{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2703649"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2703649","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μοριακοί Προγνωστικοί και Προβλεπτικοί Βιοδείκτες στον καρκίνο του μαστού","abstract":"Βιοϊατρικοί επιστήμονες έχουν από καιρό προσπαθήσει να εντοπίσουν τρόπους για τη διάγνωση των καρκίνων σε πρώιμη, ιάσιμη φάση ή για να επιλέξουν τη βέλτιστη θεραπεία για κάθε ασθενή. Υπάρχει τεράστια ευκαιρία να βελτιωθούν τα αποτελέσματα για τα άτομα με καρκίνο με ενίσχυση των προσεγγίσεων για ανίχνευση και θεραπεία και οι βιοδείκτες είναι καθοριστικής σημασίας για την εν λόγω μετάβαση.Λόγω της ετερογένειας μεταξύ των ασθενειών και των ασθενών, οι βιοδείκτες είναι το κλειδί για το μέλλον της ιατρικής. Ένας βιοδείκτης ορίζεται ως οποιοδήποτε χαρακτηριστικό που μπορεί να μετρηθεί και να αξιολογηθεί ως ένας δείκτης κανονικών βιολογικών διεργασιών, παθογόνων διεργασιών, ή φαρμακολογική απόκριση σε μία θεραπευτική παρέμβαση αντικειμενικά. Οι δείκτες αυτοί θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν ένα ευρύ φάσμα βιοχημικών οντοτήτων, όπως νουκλεϊκά οξέα, πρωτεΐνες, σάκχαρα, λιπίδια, και τα μικρά μεταβολιτών, όπως επίσης και ολόκληρα κύτταρα ή βιοφυσική χαρακτηριστικά των ιστών. Ανίχνευση των βιοδεικτών, είτε μεμονωμένα είτε ως μεγαλύτερα σύνολα, μπορεί να επιτευχθεί με μία μεγάλη ποικιλία μεθόδων, που κυμαίνονται από βιοχημική ανάλυση των δειγμάτων αίματος ή ιστού σε βιοϊατρική απεικόνιση. Ο πρωταρχικός στόχος είναι οι in vitro δοκιμές. Παρά το γεγονός ότι πολλές από τις προκλήσεις στην ανάπτυξη βιοδεικτών είναι σχετικές με βιοϊατρική απεικόνιση και διάγνωση in vitro, οι in vivo απεικονίσεις περιλαμβάνουν επίσης μια σειρά από μοναδικές εκτιμήσεις, επειδή συχνά απαιτούν τη χορήγηση χημικών παραγόντων, και έτσι έχουν κάποια ομοιότητα με την ανάπτυξη φαρμάκων. Παρά κάποιες αξιοσημείωτες επιτυχίες, είναι μόνο μερικοί βιοδείκτες που χρησιμοποιούνται συνήθως στην ογκολογία. Στον καρκίνο του μαστού ο πιο ισχυρός προγνωστικός βιοδείκτης που χρησιμoποιείται και που παρέχει τον δείκτη ευαισθησίας στην ενδοκρινική θεραπεία είναι ο υποδοχέας οιστρογόνου (ER) ,επίσης ο υποδοχέας προγεστερόνης PR είναι ένας σημαντικός προβλεπτικός βιοδείκτης σε ασθενείς με καρκίνο του μαστού, καθώς και το HER-2 που ενισχύεται σε περίπου 10% -35% των ανθρώπινων καρκινωμάτων του μαστού και θεωρείται ως βασικός προγνωστικός παράγοντας σε πρώιμα στάδια της νόσου. Μελέτες επιβεβαίωσαν ότι το Ki-67 είναι ένας σημαντικός προγνωστικός παράγοντας στον πρώιμο καρκίνο του μαστού και το p53 είναι ένας χρήσιμος βιοδείκτης για την πρόγνωση και θεραπεία των ασθενών. Άλλοι δύο βιοδείκτες , UPA –PAI 1 , παρόλο που δεν χρησιμοποιούνται ευρέως στην κλινική αυτή τη στιγμή, είναι μεταξύ των καλύτερων επικυρωμένων βιοδεικτών που είναι διαθέσιμοι σήμερα για τον καρκίνο του μαστού και έχουν υποβληθεί σε κλινική επικύρωση. Εν συνεχεία ,αρκετοί μη επεμβατικοί βιοδείκτες όπως SMAR1 ,SATB1 ,BRCA1,BTG3/ANA/APRO4 ,Cyclin D1, καθώς και miRNAs,πρωτεομικοί ,μεταβολικοί, απεικονιστικοί , γενετικοί και επιγενετικοί βιοδείκτες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη βελτίωση της ανίχνευσης και του εντοπισμού του καρκίνου και στη βελτίωση της διαδικασίας ανάπτυξης φαρμάκων.","abstract_html":"Βιοϊατρικοί επιστήμονες έχουν από καιρό προσπαθήσει να εντοπίσουν τρόπους για τη διάγνωση των καρκίνων σε πρώιμη, ιάσιμη φάση ή για να επιλέξουν τη βέλτιστη θεραπεία για κάθε ασθενή. Υπάρχει τεράστια ευκαιρία να βελτιωθούν τα αποτελέσματα για τα άτομα με καρκίνο με ενίσχυση των προσεγγίσεων για ανίχνευση και θεραπεία και οι βιοδείκτες είναι καθοριστικής σημασίας για την εν λόγω μετάβαση.Λόγω της ετερογένειας μεταξύ των ασθενειών και των ασθενών, οι βιοδείκτες είναι το κλειδί για το μέλλον της ιατρικής. Ένας βιοδείκτης ορίζεται ως οποιοδήποτε χαρακτηριστικό που μπορεί να μετρηθεί και να αξιολογηθεί ως ένας δείκτης κανονικών βιολογικών διεργασιών, παθογόνων διεργασιών, ή φαρμακολογική απόκριση σε μία θεραπευτική παρέμβαση αντικειμενικά. Οι δείκτες αυτοί θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν ένα ευρύ φάσμα βιοχημικών οντοτήτων, όπως νουκλεϊκά οξέα, πρωτεΐνες, σάκχαρα, λιπίδια, και τα μικρά μεταβολιτών, όπως επίσης και ολόκληρα κύτταρα ή βιοφυσική χαρακτηριστικά των ιστών. Ανίχνευση των βιοδεικτών, είτε μεμονωμένα είτε ως μεγαλύτερα σύνολα, μπορεί να επιτευχθεί με μία μεγάλη ποικιλία μεθόδων, που κυμαίνονται από βιοχημική ανάλυση των δειγμάτων αίματος ή ιστού σε βιοϊατρική απεικόνιση. Ο πρωταρχικός στόχος είναι οι in vitro δοκιμές. Παρά το γεγονός ότι πολλές από τις προκλήσεις στην ανάπτυξη βιοδεικτών είναι σχετικές με βιοϊατρική απεικόνιση και διάγνωση in vitro, οι in vivo απεικονίσεις περιλαμβάνουν επίσης μια σειρά από μοναδικές εκτιμήσεις, επειδή συχνά απαιτούν τη χορήγηση χημικών παραγόντων, και έτσι έχουν κάποια ομοιότητα με την ανάπτυξη φαρμάκων. Παρά κάποιες αξιοσημείωτες επιτυχίες, είναι μόνο μερικοί βιοδείκτες που χρησιμοποιούνται συνήθως στην ογκολογία. Στον καρκίνο του μαστού ο πιο ισχυρός προγνωστικός βιοδείκτης που χρησιμoποιείται και που παρέχει τον δείκτη ευαισθησίας στην ενδοκρινική θεραπεία είναι ο υποδοχέας οιστρογόνου (ER) ,επίσης ο υποδοχέας προγεστερόνης PR είναι ένας σημαντικός προβλεπτικός βιοδείκτης σε ασθενείς με καρκίνο του μαστού, καθώς και το HER-2 που ενισχύεται σε περίπου 10% -35% των ανθρώπινων καρκινωμάτων του μαστού και θεωρείται ως βασικός προγνωστικός παράγοντας σε πρώιμα στάδια της νόσου. Μελέτες επιβεβαίωσαν ότι το Ki-67 είναι ένας σημαντικός προγνωστικός παράγοντας στον πρώιμο καρκίνο του μαστού και το p53 είναι ένας χρήσιμος βιοδείκτης για την πρόγνωση και θεραπεία των ασθενών. Άλλοι δύο βιοδείκτες , UPA –PAI 1 , παρόλο που δεν χρησιμοποιούνται ευρέως στην κλινική αυτή τη στιγμή, είναι μεταξύ των καλύτερων επικυρωμένων βιοδεικτών που είναι διαθέσιμοι σήμερα για τον καρκίνο του μαστού και έχουν υποβληθεί σε κλινική επικύρωση. Εν συνεχεία ,αρκετοί μη επεμβατικοί βιοδείκτες όπως SMAR1 ,SATB1 ,BRCA1,BTG3/ANA/APRO4 ,Cyclin D1, καθώς και miRNAs,πρωτεομικοί ,μεταβολικοί, απεικονιστικοί , γενετικοί και επιγενετικοί βιοδείκτες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη βελτίωση της ανίχνευσης και του εντοπισμού του καρκίνου και στη βελτίωση της διαδικασίας ανάπτυξης φαρμάκων.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαθοπούλου Μαρία","Mathopoulou Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:56Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2703649"],"render_values":[{"text":"uoadl:2703649","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2703649","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2703649","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2703649","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαθοπούλου Μαρία","Mathopoulou Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2703649","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2703649"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Βιοϊατρικοί επιστήμονες έχουν από καιρό προσπαθήσει να εντοπίσουν τρόπους για τη διάγνωση των καρκίνων σε πρώιμη, ιάσιμη φάση ή για να επιλέξουν τη βέλτιστη θεραπεία για κάθε ασθενή. Υπάρχει τεράστια ευκαιρία να βελτιωθούν τα αποτελέσματα για τα άτομα με καρκίνο με ενίσχυση των προσεγγίσεων για ανίχνευση και θεραπεία και οι βιοδείκτες είναι καθοριστικής σημασίας για την εν λόγω μετάβαση.Λόγω της ετερογένειας μεταξύ των ασθενειών και των ασθενών, οι βιοδείκτες είναι το κλειδί για το μέλλον της ιατρικής. Ένας βιοδείκτης ορίζεται ως οποιοδήποτε χαρακτηριστικό που μπορεί να μετρηθεί και να αξιολογηθεί ως ένας δείκτης κανονικών βιολογικών διεργασιών, παθογόνων διεργασιών, ή φαρμακολογική απόκριση σε μία θεραπευτική παρέμβαση αντικειμενικά. Οι δείκτες αυτοί θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν ένα ευρύ φάσμα βιοχημικών οντοτήτων, όπως νουκλεϊκά οξέα, πρωτεΐνες, σάκχαρα, λιπίδια, και τα μικρά μεταβολιτών, όπως επίσης και ολόκληρα κύτταρα ή βιοφυσική χαρακτηριστικά των ιστών. Ανίχνευση των βιοδεικτών, είτε μεμονωμένα είτε ως μεγαλύτερα σύνολα, μπορεί να επιτευχθεί με μία μεγάλη ποικιλία μεθόδων, που κυμαίνονται από βιοχημική ανάλυση των δειγμάτων αίματος ή ιστού σε βιοϊατρική απεικόνιση. Ο πρωταρχικός στόχος είναι οι in vitro δοκιμές. Παρά το γεγονός ότι πολλές από τις προκλήσεις στην ανάπτυξη βιοδεικτών είναι σχετικές με βιοϊατρική απεικόνιση και διάγνωση in vitro, οι in vivo απεικονίσεις περιλαμβάνουν επίσης μια σειρά από μοναδικές εκτιμήσεις, επειδή συχνά απαιτούν τη χορήγηση χημικών παραγόντων, και έτσι έχουν κάποια ομοιότητα με την ανάπτυξη φαρμάκων. Παρά κάποιες αξιοσημείωτες επιτυχίες, είναι μόνο μερικοί βιοδείκτες που χρησιμοποιούνται συνήθως στην ογκολογία. Στον καρκίνο του μαστού ο πιο ισχυρός προγνωστικός βιοδείκτης που χρησιμoποιείται και που παρέχει τον δείκτη ευαισθησίας στην ενδοκρινική θεραπεία είναι ο υποδοχέας οιστρογόνου (ER) ,επίσης ο υποδοχέας προγεστερόνης PR είναι ένας σημαντικός προβλεπτικός βιοδείκτης σε ασθενείς με καρκίνο του μαστού, καθώς και το HER-2 που ενισχύεται σε περίπου 10% -35% των ανθρώπινων καρκινωμάτων του μαστού και θεωρείται ως βασικός προγνωστικός παράγοντας σε πρώιμα στάδια της νόσου. Μελέτες επιβεβαίωσαν ότι το Ki-67 είναι ένας σημαντικός προγνωστικός παράγοντας στον πρώιμο καρκίνο του μαστού και το p53 είναι ένας χρήσιμος βιοδείκτης για την πρόγνωση και θεραπεία των ασθενών. Άλλοι δύο βιοδείκτες , UPA –PAI 1 , παρόλο που δεν χρησιμοποιούνται ευρέως στην κλινική αυτή τη στιγμή, είναι μεταξύ των καλύτερων επικυρωμένων βιοδεικτών που είναι διαθέσιμοι σήμερα για τον καρκίνο του μαστού και έχουν υποβληθεί σε κλινική επικύρωση. Εν συνεχεία ,αρκετοί μη επεμβατικοί βιοδείκτες όπως SMAR1 ,SATB1 ,BRCA1,BTG3/ANA/APRO4 ,Cyclin D1, καθώς και miRNAs,πρωτεομικοί ,μεταβολικοί, απεικονιστικοί , γενετικοί και επιγενετικοί βιοδείκτες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη βελτίωση της ανίχνευσης και του εντοπισμού του καρκίνου και στη βελτίωση της διαδικασίας ανάπτυξης φαρμάκων.","Biomedical scientists have long been trying to find ways to diagnose cancers in an early, curable phase or to choose the best treatment for each patient. There is a tremendous opportunity to improve outcomes for people with cancer by enhancing detection and treatment approaches and biomarkers are crucial for this transition. Because of the heterogeneity between diseases and patients, biomarkers are the key to the future of medicine. A biomarker is defined as any characteristic that can be measured and evaluated as an indicator of normal biological processes, pathogenic processes, or pharmacological response to a therapeutic intervention objectively. These markers could include a wide range of biochemical entities, such as nucleic acids, proteins, sugars, lipids, and small metabolites, as well as whole cells or biophysical characteristics of tissues. Detection of biomarkers, either singly or as a whole, can be achieved by a wide variety of methods, ranging from biochemical analysis of blood or tissue samples to biomedical imaging. The primary objective is in vitro testing. Although many of the biomarker development challenges are related to biomedical imaging and in vitro diagnosis, in vivo imaging also includes a series of unique estimates because they often require the administration of chemical agents and thus have some similarity to drug development. Despite some notable successes, there are only a few biomarkers commonly used in oncology. In breast cancer, the most potent prognostic marker used and providing the endocrine sensitivity marker is the estrogen receptor (ER), also the PR progesterone receptor is an important predictive marker in breast cancer patients, as well as HER- 2 which is boosted in approximately 10% -35% of human breast carcinomas and is considered as a major prognostic factor in early stages of the disease. Studies have confirmed that Ki-67 is an important prognostic factor in early breast cancer and p53 is a useful biomarker for the prognosis and treatment of patients. Other two biomarkers, UPA-PAI 1, although not widely used in the clinic at the moment, are among the best validated biomarkers currently available for breast cancer and have undergone clinical validation. Several non-invasive biomarkers such as SMAR1, SATB1, BRCA1, BTG3 / ANA / APRO4, Cyclin D1, as well as miRNAs, proteomic, metabolic, imaging, genetic and epigenetic biomarkers play an important role in improving detection and detection of cancer. to improve the drug development process."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μοριακοί Προγνωστικοί και Προβλεπτικοί Βιοδείκτες στον καρκίνο του μαστού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαθοπούλου Μαρία","Mathopoulou Maria"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Βιοϊατρικοί επιστήμονες έχουν από καιρό προσπαθήσει να εντοπίσουν τρόπους για τη διάγνωση των καρκίνων σε πρώιμη, ιάσιμη φάση ή για να επιλέξουν τη βέλτιστη θεραπεία για κάθε ασθενή. Υπάρχει τεράστια ευκαιρία να βελτιωθούν τα αποτελέσματα για τα άτομα με καρκίνο με ενίσχυση των προσεγγίσεων για ανίχνευση και θεραπεία και οι βιοδείκτες είναι καθοριστικής σημασίας για την εν λόγω μετάβαση.Λόγω της ετερογένειας μεταξύ των ασθενειών και των ασθενών, οι βιοδείκτες είναι το κλειδί για το μέλλον της ιατρικής. Ένας βιοδείκτης ορίζεται ως οποιοδήποτε χαρακτηριστικό που μπορεί να μετρηθεί και να αξιολογηθεί ως ένας δείκτης κανονικών βιολογικών διεργασιών, παθογόνων διεργασιών, ή φαρμακολογική απόκριση σε μία θεραπευτική παρέμβαση αντικειμενικά. Οι δείκτες αυτοί θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν ένα ευρύ φάσμα βιοχημικών οντοτήτων, όπως νουκλεϊκά οξέα, πρωτεΐνες, σάκχαρα, λιπίδια, και τα μικρά μεταβολιτών, όπως επίσης και ολόκληρα κύτταρα ή βιοφυσική χαρακτηριστικά των ιστών. Ανίχνευση των βιοδεικτών, είτε μεμονωμένα είτε ως μεγαλύτερα σύνολα, μπορεί να επιτευχθεί με μία μεγάλη ποικιλία μεθόδων, που κυμαίνονται από βιοχημική ανάλυση των δειγμάτων αίματος ή ιστού σε βιοϊατρική απεικόνιση. Ο πρωταρχικός στόχος είναι οι in vitro δοκιμές. Παρά το γεγονός ότι πολλές από τις προκλήσεις στην ανάπτυξη βιοδεικτών είναι σχετικές με βιοϊατρική απεικόνιση και διάγνωση in vitro, οι in vivo απεικονίσεις περιλαμβάνουν επίσης μια σειρά από μοναδικές εκτιμήσεις, επειδή συχνά απαιτούν τη χορήγηση χημικών παραγόντων, και έτσι έχουν κάποια ομοιότητα με την ανάπτυξη φαρμάκων. Παρά κάποιες αξιοσημείωτες επιτυχίες, είναι μόνο μερικοί βιοδείκτες που χρησιμοποιούνται συνήθως στην ογκολογία. Στον καρκίνο του μαστού ο πιο ισχυρός προγνωστικός βιοδείκτης που χρησιμoποιείται και που παρέχει τον δείκτη ευαισθησίας στην ενδοκρινική θεραπεία είναι ο υποδοχέας οιστρογόνου (ER) ,επίσης ο υποδοχέας προγεστερόνης PR είναι ένας σημαντικός προβλεπτικός βιοδείκτης σε ασθενείς με καρκίνο του μαστού, καθώς και το HER-2 που ενισχύεται σε περίπου 10% -35% των ανθρώπινων καρκινωμάτων του μαστού και θεωρείται ως βασικός προγνωστικός παράγοντας σε πρώιμα στάδια της νόσου. Μελέτες επιβεβαίωσαν ότι το Ki-67 είναι ένας σημαντικός προγνωστικός παράγοντας στον πρώιμο καρκίνο του μαστού και το p53 είναι ένας χρήσιμος βιοδείκτης για την πρόγνωση και θεραπεία των ασθενών. Άλλοι δύο βιοδείκτες , UPA –PAI 1 , παρόλο που δεν χρησιμοποιούνται ευρέως στην κλινική αυτή τη στιγμή, είναι μεταξύ των καλύτερων επικυρωμένων βιοδεικτών που είναι διαθέσιμοι σήμερα για τον καρκίνο του μαστού και έχουν υποβληθεί σε κλινική επικύρωση. Εν συνεχεία ,αρκετοί μη επεμβατικοί βιοδείκτες όπως SMAR1 ,SATB1 ,BRCA1,BTG3/ANA/APRO4 ,Cyclin D1, καθώς και miRNAs,πρωτεομικοί ,μεταβολικοί, απεικονιστικοί , γενετικοί και επιγενετικοί βιοδείκτες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη βελτίωση της ανίχνευσης και του εντοπισμού του καρκίνου και στη βελτίωση της διαδικασίας ανάπτυξης φαρμάκων.","Biomedical scientists have long been trying to find ways to diagnose cancers in an early, curable phase or to choose the best treatment for each patient. There is a tremendous opportunity to improve outcomes for people with cancer by enhancing detection and treatment approaches and biomarkers are crucial for this transition. Because of the heterogeneity between diseases and patients, biomarkers are the key to the future of medicine. A biomarker is defined as any characteristic that can be measured and evaluated as an indicator of normal biological processes, pathogenic processes, or pharmacological response to a therapeutic intervention objectively. These markers could include a wide range of biochemical entities, such as nucleic acids, proteins, sugars, lipids, and small metabolites, as well as whole cells or biophysical characteristics of tissues. Detection of biomarkers, either singly or as a whole, can be achieved by a wide variety of methods, ranging from biochemical analysis of blood or tissue samples to biomedical imaging. The primary objective is in vitro testing. Although many of the biomarker development challenges are related to biomedical imaging and in vitro diagnosis, in vivo imaging also includes a series of unique estimates because they often require the administration of chemical agents and thus have some similarity to drug development. Despite some notable successes, there are only a few biomarkers commonly used in oncology. In breast cancer, the most potent prognostic marker used and providing the endocrine sensitivity marker is the estrogen receptor (ER), also the PR progesterone receptor is an important predictive marker in breast cancer patients, as well as HER- 2 which is boosted in approximately 10% -35% of human breast carcinomas and is considered as a major prognostic factor in early stages of the disease. Studies have confirmed that Ki-67 is an important prognostic factor in early breast cancer and p53 is a useful biomarker for the prognosis and treatment of patients. Other two biomarkers, UPA-PAI 1, although not widely used in the clinic at the moment, are among the best validated biomarkers currently available for breast cancer and have undergone clinical validation. Several non-invasive biomarkers such as SMAR1, SATB1, BRCA1, BTG3 / ANA / APRO4, Cyclin D1, as well as miRNAs, proteomic, metabolic, imaging, genetic and epigenetic biomarkers play an important role in improving detection and detection of cancer. to improve the drug development process."],"dc:identifier":["uoadl:2703649","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2703649"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μοριακοί Προγνωστικοί και Προβλεπτικοί Βιοδείκτες στον καρκίνο του μαστού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:56Z"}