{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2711173"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2711173","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι κανονιστικές αρμοδιότητες των ανεξάρτητων αρχών","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία φέρει τον τίτλο «Οι κανονιστικές αρμοδιότητες των ανεξάρτητων αρχών» και εκπονήθηκε στο πλαίσιο του Ενιαίου Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών της Νομικής Σχολής ΕΚΠΑ. Η ένταξη του θεσμού των ανεξάρτητων αρχών στην Ελλάδα αριθμεί, πλέον, περίπου 30 χρόνια (1989). Όπως θα φανεί στην συνέχεια, οι αρχές αυτές παρουσιάζουν ορισμένες ιδιομορφίες εν σχέσει με τις κλασσικές διοικητικές δομές, οι οποίες αποτέλεσαν το εφαλτήριο για την έγερση ορισμένων προβληματισμών που αφορούσαν την συμβατότητα του θεσμού με το κοινοβουλευτικό δημοκρατικό πολίτευμα. Την δεκαετία του 1990, ιδίως, εκφράστηκε έντονη διστακτικότητα προς την αναγνώριση της εξουσίας των ανεξάρτητων αρχών να διαμορφώνουν την νομοθεσία του τομέα δράσης τους μέσω του άρθρου 43 παρ. 2 του Συντάγματος και της έκδοσης κανονιστικών πράξεων. Έτσι, τα συνταγματικά ζητήματα που απασχόλησαν τον επιστημονικό διάλογο αναλύονται στο πρώτο κεφάλαιο της εργασίας με τίτλο «Εισαγωγή στον θεσμό και η βασική προβληματική». Στην πορεία ωρίμανσης των ανεξάρτητων αρχών στην ελληνική έννομη τάξη, κομβικό σημείο συνιστά η συνταγματική αναθεώρηση του 2001, η οποία εισέφερε μια τυποποίηση στον θεσμό και ως εκ τούτου συνέβαλε στην καλύτερη ενσωμάτωσή του. Σε γενικές γραμμές, έγινε αποδεκτή η εκχώρηση κανονιστικής αρμοδιότητας στις ανεξάρτητες αρχές υπό τους όρους και τις προϋποθέσεις του άρθρου 43 παρ. 2 του Συντάγματος. Παραπλέυρως των κλασσικών κανονιστικών πράξεων και συν τω χρόνω, χρησιμοποιήθηκαν, επιπροσθέτως, πράξεις του ήπιου δικαίου (soft law) που δεν φέρουν τα τυπικά χαρακτηριστικά στοιχεία ενός κανόνα δικαίου. Τα παραπάνω, περιγράφονται στο δεύτερο μέρος της εργασίας με τίτλο «Οι κανονιστικές – τύποις και μη – αρμοδιότητες των ανεξάρτητων αρχών». Τέλος, στο τρίτο κεφάλαιο γίνεται ενδεικτική αναφορά στις κανονιστικές αρμοδιότητες που προβλέπονται στην νομοθεσία των οκτώ ανεξάρτητων αρχών που επελέγησαν για τις ανάγκες της παρούσας εργασίας. Το κεφάλαιο αυτό έχει ως τίτλο «Οι νομοθετικά προβλεπόμενες κανονιστικές και οιονεί κανονιστικές αρμοδιότητες των ανεξάρτητων αρχών». Οι οιονεί κανονιστικές αρμοδιότητες ταυτίζονται με τις μη τύποις κανονιστικές αρμοδιότητες του δευτέρου κεφαλαίου, αλλά, στο συγκεκριμένο τμήμα προτιμήθηκε ο εν λόγω προσδιορισμός για την διάκριση με την κλασσική κανονιστική αρμοδιότητα, για τον λόγο, ότι στην ελληνική νομική παράδοση, σύμφωνα με την αρχή της νομιμότητας, είθισται να προβλέπεται και να οριοθετείται, στην επιμέρους νομοθεσία των ανεξάρτητων αρχών, η αρμοδιότητα έκδοσης πράξεων - ακόμη και- του ήπιου δικαίου.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία φέρει τον τίτλο «Οι κανονιστικές αρμοδιότητες των ανεξάρτητων αρχών» και εκπονήθηκε στο πλαίσιο του Ενιαίου Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών της Νομικής Σχολής ΕΚΠΑ. Η ένταξη του θεσμού των ανεξάρτητων αρχών στην Ελλάδα αριθμεί, πλέον, περίπου 30 χρόνια (1989). Όπως θα φανεί στην συνέχεια, οι αρχές αυτές παρουσιάζουν ορισμένες ιδιομορφίες εν σχέσει με τις κλασσικές διοικητικές δομές, οι οποίες αποτέλεσαν το εφαλτήριο για την έγερση ορισμένων προβληματισμών που αφορούσαν την συμβατότητα του θεσμού με το κοινοβουλευτικό δημοκρατικό πολίτευμα. Την δεκαετία του 1990, ιδίως, εκφράστηκε έντονη διστακτικότητα προς την αναγνώριση της εξουσίας των ανεξάρτητων αρχών να διαμορφώνουν την νομοθεσία του τομέα δράσης τους μέσω του άρθρου 43 παρ. 2 του Συντάγματος και της έκδοσης κανονιστικών πράξεων. Έτσι, τα συνταγματικά ζητήματα που απασχόλησαν τον επιστημονικό διάλογο αναλύονται στο πρώτο κεφάλαιο της εργασίας με τίτλο «Εισαγωγή στον θεσμό και η βασική προβληματική». Στην πορεία ωρίμανσης των ανεξάρτητων αρχών στην ελληνική έννομη τάξη, κομβικό σημείο συνιστά η συνταγματική αναθεώρηση του 2001, η οποία εισέφερε μια τυποποίηση στον θεσμό και ως εκ τούτου συνέβαλε στην καλύτερη ενσωμάτωσή του. Σε γενικές γραμμές, έγινε αποδεκτή η εκχώρηση κανονιστικής αρμοδιότητας στις ανεξάρτητες αρχές υπό τους όρους και τις προϋποθέσεις του άρθρου 43 παρ. 2 του Συντάγματος. Παραπλέυρως των κλασσικών κανονιστικών πράξεων και συν τω χρόνω, χρησιμοποιήθηκαν, επιπροσθέτως, πράξεις του ήπιου δικαίου (soft law) που δεν φέρουν τα τυπικά χαρακτηριστικά στοιχεία ενός κανόνα δικαίου. Τα παραπάνω, περιγράφονται στο δεύτερο μέρος της εργασίας με τίτλο «Οι κανονιστικές – τύποις και μη – αρμοδιότητες των ανεξάρτητων αρχών». Τέλος, στο τρίτο κεφάλαιο γίνεται ενδεικτική αναφορά στις κανονιστικές αρμοδιότητες που προβλέπονται στην νομοθεσία των οκτώ ανεξάρτητων αρχών που επελέγησαν για τις ανάγκες της παρούσας εργασίας. Το κεφάλαιο αυτό έχει ως τίτλο «Οι νομοθετικά προβλεπόμενες κανονιστικές και οιονεί κανονιστικές αρμοδιότητες των ανεξάρτητων αρχών». Οι οιονεί κανονιστικές αρμοδιότητες ταυτίζονται με τις μη τύποις κανονιστικές αρμοδιότητες του δευτέρου κεφαλαίου, αλλά, στο συγκεκριμένο τμήμα προτιμήθηκε ο εν λόγω προσδιορισμός για την διάκριση με την κλασσική κανονιστική αρμοδιότητα, για τον λόγο, ότι στην ελληνική νομική παράδοση, σύμφωνα με την αρχή της νομιμότητας, είθισται να προβλέπεται και να οριοθετείται, στην επιμέρους νομοθεσία των ανεξάρτητων αρχών, η αρμοδιότητα έκδοσης πράξεων - ακόμη και- του ήπιου δικαίου.","abstract_has_math":false,"creators":["Ντάλλα Θεανώ","Ntalla Theano"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:30:59Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2711173"],"render_values":[{"text":"uoadl:2711173","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2711173","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2711173","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2711173","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ντάλλα Θεανώ","Ntalla Theano"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2711173","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2711173"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία φέρει τον τίτλο «Οι κανονιστικές αρμοδιότητες των ανεξάρτητων αρχών» και εκπονήθηκε στο πλαίσιο του Ενιαίου Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών της Νομικής Σχολής ΕΚΠΑ. Η ένταξη του θεσμού των ανεξάρτητων αρχών στην Ελλάδα αριθμεί, πλέον, περίπου 30 χρόνια (1989). Όπως θα φανεί στην συνέχεια, οι αρχές αυτές παρουσιάζουν ορισμένες ιδιομορφίες εν σχέσει με τις κλασσικές διοικητικές δομές, οι οποίες αποτέλεσαν το εφαλτήριο για την έγερση ορισμένων προβληματισμών που αφορούσαν την συμβατότητα του θεσμού με το κοινοβουλευτικό δημοκρατικό πολίτευμα. Την δεκαετία του 1990, ιδίως, εκφράστηκε έντονη διστακτικότητα προς την αναγνώριση της εξουσίας των ανεξάρτητων αρχών να διαμορφώνουν την νομοθεσία του τομέα δράσης τους μέσω του άρθρου 43 παρ. 2 του Συντάγματος και της έκδοσης κανονιστικών πράξεων. Έτσι, τα συνταγματικά ζητήματα που απασχόλησαν τον επιστημονικό διάλογο αναλύονται στο πρώτο κεφάλαιο της εργασίας με τίτλο «Εισαγωγή στον θεσμό και η βασική προβληματική». Στην πορεία ωρίμανσης των ανεξάρτητων αρχών στην ελληνική έννομη τάξη, κομβικό σημείο συνιστά η συνταγματική αναθεώρηση του 2001, η οποία εισέφερε μια τυποποίηση στον θεσμό και ως εκ τούτου συνέβαλε στην καλύτερη ενσωμάτωσή του. Σε γενικές γραμμές, έγινε αποδεκτή η εκχώρηση κανονιστικής αρμοδιότητας στις ανεξάρτητες αρχές υπό τους όρους και τις προϋποθέσεις του άρθρου 43 παρ. 2 του Συντάγματος. Παραπλέυρως των κλασσικών κανονιστικών πράξεων και συν τω χρόνω, χρησιμοποιήθηκαν, επιπροσθέτως, πράξεις του ήπιου δικαίου (soft law) που δεν φέρουν τα τυπικά χαρακτηριστικά στοιχεία ενός κανόνα δικαίου. Τα παραπάνω, περιγράφονται στο δεύτερο μέρος της εργασίας με τίτλο «Οι κανονιστικές – τύποις και μη – αρμοδιότητες των ανεξάρτητων αρχών». Τέλος, στο τρίτο κεφάλαιο γίνεται ενδεικτική αναφορά στις κανονιστικές αρμοδιότητες που προβλέπονται στην νομοθεσία των οκτώ ανεξάρτητων αρχών που επελέγησαν για τις ανάγκες της παρούσας εργασίας. Το κεφάλαιο αυτό έχει ως τίτλο «Οι νομοθετικά προβλεπόμενες κανονιστικές και οιονεί κανονιστικές αρμοδιότητες των ανεξάρτητων αρχών». Οι οιονεί κανονιστικές αρμοδιότητες ταυτίζονται με τις μη τύποις κανονιστικές αρμοδιότητες του δευτέρου κεφαλαίου, αλλά, στο συγκεκριμένο τμήμα προτιμήθηκε ο εν λόγω προσδιορισμός για την διάκριση με την κλασσική κανονιστική αρμοδιότητα, για τον λόγο, ότι στην ελληνική νομική παράδοση, σύμφωνα με την αρχή της νομιμότητας, είθισται να προβλέπεται και να οριοθετείται, στην επιμέρους νομοθεσία των ανεξάρτητων αρχών, η αρμοδιότητα έκδοσης πράξεων - ακόμη και- του ήπιου δικαίου.","This diploma thesis is titled \"The Regulatory Responsibilities of the Independent Authorities\" and was elaborated in the framework of the Unified Postgraduate Program of the Law School of the University of Athens. The inclusion of the institution of independent authorities in Greece has now been around 30 years (1989). As will be seen later, these principles have some peculiarities in relation to the classical administrative structures, which have been the starting point for raising some concerns about the compatibility of the institution with the parliamentary democratic constitution. In particular, in the 1990s, there was a strong reluctance to recognize the power of the independent authorities to formulate the law of their field of action through Article 43 (2) of the Constitution and the adoption of regulatory acts. Thus, the constitutional issues that dealt with the scientific dialogue are analyzed in the first chapter of the paper entitled \"Introduction to the Institution and the Basic Problem\". In the process of maturing the independent authorities in the Greek legal order, the constitutional revision of 2001, which introduced a standardization in the institution and therefore contributed to its better integration, is a cornerstone. In general, the delegation of regulatory authority to the independent authorities was accepted under the terms and conditions of Article 43 (2) of the Constitution. In addition to classical regulatory acts and over time, soft law acts that do not have the typical features of a rule of law have also been used. The above is described in the second part of the paper entitled \"Regulatory - Types and Non - Responsibilities of Independent Authorities\". Finally, the third chapter gives an indicative reference to the regulatory responsibilities provided for in the legislation of the eight independent authorities selected for the purposes of this paper. This chapter is entitled \"Legislative regulatory and quasi-regulatory powers of the independent authorities\". Quasi-normative competences are identical to the non-regulatory powers of the second chapter, but in this section it was preferred to define the distinction with classical regulatory competence, for the reason that in the Greek legal tradition, in accordance with the principle of legality , it is customary to stipulate and define in the individual legislation of the independent authorities the competence to issue acts - even - of soft law."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι κανονιστικές αρμοδιότητες των ανεξάρτητων αρχών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ντάλλα Θεανώ","Ntalla Theano"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία φέρει τον τίτλο «Οι κανονιστικές αρμοδιότητες των ανεξάρτητων αρχών» και εκπονήθηκε στο πλαίσιο του Ενιαίου Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών της Νομικής Σχολής ΕΚΠΑ. Η ένταξη του θεσμού των ανεξάρτητων αρχών στην Ελλάδα αριθμεί, πλέον, περίπου 30 χρόνια (1989). Όπως θα φανεί στην συνέχεια, οι αρχές αυτές παρουσιάζουν ορισμένες ιδιομορφίες εν σχέσει με τις κλασσικές διοικητικές δομές, οι οποίες αποτέλεσαν το εφαλτήριο για την έγερση ορισμένων προβληματισμών που αφορούσαν την συμβατότητα του θεσμού με το κοινοβουλευτικό δημοκρατικό πολίτευμα. Την δεκαετία του 1990, ιδίως, εκφράστηκε έντονη διστακτικότητα προς την αναγνώριση της εξουσίας των ανεξάρτητων αρχών να διαμορφώνουν την νομοθεσία του τομέα δράσης τους μέσω του άρθρου 43 παρ. 2 του Συντάγματος και της έκδοσης κανονιστικών πράξεων. Έτσι, τα συνταγματικά ζητήματα που απασχόλησαν τον επιστημονικό διάλογο αναλύονται στο πρώτο κεφάλαιο της εργασίας με τίτλο «Εισαγωγή στον θεσμό και η βασική προβληματική». Στην πορεία ωρίμανσης των ανεξάρτητων αρχών στην ελληνική έννομη τάξη, κομβικό σημείο συνιστά η συνταγματική αναθεώρηση του 2001, η οποία εισέφερε μια τυποποίηση στον θεσμό και ως εκ τούτου συνέβαλε στην καλύτερη ενσωμάτωσή του. Σε γενικές γραμμές, έγινε αποδεκτή η εκχώρηση κανονιστικής αρμοδιότητας στις ανεξάρτητες αρχές υπό τους όρους και τις προϋποθέσεις του άρθρου 43 παρ. 2 του Συντάγματος. Παραπλέυρως των κλασσικών κανονιστικών πράξεων και συν τω χρόνω, χρησιμοποιήθηκαν, επιπροσθέτως, πράξεις του ήπιου δικαίου (soft law) που δεν φέρουν τα τυπικά χαρακτηριστικά στοιχεία ενός κανόνα δικαίου. Τα παραπάνω, περιγράφονται στο δεύτερο μέρος της εργασίας με τίτλο «Οι κανονιστικές – τύποις και μη – αρμοδιότητες των ανεξάρτητων αρχών». Τέλος, στο τρίτο κεφάλαιο γίνεται ενδεικτική αναφορά στις κανονιστικές αρμοδιότητες που προβλέπονται στην νομοθεσία των οκτώ ανεξάρτητων αρχών που επελέγησαν για τις ανάγκες της παρούσας εργασίας. Το κεφάλαιο αυτό έχει ως τίτλο «Οι νομοθετικά προβλεπόμενες κανονιστικές και οιονεί κανονιστικές αρμοδιότητες των ανεξάρτητων αρχών». Οι οιονεί κανονιστικές αρμοδιότητες ταυτίζονται με τις μη τύποις κανονιστικές αρμοδιότητες του δευτέρου κεφαλαίου, αλλά, στο συγκεκριμένο τμήμα προτιμήθηκε ο εν λόγω προσδιορισμός για την διάκριση με την κλασσική κανονιστική αρμοδιότητα, για τον λόγο, ότι στην ελληνική νομική παράδοση, σύμφωνα με την αρχή της νομιμότητας, είθισται να προβλέπεται και να οριοθετείται, στην επιμέρους νομοθεσία των ανεξάρτητων αρχών, η αρμοδιότητα έκδοσης πράξεων - ακόμη και- του ήπιου δικαίου.","This diploma thesis is titled \"The Regulatory Responsibilities of the Independent Authorities\" and was elaborated in the framework of the Unified Postgraduate Program of the Law School of the University of Athens. The inclusion of the institution of independent authorities in Greece has now been around 30 years (1989). As will be seen later, these principles have some peculiarities in relation to the classical administrative structures, which have been the starting point for raising some concerns about the compatibility of the institution with the parliamentary democratic constitution. In particular, in the 1990s, there was a strong reluctance to recognize the power of the independent authorities to formulate the law of their field of action through Article 43 (2) of the Constitution and the adoption of regulatory acts. Thus, the constitutional issues that dealt with the scientific dialogue are analyzed in the first chapter of the paper entitled \"Introduction to the Institution and the Basic Problem\". In the process of maturing the independent authorities in the Greek legal order, the constitutional revision of 2001, which introduced a standardization in the institution and therefore contributed to its better integration, is a cornerstone. In general, the delegation of regulatory authority to the independent authorities was accepted under the terms and conditions of Article 43 (2) of the Constitution. In addition to classical regulatory acts and over time, soft law acts that do not have the typical features of a rule of law have also been used. The above is described in the second part of the paper entitled \"Regulatory - Types and Non - Responsibilities of Independent Authorities\". Finally, the third chapter gives an indicative reference to the regulatory responsibilities provided for in the legislation of the eight independent authorities selected for the purposes of this paper. This chapter is entitled \"Legislative regulatory and quasi-regulatory powers of the independent authorities\". Quasi-normative competences are identical to the non-regulatory powers of the second chapter, but in this section it was preferred to define the distinction with classical regulatory competence, for the reason that in the Greek legal tradition, in accordance with the principle of legality , it is customary to stipulate and define in the individual legislation of the independent authorities the competence to issue acts - even - of soft law."],"dc:identifier":["uoadl:2711173","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2711173"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Οι κανονιστικές αρμοδιότητες των ανεξάρτητων αρχών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:59Z"}