{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2694314"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2694314","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η αρχή της ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων: ειδικότερα στους ομίλους επιχειρήσεων","abstract":"Η αρχή της ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων αποτελεί μία εκ των θεμελιωδέστερων αρχών του Εργατικού Δικαίου, η οποία -κατοχυρωμένη σε συνταγματικό επίπεδο- υποχρεώνει τον εργοδότη να μην μεταχειρίζεται με διαφορετικό τρόπο μισθωτούς του που παρέχουν εργασία ίσης αξίας. Φυσικά, η ενεργοποίηση της εν λόγω αρχής τελεί υπό τον όρο πλήρωσης ορισμένων αναγκαίων -εκ της νομολογίας και της θεωρίας- προϋποθέσεων. Συγκεκριμένα, εξετάζοντας την προβληματική της αρχής της ίσης μεταχείρισης στο ειδικότερο πλαίσιο των ομίλων επιχειρήσεων συναντούμε νομικές δυσχέρειες, εκ του γεγονότος της διαφορετικής νομικής προσωπικότητας των επιχειρήσεων που συναποτελούν τον όμιλο. Έτσι, είναι σαφές πως από τη μία πλευρά δεν πληρούται η προϋπόθεση της ύπαρξης εργοδοτικής ταυτότητας προκειμένου για την εφαρμογή της ίσης μεταχείρισης των μισθωτών που απασχολούνται σε διαφορετικές επιχειρήσεις του ομίλου, ενώ από την άλλη είναι αδιαμφισβήτητο ότι ένας τέτοιος εκ των προτέρων και δίχως άλλο αποκλεισμός της ισχύος της συνταγματικής αυτής αρχής καταλήγει σε άδικα και δικαιοπολιτικά λαθεμένα αποτελέσματα. Συνεπώς, επιχειρείται η διατύπωση μιας εναλλακτικής προσέγγισης επί του θέματος, στη βάση της οποίας το ερώτημα εφαρμογής της ίσης μεταχείρισης σε επίπεδο ομίλων επιχειρήσεων εξετάζεται προσεχτικότερα, με σκοπό την κατάφαση μιας τέτοιας δυνατότητας εφαρμογής. Φυσικά, σπουδαίο εργαλείο για την επίτευξη του επιθυμητού αποτελέσματος αποτελεί η θεωρία της άρσης της αυτοτέλειας του νομικού προσώπου και εν προκειμένω, της θυγατρικής επιχείρησης, ώστε να καταλογιστούν εργοδοτικές ευθύνες στη μητρική επιχείρηση του ομίλου που θα αποτελέσει έτσι τον τελικό αποδέκτη της αρχής της ίσης μεταχείρισης όλων των εργαζομένων που απασχολούνται στον όμιλο.","abstract_html":"Η αρχή της ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων αποτελεί μία εκ των θεμελιωδέστερων αρχών του Εργατικού Δικαίου, η οποία -κατοχυρωμένη σε συνταγματικό επίπεδο- υποχρεώνει τον εργοδότη να μην μεταχειρίζεται με διαφορετικό τρόπο μισθωτούς του που παρέχουν εργασία ίσης αξίας. Φυσικά, η ενεργοποίηση της εν λόγω αρχής τελεί υπό τον όρο πλήρωσης ορισμένων αναγκαίων -εκ της νομολογίας και της θεωρίας- προϋποθέσεων. Συγκεκριμένα, εξετάζοντας την προβληματική της αρχής της ίσης μεταχείρισης στο ειδικότερο πλαίσιο των ομίλων επιχειρήσεων συναντούμε νομικές δυσχέρειες, εκ του γεγονότος της διαφορετικής νομικής προσωπικότητας των επιχειρήσεων που συναποτελούν τον όμιλο. Έτσι, είναι σαφές πως από τη μία πλευρά δεν πληρούται η προϋπόθεση της ύπαρξης εργοδοτικής ταυτότητας προκειμένου για την εφαρμογή της ίσης μεταχείρισης των μισθωτών που απασχολούνται σε διαφορετικές επιχειρήσεις του ομίλου, ενώ από την άλλη είναι αδιαμφισβήτητο ότι ένας τέτοιος εκ των προτέρων και δίχως άλλο αποκλεισμός της ισχύος της συνταγματικής αυτής αρχής καταλήγει σε άδικα και δικαιοπολιτικά λαθεμένα αποτελέσματα. Συνεπώς, επιχειρείται η διατύπωση μιας εναλλακτικής προσέγγισης επί του θέματος, στη βάση της οποίας το ερώτημα εφαρμογής της ίσης μεταχείρισης σε επίπεδο ομίλων επιχειρήσεων εξετάζεται προσεχτικότερα, με σκοπό την κατάφαση μιας τέτοιας δυνατότητας εφαρμογής. Φυσικά, σπουδαίο εργαλείο για την επίτευξη του επιθυμητού αποτελέσματος αποτελεί η θεωρία της άρσης της αυτοτέλειας του νομικού προσώπου και εν προκειμένω, της θυγατρικής επιχείρησης, ώστε να καταλογιστούν εργοδοτικές ευθύνες στη μητρική επιχείρηση του ομίλου που θα αποτελέσει έτσι τον τελικό αποδέκτη της αρχής της ίσης μεταχείρισης όλων των εργαζομένων που απασχολούνται στον όμιλο.","abstract_has_math":false,"creators":["Αντωνιάδου Ελένη","Antoniadou Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:51Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2694314"],"render_values":[{"text":"uoadl:2694314","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2694314","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2694314","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2694314","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αντωνιάδου Ελένη","Antoniadou Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2694314","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2694314"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αρχή της ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων αποτελεί μία εκ των θεμελιωδέστερων αρχών του Εργατικού Δικαίου, η οποία -κατοχυρωμένη σε συνταγματικό επίπεδο- υποχρεώνει τον εργοδότη να μην μεταχειρίζεται με διαφορετικό τρόπο μισθωτούς του που παρέχουν εργασία ίσης αξίας. Φυσικά, η ενεργοποίηση της εν λόγω αρχής τελεί υπό τον όρο πλήρωσης ορισμένων αναγκαίων -εκ της νομολογίας και της θεωρίας- προϋποθέσεων. Συγκεκριμένα, εξετάζοντας την προβληματική της αρχής της ίσης μεταχείρισης στο ειδικότερο πλαίσιο των ομίλων επιχειρήσεων συναντούμε νομικές δυσχέρειες, εκ του γεγονότος της διαφορετικής νομικής προσωπικότητας των επιχειρήσεων που συναποτελούν τον όμιλο. Έτσι, είναι σαφές πως από τη μία πλευρά δεν πληρούται η προϋπόθεση της ύπαρξης εργοδοτικής ταυτότητας προκειμένου για την εφαρμογή της ίσης μεταχείρισης των μισθωτών που απασχολούνται σε διαφορετικές επιχειρήσεις του ομίλου, ενώ από την άλλη είναι αδιαμφισβήτητο ότι ένας τέτοιος εκ των προτέρων και δίχως άλλο αποκλεισμός της ισχύος της συνταγματικής αυτής αρχής καταλήγει σε άδικα και δικαιοπολιτικά λαθεμένα αποτελέσματα. Συνεπώς, επιχειρείται η διατύπωση μιας εναλλακτικής προσέγγισης επί του θέματος, στη βάση της οποίας το ερώτημα εφαρμογής της ίσης μεταχείρισης σε επίπεδο ομίλων επιχειρήσεων εξετάζεται προσεχτικότερα, με σκοπό την κατάφαση μιας τέτοιας δυνατότητας εφαρμογής. Φυσικά, σπουδαίο εργαλείο για την επίτευξη του επιθυμητού αποτελέσματος αποτελεί η θεωρία της άρσης της αυτοτέλειας του νομικού προσώπου και εν προκειμένω, της θυγατρικής επιχείρησης, ώστε να καταλογιστούν εργοδοτικές ευθύνες στη μητρική επιχείρηση του ομίλου που θα αποτελέσει έτσι τον τελικό αποδέκτη της αρχής της ίσης μεταχείρισης όλων των εργαζομένων που απασχολούνται στον όμιλο.","The non-discrimination principle constitutes one of the most fundamental pillars of both Greek and European Union Labor Law. It requires the equal treatment of an individual or group, who provide equal work, irrespective of their particular characteristics and is used to assess apparently neutral criteria that may produce effects which systematically disadvantage persons possessing those characteristics. The applicability of this general principle depends on the fulfillment of specific requirements delineated by the law, the legal theory and the law of precedent. When it comes to the implementation of the non-discrimination principle in the context of business groups, many interpretative issues arise because of the different legal personalities of the companies forming the business group in question. On the one hand, the law in its current formulation cannot be implemented because of the existence of two separate employers. On the other hand, such an outcome results to the neutralization of this constitutional protection in a great number of labor relations, which I consider to be both de lege ferenda a wrongful application of the law and ethically an injustice. Therefore, I argue for an alternative interpretation of the law which widens its protective scope in order to extent the applicability of the non-discrimination principle to all the labor relations developed in the different companies of the same business group."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η αρχή της ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων: ειδικότερα στους ομίλους επιχειρήσεων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αντωνιάδου Ελένη","Antoniadou Eleni"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η αρχή της ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων αποτελεί μία εκ των θεμελιωδέστερων αρχών του Εργατικού Δικαίου, η οποία -κατοχυρωμένη σε συνταγματικό επίπεδο- υποχρεώνει τον εργοδότη να μην μεταχειρίζεται με διαφορετικό τρόπο μισθωτούς του που παρέχουν εργασία ίσης αξίας. Φυσικά, η ενεργοποίηση της εν λόγω αρχής τελεί υπό τον όρο πλήρωσης ορισμένων αναγκαίων -εκ της νομολογίας και της θεωρίας- προϋποθέσεων. Συγκεκριμένα, εξετάζοντας την προβληματική της αρχής της ίσης μεταχείρισης στο ειδικότερο πλαίσιο των ομίλων επιχειρήσεων συναντούμε νομικές δυσχέρειες, εκ του γεγονότος της διαφορετικής νομικής προσωπικότητας των επιχειρήσεων που συναποτελούν τον όμιλο. Έτσι, είναι σαφές πως από τη μία πλευρά δεν πληρούται η προϋπόθεση της ύπαρξης εργοδοτικής ταυτότητας προκειμένου για την εφαρμογή της ίσης μεταχείρισης των μισθωτών που απασχολούνται σε διαφορετικές επιχειρήσεις του ομίλου, ενώ από την άλλη είναι αδιαμφισβήτητο ότι ένας τέτοιος εκ των προτέρων και δίχως άλλο αποκλεισμός της ισχύος της συνταγματικής αυτής αρχής καταλήγει σε άδικα και δικαιοπολιτικά λαθεμένα αποτελέσματα. Συνεπώς, επιχειρείται η διατύπωση μιας εναλλακτικής προσέγγισης επί του θέματος, στη βάση της οποίας το ερώτημα εφαρμογής της ίσης μεταχείρισης σε επίπεδο ομίλων επιχειρήσεων εξετάζεται προσεχτικότερα, με σκοπό την κατάφαση μιας τέτοιας δυνατότητας εφαρμογής. Φυσικά, σπουδαίο εργαλείο για την επίτευξη του επιθυμητού αποτελέσματος αποτελεί η θεωρία της άρσης της αυτοτέλειας του νομικού προσώπου και εν προκειμένω, της θυγατρικής επιχείρησης, ώστε να καταλογιστούν εργοδοτικές ευθύνες στη μητρική επιχείρηση του ομίλου που θα αποτελέσει έτσι τον τελικό αποδέκτη της αρχής της ίσης μεταχείρισης όλων των εργαζομένων που απασχολούνται στον όμιλο.","The non-discrimination principle constitutes one of the most fundamental pillars of both Greek and European Union Labor Law. It requires the equal treatment of an individual or group, who provide equal work, irrespective of their particular characteristics and is used to assess apparently neutral criteria that may produce effects which systematically disadvantage persons possessing those characteristics. The applicability of this general principle depends on the fulfillment of specific requirements delineated by the law, the legal theory and the law of precedent. When it comes to the implementation of the non-discrimination principle in the context of business groups, many interpretative issues arise because of the different legal personalities of the companies forming the business group in question. On the one hand, the law in its current formulation cannot be implemented because of the existence of two separate employers. On the other hand, such an outcome results to the neutralization of this constitutional protection in a great number of labor relations, which I consider to be both de lege ferenda a wrongful application of the law and ethically an injustice. Therefore, I argue for an alternative interpretation of the law which widens its protective scope in order to extent the applicability of the non-discrimination principle to all the labor relations developed in the different companies of the same business group."],"dc:identifier":["uoadl:2694314","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2694314"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η αρχή της ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων: ειδικότερα στους ομίλους επιχειρήσεων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:51Z"}