{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2705899"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2705899","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η χρήση των μη επανδρωμένων αεροσκαφών (RPA's) για στρατιωτικούς σκοπούς: επιπτώσεις στο ανθρωπιστικό δίκαιο και στο δίκαιο δικαιωμάτων του ανθρώπου","abstract":"Υποστηρίζεται ότι τα μη επανδρωμένα στρατιωτικά αεροσκάφη (RPA’s), που πραγματοποιούν θανατηφόρες επιθέσεις, λόγω των εγγενών χαρακτηριστικών τους, απειλούν τη διεθνή ειρήνη, το δικαίωμα στη ζωή, τα κεκτημένα του ανθρωπιστικού δικαίου και του δικαίου των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Ωστόσο, δεδομένου ότι η διαδικασία της στόχευσης και της εκτόξευσης παραμένει υπό ανθρώπινο έλεγχο, τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη αποτελούν καταρχάς νόμιμα όπλα. Στην πραγματικότητα, οι όποιες αμφισβητήσεις αφορούν τις πραγματοποιούμενες επιθέσεις σχετίζονται όχι με αυτά κάθε’ αυτά τα εγγενή χαρακτηριστικά των συγκεκριμένων όπλων αλλά με τον τρόπο που αυτά χρησιμοποιούνται από τα κράτη, τα αποτελέσματα που έχουν και εν τέλει με την προθυμία και την ικανότητα του χειριστή, να τα χρησιμοποιήσει σύμφωνα με τα υπάρχοντα νομικά καθεστώτα. Η ομολογούμενη ευκολότερη, σε σχέση με άλλα όπλα, χρήση τους, όπως δεν αποτελεί δικαιολογία για την χαλάρωση των νομικών κεκτημένων προστασίας της ανθρώπινης ζωής, δεν μπορεί να αποτελέσει και λόγο εξ’ αρχής αυστηρότερης αξιολόγησής τους. Η παρούσα εργασία επιδιώκει να προβεί στην παραπάνω διαπίστωση, εξετάζοντας επιχειρήματα αποκλειστικά νομικής φύσης. Ταυτόχρονα, επιχειρεί να ερευνήσει τον τρόπο με τον οποίο η χρήση των μη επανδρωμένων στρατιωτικών αεροσκαφών ρυθμίζεται από το νομικό πλαίσιο του Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Αεροπορίας, το δίκαιο του πολέμου, το ανθρωπιστικό δίκαιο και το δίκαιο δικαιωμάτων του ανθρώπου. Εν τέλει, στοχεύει να επισημάνει την ανάγκη σεβασμού των συγκεκριμένων διεθνών νομικών πλαισίων, με αφορμή τις σύγχρονες θανατηφόρες επιχειρήσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών, που τακτικά διεξάγονται από συγκεκριμένα κράτη.","abstract_html":"Υποστηρίζεται ότι τα μη επανδρωμένα στρατιωτικά αεροσκάφη (RPA’s), που πραγματοποιούν θανατηφόρες επιθέσεις, λόγω των εγγενών χαρακτηριστικών τους, απειλούν τη διεθνή ειρήνη, το δικαίωμα στη ζωή, τα κεκτημένα του ανθρωπιστικού δικαίου και του δικαίου των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Ωστόσο, δεδομένου ότι η διαδικασία της στόχευσης και της εκτόξευσης παραμένει υπό ανθρώπινο έλεγχο, τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη αποτελούν καταρχάς νόμιμα όπλα. Στην πραγματικότητα, οι όποιες αμφισβητήσεις αφορούν τις πραγματοποιούμενες επιθέσεις σχετίζονται όχι με αυτά κάθε’ αυτά τα εγγενή χαρακτηριστικά των συγκεκριμένων όπλων αλλά με τον τρόπο που αυτά χρησιμοποιούνται από τα κράτη, τα αποτελέσματα που έχουν και εν τέλει με την προθυμία και την ικανότητα του χειριστή, να τα χρησιμοποιήσει σύμφωνα με τα υπάρχοντα νομικά καθεστώτα. Η ομολογούμενη ευκολότερη, σε σχέση με άλλα όπλα, χρήση τους, όπως δεν αποτελεί δικαιολογία για την χαλάρωση των νομικών κεκτημένων προστασίας της ανθρώπινης ζωής, δεν μπορεί να αποτελέσει και λόγο εξ’ αρχής αυστηρότερης αξιολόγησής τους. Η παρούσα εργασία επιδιώκει να προβεί στην παραπάνω διαπίστωση, εξετάζοντας επιχειρήματα αποκλειστικά νομικής φύσης. Ταυτόχρονα, επιχειρεί να ερευνήσει τον τρόπο με τον οποίο η χρήση των μη επανδρωμένων στρατιωτικών αεροσκαφών ρυθμίζεται από το νομικό πλαίσιο του Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Αεροπορίας, το δίκαιο του πολέμου, το ανθρωπιστικό δίκαιο και το δίκαιο δικαιωμάτων του ανθρώπου. Εν τέλει, στοχεύει να επισημάνει την ανάγκη σεβασμού των συγκεκριμένων διεθνών νομικών πλαισίων, με αφορμή τις σύγχρονες θανατηφόρες επιχειρήσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών, που τακτικά διεξάγονται από συγκεκριμένα κράτη.","abstract_has_math":false,"creators":["Τοπούζη Χαρίκλεια","Topouzi Charikleia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:56Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2705899"],"render_values":[{"text":"uoadl:2705899","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2705899","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2705899","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2705899","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τοπούζη Χαρίκλεια","Topouzi Charikleia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2705899","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2705899"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Υποστηρίζεται ότι τα μη επανδρωμένα στρατιωτικά αεροσκάφη (RPA’s), που πραγματοποιούν θανατηφόρες επιθέσεις, λόγω των εγγενών χαρακτηριστικών τους, απειλούν τη διεθνή ειρήνη, το δικαίωμα στη ζωή, τα κεκτημένα του ανθρωπιστικού δικαίου και του δικαίου των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Ωστόσο, δεδομένου ότι η διαδικασία της στόχευσης και της εκτόξευσης παραμένει υπό ανθρώπινο έλεγχο, τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη αποτελούν καταρχάς νόμιμα όπλα. Στην πραγματικότητα, οι όποιες αμφισβητήσεις αφορούν τις πραγματοποιούμενες επιθέσεις σχετίζονται όχι με αυτά κάθε’ αυτά τα εγγενή χαρακτηριστικά των συγκεκριμένων όπλων αλλά με τον τρόπο που αυτά χρησιμοποιούνται από τα κράτη, τα αποτελέσματα που έχουν και εν τέλει με την προθυμία και την ικανότητα του χειριστή, να τα χρησιμοποιήσει σύμφωνα με τα υπάρχοντα νομικά καθεστώτα. Η ομολογούμενη ευκολότερη, σε σχέση με άλλα όπλα, χρήση τους, όπως δεν αποτελεί δικαιολογία για την χαλάρωση των νομικών κεκτημένων προστασίας της ανθρώπινης ζωής, δεν μπορεί να αποτελέσει και λόγο εξ’ αρχής αυστηρότερης αξιολόγησής τους. Η παρούσα εργασία επιδιώκει να προβεί στην παραπάνω διαπίστωση, εξετάζοντας επιχειρήματα αποκλειστικά νομικής φύσης. Ταυτόχρονα, επιχειρεί να ερευνήσει τον τρόπο με τον οποίο η χρήση των μη επανδρωμένων στρατιωτικών αεροσκαφών ρυθμίζεται από το νομικό πλαίσιο του Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Αεροπορίας, το δίκαιο του πολέμου, το ανθρωπιστικό δίκαιο και το δίκαιο δικαιωμάτων του ανθρώπου. Εν τέλει, στοχεύει να επισημάνει την ανάγκη σεβασμού των συγκεκριμένων διεθνών νομικών πλαισίων, με αφορμή τις σύγχρονες θανατηφόρες επιχειρήσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών, που τακτικά διεξάγονται από συγκεκριμένα κράτη.","It is argued that remotely piloted aircrafts (RPA's), which carry out lethal attacks, due to their inherent characteristics, threaten international peace, the right to life, humanitarian law and human rights legal regime. However, since the targeting and launching process remains under human control, remotely piloted aircrafts are, at first assessment, legal weapons. In fact, any disputes about the attacks are not related to the inherent characteristics of these particular weapons, but to the exact way they are used by the states, the results they have and finally the willingness and ability of the operator, to use them in accordance with the existing legal regimes. The fact that their use is easier than other weapons, as it does not justify the relaxation of the acquired legal protection of human life, can neither, in principle, justify their more rigorous assessment. This paper seeks to make the above finding by looking at arguments of a purely legal nature. At the same time, it seeks to investigate how the use of remotely piloted aircrafts is governed by the legal regime of the International Civil Aviation Organization, the law of war, humanitarian law and human rights law. Finally, it aims to highlight how urgent the respect of these international legal frameworks is, on the basis of modern, deadly RPA’s operations, which specific states regularly conduct."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η χρήση των μη επανδρωμένων αεροσκαφών (RPA's) για στρατιωτικούς σκοπούς: επιπτώσεις στο ανθρωπιστικό δίκαιο και στο δίκαιο δικαιωμάτων του ανθρώπου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τοπούζη Χαρίκλεια","Topouzi Charikleia"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Υποστηρίζεται ότι τα μη επανδρωμένα στρατιωτικά αεροσκάφη (RPA’s), που πραγματοποιούν θανατηφόρες επιθέσεις, λόγω των εγγενών χαρακτηριστικών τους, απειλούν τη διεθνή ειρήνη, το δικαίωμα στη ζωή, τα κεκτημένα του ανθρωπιστικού δικαίου και του δικαίου των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Ωστόσο, δεδομένου ότι η διαδικασία της στόχευσης και της εκτόξευσης παραμένει υπό ανθρώπινο έλεγχο, τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη αποτελούν καταρχάς νόμιμα όπλα. Στην πραγματικότητα, οι όποιες αμφισβητήσεις αφορούν τις πραγματοποιούμενες επιθέσεις σχετίζονται όχι με αυτά κάθε’ αυτά τα εγγενή χαρακτηριστικά των συγκεκριμένων όπλων αλλά με τον τρόπο που αυτά χρησιμοποιούνται από τα κράτη, τα αποτελέσματα που έχουν και εν τέλει με την προθυμία και την ικανότητα του χειριστή, να τα χρησιμοποιήσει σύμφωνα με τα υπάρχοντα νομικά καθεστώτα. Η ομολογούμενη ευκολότερη, σε σχέση με άλλα όπλα, χρήση τους, όπως δεν αποτελεί δικαιολογία για την χαλάρωση των νομικών κεκτημένων προστασίας της ανθρώπινης ζωής, δεν μπορεί να αποτελέσει και λόγο εξ’ αρχής αυστηρότερης αξιολόγησής τους. Η παρούσα εργασία επιδιώκει να προβεί στην παραπάνω διαπίστωση, εξετάζοντας επιχειρήματα αποκλειστικά νομικής φύσης. Ταυτόχρονα, επιχειρεί να ερευνήσει τον τρόπο με τον οποίο η χρήση των μη επανδρωμένων στρατιωτικών αεροσκαφών ρυθμίζεται από το νομικό πλαίσιο του Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Αεροπορίας, το δίκαιο του πολέμου, το ανθρωπιστικό δίκαιο και το δίκαιο δικαιωμάτων του ανθρώπου. Εν τέλει, στοχεύει να επισημάνει την ανάγκη σεβασμού των συγκεκριμένων διεθνών νομικών πλαισίων, με αφορμή τις σύγχρονες θανατηφόρες επιχειρήσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών, που τακτικά διεξάγονται από συγκεκριμένα κράτη.","It is argued that remotely piloted aircrafts (RPA's), which carry out lethal attacks, due to their inherent characteristics, threaten international peace, the right to life, humanitarian law and human rights legal regime. However, since the targeting and launching process remains under human control, remotely piloted aircrafts are, at first assessment, legal weapons. In fact, any disputes about the attacks are not related to the inherent characteristics of these particular weapons, but to the exact way they are used by the states, the results they have and finally the willingness and ability of the operator, to use them in accordance with the existing legal regimes. The fact that their use is easier than other weapons, as it does not justify the relaxation of the acquired legal protection of human life, can neither, in principle, justify their more rigorous assessment. This paper seeks to make the above finding by looking at arguments of a purely legal nature. At the same time, it seeks to investigate how the use of remotely piloted aircrafts is governed by the legal regime of the International Civil Aviation Organization, the law of war, humanitarian law and human rights law. Finally, it aims to highlight how urgent the respect of these international legal frameworks is, on the basis of modern, deadly RPA’s operations, which specific states regularly conduct."],"dc:identifier":["uoadl:2705899","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2705899"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η χρήση των μη επανδρωμένων αεροσκαφών (RPA's) για στρατιωτικούς σκοπούς: επιπτώσεις στο ανθρωπιστικό δίκαιο και στο δίκαιο δικαιωμάτων του ανθρώπου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:56Z"}