{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2707514"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2707514","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αναπαραστάσεις εγκύων γυναικών για το μωρό που κυοφορούν και τη μητρική τους λειτουργία. Μια ποιοτική μελέτη ανάμεσα σε κυήσεις που έχουν προκύψει από φυσιολογική σύλληψη και τις μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (ομόλογη και ετερόλογη γονιμοποίηση με δωρεά ωαρίων)","abstract":"Η παρούσα έρευνα αποτελεί μια αρχική ερευνητική προσπάθεια με σκοπό τη διερεύνηση των αναπαραστάσεων εγκύων γυναικών, σχετικά με το μωρό που κυοφορούν και τη μητρική λειτουργία, στις περιπτώσεις που η κύηση προήλθε με φυσιολογική σύλληψη και στις περιπτώσεις που πρόκυψε μέσα από τις μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής ( ομόλογη και ετερόλογη γονιμοποίηση με δωρεά ωαρίων). Πραγματοποιήθηκαν 15 συνεντεύξεις και το υλικό που προέκυψε, αναλύθηκε βάσει των αρχών της θεματικής ανάλυσης. Τα ερωτήματα που τέθηκαν στις συμμετέχουσες αφορούσαν στην εγκυμοσύνη τους, στις αναπαραστάσεις τους σχετικά με το μωρό που κυοφορούσαν και τη μητρική λειτουργία που επρόκειτο να αναλάβουν. Επίσης τέθηκαν ερωτήματα που αφορούσαν στη σχέση με τη μητέρα τους και στη σχέση με το σύντροφό τους. Οι αναφορές όλων των συμμετεχουσών και από τις τρεις ομάδες, σε σχέση με την εγκυμοσύνη τους, συνοδεύονταν από αναφορές σε συναισθήματα άγχους, αγωνίας αλλά και φόβου για ενδεχόμενες επιπλοκές, ακόμα και στις περιπτώσεις που είχε αποκλειστεί οποιοδήποτε παθολογικό εύρημα , κάτι που ίσχυε για τις γυναίκες που έμειναν έγκυες με φυσιολογική σύλληψη. Διαπιστωμένα ανησυχητικά ευρήματα του εμβρύου και επιπλοκές κατά τη διάρκεια της κύησης, οδήγησαν τις συμμετέχουσες στην εκδήλωση ανάλογων συναισθηματικών αντιδράσεων, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις αυτά τα ζητήματα φαίνεται να ανέστειλαν τις διεργασίες αναπαράστασης του μωρού, όπως διαφαίνεται για κάποιες από τις συμμετέχουσες που έμειναν έγκυες μέσα από τις μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Για τις ομάδες των γυναικών των οποίων η κύηση ήταν αποτέλεσμα των μεθόδων ιατρικής υποβοήθησης φαίνεται ότι η μεγάλη τους επιθυμία για την απόκτηση ενός παιδιού, συνέβαλε στο να υπερκεραστούν οι όποιοι ενδοιασμοί και προβληματισμοί που εκφράστηκαν από την πλευρά τους σχετικά με αυτές τις μεθόδους. Επιπλέον για τις γυναίκες που προέβησαν στη λήψη ωαρίου από γυναίκα- δότρια το γεγονός της κυοφορίας του εμβρύου από τις ίδιες, συνέβαλε καταλυτικά στην απόφασή τους να αποδεχτούν τη δωρεά. Για τις γυναίκες των οποίων η κύηση ήταν αποτέλεσμα φυσιολογικής σύλληψης και για τις γυναίκες που κατέφυγαν στις μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, διατηρώντας όμως το δικό τους γενετικό υλικό, η φαντασιωσική εικόνα του μωρού τους ως προς τα εξωτερικά του χαρακτηριστικά απαρτίζεται από ψηφίδες τόσο δικών τους χαρακτηριστικών, όσο και χαρακτηριστικών του συντρόφου τους, αλλά και αγαπημένων συγγενικών προσώπων. Κατά κύριο λόγο πρόκειται για χαρακτηριστικά που είναι σύμφωνα με τις προτιμήσεις και τις επιθυμίες τους. Ανάλογη είναι η κίνηση αυτών των γυναικών, όταν καλούνται να αναπαραστήσουν το μωρό τους ως προς τα ιδιοσυγκρασιακά χαρακτηριστικά και χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του. Για τις γυναίκες των οποίων η κύηση ήταν αποτέλεσμα αποκλειστικά της μεθόδου της δωρεάς ωαρίων, οι αναπαραστάσεις τους ως προς τα εξωτερικά χαρακτηριστικά του μωρού δομούνται εξ’ ολοκλήρου βάσει των οικείων χαρακτηριστικών του συντρόφου τους ή της ευρύτερης οικογένειάς του, αποκλείοντας με αυτό τον τρόπο την παρείσφρηση άγνωστων και μη επιθυμητών χαρακτηριστικών από μια άγνωστη γυναίκα- δότρια. Αναφορικά με τα ιδιοσυγκρασιακά του χαρακτηριστικά και χαρακτηριστικά της προσωπικότητας, όλες οι γυναίκες δίνουν βαρύνουσα σημασία στον τρόπο ανατροφής και διαπαιδαγώγησης του μωρού από τις ίδιες, θεωρώντας ότι αυτό θα συμβάλει καταλυτικά στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του, ανεξαρτήτως των όποιων αρνητικών κληροδοτούμενων καταβολών από τη δότρια. Οι αναπαραστάσεις των γυναικών που κατέφυγαν στη δωρεά ωαρίων ως προς τη μητρική τους λειτουργία, αναδεικνύουν περισσότερο το στοιχείο της επάρκειας τους ως προς το μητρικό ρόλο που θα κληθούν σύντομα να αναλάβουν και την ικανότητα διαμόρφωσης μιας θετικότερης σχέσης με το μωρό που κυοφορούν, σε σχέση με τις γυναίκες των άλλων δυο ομάδων.","abstract_html":"Η παρούσα έρευνα αποτελεί μια αρχική ερευνητική προσπάθεια με σκοπό τη διερεύνηση των αναπαραστάσεων εγκύων γυναικών, σχετικά με το μωρό που κυοφορούν και τη μητρική λειτουργία, στις περιπτώσεις που η κύηση προήλθε με φυσιολογική σύλληψη και στις περιπτώσεις που πρόκυψε μέσα από τις μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής ( ομόλογη και ετερόλογη γονιμοποίηση με δωρεά ωαρίων). Πραγματοποιήθηκαν 15 συνεντεύξεις και το υλικό που προέκυψε, αναλύθηκε βάσει των αρχών της θεματικής ανάλυσης. Τα ερωτήματα που τέθηκαν στις συμμετέχουσες αφορούσαν στην εγκυμοσύνη τους, στις αναπαραστάσεις τους σχετικά με το μωρό που κυοφορούσαν και τη μητρική λειτουργία που επρόκειτο να αναλάβουν. Επίσης τέθηκαν ερωτήματα που αφορούσαν στη σχέση με τη μητέρα τους και στη σχέση με το σύντροφό τους. Οι αναφορές όλων των συμμετεχουσών και από τις τρεις ομάδες, σε σχέση με την εγκυμοσύνη τους, συνοδεύονταν από αναφορές σε συναισθήματα άγχους, αγωνίας αλλά και φόβου για ενδεχόμενες επιπλοκές, ακόμα και στις περιπτώσεις που είχε αποκλειστεί οποιοδήποτε παθολογικό εύρημα , κάτι που ίσχυε για τις γυναίκες που έμειναν έγκυες με φυσιολογική σύλληψη. Διαπιστωμένα ανησυχητικά ευρήματα του εμβρύου και επιπλοκές κατά τη διάρκεια της κύησης, οδήγησαν τις συμμετέχουσες στην εκδήλωση ανάλογων συναισθηματικών αντιδράσεων, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις αυτά τα ζητήματα φαίνεται να ανέστειλαν τις διεργασίες αναπαράστασης του μωρού, όπως διαφαίνεται για κάποιες από τις συμμετέχουσες που έμειναν έγκυες μέσα από τις μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Για τις ομάδες των γυναικών των οποίων η κύηση ήταν αποτέλεσμα των μεθόδων ιατρικής υποβοήθησης φαίνεται ότι η μεγάλη τους επιθυμία για την απόκτηση ενός παιδιού, συνέβαλε στο να υπερκεραστούν οι όποιοι ενδοιασμοί και προβληματισμοί που εκφράστηκαν από την πλευρά τους σχετικά με αυτές τις μεθόδους. Επιπλέον για τις γυναίκες που προέβησαν στη λήψη ωαρίου από γυναίκα- δότρια το γεγονός της κυοφορίας του εμβρύου από τις ίδιες, συνέβαλε καταλυτικά στην απόφασή τους να αποδεχτούν τη δωρεά. Για τις γυναίκες των οποίων η κύηση ήταν αποτέλεσμα φυσιολογικής σύλληψης και για τις γυναίκες που κατέφυγαν στις μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, διατηρώντας όμως το δικό τους γενετικό υλικό, η φαντασιωσική εικόνα του μωρού τους ως προς τα εξωτερικά του χαρακτηριστικά απαρτίζεται από ψηφίδες τόσο δικών τους χαρακτηριστικών, όσο και χαρακτηριστικών του συντρόφου τους, αλλά και αγαπημένων συγγενικών προσώπων. Κατά κύριο λόγο πρόκειται για χαρακτηριστικά που είναι σύμφωνα με τις προτιμήσεις και τις επιθυμίες τους. Ανάλογη είναι η κίνηση αυτών των γυναικών, όταν καλούνται να αναπαραστήσουν το μωρό τους ως προς τα ιδιοσυγκρασιακά χαρακτηριστικά και χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του. Για τις γυναίκες των οποίων η κύηση ήταν αποτέλεσμα αποκλειστικά της μεθόδου της δωρεάς ωαρίων, οι αναπαραστάσεις τους ως προς τα εξωτερικά χαρακτηριστικά του μωρού δομούνται εξ’ ολοκλήρου βάσει των οικείων χαρακτηριστικών του συντρόφου τους ή της ευρύτερης οικογένειάς του, αποκλείοντας με αυτό τον τρόπο την παρείσφρηση άγνωστων και μη επιθυμητών χαρακτηριστικών από μια άγνωστη γυναίκα- δότρια. Αναφορικά με τα ιδιοσυγκρασιακά του χαρακτηριστικά και χαρακτηριστικά της προσωπικότητας, όλες οι γυναίκες δίνουν βαρύνουσα σημασία στον τρόπο ανατροφής και διαπαιδαγώγησης του μωρού από τις ίδιες, θεωρώντας ότι αυτό θα συμβάλει καταλυτικά στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του, ανεξαρτήτως των όποιων αρνητικών κληροδοτούμενων καταβολών από τη δότρια. Οι αναπαραστάσεις των γυναικών που κατέφυγαν στη δωρεά ωαρίων ως προς τη μητρική τους λειτουργία, αναδεικνύουν περισσότερο το στοιχείο της επάρκειας τους ως προς το μητρικό ρόλο που θα κληθούν σύντομα να αναλάβουν και την ικανότητα διαμόρφωσης μιας θετικότερης σχέσης με το μωρό που κυοφορούν, σε σχέση με τις γυναίκες των άλλων δυο ομάδων.","abstract_has_math":false,"creators":["Τζίγκου Γεωργία","Tzigkou Georgia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:57Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2707514"],"render_values":[{"text":"uoadl:2707514","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2707514","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2707514","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2707514","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τζίγκου Γεωργία","Tzigkou Georgia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2707514","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2707514"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα έρευνα αποτελεί μια αρχική ερευνητική προσπάθεια με σκοπό τη διερεύνηση των αναπαραστάσεων εγκύων γυναικών, σχετικά με το μωρό που κυοφορούν και τη μητρική λειτουργία, στις περιπτώσεις που η κύηση προήλθε με φυσιολογική σύλληψη και στις περιπτώσεις που πρόκυψε μέσα από τις μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής ( ομόλογη και ετερόλογη γονιμοποίηση με δωρεά ωαρίων). Πραγματοποιήθηκαν 15 συνεντεύξεις και το υλικό που προέκυψε, αναλύθηκε βάσει των αρχών της θεματικής ανάλυσης. Τα ερωτήματα που τέθηκαν στις συμμετέχουσες αφορούσαν στην εγκυμοσύνη τους, στις αναπαραστάσεις τους σχετικά με το μωρό που κυοφορούσαν και τη μητρική λειτουργία που επρόκειτο να αναλάβουν. Επίσης τέθηκαν ερωτήματα που αφορούσαν στη σχέση με τη μητέρα τους και στη σχέση με το σύντροφό τους. Οι αναφορές όλων των συμμετεχουσών και από τις τρεις ομάδες, σε σχέση με την εγκυμοσύνη τους, συνοδεύονταν από αναφορές σε συναισθήματα άγχους, αγωνίας αλλά και φόβου για ενδεχόμενες επιπλοκές, ακόμα και στις περιπτώσεις που είχε αποκλειστεί οποιοδήποτε παθολογικό εύρημα , κάτι που ίσχυε για τις γυναίκες που έμειναν έγκυες με φυσιολογική σύλληψη. Διαπιστωμένα ανησυχητικά ευρήματα του εμβρύου και επιπλοκές κατά τη διάρκεια της κύησης, οδήγησαν τις συμμετέχουσες στην εκδήλωση ανάλογων συναισθηματικών αντιδράσεων, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις αυτά τα ζητήματα φαίνεται να ανέστειλαν τις διεργασίες αναπαράστασης του μωρού, όπως διαφαίνεται για κάποιες από τις συμμετέχουσες που έμειναν έγκυες μέσα από τις μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Για τις ομάδες των γυναικών των οποίων η κύηση ήταν αποτέλεσμα των μεθόδων ιατρικής υποβοήθησης φαίνεται ότι η μεγάλη τους επιθυμία για την απόκτηση ενός παιδιού, συνέβαλε στο να υπερκεραστούν οι όποιοι ενδοιασμοί και προβληματισμοί που εκφράστηκαν από την πλευρά τους σχετικά με αυτές τις μεθόδους. Επιπλέον για τις γυναίκες που προέβησαν στη λήψη ωαρίου από γυναίκα- δότρια το γεγονός της κυοφορίας του εμβρύου από τις ίδιες, συνέβαλε καταλυτικά στην απόφασή τους να αποδεχτούν τη δωρεά. Για τις γυναίκες των οποίων η κύηση ήταν αποτέλεσμα φυσιολογικής σύλληψης και για τις γυναίκες που κατέφυγαν στις μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, διατηρώντας όμως το δικό τους γενετικό υλικό, η φαντασιωσική εικόνα του μωρού τους ως προς τα εξωτερικά του χαρακτηριστικά απαρτίζεται από ψηφίδες τόσο δικών τους χαρακτηριστικών, όσο και χαρακτηριστικών του συντρόφου τους, αλλά και αγαπημένων συγγενικών προσώπων. Κατά κύριο λόγο πρόκειται για χαρακτηριστικά που είναι σύμφωνα με τις προτιμήσεις και τις επιθυμίες τους. Ανάλογη είναι η κίνηση αυτών των γυναικών, όταν καλούνται να αναπαραστήσουν το μωρό τους ως προς τα ιδιοσυγκρασιακά χαρακτηριστικά και χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του. Για τις γυναίκες των οποίων η κύηση ήταν αποτέλεσμα αποκλειστικά της μεθόδου της δωρεάς ωαρίων, οι αναπαραστάσεις τους ως προς τα εξωτερικά χαρακτηριστικά του μωρού δομούνται εξ’ ολοκλήρου βάσει των οικείων χαρακτηριστικών του συντρόφου τους ή της ευρύτερης οικογένειάς του, αποκλείοντας με αυτό τον τρόπο την παρείσφρηση άγνωστων και μη επιθυμητών χαρακτηριστικών από μια άγνωστη γυναίκα- δότρια. Αναφορικά με τα ιδιοσυγκρασιακά του χαρακτηριστικά και χαρακτηριστικά της προσωπικότητας, όλες οι γυναίκες δίνουν βαρύνουσα σημασία στον τρόπο ανατροφής και διαπαιδαγώγησης του μωρού από τις ίδιες, θεωρώντας ότι αυτό θα συμβάλει καταλυτικά στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του, ανεξαρτήτως των όποιων αρνητικών κληροδοτούμενων καταβολών από τη δότρια. Οι αναπαραστάσεις των γυναικών που κατέφυγαν στη δωρεά ωαρίων ως προς τη μητρική τους λειτουργία, αναδεικνύουν περισσότερο το στοιχείο της επάρκειας τους ως προς το μητρικό ρόλο που θα κληθούν σύντομα να αναλάβουν και την ικανότητα διαμόρφωσης μιας θετικότερης σχέσης με το μωρό που κυοφορούν, σε σχέση με τις γυναίκες των άλλων δυο ομάδων.","This project comprises an initial research effort aiming to examine the representation of pregnant women, concerning the baby they carry and the maternal function, in cases when pregnancy was the result of natural fertilization and those when it was the result of various assisted reproduction methods (homologous and heterologous fertilization through oocyte donation.) Fifteen interviews were carried out and the resulting data was analysed based on the principles of thematic analysis. The questions posed to the participants concerned their pregnancy, their representations of the baby they were carrying and the maternal function they were due to start performing. Also, some questions referred to their relationships with their own mothers as well as their partners. The answers of the participants from all three groups about their pregnancy included references to feelings of stress, anxiety and fear for any potential complications, even in cases in which no pathological findings had been found, something which was more true for pregnant women through natural fertilization. Ascertained worrying findings of the fetus and other complications during pregnancy led some of the participants to express the corresponding emotional reactions, while in some other cases these issues seemed to delay the representation process of the baby, as it is evident in participants who got pregnant through assisted reproduction methods. Concerning the group of women whose pregnancy was the result of assisted reproduction methods it is obvious that their great desire to have a baby contributed to overcoming any doubts or questions they might have expressed about these methods. Moreover, for those women who proceeded with getting an oocyte from another woman-donator, the fact of gestation by themselves was a determining factor in their decision to accept the donation. Both in the cases of women whose pregnancy was the result of natural fertilization and those who resorted to assisted reproduction methods but with the use of their own genetic material, the representative picture they had of their babies and their natural characteristics consisted of pieces of their own characteristics, those of their partners and also those of beloved relatives. Those characteristics were mainly according to their6 preferences and their desires. There is a similar trend when these women are asked to represent their babies in terms of temperament and personality traits. For those women whose pregnancy was the result exclusively through oocyte donation, their representations concerning the characteristics of the baby are formed only on the basis of the characteristics of their partner or his wider family, excluding in this way any influence of unknown and unwanted characteristics of the woman-donor. As far as the personality characteristics are concerned, all women place great importance to nurture and the upbringing that they themselves will provide, considering that this will be the defining factor in the shaping of the baby's personality, independent of any negative traits inherited by the donor. The representations of women who resorted to oocyte donation for their maternal function, indicate more clearly the element of their adequacy in their role as a mother which they will soon be called to undertake and the ability to form a more positive connection with the baby they carry, in contrast to the women of the other two categories."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αναπαραστάσεις εγκύων γυναικών για το μωρό που κυοφορούν και τη μητρική τους λειτουργία. Μια ποιοτική μελέτη ανάμεσα σε κυήσεις που έχουν προκύψει από φυσιολογική σύλληψη και τις μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (ομόλογη και ετερόλογη γονιμοποίηση με δωρεά ωαρίων)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τζίγκου Γεωργία","Tzigkou Georgia"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η παρούσα έρευνα αποτελεί μια αρχική ερευνητική προσπάθεια με σκοπό τη διερεύνηση των αναπαραστάσεων εγκύων γυναικών, σχετικά με το μωρό που κυοφορούν και τη μητρική λειτουργία, στις περιπτώσεις που η κύηση προήλθε με φυσιολογική σύλληψη και στις περιπτώσεις που πρόκυψε μέσα από τις μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής ( ομόλογη και ετερόλογη γονιμοποίηση με δωρεά ωαρίων). Πραγματοποιήθηκαν 15 συνεντεύξεις και το υλικό που προέκυψε, αναλύθηκε βάσει των αρχών της θεματικής ανάλυσης. Τα ερωτήματα που τέθηκαν στις συμμετέχουσες αφορούσαν στην εγκυμοσύνη τους, στις αναπαραστάσεις τους σχετικά με το μωρό που κυοφορούσαν και τη μητρική λειτουργία που επρόκειτο να αναλάβουν. Επίσης τέθηκαν ερωτήματα που αφορούσαν στη σχέση με τη μητέρα τους και στη σχέση με το σύντροφό τους. Οι αναφορές όλων των συμμετεχουσών και από τις τρεις ομάδες, σε σχέση με την εγκυμοσύνη τους, συνοδεύονταν από αναφορές σε συναισθήματα άγχους, αγωνίας αλλά και φόβου για ενδεχόμενες επιπλοκές, ακόμα και στις περιπτώσεις που είχε αποκλειστεί οποιοδήποτε παθολογικό εύρημα , κάτι που ίσχυε για τις γυναίκες που έμειναν έγκυες με φυσιολογική σύλληψη. Διαπιστωμένα ανησυχητικά ευρήματα του εμβρύου και επιπλοκές κατά τη διάρκεια της κύησης, οδήγησαν τις συμμετέχουσες στην εκδήλωση ανάλογων συναισθηματικών αντιδράσεων, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις αυτά τα ζητήματα φαίνεται να ανέστειλαν τις διεργασίες αναπαράστασης του μωρού, όπως διαφαίνεται για κάποιες από τις συμμετέχουσες που έμειναν έγκυες μέσα από τις μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Για τις ομάδες των γυναικών των οποίων η κύηση ήταν αποτέλεσμα των μεθόδων ιατρικής υποβοήθησης φαίνεται ότι η μεγάλη τους επιθυμία για την απόκτηση ενός παιδιού, συνέβαλε στο να υπερκεραστούν οι όποιοι ενδοιασμοί και προβληματισμοί που εκφράστηκαν από την πλευρά τους σχετικά με αυτές τις μεθόδους. Επιπλέον για τις γυναίκες που προέβησαν στη λήψη ωαρίου από γυναίκα- δότρια το γεγονός της κυοφορίας του εμβρύου από τις ίδιες, συνέβαλε καταλυτικά στην απόφασή τους να αποδεχτούν τη δωρεά. Για τις γυναίκες των οποίων η κύηση ήταν αποτέλεσμα φυσιολογικής σύλληψης και για τις γυναίκες που κατέφυγαν στις μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, διατηρώντας όμως το δικό τους γενετικό υλικό, η φαντασιωσική εικόνα του μωρού τους ως προς τα εξωτερικά του χαρακτηριστικά απαρτίζεται από ψηφίδες τόσο δικών τους χαρακτηριστικών, όσο και χαρακτηριστικών του συντρόφου τους, αλλά και αγαπημένων συγγενικών προσώπων. Κατά κύριο λόγο πρόκειται για χαρακτηριστικά που είναι σύμφωνα με τις προτιμήσεις και τις επιθυμίες τους. Ανάλογη είναι η κίνηση αυτών των γυναικών, όταν καλούνται να αναπαραστήσουν το μωρό τους ως προς τα ιδιοσυγκρασιακά χαρακτηριστικά και χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του. Για τις γυναίκες των οποίων η κύηση ήταν αποτέλεσμα αποκλειστικά της μεθόδου της δωρεάς ωαρίων, οι αναπαραστάσεις τους ως προς τα εξωτερικά χαρακτηριστικά του μωρού δομούνται εξ’ ολοκλήρου βάσει των οικείων χαρακτηριστικών του συντρόφου τους ή της ευρύτερης οικογένειάς του, αποκλείοντας με αυτό τον τρόπο την παρείσφρηση άγνωστων και μη επιθυμητών χαρακτηριστικών από μια άγνωστη γυναίκα- δότρια. Αναφορικά με τα ιδιοσυγκρασιακά του χαρακτηριστικά και χαρακτηριστικά της προσωπικότητας, όλες οι γυναίκες δίνουν βαρύνουσα σημασία στον τρόπο ανατροφής και διαπαιδαγώγησης του μωρού από τις ίδιες, θεωρώντας ότι αυτό θα συμβάλει καταλυτικά στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του, ανεξαρτήτως των όποιων αρνητικών κληροδοτούμενων καταβολών από τη δότρια. Οι αναπαραστάσεις των γυναικών που κατέφυγαν στη δωρεά ωαρίων ως προς τη μητρική τους λειτουργία, αναδεικνύουν περισσότερο το στοιχείο της επάρκειας τους ως προς το μητρικό ρόλο που θα κληθούν σύντομα να αναλάβουν και την ικανότητα διαμόρφωσης μιας θετικότερης σχέσης με το μωρό που κυοφορούν, σε σχέση με τις γυναίκες των άλλων δυο ομάδων.","This project comprises an initial research effort aiming to examine the representation of pregnant women, concerning the baby they carry and the maternal function, in cases when pregnancy was the result of natural fertilization and those when it was the result of various assisted reproduction methods (homologous and heterologous fertilization through oocyte donation.) Fifteen interviews were carried out and the resulting data was analysed based on the principles of thematic analysis. The questions posed to the participants concerned their pregnancy, their representations of the baby they were carrying and the maternal function they were due to start performing. Also, some questions referred to their relationships with their own mothers as well as their partners. The answers of the participants from all three groups about their pregnancy included references to feelings of stress, anxiety and fear for any potential complications, even in cases in which no pathological findings had been found, something which was more true for pregnant women through natural fertilization. Ascertained worrying findings of the fetus and other complications during pregnancy led some of the participants to express the corresponding emotional reactions, while in some other cases these issues seemed to delay the representation process of the baby, as it is evident in participants who got pregnant through assisted reproduction methods. Concerning the group of women whose pregnancy was the result of assisted reproduction methods it is obvious that their great desire to have a baby contributed to overcoming any doubts or questions they might have expressed about these methods. Moreover, for those women who proceeded with getting an oocyte from another woman-donator, the fact of gestation by themselves was a determining factor in their decision to accept the donation. Both in the cases of women whose pregnancy was the result of natural fertilization and those who resorted to assisted reproduction methods but with the use of their own genetic material, the representative picture they had of their babies and their natural characteristics consisted of pieces of their own characteristics, those of their partners and also those of beloved relatives. Those characteristics were mainly according to their6 preferences and their desires. There is a similar trend when these women are asked to represent their babies in terms of temperament and personality traits. For those women whose pregnancy was the result exclusively through oocyte donation, their representations concerning the characteristics of the baby are formed only on the basis of the characteristics of their partner or his wider family, excluding in this way any influence of unknown and unwanted characteristics of the woman-donor. As far as the personality characteristics are concerned, all women place great importance to nurture and the upbringing that they themselves will provide, considering that this will be the defining factor in the shaping of the baby's personality, independent of any negative traits inherited by the donor. The representations of women who resorted to oocyte donation for their maternal function, indicate more clearly the element of their adequacy in their role as a mother which they will soon be called to undertake and the ability to form a more positive connection with the baby they carry, in contrast to the women of the other two categories."],"dc:identifier":["uoadl:2707514","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2707514"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Αναπαραστάσεις εγκύων γυναικών για το μωρό που κυοφορούν και τη μητρική τους λειτουργία. Μια ποιοτική μελέτη ανάμεσα σε κυήσεις που έχουν προκύψει από φυσιολογική σύλληψη και τις μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (ομόλογη και ετερόλογη γονιμοποίηση με δωρεά ωαρίων)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:57Z"}