{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2707518"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2707518","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η Διαφθορά και το Διεθνές Επενδυτικό Δίκαιο","abstract":"Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η εξέταση του πολύπλοκου φαινομένου της Διαφθοράς υπό το πρίσμα του Διεθνούς Επενδυτικού Δικαίου. Αναμφισβήτητα, πρόκειται για ένα φαινόμενο που υποβαθμίζει και διαβρώνει τις δημοκρατικές αρχές και οδηγεί σε αναποτελεσματική διακυβέρνηση και υπονόμευση της οικονομικής ανάπτυξης των κρατών. Στο πλαίσιο του Διεθνούς Επενδυτικού Δικαίου, το εν λόγω φαινόμενο εκδηλώνεται μέσω της υλοποίησης παράνομων επενδύσεων στα κράτη υποδοχής και μάλιστα στις περισσότερες περιπτώσεις εντοπίζουμε και την εμπλοκή των κρατικών αξιωματούχων. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, κρίνουμε σκόπιμο να τονίσουμε την αυξημένη σημασία των Διεθνών Συμβάσεων για την αντιμετώπιση της Διαφθοράς, καθώς επίσης και του ρόλου των Επενδυτικών Δικαστηρίων, τα οποία αποτελούν έναν από τους αποτελεσματικότερους μηχανισμούς καταπολέμησης του φαινομένου αυτού. Ειδικότερα, σ’ έναν πρώτο χρόνο παραθέτουμε τη φύση και την τυπολογία της Διαφθοράς, καθώς επίσης και τις προσπάθειες της διεθνούς κοινότητας για την καταπολέμηση του εν λόγω φαινομένου μέσω ενός διεθνούς νομοθετικού πλαισίου. Σ’ ένα δεύτερο χρόνο, εστιάζουμε στις προσεγγίσεις των Διαιτητικών Δικαστηρίων του ICSID επί των υποθέσεων που εμπεριέχουν ισχυρισμούς περί Διαφθοράς. Περαιτέρω, μελετούμε τον τρόπο με τον οποίο οι Διαιτητές διασφαλίζουν την τήρηση ορισμένων γενικών αρχών («clean hands», «estoppel», «transnational public policy»), καθώς και τους κανόνες απόδειξης (βάρος και επίπεδο απόδειξης), στους οποίους στηρίζονται για να οδηγηθούν στην τελική τους απόφαση. Τέλος, επικεντρωνόμαστε στις κυρίαρχες τάσεις της νομολογίας των Επενδυτικών Δικαστηρίων αναφορικά με ζητήματα Δωροδοκίας/Διαφθοράς που προέρχονται είτε μόνο από τον επενδυτή είτε από εκείνον σε συνεργασία με τους αξιωματούχους του κράτους υποδοχής. Πιο συγκεκριμένα, διαπιστώνουμε ότι στην πλειονότητα των υποθέσεων, τα κράτη υποδοχής χρησιμοποιούν τους ισχυρισμούς περί Διαφθοράς ως στρατηγική άμυνας έναντι του Επενδυτή, ενώ σε λίγες μόνο υποθέσεις ο Επενδυτής επικαλείται τους ισχυρισμούς αυτούς, χωρίς όμως επιτυχή αποτελέσματα. Σε κάθε περίπτωση, τόσο τα μέρη μίας επενδυτικής διαφοράς, όσο και οι Διαιτητές που λειτουργούν ως εγγυητές της Διακρατικής Δημόσιας Τάξης, οφείλουν να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί όταν έρχονται αντιμέτωποι με σοβαρότατους ισχυρισμούς, όπως είναι αυτοί της Διαφθοράς.","abstract_html":"Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η εξέταση του πολύπλοκου φαινομένου της Διαφθοράς υπό το πρίσμα του Διεθνούς Επενδυτικού Δικαίου. Αναμφισβήτητα, πρόκειται για ένα φαινόμενο που υποβαθμίζει και διαβρώνει τις δημοκρατικές αρχές και οδηγεί σε αναποτελεσματική διακυβέρνηση και υπονόμευση της οικονομικής ανάπτυξης των κρατών. Στο πλαίσιο του Διεθνούς Επενδυτικού Δικαίου, το εν λόγω φαινόμενο εκδηλώνεται μέσω της υλοποίησης παράνομων επενδύσεων στα κράτη υποδοχής και μάλιστα στις περισσότερες περιπτώσεις εντοπίζουμε και την εμπλοκή των κρατικών αξιωματούχων. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, κρίνουμε σκόπιμο να τονίσουμε την αυξημένη σημασία των Διεθνών Συμβάσεων για την αντιμετώπιση της Διαφθοράς, καθώς επίσης και του ρόλου των Επενδυτικών Δικαστηρίων, τα οποία αποτελούν έναν από τους αποτελεσματικότερους μηχανισμούς καταπολέμησης του φαινομένου αυτού. Ειδικότερα, σ’ έναν πρώτο χρόνο παραθέτουμε τη φύση και την τυπολογία της Διαφθοράς, καθώς επίσης και τις προσπάθειες της διεθνούς κοινότητας για την καταπολέμηση του εν λόγω φαινομένου μέσω ενός διεθνούς νομοθετικού πλαισίου. Σ’ ένα δεύτερο χρόνο, εστιάζουμε στις προσεγγίσεις των Διαιτητικών Δικαστηρίων του ICSID επί των υποθέσεων που εμπεριέχουν ισχυρισμούς περί Διαφθοράς. Περαιτέρω, μελετούμε τον τρόπο με τον οποίο οι Διαιτητές διασφαλίζουν την τήρηση ορισμένων γενικών αρχών («clean hands», «estoppel», «transnational public policy»), καθώς και τους κανόνες απόδειξης (βάρος και επίπεδο απόδειξης), στους οποίους στηρίζονται για να οδηγηθούν στην τελική τους απόφαση. Τέλος, επικεντρωνόμαστε στις κυρίαρχες τάσεις της νομολογίας των Επενδυτικών Δικαστηρίων αναφορικά με ζητήματα Δωροδοκίας/Διαφθοράς που προέρχονται είτε μόνο από τον επενδυτή είτε από εκείνον σε συνεργασία με τους αξιωματούχους του κράτους υποδοχής. Πιο συγκεκριμένα, διαπιστώνουμε ότι στην πλειονότητα των υποθέσεων, τα κράτη υποδοχής χρησιμοποιούν τους ισχυρισμούς περί Διαφθοράς ως στρατηγική άμυνας έναντι του Επενδυτή, ενώ σε λίγες μόνο υποθέσεις ο Επενδυτής επικαλείται τους ισχυρισμούς αυτούς, χωρίς όμως επιτυχή αποτελέσματα. Σε κάθε περίπτωση, τόσο τα μέρη μίας επενδυτικής διαφοράς, όσο και οι Διαιτητές που λειτουργούν ως εγγυητές της Διακρατικής Δημόσιας Τάξης, οφείλουν να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί όταν έρχονται αντιμέτωποι με σοβαρότατους ισχυρισμούς, όπως είναι αυτοί της Διαφθοράς.","abstract_has_math":false,"creators":["Δημητριάδη Στυλιανή","Dimitriadi Styliani"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:57Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2707518"],"render_values":[{"text":"uoadl:2707518","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2707518","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2707518","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2707518","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δημητριάδη Στυλιανή","Dimitriadi Styliani"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2707518","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2707518"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η εξέταση του πολύπλοκου φαινομένου της Διαφθοράς υπό το πρίσμα του Διεθνούς Επενδυτικού Δικαίου. Αναμφισβήτητα, πρόκειται για ένα φαινόμενο που υποβαθμίζει και διαβρώνει τις δημοκρατικές αρχές και οδηγεί σε αναποτελεσματική διακυβέρνηση και υπονόμευση της οικονομικής ανάπτυξης των κρατών. Στο πλαίσιο του Διεθνούς Επενδυτικού Δικαίου, το εν λόγω φαινόμενο εκδηλώνεται μέσω της υλοποίησης παράνομων επενδύσεων στα κράτη υποδοχής και μάλιστα στις περισσότερες περιπτώσεις εντοπίζουμε και την εμπλοκή των κρατικών αξιωματούχων. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, κρίνουμε σκόπιμο να τονίσουμε την αυξημένη σημασία των Διεθνών Συμβάσεων για την αντιμετώπιση της Διαφθοράς, καθώς επίσης και του ρόλου των Επενδυτικών Δικαστηρίων, τα οποία αποτελούν έναν από τους αποτελεσματικότερους μηχανισμούς καταπολέμησης του φαινομένου αυτού. Ειδικότερα, σ’ έναν πρώτο χρόνο παραθέτουμε τη φύση και την τυπολογία της Διαφθοράς, καθώς επίσης και τις προσπάθειες της διεθνούς κοινότητας για την καταπολέμηση του εν λόγω φαινομένου μέσω ενός διεθνούς νομοθετικού πλαισίου. Σ’ ένα δεύτερο χρόνο, εστιάζουμε στις προσεγγίσεις των Διαιτητικών Δικαστηρίων του ICSID επί των υποθέσεων που εμπεριέχουν ισχυρισμούς περί Διαφθοράς. Περαιτέρω, μελετούμε τον τρόπο με τον οποίο οι Διαιτητές διασφαλίζουν την τήρηση ορισμένων γενικών αρχών («clean hands», «estoppel», «transnational public policy»), καθώς και τους κανόνες απόδειξης (βάρος και επίπεδο απόδειξης), στους οποίους στηρίζονται για να οδηγηθούν στην τελική τους απόφαση. Τέλος, επικεντρωνόμαστε στις κυρίαρχες τάσεις της νομολογίας των Επενδυτικών Δικαστηρίων αναφορικά με ζητήματα Δωροδοκίας/Διαφθοράς που προέρχονται είτε μόνο από τον επενδυτή είτε από εκείνον σε συνεργασία με τους αξιωματούχους του κράτους υποδοχής. Πιο συγκεκριμένα, διαπιστώνουμε ότι στην πλειονότητα των υποθέσεων, τα κράτη υποδοχής χρησιμοποιούν τους ισχυρισμούς περί Διαφθοράς ως στρατηγική άμυνας έναντι του Επενδυτή, ενώ σε λίγες μόνο υποθέσεις ο Επενδυτής επικαλείται τους ισχυρισμούς αυτούς, χωρίς όμως επιτυχή αποτελέσματα. Σε κάθε περίπτωση, τόσο τα μέρη μίας επενδυτικής διαφοράς, όσο και οι Διαιτητές που λειτουργούν ως εγγυητές της Διακρατικής Δημόσιας Τάξης, οφείλουν να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί όταν έρχονται αντιμέτωποι με σοβαρότατους ισχυρισμούς, όπως είναι αυτοί της Διαφθοράς.","The purpose of this dissertation is to examine the complex phenomenon of Corruption under the scope of International Investment Law. Undoubtedly, this is a phenomenon that degrades and erodes democratic principles and leads to inefficient governance whilst undermining the economic development of States. In the frame of International Investment Law, this phenomenon is manifested through illegal investments in host states, and in the majority of cases involvement of the public officials is detected. This being the reason, we deem it appropriate to emphasize on the continuously increasing importance of the International Conventions against Corruption, as well as to the role of the Investment Tribunals, which are one of the most effective mechanisms to deal with this phenomenon. In particular, we first focus on the nature and typology of Corruption, as well as on the efforts of the international community to combat this phenomenon through an internationally adopted legal framework. In the second instance, we pay specific attention on ICSID Tribunals’ approaches in cases concerning allegations of Corruption. In the same vein, we scrutiny how arbitrators closely follow and adopt certain general principles (\"clean hands\", \"estoppel\", \"transnational public policy\") as well as the rules of evidence (burden and standard of proof) to which they rely in order to get their final decision. Finally, we focus on the Investment Tribunals’ emergent case law trends regarding the Bribery / Corruption issues, deriving either from the investor alone or from himself together with the host state’s officials. Particularly, we find that in the majority of cases, host states use corruption allegations as a defense against the Investor, but only in a few of them the latter invokes these allegations, without successful results though. In any case, both parties to an investment dispute, as well as the arbitrators acting as “guarantors” of the transnational public policy, should be particularly aware when facing serious allegations, such as Corruption."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η Διαφθορά και το Διεθνές Επενδυτικό Δίκαιο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δημητριάδη Στυλιανή","Dimitriadi Styliani"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η εξέταση του πολύπλοκου φαινομένου της Διαφθοράς υπό το πρίσμα του Διεθνούς Επενδυτικού Δικαίου. Αναμφισβήτητα, πρόκειται για ένα φαινόμενο που υποβαθμίζει και διαβρώνει τις δημοκρατικές αρχές και οδηγεί σε αναποτελεσματική διακυβέρνηση και υπονόμευση της οικονομικής ανάπτυξης των κρατών. Στο πλαίσιο του Διεθνούς Επενδυτικού Δικαίου, το εν λόγω φαινόμενο εκδηλώνεται μέσω της υλοποίησης παράνομων επενδύσεων στα κράτη υποδοχής και μάλιστα στις περισσότερες περιπτώσεις εντοπίζουμε και την εμπλοκή των κρατικών αξιωματούχων. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, κρίνουμε σκόπιμο να τονίσουμε την αυξημένη σημασία των Διεθνών Συμβάσεων για την αντιμετώπιση της Διαφθοράς, καθώς επίσης και του ρόλου των Επενδυτικών Δικαστηρίων, τα οποία αποτελούν έναν από τους αποτελεσματικότερους μηχανισμούς καταπολέμησης του φαινομένου αυτού. Ειδικότερα, σ’ έναν πρώτο χρόνο παραθέτουμε τη φύση και την τυπολογία της Διαφθοράς, καθώς επίσης και τις προσπάθειες της διεθνούς κοινότητας για την καταπολέμηση του εν λόγω φαινομένου μέσω ενός διεθνούς νομοθετικού πλαισίου. Σ’ ένα δεύτερο χρόνο, εστιάζουμε στις προσεγγίσεις των Διαιτητικών Δικαστηρίων του ICSID επί των υποθέσεων που εμπεριέχουν ισχυρισμούς περί Διαφθοράς. Περαιτέρω, μελετούμε τον τρόπο με τον οποίο οι Διαιτητές διασφαλίζουν την τήρηση ορισμένων γενικών αρχών («clean hands», «estoppel», «transnational public policy»), καθώς και τους κανόνες απόδειξης (βάρος και επίπεδο απόδειξης), στους οποίους στηρίζονται για να οδηγηθούν στην τελική τους απόφαση. Τέλος, επικεντρωνόμαστε στις κυρίαρχες τάσεις της νομολογίας των Επενδυτικών Δικαστηρίων αναφορικά με ζητήματα Δωροδοκίας/Διαφθοράς που προέρχονται είτε μόνο από τον επενδυτή είτε από εκείνον σε συνεργασία με τους αξιωματούχους του κράτους υποδοχής. Πιο συγκεκριμένα, διαπιστώνουμε ότι στην πλειονότητα των υποθέσεων, τα κράτη υποδοχής χρησιμοποιούν τους ισχυρισμούς περί Διαφθοράς ως στρατηγική άμυνας έναντι του Επενδυτή, ενώ σε λίγες μόνο υποθέσεις ο Επενδυτής επικαλείται τους ισχυρισμούς αυτούς, χωρίς όμως επιτυχή αποτελέσματα. Σε κάθε περίπτωση, τόσο τα μέρη μίας επενδυτικής διαφοράς, όσο και οι Διαιτητές που λειτουργούν ως εγγυητές της Διακρατικής Δημόσιας Τάξης, οφείλουν να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί όταν έρχονται αντιμέτωποι με σοβαρότατους ισχυρισμούς, όπως είναι αυτοί της Διαφθοράς.","The purpose of this dissertation is to examine the complex phenomenon of Corruption under the scope of International Investment Law. Undoubtedly, this is a phenomenon that degrades and erodes democratic principles and leads to inefficient governance whilst undermining the economic development of States. In the frame of International Investment Law, this phenomenon is manifested through illegal investments in host states, and in the majority of cases involvement of the public officials is detected. This being the reason, we deem it appropriate to emphasize on the continuously increasing importance of the International Conventions against Corruption, as well as to the role of the Investment Tribunals, which are one of the most effective mechanisms to deal with this phenomenon. In particular, we first focus on the nature and typology of Corruption, as well as on the efforts of the international community to combat this phenomenon through an internationally adopted legal framework. In the second instance, we pay specific attention on ICSID Tribunals’ approaches in cases concerning allegations of Corruption. In the same vein, we scrutiny how arbitrators closely follow and adopt certain general principles (\"clean hands\", \"estoppel\", \"transnational public policy\") as well as the rules of evidence (burden and standard of proof) to which they rely in order to get their final decision. Finally, we focus on the Investment Tribunals’ emergent case law trends regarding the Bribery / Corruption issues, deriving either from the investor alone or from himself together with the host state’s officials. Particularly, we find that in the majority of cases, host states use corruption allegations as a defense against the Investor, but only in a few of them the latter invokes these allegations, without successful results though. In any case, both parties to an investment dispute, as well as the arbitrators acting as “guarantors” of the transnational public policy, should be particularly aware when facing serious allegations, such as Corruption."],"dc:identifier":["uoadl:2707518","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2707518"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η Διαφθορά και το Διεθνές Επενδυτικό Δίκαιο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:57Z"}