{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2701773"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2701773","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"SIMULATION OF NANOSCALE ROUGHNESS EVOLUTION OF SILICON SURFACES UNDER CHLORINE PLASMAS","abstract":"Στην παρούσα εργασία αναπτύσσεται μοντέλο επιφανειακής χημείας που περιγράφει την εγχάραξη Πυριτίου σε πλάσμα Χλωρίου. Το μοντέλο ενσωματώνεται σε πλαίσιο προσομοίωσης Monte Carlo (MC) με στόχο την πρόβλεψη του ρυθμού εγχάραξης και της νανοτραχύτητας επιφανειών Πυριτίου. Στο μοντέλο λαμβάνονται υπόψη όλοι οι μηχανισμοί εγχάραξης, δηλαδή η υποβοηθούμενη από ιόντα εγχάραξη, η ιονοβολή καθώς και η χημική εγχάραξη. Ωστόσο, υπό τις συνθήκες των μετρήσεων και των υπολογισμών που παρουσιάζονται σε αυτή την εργασία, η υποβοηθούμενη από ιόντα εγχάραξη είναι ο κυρίαρχος μηχανισμός. Γι’ αυτό και η κρίσιμη παράμετρος για την ακρίβεια των υπολογισμών είναι η απόδοση εγχάραξης της υποβοηθούμενης από ιόντα εγχάραξης (ο αριθμός των ατόμων του υποστρώματος που απομακρύνονται ανά προσπίπτον ιόν). Η χρησιμοποίηση σχέσης από τη βιβλιογραφία για την απόδοση εγχάραξης οδηγεί σε αποτελέσματα που αποκλίνουν σημαντικά από τις πειραματικά μετρούμενες τιμές για το ρυθμό εγχάραξης. Η απόκλιση αποδίδεται στο γεγονός ότι οι σχέσεις για την απόδοση εγχάραξης που συναντώνται στη βιβλιογραφία είναι φαινομενολογικές ή «μακροσκοπικές». Η «μακροσκοπική» απόδοση εγχάραξης εμπεριέχει την καθαρή επίδραση από όλες τις επιφανειακές διεργασίες, συμπεριλαμβανομένων της επαναπόθεσης των προϊόντων εγχάραξης και της γωνιακής εξάρτησης της εγχάραξης. Η «μακροσκοπική» απόδοση εγχάραξης δεν αποτελεί ορθή επιλογή για το πλαίσιο προσομοίωσης MC που διαχειρίζεται ξεχωριστά κάθε επιφανειακή διεργασία και όχι την καθαρή επίδρασή τους. Για το πλαίσιο MC απαιτείται μία «νανοσκοπική» απόδοση εγχάραξης η οποία θα αναπαράγει τη(ο) «μακροσκοπική(ό)» απόδοση (ρυθμό) εγχάραξης. Στα πλαίσια της παρούσας εργασίας, η «νανοσκοπική» απόδοση εγχάραξης του κυρίαρχου μηχανισμού εγχάραξης προκύπτει από προσαρμογή του ρυθμού εγχάραξης που υπολογίζεται από το πλαίσιο Monte Carlo σε διαθέσιμες από πειράματα μετρήσεις για ενέργεια ιόντων ίση με 100 eV. Στη συνέχεια, γίνεται σύγκριση των αποτελεσμάτων του πλαισίου με μετρήσεις του ρυθμού εγχάραξης και της τραχύτητα σε εύρος ενέργειας ιόντων 50 με 500 eV. Το πλαίσιο MC αναπαράγει επιτυχώς την πειραματικά μετρούμενη εξάρτηση του ρυθμού εγχάραξης από την ενέργεια ιόντων για ενέργειες μέχρι περίπου 300 eV. O ρυθμός εγχάραξης υπερεκτιμάται για ενέργειες ιόντων υψηλότερες των 350 eV. Αυτή η υπερεκτίμηση μπορεί να οφείλεται α) στην παραδοχή πλήρως χλωριωμένης επιφάνειας που ενδέχεται ωστόσο να μην ισχύει στις περιπτώσεις των υψηλών ενεργειών ιόντων και β) στην αλλαγή της σύστασης των ιόντων που φθάνουν στην επιφάνεια η οποία δε λαμβάνεται υπόψη. Όσον αφορά στην rms (root mean square) τραχύτητα, αν και οι απόλυτες τιμές υπερεκτιμώνται, η συμπεριφορά της rms τραχύτητας συναρτήσει της ενέργειας των ιόντων ακολουθεί τις μετρήσεις στην περίπτωση όπου το φαινόμενο της επαναπόθεσης των προϊόντων εγχάραξης είναι έντονο. Η υπερεκτίμηση αυτή μπορεί να οφείλεται σε υποεκτίμηση της πιθανότητας προσκόλλησης των ιόντων στην επιφάνεια.","abstract_html":"Στην παρούσα εργασία αναπτύσσεται μοντέλο επιφανειακής χημείας που περιγράφει την εγχάραξη Πυριτίου σε πλάσμα Χλωρίου. Το μοντέλο ενσωματώνεται σε πλαίσιο προσομοίωσης Monte Carlo (MC) με στόχο την πρόβλεψη του ρυθμού εγχάραξης και της νανοτραχύτητας επιφανειών Πυριτίου. Στο μοντέλο λαμβάνονται υπόψη όλοι οι μηχανισμοί εγχάραξης, δηλαδή η υποβοηθούμενη από ιόντα εγχάραξη, η ιονοβολή καθώς και η χημική εγχάραξη. Ωστόσο, υπό τις συνθήκες των μετρήσεων και των υπολογισμών που παρουσιάζονται σε αυτή την εργασία, η υποβοηθούμενη από ιόντα εγχάραξη είναι ο κυρίαρχος μηχανισμός. Γι’ αυτό και η κρίσιμη παράμετρος για την ακρίβεια των υπολογισμών είναι η απόδοση εγχάραξης της υποβοηθούμενης από ιόντα εγχάραξης (ο αριθμός των ατόμων του υποστρώματος που απομακρύνονται ανά προσπίπτον ιόν). Η χρησιμοποίηση σχέσης από τη βιβλιογραφία για την απόδοση εγχάραξης οδηγεί σε αποτελέσματα που αποκλίνουν σημαντικά από τις πειραματικά μετρούμενες τιμές για το ρυθμό εγχάραξης. Η απόκλιση αποδίδεται στο γεγονός ότι οι σχέσεις για την απόδοση εγχάραξης που συναντώνται στη βιβλιογραφία είναι φαινομενολογικές ή «μακροσκοπικές». Η «μακροσκοπική» απόδοση εγχάραξης εμπεριέχει την καθαρή επίδραση από όλες τις επιφανειακές διεργασίες, συμπεριλαμβανομένων της επαναπόθεσης των προϊόντων εγχάραξης και της γωνιακής εξάρτησης της εγχάραξης. Η «μακροσκοπική» απόδοση εγχάραξης δεν αποτελεί ορθή επιλογή για το πλαίσιο προσομοίωσης MC που διαχειρίζεται ξεχωριστά κάθε επιφανειακή διεργασία και όχι την καθαρή επίδρασή τους. Για το πλαίσιο MC απαιτείται μία «νανοσκοπική» απόδοση εγχάραξης η οποία θα αναπαράγει τη(ο) «μακροσκοπική(ό)» απόδοση (ρυθμό) εγχάραξης. Στα πλαίσια της παρούσας εργασίας, η «νανοσκοπική» απόδοση εγχάραξης του κυρίαρχου μηχανισμού εγχάραξης προκύπτει από προσαρμογή του ρυθμού εγχάραξης που υπολογίζεται από το πλαίσιο Monte Carlo σε διαθέσιμες από πειράματα μετρήσεις για ενέργεια ιόντων ίση με 100 eV. Στη συνέχεια, γίνεται σύγκριση των αποτελεσμάτων του πλαισίου με μετρήσεις του ρυθμού εγχάραξης και της τραχύτητα σε εύρος ενέργειας ιόντων 50 με 500 eV. Το πλαίσιο MC αναπαράγει επιτυχώς την πειραματικά μετρούμενη εξάρτηση του ρυθμού εγχάραξης από την ενέργεια ιόντων για ενέργειες μέχρι περίπου 300 eV. O ρυθμός εγχάραξης υπερεκτιμάται για ενέργειες ιόντων υψηλότερες των 350 eV. Αυτή η υπερεκτίμηση μπορεί να οφείλεται α) στην παραδοχή πλήρως χλωριωμένης επιφάνειας που ενδέχεται ωστόσο να μην ισχύει στις περιπτώσεις των υψηλών ενεργειών ιόντων και β) στην αλλαγή της σύστασης των ιόντων που φθάνουν στην επιφάνεια η οποία δε λαμβάνεται υπόψη. Όσον αφορά στην rms (root mean square) τραχύτητα, αν και οι απόλυτες τιμές υπερεκτιμώνται, η συμπεριφορά της rms τραχύτητας συναρτήσει της ενέργειας των ιόντων ακολουθεί τις μετρήσεις στην περίπτωση όπου το φαινόμενο της επαναπόθεσης των προϊόντων εγχάραξης είναι έντονο. Η υπερεκτίμηση αυτή μπορεί να οφείλεται σε υποεκτίμηση της πιθανότητας προσκόλλησης των ιόντων στην επιφάνεια.","abstract_has_math":false,"creators":["Αντωνίου Ηρώ-Μαρία","Antoniou Iro-Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:56Z","subjects":["Τεχνολογία – Πληροφορική","Technology - Computer science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2701773"],"render_values":[{"text":"uoadl:2701773","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2701773","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2701773","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2701773","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αντωνίου Ηρώ-Μαρία","Antoniou Iro-Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Τεχνολογία – Πληροφορική","Technology - Computer science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2701773","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2701773"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα εργασία αναπτύσσεται μοντέλο επιφανειακής χημείας που περιγράφει την εγχάραξη Πυριτίου σε πλάσμα Χλωρίου. Το μοντέλο ενσωματώνεται σε πλαίσιο προσομοίωσης Monte Carlo (MC) με στόχο την πρόβλεψη του ρυθμού εγχάραξης και της νανοτραχύτητας επιφανειών Πυριτίου. Στο μοντέλο λαμβάνονται υπόψη όλοι οι μηχανισμοί εγχάραξης, δηλαδή η υποβοηθούμενη από ιόντα εγχάραξη, η ιονοβολή καθώς και η χημική εγχάραξη. Ωστόσο, υπό τις συνθήκες των μετρήσεων και των υπολογισμών που παρουσιάζονται σε αυτή την εργασία, η υποβοηθούμενη από ιόντα εγχάραξη είναι ο κυρίαρχος μηχανισμός. Γι’ αυτό και η κρίσιμη παράμετρος για την ακρίβεια των υπολογισμών είναι η απόδοση εγχάραξης της υποβοηθούμενης από ιόντα εγχάραξης (ο αριθμός των ατόμων του υποστρώματος που απομακρύνονται ανά προσπίπτον ιόν). Η χρησιμοποίηση σχέσης από τη βιβλιογραφία για την απόδοση εγχάραξης οδηγεί σε αποτελέσματα που αποκλίνουν σημαντικά από τις πειραματικά μετρούμενες τιμές για το ρυθμό εγχάραξης. Η απόκλιση αποδίδεται στο γεγονός ότι οι σχέσεις για την απόδοση εγχάραξης που συναντώνται στη βιβλιογραφία είναι φαινομενολογικές ή «μακροσκοπικές». Η «μακροσκοπική» απόδοση εγχάραξης εμπεριέχει την καθαρή επίδραση από όλες τις επιφανειακές διεργασίες, συμπεριλαμβανομένων της επαναπόθεσης των προϊόντων εγχάραξης και της γωνιακής εξάρτησης της εγχάραξης. Η «μακροσκοπική» απόδοση εγχάραξης δεν αποτελεί ορθή επιλογή για το πλαίσιο προσομοίωσης MC που διαχειρίζεται ξεχωριστά κάθε επιφανειακή διεργασία και όχι την καθαρή επίδρασή τους. Για το πλαίσιο MC απαιτείται μία «νανοσκοπική» απόδοση εγχάραξης η οποία θα αναπαράγει τη(ο) «μακροσκοπική(ό)» απόδοση (ρυθμό) εγχάραξης. Στα πλαίσια της παρούσας εργασίας, η «νανοσκοπική» απόδοση εγχάραξης του κυρίαρχου μηχανισμού εγχάραξης προκύπτει από προσαρμογή του ρυθμού εγχάραξης που υπολογίζεται από το πλαίσιο Monte Carlo σε διαθέσιμες από πειράματα μετρήσεις για ενέργεια ιόντων ίση με 100 eV. Στη συνέχεια, γίνεται σύγκριση των αποτελεσμάτων του πλαισίου με μετρήσεις του ρυθμού εγχάραξης και της τραχύτητα σε εύρος ενέργειας ιόντων 50 με 500 eV. Το πλαίσιο MC αναπαράγει επιτυχώς την πειραματικά μετρούμενη εξάρτηση του ρυθμού εγχάραξης από την ενέργεια ιόντων για ενέργειες μέχρι περίπου 300 eV. O ρυθμός εγχάραξης υπερεκτιμάται για ενέργειες ιόντων υψηλότερες των 350 eV. Αυτή η υπερεκτίμηση μπορεί να οφείλεται α) στην παραδοχή πλήρως χλωριωμένης επιφάνειας που ενδέχεται ωστόσο να μην ισχύει στις περιπτώσεις των υψηλών ενεργειών ιόντων και β) στην αλλαγή της σύστασης των ιόντων που φθάνουν στην επιφάνεια η οποία δε λαμβάνεται υπόψη. Όσον αφορά στην rms (root mean square) τραχύτητα, αν και οι απόλυτες τιμές υπερεκτιμώνται, η συμπεριφορά της rms τραχύτητας συναρτήσει της ενέργειας των ιόντων ακολουθεί τις μετρήσεις στην περίπτωση όπου το φαινόμενο της επαναπόθεσης των προϊόντων εγχάραξης είναι έντονο. Η υπερεκτίμηση αυτή μπορεί να οφείλεται σε υποεκτίμηση της πιθανότητας προσκόλλησης των ιόντων στην επιφάνεια.","A surface model for Si etching by Cl2 plasma is developed and coupled with a Monte Carlo (MC) modeling framework to predict the etching rate and the nanoscale roughness of Si surfaces. The surface model takes into account all etching mechanisms, i.e. ion-enhanced etching, physical sputtering, and pure chemical etching. However, under the conditions of the measurements and the pertinent calculations, ion-enhanced etching is dominant. Thus, a critical parameter for the accuracy of the calculations is the ion-enhanced etching yield (number of atoms of the substrate removed per incident ion). The application of an etching yield expression from the literature to the MC framework leads to results which strongly deviate from etching rate measurements. The origin of the deviation is that the published expressions for the etching yield are phenomenological or “macroscopic”. The “macroscopic” etching yield captures the net effect of all surface processes, including redeposition of etching products and angle dependence of etching. This “macroscopic” etching yield is not suitable for a Monte Carlo framework which treats separately each surface process and not their net effect. For a Monte Carlo framework, a “nanoscopic” etching yield suitable to reproduce the “macroscopic” etching yield and rate is required. In this work, the “nanoscopic” etching yield of the dominant etching mechanism, namely ion-enhanced etching, is extracted by fitting the etching rate calculated by the MC framework to available measurements at ion energies of 100 eV. Then, then the results of the MC framework are compared to measurements of etching rate and roughness for different values of the ion energy (50 to 500 eV). The MC framework reproduces well the experimentally measured dependence of the etching rate on the ion energy. The etching rate is very close to the measurements up to ion energy of 300 eV and is overestimated for ion energies greater than 350 eV. This overestimation may be due a) to the assumption of a fully chlorinated surface which may not be valid at high ion energies and b) to the change of the composition of the ion flux arriving on the surface which is not taken into account. Regarding the root mean square (rms) roughness, although the absolute values are overestimated, the behavior of rms roughness versus ion energy is captured when the redeposition of the etching products is intense. The origin of the overestimation may be an underestimation of the sticking probability of ions on the surface."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["SIMULATION OF NANOSCALE ROUGHNESS EVOLUTION OF SILICON SURFACES UNDER CHLORINE PLASMAS"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αντωνίου Ηρώ-Μαρία","Antoniou Iro-Maria"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Στην παρούσα εργασία αναπτύσσεται μοντέλο επιφανειακής χημείας που περιγράφει την εγχάραξη Πυριτίου σε πλάσμα Χλωρίου. Το μοντέλο ενσωματώνεται σε πλαίσιο προσομοίωσης Monte Carlo (MC) με στόχο την πρόβλεψη του ρυθμού εγχάραξης και της νανοτραχύτητας επιφανειών Πυριτίου. Στο μοντέλο λαμβάνονται υπόψη όλοι οι μηχανισμοί εγχάραξης, δηλαδή η υποβοηθούμενη από ιόντα εγχάραξη, η ιονοβολή καθώς και η χημική εγχάραξη. Ωστόσο, υπό τις συνθήκες των μετρήσεων και των υπολογισμών που παρουσιάζονται σε αυτή την εργασία, η υποβοηθούμενη από ιόντα εγχάραξη είναι ο κυρίαρχος μηχανισμός. Γι’ αυτό και η κρίσιμη παράμετρος για την ακρίβεια των υπολογισμών είναι η απόδοση εγχάραξης της υποβοηθούμενης από ιόντα εγχάραξης (ο αριθμός των ατόμων του υποστρώματος που απομακρύνονται ανά προσπίπτον ιόν). Η χρησιμοποίηση σχέσης από τη βιβλιογραφία για την απόδοση εγχάραξης οδηγεί σε αποτελέσματα που αποκλίνουν σημαντικά από τις πειραματικά μετρούμενες τιμές για το ρυθμό εγχάραξης. Η απόκλιση αποδίδεται στο γεγονός ότι οι σχέσεις για την απόδοση εγχάραξης που συναντώνται στη βιβλιογραφία είναι φαινομενολογικές ή «μακροσκοπικές». Η «μακροσκοπική» απόδοση εγχάραξης εμπεριέχει την καθαρή επίδραση από όλες τις επιφανειακές διεργασίες, συμπεριλαμβανομένων της επαναπόθεσης των προϊόντων εγχάραξης και της γωνιακής εξάρτησης της εγχάραξης. Η «μακροσκοπική» απόδοση εγχάραξης δεν αποτελεί ορθή επιλογή για το πλαίσιο προσομοίωσης MC που διαχειρίζεται ξεχωριστά κάθε επιφανειακή διεργασία και όχι την καθαρή επίδρασή τους. Για το πλαίσιο MC απαιτείται μία «νανοσκοπική» απόδοση εγχάραξης η οποία θα αναπαράγει τη(ο) «μακροσκοπική(ό)» απόδοση (ρυθμό) εγχάραξης. Στα πλαίσια της παρούσας εργασίας, η «νανοσκοπική» απόδοση εγχάραξης του κυρίαρχου μηχανισμού εγχάραξης προκύπτει από προσαρμογή του ρυθμού εγχάραξης που υπολογίζεται από το πλαίσιο Monte Carlo σε διαθέσιμες από πειράματα μετρήσεις για ενέργεια ιόντων ίση με 100 eV. Στη συνέχεια, γίνεται σύγκριση των αποτελεσμάτων του πλαισίου με μετρήσεις του ρυθμού εγχάραξης και της τραχύτητα σε εύρος ενέργειας ιόντων 50 με 500 eV. Το πλαίσιο MC αναπαράγει επιτυχώς την πειραματικά μετρούμενη εξάρτηση του ρυθμού εγχάραξης από την ενέργεια ιόντων για ενέργειες μέχρι περίπου 300 eV. O ρυθμός εγχάραξης υπερεκτιμάται για ενέργειες ιόντων υψηλότερες των 350 eV. Αυτή η υπερεκτίμηση μπορεί να οφείλεται α) στην παραδοχή πλήρως χλωριωμένης επιφάνειας που ενδέχεται ωστόσο να μην ισχύει στις περιπτώσεις των υψηλών ενεργειών ιόντων και β) στην αλλαγή της σύστασης των ιόντων που φθάνουν στην επιφάνεια η οποία δε λαμβάνεται υπόψη. Όσον αφορά στην rms (root mean square) τραχύτητα, αν και οι απόλυτες τιμές υπερεκτιμώνται, η συμπεριφορά της rms τραχύτητας συναρτήσει της ενέργειας των ιόντων ακολουθεί τις μετρήσεις στην περίπτωση όπου το φαινόμενο της επαναπόθεσης των προϊόντων εγχάραξης είναι έντονο. Η υπερεκτίμηση αυτή μπορεί να οφείλεται σε υποεκτίμηση της πιθανότητας προσκόλλησης των ιόντων στην επιφάνεια.","A surface model for Si etching by Cl2 plasma is developed and coupled with a Monte Carlo (MC) modeling framework to predict the etching rate and the nanoscale roughness of Si surfaces. The surface model takes into account all etching mechanisms, i.e. ion-enhanced etching, physical sputtering, and pure chemical etching. However, under the conditions of the measurements and the pertinent calculations, ion-enhanced etching is dominant. Thus, a critical parameter for the accuracy of the calculations is the ion-enhanced etching yield (number of atoms of the substrate removed per incident ion). The application of an etching yield expression from the literature to the MC framework leads to results which strongly deviate from etching rate measurements. The origin of the deviation is that the published expressions for the etching yield are phenomenological or “macroscopic”. The “macroscopic” etching yield captures the net effect of all surface processes, including redeposition of etching products and angle dependence of etching. This “macroscopic” etching yield is not suitable for a Monte Carlo framework which treats separately each surface process and not their net effect. For a Monte Carlo framework, a “nanoscopic” etching yield suitable to reproduce the “macroscopic” etching yield and rate is required. In this work, the “nanoscopic” etching yield of the dominant etching mechanism, namely ion-enhanced etching, is extracted by fitting the etching rate calculated by the MC framework to available measurements at ion energies of 100 eV. Then, then the results of the MC framework are compared to measurements of etching rate and roughness for different values of the ion energy (50 to 500 eV). The MC framework reproduces well the experimentally measured dependence of the etching rate on the ion energy. The etching rate is very close to the measurements up to ion energy of 300 eV and is overestimated for ion energies greater than 350 eV. This overestimation may be due a) to the assumption of a fully chlorinated surface which may not be valid at high ion energies and b) to the change of the composition of the ion flux arriving on the surface which is not taken into account. Regarding the root mean square (rms) roughness, although the absolute values are overestimated, the behavior of rms roughness versus ion energy is captured when the redeposition of the etching products is intense. The origin of the overestimation may be an underestimation of the sticking probability of ions on the surface."],"dc:identifier":["uoadl:2701773","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2701773"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Τεχνολογία – Πληροφορική","Technology - Computer science"],"dc:title":["SIMULATION OF NANOSCALE ROUGHNESS EVOLUTION OF SILICON SURFACES UNDER CHLORINE PLASMAS"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:56Z"}