{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2698021"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2698021","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι συνταξιοδοτικές διαφορές στα πλαίσια του Ελεγκτικού Συνεδρίου κατά την περίοδο της κρίσης","abstract":"Η παρούσα εργασία επιχειρεί να καταγράψει τις τελευταίες εξελίξεις και το πώς επηρέασαν την νομολογία του Ανώτατου Δημοσιονομικού Δικαστηρίου της χώρας, τόσο σε επίπεδο δικονομικό, όσο και σε επίπεδο ουσιαστικό. Έτσι, στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται ανάλυση της δικαιοδοσίας του Ελεγκτικού Συνεδρίου στις διαφορές σχετικά με την απονομή των συντάξεων (Ι). Αναφορικά με τη δικαιοδοσία του Ελεγκτικού Συνεδρίου, γίνεται μία προσπάθεια οριοθέτησής της μέσω του ορισμού της έννοιας της σύνταξης, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί μέχρι σήμερα (Ι.Α.1) και της αντιπαραβολής της και διαχωρισμού της από την έννοια της κοινωνικής ασφάλισης (Ι.Α.2), ενώ τέλος ειδική μνεία γίνεται στις διαφορές από τις συντάξεις για δικαστικούς λειτουργούς (Ι.Α.3) στα πλαίσια διαχωρισμού της δικαιοδοσίας του Ελεγκτικού Συνεδρίου και του Ειδικού Δικαστηρίου του άρθρου 99 του Συντάγματος. Περαιτέρω, σε δικονομικό επίπεδο (ΙΙ) γίνεται μία ανάλυση των προβλεπόμενων ένδικων μέσων και βοηθημάτων (ΙΙ.Α), με ειδικότερη ανάλυση του ενδίκου βοηθήματος της αγωγής λόγω των ιδιαιτεροτήτων της μη προβλέψεως της από τη δικονομία του Ελεγκτικού Συνεδρίου και το πώς εξελίχθηκε από τη νομολογία του δικαστηρίου (ΙΙ.Β), καθώς και η ανάλυση της διάταξης του Συνταξιοδοτικού Κώδικα που απαγόρευε την αναδρομή των οικονομικών αποτελεσμάτων επί συνταξιοδοτικών διαφορών πέραν της τριετίας από την έκδοση δικαστικής απόφασης και των ζητημάτων που ανέκυψαν από την εφαρμογή της (ΙΙ.Γ). Τέλος, το δικονομικό κεφάλαιο κλείνει με την νέα νομολογιακή εξέλιξη περί περιορισμού του αναδρομικού αποτελέσματος ακύρωσης με αφορμή την υπ’ αριθμ. 244/2017 απόφαση της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου (ΙΙ.Δ). Στο τρίτο κεφάλαιο της παρούσας (ΙΙΙ), γίνεται ανάλυση των ουσιαστικών ζητημάτων τα οποία κλήθηκε να αντιμετωπίσει το Ελεγκτικό Συνέδριο, μέσω νομολογιακών παραδειγμάτων της περιόδου 2009-2017. Ειδικότερα, το πρώτο υποκεφάλαιο του δεύτερου κεφαλαίου αφορά το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, το πεδίο εφαρμογής του, τη φύση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος και κατά πόσον αυτό εμπίπτει στην έννοια του άρθρου 1 του ΠΠΠ (ΙΙΙ.Α.1), ενώ στη συνέχεια παρατίθενται κρίσιμες αποφάσεις με τις οποίες κρίθηκε η συμβατότητα νομοθετικών διατάξεων με το άρθρο 1 του ΠΠΠ, αυτές της διετούς παραγραφής των συνταξιοδοτικών διαφορών (ΙΙΙ.Α.2), του άρθρου 21 του Κώδικα περί δικών του Δημοσίου, που ορίζει επιτόκιο 6% για απαιτήσεις σε βάρος του Δημοσίου (ΙΙΙ.Α.3), της επιβολής ειδικής μηνιαίας εισφοράς σε βάρος των συνταξιούχων του Δημοσίου (ΙΙΙ.Α.4) και των περικοπών που υπέστησαν οι συνταξιούχοι των ειδικών μισθολογίων (ΙΙΙ.Α.5). Στο δεύτερο υποκεφάλαιο του κεφαλαίου αυτού γίνεται μία προσέγγιση των συνταξιοδοτικών διατάξεων υπό το πρίσμα της συνταγματικής αρχής της ισότητας και των ειδικότερων εκφάνσεων της, ειδικότερα το ζήτημα της παραγραφής των συνταξιοδοτικών αξιώσεων σε σχέση με την αρχή της ισότητας (ΙΙΙ.Β.1), οι περικοπές των συνταξιούχων των ειδικών μισθολογίων με βάση την αρχή της ισότητας ενώπιον των δημοσίων βαρών (ΙΙΙ.Β.2) και ζητήματα που ανέκυψαν από την αρχή της ισότητας των φύλων (ΙΙΙ.Β.3). Τέλος, στο τελευταίο υποκεφάλαιο, αναλύεται η συνταγματική αρχή της αναλογικότητας και πως αυτή χρησιμοποιήθηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο για την κρίση αφενός της συνταξιοδοτικής διάταξης, που προέβλεπε την απώλεια συνταξιοδοτικού δικαιώματος σε περίπτωση αμετάκλητης ποινικής καταδίκης του υπαλλήλου (ΙΙΙ.Γ.1) και αφετέρου των νομοθετικών διατάξεων με τις οποίες επιβλήθηκε η έκτακτη εισφορά στους συνταξιούχους του Δημοσίου (ΙΙΙ.Γ.2).","abstract_html":"Η παρούσα εργασία επιχειρεί να καταγράψει τις τελευταίες εξελίξεις και το πώς επηρέασαν την νομολογία του Ανώτατου Δημοσιονομικού Δικαστηρίου της χώρας, τόσο σε επίπεδο δικονομικό, όσο και σε επίπεδο ουσιαστικό. Έτσι, στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται ανάλυση της δικαιοδοσίας του Ελεγκτικού Συνεδρίου στις διαφορές σχετικά με την απονομή των συντάξεων (Ι). Αναφορικά με τη δικαιοδοσία του Ελεγκτικού Συνεδρίου, γίνεται μία προσπάθεια οριοθέτησής της μέσω του ορισμού της έννοιας της σύνταξης, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί μέχρι σήμερα (Ι.Α.1) και της αντιπαραβολής της και διαχωρισμού της από την έννοια της κοινωνικής ασφάλισης (Ι.Α.2), ενώ τέλος ειδική μνεία γίνεται στις διαφορές από τις συντάξεις για δικαστικούς λειτουργούς (Ι.Α.3) στα πλαίσια διαχωρισμού της δικαιοδοσίας του Ελεγκτικού Συνεδρίου και του Ειδικού Δικαστηρίου του άρθρου 99 του Συντάγματος. Περαιτέρω, σε δικονομικό επίπεδο (ΙΙ) γίνεται μία ανάλυση των προβλεπόμενων ένδικων μέσων και βοηθημάτων (ΙΙ.Α), με ειδικότερη ανάλυση του ενδίκου βοηθήματος της αγωγής λόγω των ιδιαιτεροτήτων της μη προβλέψεως της από τη δικονομία του Ελεγκτικού Συνεδρίου και το πώς εξελίχθηκε από τη νομολογία του δικαστηρίου (ΙΙ.Β), καθώς και η ανάλυση της διάταξης του Συνταξιοδοτικού Κώδικα που απαγόρευε την αναδρομή των οικονομικών αποτελεσμάτων επί συνταξιοδοτικών διαφορών πέραν της τριετίας από την έκδοση δικαστικής απόφασης και των ζητημάτων που ανέκυψαν από την εφαρμογή της (ΙΙ.Γ). Τέλος, το δικονομικό κεφάλαιο κλείνει με την νέα νομολογιακή εξέλιξη περί περιορισμού του αναδρομικού αποτελέσματος ακύρωσης με αφορμή την υπ’ αριθμ. 244/2017 απόφαση της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου (ΙΙ.Δ). Στο τρίτο κεφάλαιο της παρούσας (ΙΙΙ), γίνεται ανάλυση των ουσιαστικών ζητημάτων τα οποία κλήθηκε να αντιμετωπίσει το Ελεγκτικό Συνέδριο, μέσω νομολογιακών παραδειγμάτων της περιόδου 2009-2017. Ειδικότερα, το πρώτο υποκεφάλαιο του δεύτερου κεφαλαίου αφορά το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, το πεδίο εφαρμογής του, τη φύση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος και κατά πόσον αυτό εμπίπτει στην έννοια του άρθρου 1 του ΠΠΠ (ΙΙΙ.Α.1), ενώ στη συνέχεια παρατίθενται κρίσιμες αποφάσεις με τις οποίες κρίθηκε η συμβατότητα νομοθετικών διατάξεων με το άρθρο 1 του ΠΠΠ, αυτές της διετούς παραγραφής των συνταξιοδοτικών διαφορών (ΙΙΙ.Α.2), του άρθρου 21 του Κώδικα περί δικών του Δημοσίου, που ορίζει επιτόκιο 6% για απαιτήσεις σε βάρος του Δημοσίου (ΙΙΙ.Α.3), της επιβολής ειδικής μηνιαίας εισφοράς σε βάρος των συνταξιούχων του Δημοσίου (ΙΙΙ.Α.4) και των περικοπών που υπέστησαν οι συνταξιούχοι των ειδικών μισθολογίων (ΙΙΙ.Α.5). Στο δεύτερο υποκεφάλαιο του κεφαλαίου αυτού γίνεται μία προσέγγιση των συνταξιοδοτικών διατάξεων υπό το πρίσμα της συνταγματικής αρχής της ισότητας και των ειδικότερων εκφάνσεων της, ειδικότερα το ζήτημα της παραγραφής των συνταξιοδοτικών αξιώσεων σε σχέση με την αρχή της ισότητας (ΙΙΙ.Β.1), οι περικοπές των συνταξιούχων των ειδικών μισθολογίων με βάση την αρχή της ισότητας ενώπιον των δημοσίων βαρών (ΙΙΙ.Β.2) και ζητήματα που ανέκυψαν από την αρχή της ισότητας των φύλων (ΙΙΙ.Β.3). Τέλος, στο τελευταίο υποκεφάλαιο, αναλύεται η συνταγματική αρχή της αναλογικότητας και πως αυτή χρησιμοποιήθηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο για την κρίση αφενός της συνταξιοδοτικής διάταξης, που προέβλεπε την απώλεια συνταξιοδοτικού δικαιώματος σε περίπτωση αμετάκλητης ποινικής καταδίκης του υπαλλήλου (ΙΙΙ.Γ.1) και αφετέρου των νομοθετικών διατάξεων με τις οποίες επιβλήθηκε η έκτακτη εισφορά στους συνταξιούχους του Δημοσίου (ΙΙΙ.Γ.2).","abstract_has_math":false,"creators":["Εξηνταβελώνη Μαρία","Exintaveloni Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:53Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2698021"],"render_values":[{"text":"uoadl:2698021","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2698021","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2698021","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2698021","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Εξηνταβελώνη Μαρία","Exintaveloni Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2698021","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2698021"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία επιχειρεί να καταγράψει τις τελευταίες εξελίξεις και το πώς επηρέασαν την νομολογία του Ανώτατου Δημοσιονομικού Δικαστηρίου της χώρας, τόσο σε επίπεδο δικονομικό, όσο και σε επίπεδο ουσιαστικό. Έτσι, στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται ανάλυση της δικαιοδοσίας του Ελεγκτικού Συνεδρίου στις διαφορές σχετικά με την απονομή των συντάξεων (Ι). Αναφορικά με τη δικαιοδοσία του Ελεγκτικού Συνεδρίου, γίνεται μία προσπάθεια οριοθέτησής της μέσω του ορισμού της έννοιας της σύνταξης, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί μέχρι σήμερα (Ι.Α.1) και της αντιπαραβολής της και διαχωρισμού της από την έννοια της κοινωνικής ασφάλισης (Ι.Α.2), ενώ τέλος ειδική μνεία γίνεται στις διαφορές από τις συντάξεις για δικαστικούς λειτουργούς (Ι.Α.3) στα πλαίσια διαχωρισμού της δικαιοδοσίας του Ελεγκτικού Συνεδρίου και του Ειδικού Δικαστηρίου του άρθρου 99 του Συντάγματος. Περαιτέρω, σε δικονομικό επίπεδο (ΙΙ) γίνεται μία ανάλυση των προβλεπόμενων ένδικων μέσων και βοηθημάτων (ΙΙ.Α), με ειδικότερη ανάλυση του ενδίκου βοηθήματος της αγωγής λόγω των ιδιαιτεροτήτων της μη προβλέψεως της από τη δικονομία του Ελεγκτικού Συνεδρίου και το πώς εξελίχθηκε από τη νομολογία του δικαστηρίου (ΙΙ.Β), καθώς και η ανάλυση της διάταξης του Συνταξιοδοτικού Κώδικα που απαγόρευε την αναδρομή των οικονομικών αποτελεσμάτων επί συνταξιοδοτικών διαφορών πέραν της τριετίας από την έκδοση δικαστικής απόφασης και των ζητημάτων που ανέκυψαν από την εφαρμογή της (ΙΙ.Γ). Τέλος, το δικονομικό κεφάλαιο κλείνει με την νέα νομολογιακή εξέλιξη περί περιορισμού του αναδρομικού αποτελέσματος ακύρωσης με αφορμή την υπ’ αριθμ. 244/2017 απόφαση της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου (ΙΙ.Δ). Στο τρίτο κεφάλαιο της παρούσας (ΙΙΙ), γίνεται ανάλυση των ουσιαστικών ζητημάτων τα οποία κλήθηκε να αντιμετωπίσει το Ελεγκτικό Συνέδριο, μέσω νομολογιακών παραδειγμάτων της περιόδου 2009-2017. Ειδικότερα, το πρώτο υποκεφάλαιο του δεύτερου κεφαλαίου αφορά το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, το πεδίο εφαρμογής του, τη φύση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος και κατά πόσον αυτό εμπίπτει στην έννοια του άρθρου 1 του ΠΠΠ (ΙΙΙ.Α.1), ενώ στη συνέχεια παρατίθενται κρίσιμες αποφάσεις με τις οποίες κρίθηκε η συμβατότητα νομοθετικών διατάξεων με το άρθρο 1 του ΠΠΠ, αυτές της διετούς παραγραφής των συνταξιοδοτικών διαφορών (ΙΙΙ.Α.2), του άρθρου 21 του Κώδικα περί δικών του Δημοσίου, που ορίζει επιτόκιο 6% για απαιτήσεις σε βάρος του Δημοσίου (ΙΙΙ.Α.3), της επιβολής ειδικής μηνιαίας εισφοράς σε βάρος των συνταξιούχων του Δημοσίου (ΙΙΙ.Α.4) και των περικοπών που υπέστησαν οι συνταξιούχοι των ειδικών μισθολογίων (ΙΙΙ.Α.5). Στο δεύτερο υποκεφάλαιο του κεφαλαίου αυτού γίνεται μία προσέγγιση των συνταξιοδοτικών διατάξεων υπό το πρίσμα της συνταγματικής αρχής της ισότητας και των ειδικότερων εκφάνσεων της, ειδικότερα το ζήτημα της παραγραφής των συνταξιοδοτικών αξιώσεων σε σχέση με την αρχή της ισότητας (ΙΙΙ.Β.1), οι περικοπές των συνταξιούχων των ειδικών μισθολογίων με βάση την αρχή της ισότητας ενώπιον των δημοσίων βαρών (ΙΙΙ.Β.2) και ζητήματα που ανέκυψαν από την αρχή της ισότητας των φύλων (ΙΙΙ.Β.3). Τέλος, στο τελευταίο υποκεφάλαιο, αναλύεται η συνταγματική αρχή της αναλογικότητας και πως αυτή χρησιμοποιήθηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο για την κρίση αφενός της συνταξιοδοτικής διάταξης, που προέβλεπε την απώλεια συνταξιοδοτικού δικαιώματος σε περίπτωση αμετάκλητης ποινικής καταδίκης του υπαλλήλου (ΙΙΙ.Γ.1) και αφετέρου των νομοθετικών διατάξεων με τις οποίες επιβλήθηκε η έκτακτη εισφορά στους συνταξιούχους του Δημοσίου (ΙΙΙ.Γ.2).","This paper attempts to capture the latest developments and how they have influenced the jurisprudence of the Supreme Financial Court of the country, at both procedural and substantive levels. Thus, the first chapter analyzes the jurisdiction of the Court of Auditors in disputes relating to the award of pensions (I). Regarding the jurisdiction of the Court of Auditors, an attempt is made to demarcate it through the definition of the concept of structure as it has been formulated to date (IA.1) and its comparison and separation from the concept of social security (IA.2), while finally reference is made to differences in pensions for judicial officers (IA.3) in the context of the separation of jurisdiction between the Court of Auditors and the Special Court under Article 99 of the Constitution. Furthermore, at a procedural level (II) an analysis of the legal remedies and remedies provided (IIA) is made, with a more specific analysis of the legal remedy of the action due to the specificities of not foreseeing it by the Court of Auditors and how it evolved from the case-law of the court (II.B), and the analysis of the provision of the Pension Code which forbade the retrospective effect of the financial results on pension disputes beyond the three years from the judgment and the issues which they burst out of its application (IIC). Finally, procedural capital closes with the new case-law on the limitation of the retroactive effect of cancellation on the basis of the Court of Auditors' (IID) decision No 244/2017. The third chapter of this (III) analyzes the substantive issues that the Court of Auditors has been called upon to address through case-law examples of the 2009-2017 period. In particular, the first sub-chapter of the second chapter concerns Article 1 of the First Additional Protocol to the ECHR, its scope, the nature of the pension entitlement and whether it falls within the meaning of Article 1 of the FAP (III.A.1), critical decisions are following referring on the compatibility of legislative provisions with Article 1 of the FAP, those of the two-year limitation period for pension disputes (IIIA.2), Article 21 of the Code of Civil Procedure, which sets interest rate 6% (III.A.3), the imposition of a special monthly levy on public pensioners (III.A.4) and the cuts made by retired special wage earners (III.A.5). The second sub-chapter of this chapter makes an approximation of pension provisions in the light of the constitutional principle of equality and its specific expressions, in particular the question of the limitation of pension entitlements in relation to the principle of equality (III.B.1); (III.B.2) and issues raised by the principle of gender equality (III.B.3). Finally, the last sub-chapter analyzes the constitutional principle of proportionality and how it was used by the Court of Auditors to review the pension provision, which provided for the loss of pension rights in the event of an irrevocable criminal conviction by the employee (III.C.1) and, on the other, of the legislative provisions imposing the special contribution on the State pensioners (III.C.2)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι συνταξιοδοτικές διαφορές στα πλαίσια του Ελεγκτικού Συνεδρίου κατά την περίοδο της κρίσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Εξηνταβελώνη Μαρία","Exintaveloni Maria"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία επιχειρεί να καταγράψει τις τελευταίες εξελίξεις και το πώς επηρέασαν την νομολογία του Ανώτατου Δημοσιονομικού Δικαστηρίου της χώρας, τόσο σε επίπεδο δικονομικό, όσο και σε επίπεδο ουσιαστικό. Έτσι, στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται ανάλυση της δικαιοδοσίας του Ελεγκτικού Συνεδρίου στις διαφορές σχετικά με την απονομή των συντάξεων (Ι). Αναφορικά με τη δικαιοδοσία του Ελεγκτικού Συνεδρίου, γίνεται μία προσπάθεια οριοθέτησής της μέσω του ορισμού της έννοιας της σύνταξης, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί μέχρι σήμερα (Ι.Α.1) και της αντιπαραβολής της και διαχωρισμού της από την έννοια της κοινωνικής ασφάλισης (Ι.Α.2), ενώ τέλος ειδική μνεία γίνεται στις διαφορές από τις συντάξεις για δικαστικούς λειτουργούς (Ι.Α.3) στα πλαίσια διαχωρισμού της δικαιοδοσίας του Ελεγκτικού Συνεδρίου και του Ειδικού Δικαστηρίου του άρθρου 99 του Συντάγματος. Περαιτέρω, σε δικονομικό επίπεδο (ΙΙ) γίνεται μία ανάλυση των προβλεπόμενων ένδικων μέσων και βοηθημάτων (ΙΙ.Α), με ειδικότερη ανάλυση του ενδίκου βοηθήματος της αγωγής λόγω των ιδιαιτεροτήτων της μη προβλέψεως της από τη δικονομία του Ελεγκτικού Συνεδρίου και το πώς εξελίχθηκε από τη νομολογία του δικαστηρίου (ΙΙ.Β), καθώς και η ανάλυση της διάταξης του Συνταξιοδοτικού Κώδικα που απαγόρευε την αναδρομή των οικονομικών αποτελεσμάτων επί συνταξιοδοτικών διαφορών πέραν της τριετίας από την έκδοση δικαστικής απόφασης και των ζητημάτων που ανέκυψαν από την εφαρμογή της (ΙΙ.Γ). Τέλος, το δικονομικό κεφάλαιο κλείνει με την νέα νομολογιακή εξέλιξη περί περιορισμού του αναδρομικού αποτελέσματος ακύρωσης με αφορμή την υπ’ αριθμ. 244/2017 απόφαση της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου (ΙΙ.Δ). Στο τρίτο κεφάλαιο της παρούσας (ΙΙΙ), γίνεται ανάλυση των ουσιαστικών ζητημάτων τα οποία κλήθηκε να αντιμετωπίσει το Ελεγκτικό Συνέδριο, μέσω νομολογιακών παραδειγμάτων της περιόδου 2009-2017. Ειδικότερα, το πρώτο υποκεφάλαιο του δεύτερου κεφαλαίου αφορά το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, το πεδίο εφαρμογής του, τη φύση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος και κατά πόσον αυτό εμπίπτει στην έννοια του άρθρου 1 του ΠΠΠ (ΙΙΙ.Α.1), ενώ στη συνέχεια παρατίθενται κρίσιμες αποφάσεις με τις οποίες κρίθηκε η συμβατότητα νομοθετικών διατάξεων με το άρθρο 1 του ΠΠΠ, αυτές της διετούς παραγραφής των συνταξιοδοτικών διαφορών (ΙΙΙ.Α.2), του άρθρου 21 του Κώδικα περί δικών του Δημοσίου, που ορίζει επιτόκιο 6% για απαιτήσεις σε βάρος του Δημοσίου (ΙΙΙ.Α.3), της επιβολής ειδικής μηνιαίας εισφοράς σε βάρος των συνταξιούχων του Δημοσίου (ΙΙΙ.Α.4) και των περικοπών που υπέστησαν οι συνταξιούχοι των ειδικών μισθολογίων (ΙΙΙ.Α.5). Στο δεύτερο υποκεφάλαιο του κεφαλαίου αυτού γίνεται μία προσέγγιση των συνταξιοδοτικών διατάξεων υπό το πρίσμα της συνταγματικής αρχής της ισότητας και των ειδικότερων εκφάνσεων της, ειδικότερα το ζήτημα της παραγραφής των συνταξιοδοτικών αξιώσεων σε σχέση με την αρχή της ισότητας (ΙΙΙ.Β.1), οι περικοπές των συνταξιούχων των ειδικών μισθολογίων με βάση την αρχή της ισότητας ενώπιον των δημοσίων βαρών (ΙΙΙ.Β.2) και ζητήματα που ανέκυψαν από την αρχή της ισότητας των φύλων (ΙΙΙ.Β.3). Τέλος, στο τελευταίο υποκεφάλαιο, αναλύεται η συνταγματική αρχή της αναλογικότητας και πως αυτή χρησιμοποιήθηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο για την κρίση αφενός της συνταξιοδοτικής διάταξης, που προέβλεπε την απώλεια συνταξιοδοτικού δικαιώματος σε περίπτωση αμετάκλητης ποινικής καταδίκης του υπαλλήλου (ΙΙΙ.Γ.1) και αφετέρου των νομοθετικών διατάξεων με τις οποίες επιβλήθηκε η έκτακτη εισφορά στους συνταξιούχους του Δημοσίου (ΙΙΙ.Γ.2).","This paper attempts to capture the latest developments and how they have influenced the jurisprudence of the Supreme Financial Court of the country, at both procedural and substantive levels. Thus, the first chapter analyzes the jurisdiction of the Court of Auditors in disputes relating to the award of pensions (I). Regarding the jurisdiction of the Court of Auditors, an attempt is made to demarcate it through the definition of the concept of structure as it has been formulated to date (IA.1) and its comparison and separation from the concept of social security (IA.2), while finally reference is made to differences in pensions for judicial officers (IA.3) in the context of the separation of jurisdiction between the Court of Auditors and the Special Court under Article 99 of the Constitution. Furthermore, at a procedural level (II) an analysis of the legal remedies and remedies provided (IIA) is made, with a more specific analysis of the legal remedy of the action due to the specificities of not foreseeing it by the Court of Auditors and how it evolved from the case-law of the court (II.B), and the analysis of the provision of the Pension Code which forbade the retrospective effect of the financial results on pension disputes beyond the three years from the judgment and the issues which they burst out of its application (IIC). Finally, procedural capital closes with the new case-law on the limitation of the retroactive effect of cancellation on the basis of the Court of Auditors' (IID) decision No 244/2017. The third chapter of this (III) analyzes the substantive issues that the Court of Auditors has been called upon to address through case-law examples of the 2009-2017 period. In particular, the first sub-chapter of the second chapter concerns Article 1 of the First Additional Protocol to the ECHR, its scope, the nature of the pension entitlement and whether it falls within the meaning of Article 1 of the FAP (III.A.1), critical decisions are following referring on the compatibility of legislative provisions with Article 1 of the FAP, those of the two-year limitation period for pension disputes (IIIA.2), Article 21 of the Code of Civil Procedure, which sets interest rate 6% (III.A.3), the imposition of a special monthly levy on public pensioners (III.A.4) and the cuts made by retired special wage earners (III.A.5). The second sub-chapter of this chapter makes an approximation of pension provisions in the light of the constitutional principle of equality and its specific expressions, in particular the question of the limitation of pension entitlements in relation to the principle of equality (III.B.1); (III.B.2) and issues raised by the principle of gender equality (III.B.3). Finally, the last sub-chapter analyzes the constitutional principle of proportionality and how it was used by the Court of Auditors to review the pension provision, which provided for the loss of pension rights in the event of an irrevocable criminal conviction by the employee (III.C.1) and, on the other, of the legislative provisions imposing the special contribution on the State pensioners (III.C.2)."],"dc:identifier":["uoadl:2698021","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2698021"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Οι συνταξιοδοτικές διαφορές στα πλαίσια του Ελεγκτικού Συνεδρίου κατά την περίοδο της κρίσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:53Z"}