφίδιο, MoS2 ή WS2. Τέλος, διατυπώνονται οι βασικές αρχές που παρατηρείται πως διέπουν τις διασπάσεις των αλάτων αυτών, από τις οποίες και εξαρτάται η θερμοχημική τους σταθερότητα. Όσον αφορά τις θερμοχημικές διασπάσεις των δεκαέξι τετραθειομεταλλάτο σύμπλοκων του ροδίου (Ι) που μελετήθηκαν, σε όλες τις περιπτώσεις προέκυψαν στους 700°C προϊόντα με ασυνήθιστη στοιχειομετρία. Τα προϊόντα της θερμοχημικής διάσπασης των διμεταλλικών συμπλόκων RhMo και RhW είναι του γενικού τύπου MoRhS2L και WRhS4L, αντιστοίχως, ενώ των τριμεταλλικών συμπλόκων RhMoRh και RhWRh είναι του γενικού τύπου MRhS4L (M=Μο,W και L=προϊόντα μερικής διάσπασης των οργανικών υποκαταστατών). Αξιοσημείωτη είναι η ελάχιστη διάσπαση, άρα και αυξημένη θερμική σταθερότητα, των τριμεταλλικών συμπλόκων RhMoRh με P(OPh)3 και PPh3.","abstract_html":"Στην παρούσα εργασία παρουσιάζεται η μελέτη της θερμοχημικής σταθερότητας με τη μέθοδο της Θερμοστατικής Ανάλυσης (TGA) αφ&#x27; ενός μεν αλάτων των τετραθειομεταλλικών διανιόντων με Mo και W, αφ&#x27; ετέρου δε τετραθειομεταλλάτο συμπλόκων (με Mo και W) του ροδίου (Ι) με υποκαταστάτες φωσφίνες, φωσφίτες και COD (1,5-κυκλοοκταδιένιο). Η ερμηνεία των θερμογραφημάτων των αλάτων του τετραθειομολυβδαινικού και του τετραθειοβολφραμικού διανιόντος με αντισταθμιστικά κατιόντα NH4+, Et4N+ και PPh4+, ευρίσκεται σε συμφωνία με τις πορείες διάσπασης που έχουν αναφερθεί στη βιβλιογραφία και προτείνονται θερμοχημικές εξισώσεις για κάθε διάσπαση καθώς και για κάθε άλας για το οποίο δεν υπάρχουν αναφορές. Σε όλες τις περιπτώσεις το προϊόν της θερμοχημικής διάσπασης στους 700°C είναι το αντίστοιχο δισουλφίδιο, MoS2 ή WS2. Τέλος, διατυπώνονται οι βασικές αρχές που παρατηρείται πως διέπουν τις διασπάσεις των αλάτων αυτών, από τις οποίες και εξαρτάται η θερμοχημική τους σταθερότητα. Όσον αφορά τις θερμοχημικές διασπάσεις των δεκαέξι τετραθειομεταλλάτο σύμπλοκων του ροδίου (Ι) που μελετήθηκαν, σε όλες τις περιπτώσεις προέκυψαν στους 700°C προϊόντα με ασυνήθιστη στοιχειομετρία. Τα προϊόντα της θερμοχημικής διάσπασης των διμεταλλικών συμπλόκων RhMo και RhW είναι του γενικού τύπου MoRhS2L και WRhS4L, αντιστοίχως, ενώ των τριμεταλλικών συμπλόκων RhMoRh και RhWRh είναι του γενικού τύπου MRhS4L (M=Μο,W και L=προϊόντα μερικής διάσπασης των οργανικών υποκαταστατών). Αξιοσημείωτη είναι η ελάχιστη διάσπαση, άρα και αυξημένη θερμική σταθερότητα, των τριμεταλλικών συμπλόκων RhMoRh με P(OPh)3 και PPh3.","abstract_has_math":false,"creators":["Ιωάννου Αλέξανδρος-Γεώργιος","Ioannou Alexander"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:47Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2693910"],"render_values":[{"text":"uoadl:2693910","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2693910","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2693910","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2693910","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ιωάννου Αλέξανδρος-Γεώργιος","Ioannou Alexander"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2693910","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2693910"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα εργασία παρουσιάζεται η μελέτη της θερμοχημικής σταθερότητας με τη μέθοδο της Θερμοστατικής Ανάλυσης (TGA) αφ' ενός μεν αλάτων των τετραθειομεταλλικών διανιόντων με Mo και W, αφ' ετέρου δε τετραθειομεταλλάτο συμπλόκων (με Mo και W) του ροδίου (Ι) με υποκαταστάτες φωσφίνες, φωσφίτες και COD (1,5-κυκλοοκταδιένιο). Η ερμηνεία των θερμογραφημάτων των αλάτων του τετραθειομολυβδαινικού και του τετραθειοβολφραμικού διανιόντος με αντισταθμιστικά κατιόντα NH4+, Et4N+ και PPh4+, ευρίσκεται σε συμφωνία με τις πορείες διάσπασης που έχουν αναφερθεί στη βιβλιογραφία και προτείνονται θερμοχημικές εξισώσεις για κάθε διάσπαση καθώς και για κάθε άλας για το οποίο δεν υπάρχουν αναφορές. Σε όλες τις περιπτώσεις το προϊόν της θερμοχημικής διάσπασης στους 700°C είναι το αντίστοιχο δισουλφίδιο, MoS2 ή WS2. Τέλος, διατυπώνονται οι βασικές αρχές που παρατηρείται πως διέπουν τις διασπάσεις των αλάτων αυτών, από τις οποίες και εξαρτάται η θερμοχημική τους σταθερότητα. Όσον αφορά τις θερμοχημικές διασπάσεις των δεκαέξι τετραθειομεταλλάτο σύμπλοκων του ροδίου (Ι) που μελετήθηκαν, σε όλες τις περιπτώσεις προέκυψαν στους 700°C προϊόντα με ασυνήθιστη στοιχειομετρία. Τα προϊόντα της θερμοχημικής διάσπασης των διμεταλλικών συμπλόκων RhMo και RhW είναι του γενικού τύπου MoRhS2L και WRhS4L, αντιστοίχως, ενώ των τριμεταλλικών συμπλόκων RhMoRh και RhWRh είναι του γενικού τύπου MRhS4L (M=Μο,W και L=προϊόντα μερικής διάσπασης των οργανικών υποκαταστατών). Αξιοσημείωτη είναι η ελάχιστη διάσπαση, άρα και αυξημένη θερμική σταθερότητα, των τριμεταλλικών συμπλόκων RhMoRh με P(OPh)3 και PPh3.","The aim of this diploma thesis, is to present the study of the thermochemical stability of the salts of the tetrathiometallic di-anions with Mo and W, as well as the tetrathiometalate (with Mo and W) coordination compounds of rhodium (I) with organic ligands such as phosphines, phosphites, 1,5 cyclooctadiene. The interpretation of the thermograms of tetra-thiomolybdate and tetra-thiotungstate dianion salts with counter cations such as NH4+, Et4N+ and PPh4+ comes to full alignment with the thermal decomposition procedures cited in reports and also provides thermochemical equations for each thermal decay as well as for each salt not reported so far. In all cases, the product of the thermochemical decomposition at 700°C is the corresponding disulfide, MoS2 or WS2. In conclusion, we present the basic principles that are observed to govern the breakdowns of these salts. With regard to the thermochemical decay thermograms of the sixteen tetrathiometallate complexes of rhodium (I) studied, in most cases chemical reactions with unusual stoichiometry took place at 700 ° C. The thermochemical decomposition products of the RhMo and RhW bimetallic complexes are of the general type MoRhS2L and WRhS4L, respectively, while the RhMoRh and RhWRh trimetallic complexes are of the general formula MRhS4L (M = Mo, W and L = partial disintegration of organic substituents). Notable degradation, hence increased thermal stability, of the RhMoRh trimetallic complexes with P(OPh)3 and PPh3."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της θερμικής σταθερότητας αλάτων και συμπλόκων ενώσεων με Rh(I) των τετραθειομεταλλικών διανιόντων MoS42- και WS42-"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ιωάννου Αλέξανδρος-Γεώργιος","Ioannou Alexander"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Στην παρούσα εργασία παρουσιάζεται η μελέτη της θερμοχημικής σταθερότητας με τη μέθοδο της Θερμοστατικής Ανάλυσης (TGA) αφ' ενός μεν αλάτων των τετραθειομεταλλικών διανιόντων με Mo και W, αφ' ετέρου δε τετραθειομεταλλάτο συμπλόκων (με Mo και W) του ροδίου (Ι) με υποκαταστάτες φωσφίνες, φωσφίτες και COD (1,5-κυκλοοκταδιένιο). Η ερμηνεία των θερμογραφημάτων των αλάτων του τετραθειομολυβδαινικού και του τετραθειοβολφραμικού διανιόντος με αντισταθμιστικά κατιόντα NH4+, Et4N+ και PPh4+, ευρίσκεται σε συμφωνία με τις πορείες διάσπασης που έχουν αναφερθεί στη βιβλιογραφία και προτείνονται θερμοχημικές εξισώσεις για κάθε διάσπαση καθώς και για κάθε άλας για το οποίο δεν υπάρχουν αναφορές. Σε όλες τις περιπτώσεις το προϊόν της θερμοχημικής διάσπασης στους 700°C είναι το αντίστοιχο δισουλφίδιο, MoS2 ή WS2. Τέλος, διατυπώνονται οι βασικές αρχές που παρατηρείται πως διέπουν τις διασπάσεις των αλάτων αυτών, από τις οποίες και εξαρτάται η θερμοχημική τους σταθερότητα. Όσον αφορά τις θερμοχημικές διασπάσεις των δεκαέξι τετραθειομεταλλάτο σύμπλοκων του ροδίου (Ι) που μελετήθηκαν, σε όλες τις περιπτώσεις προέκυψαν στους 700°C προϊόντα με ασυνήθιστη στοιχειομετρία. Τα προϊόντα της θερμοχημικής διάσπασης των διμεταλλικών συμπλόκων RhMo και RhW είναι του γενικού τύπου MoRhS2L και WRhS4L, αντιστοίχως, ενώ των τριμεταλλικών συμπλόκων RhMoRh και RhWRh είναι του γενικού τύπου MRhS4L (M=Μο,W και L=προϊόντα μερικής διάσπασης των οργανικών υποκαταστατών). Αξιοσημείωτη είναι η ελάχιστη διάσπαση, άρα και αυξημένη θερμική σταθερότητα, των τριμεταλλικών συμπλόκων RhMoRh με P(OPh)3 και PPh3.","The aim of this diploma thesis, is to present the study of the thermochemical stability of the salts of the tetrathiometallic di-anions with Mo and W, as well as the tetrathiometalate (with Mo and W) coordination compounds of rhodium (I) with organic ligands such as phosphines, phosphites, 1,5 cyclooctadiene. The interpretation of the thermograms of tetra-thiomolybdate and tetra-thiotungstate dianion salts with counter cations such as NH4+, Et4N+ and PPh4+ comes to full alignment with the thermal decomposition procedures cited in reports and also provides thermochemical equations for each thermal decay as well as for each salt not reported so far. In all cases, the product of the thermochemical decomposition at 700°C is the corresponding disulfide, MoS2 or WS2. In conclusion, we present the basic principles that are observed to govern the breakdowns of these salts. With regard to the thermochemical decay thermograms of the sixteen tetrathiometallate complexes of rhodium (I) studied, in most cases chemical reactions with unusual stoichiometry took place at 700 ° C. The thermochemical decomposition products of the RhMo and RhW bimetallic complexes are of the general type MoRhS2L and WRhS4L, respectively, while the RhMoRh and RhWRh trimetallic complexes are of the general formula MRhS4L (M = Mo, W and L = partial disintegration of organic substituents). Notable degradation, hence increased thermal stability, of the RhMoRh trimetallic complexes with P(OPh)3 and PPh3."],"dc:identifier":["uoadl:2693910","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2693910"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μελέτη της θερμικής σταθερότητας αλάτων και συμπλόκων ενώσεων με Rh(I) των τετραθειομεταλλικών διανιόντων MoS42- και WS42-"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:47Z"}