{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2706011"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2706011","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ποινική Καταστολή Εγκλημάτων επί Πλοίων και Αεροσκαφών","abstract":"Το ερώτημα στο οποίο καλείται να απαντήσει η παρούσα εργασία είναι η διερεύνηση, η τυποποίηση και ο έλεγχος αποτελεσματικότητας της καταστολής των εγκλημάτων επί πλοίων και αεροσκαφών, τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Η ανάλυση διακρίνει μεταξύ ποινικών αρμοδιοτήτων που ασκούνται επί πλοίων και ποινικών αρμοδιοτήτων επί αεροσκαφών. Στην πρώτη περίπτωση ποινικές αρμοδιότητες είναι δυνατό να ασκηθούν τόσο στους λιμένες ενός κράτους όσο και κατά των πλου του πλοίου σε κάποια θαλάσσια ζώνη ή στην ανοιχτή θάλασσα, ενώ αρωγός στη ρύθμιση των σχετικών ζητημάτων είναι η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, η οποία δικαίως χαρακτηρίζεται ως το Σύνταγμα των Ωκεανών. Όσον αφορά σε εγκλήματα τελούμενα επί πλοίου ευρισκομένου είτε σε λιμένα είτε στην αιγιαλίτιδα ζώνη παράκτιου κράτους, η ποινική δικαιοδοσία –και όχι εξουσία- κάμπτεται υπέρ του κράτους της σημαίας του πλοίου, πλην ορισμένων εξαιρέσεων. Ο κανόνας που ισχύει στα διεθνή ύδατα είναι αυτός της αποκλειστικής δικαιοδοσίας του κράτους της σημαίας για ποινικά αδικήματα που τελούνται επί πλοίου. Η αρμοδιότητα αυτή γνωρίζει εξαιρέσεις (έκτακτες δικαιοδοσίες), όπως στην περίπτωση της νηοψίας εν καιρώ πολέμου και στην περίπτωση της επίσκεψης για έλεγχο διάπραξης συγκεκριμένων διεθνών εγκλημάτων, όπως είναι η πειρατεία στην ανοιχτή θάλασσα. Σχετικά με τα εγκλήματα που τελούνται επί αεροσκαφών, τα οποία μπορεί να τελεσθούν τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνή εναέριο χώρο, έχει λάβει χώρα διαμέσου των ετών ισχυρή διεθνής ποινικοποίηση μέσω της σύναψης και θέσης σε ισχύ σημαντικών διεθνών ποινικών συμβάσεων όπως η Σύμβαση του Τόκυο –η οποία εγκαθίδρυσε την αρχή του κράτους νηολόγησης του αεροσκάφους ανεξαρτήτως τόπου τέλεσης-, της Χάγης και του Μόντρεαλ. Οι συμβάσεις αυτές διακρίνονται για την ομοιόμορφη δομή τους, η οποία περιλαμβάνει την αντικειμενική υπόσταση του δημιουργούμενου διεθνούς εγκλήματος, ενώ η διεθνής καταστολή βασίζεται στην αρχή aut dedere aut judicare. Ποινική δικαιοδοσία των κρατών επί «αεροπορικών» εγκλημάτων μπορεί να εγκαθιδρύεται και δυνάμει άλλων διεθνών συμβάσεων, οπότε υπάρχει περίπτωση συνεφαρμογής. Η εν λόγω συστηματική διεθνής ποινικοποίηση δημιουργεί ένα πλέγμα διεθνούς ποινικού δικαίου ως προς τα συγκεκριμένα αδικήματα. Για την αποτελεσματικότερη καταστολή παράνομων πράξεων διασυνοριακής κινητικότητας ή τελουμένων επί τόπων κειμένων εκτός δικαιοδοσίας, που κατεξοχήν μπορεί να λάβουν χώρα επί πλοίων και αεροσκαφών, το διεθνές δίκαιο αφενός αναγνωρίζει στα Κράτη πλήρη διακριτική ευχέρεια για τον πολλαπλασιασμό των εξωεδαφικών δικαιοδοτικών τους αρμοδιοτήτων, αφετέρου επιβάλει την υποχρεωτική εγκαθίδρυση ενός ελάχιστου ορίου συντρεχουσών ποινικών δικαιοδοσιών για το ίδιο έγκλημα μέσω διεθνών συμβάσεων.","abstract_html":"Το ερώτημα στο οποίο καλείται να απαντήσει η παρούσα εργασία είναι η διερεύνηση, η τυποποίηση και ο έλεγχος αποτελεσματικότητας της καταστολής των εγκλημάτων επί πλοίων και αεροσκαφών, τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Η ανάλυση διακρίνει μεταξύ ποινικών αρμοδιοτήτων που ασκούνται επί πλοίων και ποινικών αρμοδιοτήτων επί αεροσκαφών. Στην πρώτη περίπτωση ποινικές αρμοδιότητες είναι δυνατό να ασκηθούν τόσο στους λιμένες ενός κράτους όσο και κατά των πλου του πλοίου σε κάποια θαλάσσια ζώνη ή στην ανοιχτή θάλασσα, ενώ αρωγός στη ρύθμιση των σχετικών ζητημάτων είναι η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, η οποία δικαίως χαρακτηρίζεται ως το Σύνταγμα των Ωκεανών. Όσον αφορά σε εγκλήματα τελούμενα επί πλοίου ευρισκομένου είτε σε λιμένα είτε στην αιγιαλίτιδα ζώνη παράκτιου κράτους, η ποινική δικαιοδοσία –και όχι εξουσία- κάμπτεται υπέρ του κράτους της σημαίας του πλοίου, πλην ορισμένων εξαιρέσεων. Ο κανόνας που ισχύει στα διεθνή ύδατα είναι αυτός της αποκλειστικής δικαιοδοσίας του κράτους της σημαίας για ποινικά αδικήματα που τελούνται επί πλοίου. Η αρμοδιότητα αυτή γνωρίζει εξαιρέσεις (έκτακτες δικαιοδοσίες), όπως στην περίπτωση της νηοψίας εν καιρώ πολέμου και στην περίπτωση της επίσκεψης για έλεγχο διάπραξης συγκεκριμένων διεθνών εγκλημάτων, όπως είναι η πειρατεία στην ανοιχτή θάλασσα. Σχετικά με τα εγκλήματα που τελούνται επί αεροσκαφών, τα οποία μπορεί να τελεσθούν τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνή εναέριο χώρο, έχει λάβει χώρα διαμέσου των ετών ισχυρή διεθνής ποινικοποίηση μέσω της σύναψης και θέσης σε ισχύ σημαντικών διεθνών ποινικών συμβάσεων όπως η Σύμβαση του Τόκυο –η οποία εγκαθίδρυσε την αρχή του κράτους νηολόγησης του αεροσκάφους ανεξαρτήτως τόπου τέλεσης-, της Χάγης και του Μόντρεαλ. Οι συμβάσεις αυτές διακρίνονται για την ομοιόμορφη δομή τους, η οποία περιλαμβάνει την αντικειμενική υπόσταση του δημιουργούμενου διεθνούς εγκλήματος, ενώ η διεθνής καταστολή βασίζεται στην αρχή aut dedere aut judicare. Ποινική δικαιοδοσία των κρατών επί «αεροπορικών» εγκλημάτων μπορεί να εγκαθιδρύεται και δυνάμει άλλων διεθνών συμβάσεων, οπότε υπάρχει περίπτωση συνεφαρμογής. Η εν λόγω συστηματική διεθνής ποινικοποίηση δημιουργεί ένα πλέγμα διεθνούς ποινικού δικαίου ως προς τα συγκεκριμένα αδικήματα. Για την αποτελεσματικότερη καταστολή παράνομων πράξεων διασυνοριακής κινητικότητας ή τελουμένων επί τόπων κειμένων εκτός δικαιοδοσίας, που κατεξοχήν μπορεί να λάβουν χώρα επί πλοίων και αεροσκαφών, το διεθνές δίκαιο αφενός αναγνωρίζει στα Κράτη πλήρη διακριτική ευχέρεια για τον πολλαπλασιασμό των εξωεδαφικών δικαιοδοτικών τους αρμοδιοτήτων, αφετέρου επιβάλει την υποχρεωτική εγκαθίδρυση ενός ελάχιστου ορίου συντρεχουσών ποινικών δικαιοδοσιών για το ίδιο έγκλημα μέσω διεθνών συμβάσεων.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαδοπούλου Μαρία-Ελένη","Papadopoulou Maria-Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:56Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2706011"],"render_values":[{"text":"uoadl:2706011","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2706011","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2706011","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2706011","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαδοπούλου Μαρία-Ελένη","Papadopoulou Maria-Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2706011","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2706011"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το ερώτημα στο οποίο καλείται να απαντήσει η παρούσα εργασία είναι η διερεύνηση, η τυποποίηση και ο έλεγχος αποτελεσματικότητας της καταστολής των εγκλημάτων επί πλοίων και αεροσκαφών, τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Η ανάλυση διακρίνει μεταξύ ποινικών αρμοδιοτήτων που ασκούνται επί πλοίων και ποινικών αρμοδιοτήτων επί αεροσκαφών. Στην πρώτη περίπτωση ποινικές αρμοδιότητες είναι δυνατό να ασκηθούν τόσο στους λιμένες ενός κράτους όσο και κατά των πλου του πλοίου σε κάποια θαλάσσια ζώνη ή στην ανοιχτή θάλασσα, ενώ αρωγός στη ρύθμιση των σχετικών ζητημάτων είναι η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, η οποία δικαίως χαρακτηρίζεται ως το Σύνταγμα των Ωκεανών. Όσον αφορά σε εγκλήματα τελούμενα επί πλοίου ευρισκομένου είτε σε λιμένα είτε στην αιγιαλίτιδα ζώνη παράκτιου κράτους, η ποινική δικαιοδοσία –και όχι εξουσία- κάμπτεται υπέρ του κράτους της σημαίας του πλοίου, πλην ορισμένων εξαιρέσεων. Ο κανόνας που ισχύει στα διεθνή ύδατα είναι αυτός της αποκλειστικής δικαιοδοσίας του κράτους της σημαίας για ποινικά αδικήματα που τελούνται επί πλοίου. Η αρμοδιότητα αυτή γνωρίζει εξαιρέσεις (έκτακτες δικαιοδοσίες), όπως στην περίπτωση της νηοψίας εν καιρώ πολέμου και στην περίπτωση της επίσκεψης για έλεγχο διάπραξης συγκεκριμένων διεθνών εγκλημάτων, όπως είναι η πειρατεία στην ανοιχτή θάλασσα. Σχετικά με τα εγκλήματα που τελούνται επί αεροσκαφών, τα οποία μπορεί να τελεσθούν τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνή εναέριο χώρο, έχει λάβει χώρα διαμέσου των ετών ισχυρή διεθνής ποινικοποίηση μέσω της σύναψης και θέσης σε ισχύ σημαντικών διεθνών ποινικών συμβάσεων όπως η Σύμβαση του Τόκυο –η οποία εγκαθίδρυσε την αρχή του κράτους νηολόγησης του αεροσκάφους ανεξαρτήτως τόπου τέλεσης-, της Χάγης και του Μόντρεαλ. Οι συμβάσεις αυτές διακρίνονται για την ομοιόμορφη δομή τους, η οποία περιλαμβάνει την αντικειμενική υπόσταση του δημιουργούμενου διεθνούς εγκλήματος, ενώ η διεθνής καταστολή βασίζεται στην αρχή aut dedere aut judicare. Ποινική δικαιοδοσία των κρατών επί «αεροπορικών» εγκλημάτων μπορεί να εγκαθιδρύεται και δυνάμει άλλων διεθνών συμβάσεων, οπότε υπάρχει περίπτωση συνεφαρμογής. Η εν λόγω συστηματική διεθνής ποινικοποίηση δημιουργεί ένα πλέγμα διεθνούς ποινικού δικαίου ως προς τα συγκεκριμένα αδικήματα. Για την αποτελεσματικότερη καταστολή παράνομων πράξεων διασυνοριακής κινητικότητας ή τελουμένων επί τόπων κειμένων εκτός δικαιοδοσίας, που κατεξοχήν μπορεί να λάβουν χώρα επί πλοίων και αεροσκαφών, το διεθνές δίκαιο αφενός αναγνωρίζει στα Κράτη πλήρη διακριτική ευχέρεια για τον πολλαπλασιασμό των εξωεδαφικών δικαιοδοτικών τους αρμοδιοτήτων, αφετέρου επιβάλει την υποχρεωτική εγκαθίδρυση ενός ελάχιστου ορίου συντρεχουσών ποινικών δικαιοδοσιών για το ίδιο έγκλημα μέσω διεθνών συμβάσεων.","This study primarily deals with the research and categorizing of crimes on board ships and aircraft as well as the evaluation of the effectiveness of the relevant suppression scheme, both at national and international level. The research is divided in two parts: First part is associated with the criminal jurisdiction over offences on board ships, while second part deals with crimes on board aircraft. In the first case, criminal powers may be exercised in State ports, οn maritime zones or on the high seas. A key international document in this respect is the 1982 UN Convention on the Law of the Sea. Crimes committed on a ship either moored or sailing in the coastal State's territorial waters are under the criminal jurisdiction of the flag State, apart from a few exceptions. Crimes committed on vessels sailing on the High Seas are subject to the exclusive jurisdiction of the flag State. However, in exceptional cases, there are grounds for an authorized visit or an authorized search on foreign ships, e.g. in the case of piracy on the high seas. Such cases are considered to be exceptions to the aforementioned rule. Crimes on board aircraft may be committed either in national or international airspace. A series of international criminal conventions such as the 1963 Tokyo - which established the flag State rule-, the 1970 Hague and the 1971 Montreal Convention, regulate this type of offences. These conventions have a uniform structure and they include the elements of the international crime that has been created by each one of them. At the same time, international suppression is modeled on the aut dedere aut judicare principle. States' criminal jurisdiction over \"air\" crimes can also be established under other international conventions, so there can be cases of concurrent application. This systematic international criminalization creates a grid of international criminal law with regard to these specific offenses. With a view to a more effective suppression of unlawful acts committed to more than one Nation or to places out of any jurisdiction, which may occur on ships and aircraft, international law, on the one hand, grants to States full discretion to establish their extraterritorial jurisdiction and, on the other hand, imposes the establishment of a minimum threshold of concurrent criminal jurisdiction for the same crime through international conventions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ποινική Καταστολή Εγκλημάτων επί Πλοίων και Αεροσκαφών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαδοπούλου Μαρία-Ελένη","Papadopoulou Maria-Eleni"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Το ερώτημα στο οποίο καλείται να απαντήσει η παρούσα εργασία είναι η διερεύνηση, η τυποποίηση και ο έλεγχος αποτελεσματικότητας της καταστολής των εγκλημάτων επί πλοίων και αεροσκαφών, τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Η ανάλυση διακρίνει μεταξύ ποινικών αρμοδιοτήτων που ασκούνται επί πλοίων και ποινικών αρμοδιοτήτων επί αεροσκαφών. Στην πρώτη περίπτωση ποινικές αρμοδιότητες είναι δυνατό να ασκηθούν τόσο στους λιμένες ενός κράτους όσο και κατά των πλου του πλοίου σε κάποια θαλάσσια ζώνη ή στην ανοιχτή θάλασσα, ενώ αρωγός στη ρύθμιση των σχετικών ζητημάτων είναι η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, η οποία δικαίως χαρακτηρίζεται ως το Σύνταγμα των Ωκεανών. Όσον αφορά σε εγκλήματα τελούμενα επί πλοίου ευρισκομένου είτε σε λιμένα είτε στην αιγιαλίτιδα ζώνη παράκτιου κράτους, η ποινική δικαιοδοσία –και όχι εξουσία- κάμπτεται υπέρ του κράτους της σημαίας του πλοίου, πλην ορισμένων εξαιρέσεων. Ο κανόνας που ισχύει στα διεθνή ύδατα είναι αυτός της αποκλειστικής δικαιοδοσίας του κράτους της σημαίας για ποινικά αδικήματα που τελούνται επί πλοίου. Η αρμοδιότητα αυτή γνωρίζει εξαιρέσεις (έκτακτες δικαιοδοσίες), όπως στην περίπτωση της νηοψίας εν καιρώ πολέμου και στην περίπτωση της επίσκεψης για έλεγχο διάπραξης συγκεκριμένων διεθνών εγκλημάτων, όπως είναι η πειρατεία στην ανοιχτή θάλασσα. Σχετικά με τα εγκλήματα που τελούνται επί αεροσκαφών, τα οποία μπορεί να τελεσθούν τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνή εναέριο χώρο, έχει λάβει χώρα διαμέσου των ετών ισχυρή διεθνής ποινικοποίηση μέσω της σύναψης και θέσης σε ισχύ σημαντικών διεθνών ποινικών συμβάσεων όπως η Σύμβαση του Τόκυο –η οποία εγκαθίδρυσε την αρχή του κράτους νηολόγησης του αεροσκάφους ανεξαρτήτως τόπου τέλεσης-, της Χάγης και του Μόντρεαλ. Οι συμβάσεις αυτές διακρίνονται για την ομοιόμορφη δομή τους, η οποία περιλαμβάνει την αντικειμενική υπόσταση του δημιουργούμενου διεθνούς εγκλήματος, ενώ η διεθνής καταστολή βασίζεται στην αρχή aut dedere aut judicare. Ποινική δικαιοδοσία των κρατών επί «αεροπορικών» εγκλημάτων μπορεί να εγκαθιδρύεται και δυνάμει άλλων διεθνών συμβάσεων, οπότε υπάρχει περίπτωση συνεφαρμογής. Η εν λόγω συστηματική διεθνής ποινικοποίηση δημιουργεί ένα πλέγμα διεθνούς ποινικού δικαίου ως προς τα συγκεκριμένα αδικήματα. Για την αποτελεσματικότερη καταστολή παράνομων πράξεων διασυνοριακής κινητικότητας ή τελουμένων επί τόπων κειμένων εκτός δικαιοδοσίας, που κατεξοχήν μπορεί να λάβουν χώρα επί πλοίων και αεροσκαφών, το διεθνές δίκαιο αφενός αναγνωρίζει στα Κράτη πλήρη διακριτική ευχέρεια για τον πολλαπλασιασμό των εξωεδαφικών δικαιοδοτικών τους αρμοδιοτήτων, αφετέρου επιβάλει την υποχρεωτική εγκαθίδρυση ενός ελάχιστου ορίου συντρεχουσών ποινικών δικαιοδοσιών για το ίδιο έγκλημα μέσω διεθνών συμβάσεων.","This study primarily deals with the research and categorizing of crimes on board ships and aircraft as well as the evaluation of the effectiveness of the relevant suppression scheme, both at national and international level. The research is divided in two parts: First part is associated with the criminal jurisdiction over offences on board ships, while second part deals with crimes on board aircraft. In the first case, criminal powers may be exercised in State ports, οn maritime zones or on the high seas. A key international document in this respect is the 1982 UN Convention on the Law of the Sea. Crimes committed on a ship either moored or sailing in the coastal State's territorial waters are under the criminal jurisdiction of the flag State, apart from a few exceptions. Crimes committed on vessels sailing on the High Seas are subject to the exclusive jurisdiction of the flag State. However, in exceptional cases, there are grounds for an authorized visit or an authorized search on foreign ships, e.g. in the case of piracy on the high seas. Such cases are considered to be exceptions to the aforementioned rule. Crimes on board aircraft may be committed either in national or international airspace. A series of international criminal conventions such as the 1963 Tokyo - which established the flag State rule-, the 1970 Hague and the 1971 Montreal Convention, regulate this type of offences. These conventions have a uniform structure and they include the elements of the international crime that has been created by each one of them. At the same time, international suppression is modeled on the aut dedere aut judicare principle. States' criminal jurisdiction over \"air\" crimes can also be established under other international conventions, so there can be cases of concurrent application. This systematic international criminalization creates a grid of international criminal law with regard to these specific offenses. With a view to a more effective suppression of unlawful acts committed to more than one Nation or to places out of any jurisdiction, which may occur on ships and aircraft, international law, on the one hand, grants to States full discretion to establish their extraterritorial jurisdiction and, on the other hand, imposes the establishment of a minimum threshold of concurrent criminal jurisdiction for the same crime through international conventions."],"dc:identifier":["uoadl:2706011","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2706011"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Ποινική Καταστολή Εγκλημάτων επί Πλοίων και Αεροσκαφών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:56Z"}