{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2703645"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2703645","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συσχέτιση του λόγου ουδετερόφιλων-προς-λεμφοκύτταρα με τα κλινικά και παθολογοανατομικά χαρακτηριστικά του θηλώδους καρκινώματος του θυρεοειδούς","abstract":"Σκοπός: Ο λόγος των ουδετερόφιλων-προς-λεμφοκύτταρα (neutrophil-tolymphocyte ratio, NLR) έχει χρησιμοποιηθεί ως δείκτης της συστηματικής φλεγμονώδους απάντησης σε πληθώρα καρκίνων. Αν και ο καρκίνος του θυρεοειδούς έχει τεκμηριωμένη σχέση με τη χρόνια φλεγμονή, η χρήση του δείκτη NLR κατά την προεγχειρητική αξιολόγηση και μετεγχειρητική παρακολούθηση των ασθενών με θηλώδες καρκίνωμα (PTC) παραμένει περιορισμένη και αντιφατική. Σκοπός μας ήταν η μελέτη του δείκτη NLR σε ασθενείς με PTC και η συσχέτισή του με τα κλινικά και παθολογοανατομικά χαρακτηριστικά του όγκου. Υλικό και Μέθοδοι: Μελετήθηκαν αναδρομικά τα περιστατικά PTC μεταξύ 2006-2015 και συγκεντρώθηκαν στοιχεία για το μέγεθος, την πλευρικότητα, την πολυεστιακότητα, την εξωθυρεοειδική επέκταση και τις λεμφαδενικές μεταστάσεις. Ο λόγος NLR υπολογίσθηκε ως το πηλίκο του απόλυτου αριθμού ουδετερόφιλων προς τον απόλυτο αριθμό λεμφοκυττάρων, βάσει της προεγχειρητικής γενικής εξέτασης αίματος. Αποτελέσματα: Συνολικά 205 ασθενείς (55 άνδρες, 150 γυναίκες) διεγνώσθησαν με PTC, με μέση ηλικία 51.2±14.7 έτη. Ο λόγος NLR ήταν σημαντικά υψηλότερος στα καρκινώματα με εξωθυρεοειδική επέκταση (2.74±01.24 vs 2.39±0.96, p=0.04), στα πολυεστιακά καρκινώματα σε σχέση με τις μονοεστιακές εξεργασίες (2.65±1.08 vs 2.29±0.96, p=0.01), όπως επίσης και στα αμφοτερόπλευρα καρκινώματα (2.67±1.15 versus 2.35±0.96, p=0.03). Επιπροσθέτως τα καρκινώματα με διήθηση λεμφαδένων παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερο NLR σε σχέση με τα Ν0 καρκινώματα (3.12±1.07 vs 2.41±1.02, p=0.03). Αντιθέτως το φύλο, η ηλικία, το μέγεθος του πρωτοπαθούς όγκου, η ιστολογική ποικιλλία, η παρουσία θυρεοειδίτιδας στο παρασκεύσμα και το στάδιο κατά ΤΝΜ δε συσχετίσθηκαν με υψηλότερο NLR. Συμπεράσματα: Ο υψηλός προεγχειρητικός λόγος ουδετερόφιλων-προς- λεμφοκύτταρα σε ασθενείς με PTC έχει συσχετισθεί στη βιβλιογραφία με μεγαλύτερη ηλικία κατά τη διάγνωση της κακοήθειας, μεγαλύτερο μέγεθος όγκου και πτωχότερη πρόγνωση. Η μελέτη μας παρατήρησε υψηλότερες τιμές NLR σε θηλώδη καρκινώματα με πτωχότερο ιστολογικό προφίλ και δυνητικά πιο επιθετική πορεία, όπως οι όγκοι με εξωθυρεοειδική επέκταση, οι πολυεστιακοί και αμφοτερόπλευροι όγκοι αλλά και οι όγκοι με λεμφαδενικές μεταστάσεις. Κατά πόσον η συστηματική φλεγμονώδης απάντηση, εκπεφρασμένη διά του λόγου !73 NLR, αντικατοπτρίζει το φλεγμονώδες μικροπεριβάλλον του θυρεοειδούς αδένα που οδηγεί στην καρκινογένεση, ή είναι συνέπεια της κακοήθους εξαλλαγής, αποτελεί αντικείμενο περαιτέρω μελέτης. Σε κάθε περίπτωση, ως δείκτης φλεγμονής, το πηλίκο NLR εξάγεται εύκολα από την προεγχειρητική γενική αίματος και η μελέτη του παρουσιάζει ενδιαφέρουσες προοπτικές.","abstract_html":"Σκοπός: Ο λόγος των ουδετερόφιλων-προς-λεμφοκύτταρα (neutrophil-tolymphocyte ratio, NLR) έχει χρησιμοποιηθεί ως δείκτης της συστηματικής φλεγμονώδους απάντησης σε πληθώρα καρκίνων. Αν και ο καρκίνος του θυρεοειδούς έχει τεκμηριωμένη σχέση με τη χρόνια φλεγμονή, η χρήση του δείκτη NLR κατά την προεγχειρητική αξιολόγηση και μετεγχειρητική παρακολούθηση των ασθενών με θηλώδες καρκίνωμα (PTC) παραμένει περιορισμένη και αντιφατική. Σκοπός μας ήταν η μελέτη του δείκτη NLR σε ασθενείς με PTC και η συσχέτισή του με τα κλινικά και παθολογοανατομικά χαρακτηριστικά του όγκου. Υλικό και Μέθοδοι: Μελετήθηκαν αναδρομικά τα περιστατικά PTC μεταξύ 2006-2015 και συγκεντρώθηκαν στοιχεία για το μέγεθος, την πλευρικότητα, την πολυεστιακότητα, την εξωθυρεοειδική επέκταση και τις λεμφαδενικές μεταστάσεις. Ο λόγος NLR υπολογίσθηκε ως το πηλίκο του απόλυτου αριθμού ουδετερόφιλων προς τον απόλυτο αριθμό λεμφοκυττάρων, βάσει της προεγχειρητικής γενικής εξέτασης αίματος. Αποτελέσματα: Συνολικά 205 ασθενείς (55 άνδρες, 150 γυναίκες) διεγνώσθησαν με PTC, με μέση ηλικία 51.2±14.7 έτη. Ο λόγος NLR ήταν σημαντικά υψηλότερος στα καρκινώματα με εξωθυρεοειδική επέκταση (2.74±01.24 vs 2.39±0.96, p=0.04), στα πολυεστιακά καρκινώματα σε σχέση με τις μονοεστιακές εξεργασίες (2.65±1.08 vs 2.29±0.96, p=0.01), όπως επίσης και στα αμφοτερόπλευρα καρκινώματα (2.67±1.15 versus 2.35±0.96, p=0.03). Επιπροσθέτως τα καρκινώματα με διήθηση λεμφαδένων παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερο NLR σε σχέση με τα Ν0 καρκινώματα (3.12±1.07 vs 2.41±1.02, p=0.03). Αντιθέτως το φύλο, η ηλικία, το μέγεθος του πρωτοπαθούς όγκου, η ιστολογική ποικιλλία, η παρουσία θυρεοειδίτιδας στο παρασκεύσμα και το στάδιο κατά ΤΝΜ δε συσχετίσθηκαν με υψηλότερο NLR. Συμπεράσματα: Ο υψηλός προεγχειρητικός λόγος ουδετερόφιλων-προς- λεμφοκύτταρα σε ασθενείς με PTC έχει συσχετισθεί στη βιβλιογραφία με μεγαλύτερη ηλικία κατά τη διάγνωση της κακοήθειας, μεγαλύτερο μέγεθος όγκου και πτωχότερη πρόγνωση. Η μελέτη μας παρατήρησε υψηλότερες τιμές NLR σε θηλώδη καρκινώματα με πτωχότερο ιστολογικό προφίλ και δυνητικά πιο επιθετική πορεία, όπως οι όγκοι με εξωθυρεοειδική επέκταση, οι πολυεστιακοί και αμφοτερόπλευροι όγκοι αλλά και οι όγκοι με λεμφαδενικές μεταστάσεις. Κατά πόσον η συστηματική φλεγμονώδης απάντηση, εκπεφρασμένη διά του λόγου !73 NLR, αντικατοπτρίζει το φλεγμονώδες μικροπεριβάλλον του θυρεοειδούς αδένα που οδηγεί στην καρκινογένεση, ή είναι συνέπεια της κακοήθους εξαλλαγής, αποτελεί αντικείμενο περαιτέρω μελέτης. Σε κάθε περίπτωση, ως δείκτης φλεγμονής, το πηλίκο NLR εξάγεται εύκολα από την προεγχειρητική γενική αίματος και η μελέτη του παρουσιάζει ενδιαφέρουσες προοπτικές.","abstract_has_math":false,"creators":["Μανατάκης Δημήτριος","Manatakis Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:56Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2703645"],"render_values":[{"text":"uoadl:2703645","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2703645","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2703645","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2703645","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μανατάκης Δημήτριος","Manatakis Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2703645","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2703645"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Ο λόγος των ουδετερόφιλων-προς-λεμφοκύτταρα (neutrophil-tolymphocyte ratio, NLR) έχει χρησιμοποιηθεί ως δείκτης της συστηματικής φλεγμονώδους απάντησης σε πληθώρα καρκίνων. Αν και ο καρκίνος του θυρεοειδούς έχει τεκμηριωμένη σχέση με τη χρόνια φλεγμονή, η χρήση του δείκτη NLR κατά την προεγχειρητική αξιολόγηση και μετεγχειρητική παρακολούθηση των ασθενών με θηλώδες καρκίνωμα (PTC) παραμένει περιορισμένη και αντιφατική. Σκοπός μας ήταν η μελέτη του δείκτη NLR σε ασθενείς με PTC και η συσχέτισή του με τα κλινικά και παθολογοανατομικά χαρακτηριστικά του όγκου. Υλικό και Μέθοδοι: Μελετήθηκαν αναδρομικά τα περιστατικά PTC μεταξύ 2006-2015 και συγκεντρώθηκαν στοιχεία για το μέγεθος, την πλευρικότητα, την πολυεστιακότητα, την εξωθυρεοειδική επέκταση και τις λεμφαδενικές μεταστάσεις. Ο λόγος NLR υπολογίσθηκε ως το πηλίκο του απόλυτου αριθμού ουδετερόφιλων προς τον απόλυτο αριθμό λεμφοκυττάρων, βάσει της προεγχειρητικής γενικής εξέτασης αίματος. Αποτελέσματα: Συνολικά 205 ασθενείς (55 άνδρες, 150 γυναίκες) διεγνώσθησαν με PTC, με μέση ηλικία 51.2±14.7 έτη. Ο λόγος NLR ήταν σημαντικά υψηλότερος στα καρκινώματα με εξωθυρεοειδική επέκταση (2.74±01.24 vs 2.39±0.96, p=0.04), στα πολυεστιακά καρκινώματα σε σχέση με τις μονοεστιακές εξεργασίες (2.65±1.08 vs 2.29±0.96, p=0.01), όπως επίσης και στα αμφοτερόπλευρα καρκινώματα (2.67±1.15 versus 2.35±0.96, p=0.03). Επιπροσθέτως τα καρκινώματα με διήθηση λεμφαδένων παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερο NLR σε σχέση με τα Ν0 καρκινώματα (3.12±1.07 vs 2.41±1.02, p=0.03). Αντιθέτως το φύλο, η ηλικία, το μέγεθος του πρωτοπαθούς όγκου, η ιστολογική ποικιλλία, η παρουσία θυρεοειδίτιδας στο παρασκεύσμα και το στάδιο κατά ΤΝΜ δε συσχετίσθηκαν με υψηλότερο NLR. Συμπεράσματα: Ο υψηλός προεγχειρητικός λόγος ουδετερόφιλων-προς- λεμφοκύτταρα σε ασθενείς με PTC έχει συσχετισθεί στη βιβλιογραφία με μεγαλύτερη ηλικία κατά τη διάγνωση της κακοήθειας, μεγαλύτερο μέγεθος όγκου και πτωχότερη πρόγνωση. Η μελέτη μας παρατήρησε υψηλότερες τιμές NLR σε θηλώδη καρκινώματα με πτωχότερο ιστολογικό προφίλ και δυνητικά πιο επιθετική πορεία, όπως οι όγκοι με εξωθυρεοειδική επέκταση, οι πολυεστιακοί και αμφοτερόπλευροι όγκοι αλλά και οι όγκοι με λεμφαδενικές μεταστάσεις. Κατά πόσον η συστηματική φλεγμονώδης απάντηση, εκπεφρασμένη διά του λόγου !73 NLR, αντικατοπτρίζει το φλεγμονώδες μικροπεριβάλλον του θυρεοειδούς αδένα που οδηγεί στην καρκινογένεση, ή είναι συνέπεια της κακοήθους εξαλλαγής, αποτελεί αντικείμενο περαιτέρω μελέτης. Σε κάθε περίπτωση, ως δείκτης φλεγμονής, το πηλίκο NLR εξάγεται εύκολα από την προεγχειρητική γενική αίματος και η μελέτη του παρουσιάζει ενδιαφέρουσες προοπτικές.","Objective. Neutrophil-to-lymphocyte ratio (NLR) has been used as a surrogate systemic inflammatory marker in a variety of tumours. Although thyroid cancer has a well-established connection with chronic inflammation, application of NLR in the pre- and postoperative evaluation of patients is limited and controversial. The aim of our study was to investigate the potential association of NLR with clinical and pathological characteristics of papillary thyroid carcinoma. Material and Methods. 205 patients with papillary carcinoma were identified from the institutional thyroid cancer database between 2006 and 2015 (55 males, 150 females, mean age 51.2±14.7 years). NLR was calculated as the absolute neutrophil count divided by the absolute lymphocyte count, based on the preoperative complete blood cell counts. Results. NLR was significantly higher in carcinomas with extrathyroidal invasion (2.74±01.24 versus 2.39±0.96, p=0.04) and in bilateral (2.67±1.15 versus 2.35±0.96, p=0.03) and multifocal tumours (2.65±1.08 versus 2.29±0.96, p=0.01), as well as lymph node-positive tumours (3.12±1.07 versus 2.41±1.02, p=0.03). On the other hand, NLR values were not associated with gender, age, tumour size, histologic subtype, the presence of thyroiditis, and TNM staging. Conclusions. As an index of inflammation, NLR is inexpensive, readily available, and easy to extract from routine blood tests. We found increased NLR values in papillary carcinomas with poorer histopathological profile and more aggressive clinical behaviour. Whether this systemic inflammatory response, as expressed by the NLR, represents the inflammatory microenvironment leading to tumourigenesis, or is a tumour-associated phenomenon, remains to be elucidated and warrants further study."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συσχέτιση του λόγου ουδετερόφιλων-προς-λεμφοκύτταρα με τα κλινικά και παθολογοανατομικά χαρακτηριστικά του θηλώδους καρκινώματος του θυρεοειδούς"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μανατάκης Δημήτριος","Manatakis Dimitrios"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Σκοπός: Ο λόγος των ουδετερόφιλων-προς-λεμφοκύτταρα (neutrophil-tolymphocyte ratio, NLR) έχει χρησιμοποιηθεί ως δείκτης της συστηματικής φλεγμονώδους απάντησης σε πληθώρα καρκίνων. Αν και ο καρκίνος του θυρεοειδούς έχει τεκμηριωμένη σχέση με τη χρόνια φλεγμονή, η χρήση του δείκτη NLR κατά την προεγχειρητική αξιολόγηση και μετεγχειρητική παρακολούθηση των ασθενών με θηλώδες καρκίνωμα (PTC) παραμένει περιορισμένη και αντιφατική. Σκοπός μας ήταν η μελέτη του δείκτη NLR σε ασθενείς με PTC και η συσχέτισή του με τα κλινικά και παθολογοανατομικά χαρακτηριστικά του όγκου. Υλικό και Μέθοδοι: Μελετήθηκαν αναδρομικά τα περιστατικά PTC μεταξύ 2006-2015 και συγκεντρώθηκαν στοιχεία για το μέγεθος, την πλευρικότητα, την πολυεστιακότητα, την εξωθυρεοειδική επέκταση και τις λεμφαδενικές μεταστάσεις. Ο λόγος NLR υπολογίσθηκε ως το πηλίκο του απόλυτου αριθμού ουδετερόφιλων προς τον απόλυτο αριθμό λεμφοκυττάρων, βάσει της προεγχειρητικής γενικής εξέτασης αίματος. Αποτελέσματα: Συνολικά 205 ασθενείς (55 άνδρες, 150 γυναίκες) διεγνώσθησαν με PTC, με μέση ηλικία 51.2±14.7 έτη. Ο λόγος NLR ήταν σημαντικά υψηλότερος στα καρκινώματα με εξωθυρεοειδική επέκταση (2.74±01.24 vs 2.39±0.96, p=0.04), στα πολυεστιακά καρκινώματα σε σχέση με τις μονοεστιακές εξεργασίες (2.65±1.08 vs 2.29±0.96, p=0.01), όπως επίσης και στα αμφοτερόπλευρα καρκινώματα (2.67±1.15 versus 2.35±0.96, p=0.03). Επιπροσθέτως τα καρκινώματα με διήθηση λεμφαδένων παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερο NLR σε σχέση με τα Ν0 καρκινώματα (3.12±1.07 vs 2.41±1.02, p=0.03). Αντιθέτως το φύλο, η ηλικία, το μέγεθος του πρωτοπαθούς όγκου, η ιστολογική ποικιλλία, η παρουσία θυρεοειδίτιδας στο παρασκεύσμα και το στάδιο κατά ΤΝΜ δε συσχετίσθηκαν με υψηλότερο NLR. Συμπεράσματα: Ο υψηλός προεγχειρητικός λόγος ουδετερόφιλων-προς- λεμφοκύτταρα σε ασθενείς με PTC έχει συσχετισθεί στη βιβλιογραφία με μεγαλύτερη ηλικία κατά τη διάγνωση της κακοήθειας, μεγαλύτερο μέγεθος όγκου και πτωχότερη πρόγνωση. Η μελέτη μας παρατήρησε υψηλότερες τιμές NLR σε θηλώδη καρκινώματα με πτωχότερο ιστολογικό προφίλ και δυνητικά πιο επιθετική πορεία, όπως οι όγκοι με εξωθυρεοειδική επέκταση, οι πολυεστιακοί και αμφοτερόπλευροι όγκοι αλλά και οι όγκοι με λεμφαδενικές μεταστάσεις. Κατά πόσον η συστηματική φλεγμονώδης απάντηση, εκπεφρασμένη διά του λόγου !73 NLR, αντικατοπτρίζει το φλεγμονώδες μικροπεριβάλλον του θυρεοειδούς αδένα που οδηγεί στην καρκινογένεση, ή είναι συνέπεια της κακοήθους εξαλλαγής, αποτελεί αντικείμενο περαιτέρω μελέτης. Σε κάθε περίπτωση, ως δείκτης φλεγμονής, το πηλίκο NLR εξάγεται εύκολα από την προεγχειρητική γενική αίματος και η μελέτη του παρουσιάζει ενδιαφέρουσες προοπτικές.","Objective. Neutrophil-to-lymphocyte ratio (NLR) has been used as a surrogate systemic inflammatory marker in a variety of tumours. Although thyroid cancer has a well-established connection with chronic inflammation, application of NLR in the pre- and postoperative evaluation of patients is limited and controversial. The aim of our study was to investigate the potential association of NLR with clinical and pathological characteristics of papillary thyroid carcinoma. Material and Methods. 205 patients with papillary carcinoma were identified from the institutional thyroid cancer database between 2006 and 2015 (55 males, 150 females, mean age 51.2±14.7 years). NLR was calculated as the absolute neutrophil count divided by the absolute lymphocyte count, based on the preoperative complete blood cell counts. Results. NLR was significantly higher in carcinomas with extrathyroidal invasion (2.74±01.24 versus 2.39±0.96, p=0.04) and in bilateral (2.67±1.15 versus 2.35±0.96, p=0.03) and multifocal tumours (2.65±1.08 versus 2.29±0.96, p=0.01), as well as lymph node-positive tumours (3.12±1.07 versus 2.41±1.02, p=0.03). On the other hand, NLR values were not associated with gender, age, tumour size, histologic subtype, the presence of thyroiditis, and TNM staging. Conclusions. As an index of inflammation, NLR is inexpensive, readily available, and easy to extract from routine blood tests. We found increased NLR values in papillary carcinomas with poorer histopathological profile and more aggressive clinical behaviour. Whether this systemic inflammatory response, as expressed by the NLR, represents the inflammatory microenvironment leading to tumourigenesis, or is a tumour-associated phenomenon, remains to be elucidated and warrants further study."],"dc:identifier":["uoadl:2703645","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2703645"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συσχέτιση του λόγου ουδετερόφιλων-προς-λεμφοκύτταρα με τα κλινικά και παθολογοανατομικά χαρακτηριστικά του θηλώδους καρκινώματος του θυρεοειδούς"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:56Z"}