{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2715495"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2715495","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κλινικοπαθολογοανατομική προσέγγιση του οφθαλμικού μελανώματος","abstract":"Ο χοριοειδής είναι ο χιτώνας του οφθαλμού μεταξύ του αμφιβληστροειδούς και του σκληρού. Αποτελεί τμήμα του ραγοειδούς χιτώνα μαζί με την ίριδα και το ακτινωτό σώμα και χαρακτηρίζεται από μεγάλη αγγειοβρίθεια. Το χοριοειδικό μελάνωμα είναι ο πιο συχνός πρωτοπαθής, κακοήθης ενδοοφθάλμιος όγκος ενώ ο χοριοειδής αποτελεί το δεύτερο σε συχνότητα εμφάνισης μελανώματος μέρος του σώματος. Ο όγκος τις πιο πολλές φορές αποτελεί τυχαίο εύρημα σε οφθαλμολογικό έλεγχο ρουτίνας. Άλλες φορές οι ασθενείς παραπονούνται για θάμβος όρασης , φωταψίες και απώλεια στο οπτικό τους πεδίο. Η μείωση της όρασης οφείλεται κυρίως στην επέκταση του όγκου στην ωχρά κηλίδα, στην εξιδρωματικού τύπου αποκόλληση αμφιβληστροειδούς που περιλαμβάνει και την ωχρά ή στην επαφή του όγκου με τον κρυσταλλοειδή φακό. Τα μελανώματα του ραγοειδούς είναι γενετικά ομοιογενή και χαρακτηρίζονται από λίγες συγκεκριμένες κυτταρογενετικές ανωμαλίες. Κάποιες από αυτές τις εκτροπές σχετίζονται με αυξημένη πιθανότητα μετάστασης. Οι πιο συχνές είναι η μονοσωμία 3, η απώλεια του 1p, η απώλεια του 6q και 8p καθώς και η επιπλέον παρουσία αυτών. Η έγκαιρη διάγνωση του χοριοειδικού μελανώματος βασίζεται τόσο στην εμπειρία του ειδικού όσο και στις διαγνωστικές τεχνικές όπως η έμμεση οφθαλμοσκόπηση, ο υπέρηχος Α-scan και B-scan,η φλουοροαγγειογραφία , το OCT και η αγγειογραφία με πράσινο της ινδοκυανίνης. Η κλασσική εμφάνιση του χοριοειδικού μελανώματος στην έμμεση οφθαλομοσκόπηση είναι ένας μελαγχρωστικός όγκος σχήματος θόλου, συνδυασμένος με εξιδρωματικού τύπου αποκόλληση αμφιβληστροειδούς. Υπάρχουν αρκετές θεραπευτικές τεχνικές για την αντιμετώπιση του μελανώματος του χοριοειδούς. Για την επιλογή αυτή λαμβάνονται υπόψιν πολλοί παράγοντες, όπως η οπτική 3 οξύτητα του προσβεβλημένου οφθαλμού, η οπτική οξύτητα του έτερου οφθαλμού, το μέγεθος του όγκου, η ακριβής του θέση εντός του οφθαλμού και η παρουσία ή μη μεταστάσεων. Ένα μικρό χοριοειδικό μελάνωμα με εντόπιση στον οπίσθιο πόλο θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί με πολλές θεραπείες όπως φωτοπηξία με laser ,φωτοδυναμική θεραπεία, ραδιενεργές πλάκες, τοπική εκτομή του όγκου ή εξεντέρωση. Η εξεντέρωση αποτελεί την ορθότερη λύση σε περίπτωση μεγάλου όγκου ή όγκου που προκαλεί κακόηθες γλαύκωμα ή προσβάλλει το οπτικό νεύρο.","abstract_html":"Ο χοριοειδής είναι ο χιτώνας του οφθαλμού μεταξύ του αμφιβληστροειδούς και του σκληρού. Αποτελεί τμήμα του ραγοειδούς χιτώνα μαζί με την ίριδα και το ακτινωτό σώμα και χαρακτηρίζεται από μεγάλη αγγειοβρίθεια. Το χοριοειδικό μελάνωμα είναι ο πιο συχνός πρωτοπαθής, κακοήθης ενδοοφθάλμιος όγκος ενώ ο χοριοειδής αποτελεί το δεύτερο σε συχνότητα εμφάνισης μελανώματος μέρος του σώματος. Ο όγκος τις πιο πολλές φορές αποτελεί τυχαίο εύρημα σε οφθαλμολογικό έλεγχο ρουτίνας. Άλλες φορές οι ασθενείς παραπονούνται για θάμβος όρασης , φωταψίες και απώλεια στο οπτικό τους πεδίο. Η μείωση της όρασης οφείλεται κυρίως στην επέκταση του όγκου στην ωχρά κηλίδα, στην εξιδρωματικού τύπου αποκόλληση αμφιβληστροειδούς που περιλαμβάνει και την ωχρά ή στην επαφή του όγκου με τον κρυσταλλοειδή φακό. Τα μελανώματα του ραγοειδούς είναι γενετικά ομοιογενή και χαρακτηρίζονται από λίγες συγκεκριμένες κυτταρογενετικές ανωμαλίες. Κάποιες από αυτές τις εκτροπές σχετίζονται με αυξημένη πιθανότητα μετάστασης. Οι πιο συχνές είναι η μονοσωμία 3, η απώλεια του 1p, η απώλεια του 6q και 8p καθώς και η επιπλέον παρουσία αυτών. Η έγκαιρη διάγνωση του χοριοειδικού μελανώματος βασίζεται τόσο στην εμπειρία του ειδικού όσο και στις διαγνωστικές τεχνικές όπως η έμμεση οφθαλμοσκόπηση, ο υπέρηχος Α-scan και B-scan,η φλουοροαγγειογραφία , το OCT και η αγγειογραφία με πράσινο της ινδοκυανίνης. Η κλασσική εμφάνιση του χοριοειδικού μελανώματος στην έμμεση οφθαλομοσκόπηση είναι ένας μελαγχρωστικός όγκος σχήματος θόλου, συνδυασμένος με εξιδρωματικού τύπου αποκόλληση αμφιβληστροειδούς. Υπάρχουν αρκετές θεραπευτικές τεχνικές για την αντιμετώπιση του μελανώματος του χοριοειδούς. Για την επιλογή αυτή λαμβάνονται υπόψιν πολλοί παράγοντες, όπως η οπτική 3 οξύτητα του προσβεβλημένου οφθαλμού, η οπτική οξύτητα του έτερου οφθαλμού, το μέγεθος του όγκου, η ακριβής του θέση εντός του οφθαλμού και η παρουσία ή μη μεταστάσεων. Ένα μικρό χοριοειδικό μελάνωμα με εντόπιση στον οπίσθιο πόλο θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί με πολλές θεραπείες όπως φωτοπηξία με laser ,φωτοδυναμική θεραπεία, ραδιενεργές πλάκες, τοπική εκτομή του όγκου ή εξεντέρωση. Η εξεντέρωση αποτελεί την ορθότερη λύση σε περίπτωση μεγάλου όγκου ή όγκου που προκαλεί κακόηθες γλαύκωμα ή προσβάλλει το οπτικό νεύρο.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπουρούκη Ευγενία","Bourouki Evgenia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:01Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2715495"],"render_values":[{"text":"uoadl:2715495","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2715495","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2715495","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2715495","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπουρούκη Ευγενία","Bourouki Evgenia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2715495","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2715495"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο χοριοειδής είναι ο χιτώνας του οφθαλμού μεταξύ του αμφιβληστροειδούς και του σκληρού. Αποτελεί τμήμα του ραγοειδούς χιτώνα μαζί με την ίριδα και το ακτινωτό σώμα και χαρακτηρίζεται από μεγάλη αγγειοβρίθεια. Το χοριοειδικό μελάνωμα είναι ο πιο συχνός πρωτοπαθής, κακοήθης ενδοοφθάλμιος όγκος ενώ ο χοριοειδής αποτελεί το δεύτερο σε συχνότητα εμφάνισης μελανώματος μέρος του σώματος. Ο όγκος τις πιο πολλές φορές αποτελεί τυχαίο εύρημα σε οφθαλμολογικό έλεγχο ρουτίνας. Άλλες φορές οι ασθενείς παραπονούνται για θάμβος όρασης , φωταψίες και απώλεια στο οπτικό τους πεδίο. Η μείωση της όρασης οφείλεται κυρίως στην επέκταση του όγκου στην ωχρά κηλίδα, στην εξιδρωματικού τύπου αποκόλληση αμφιβληστροειδούς που περιλαμβάνει και την ωχρά ή στην επαφή του όγκου με τον κρυσταλλοειδή φακό. Τα μελανώματα του ραγοειδούς είναι γενετικά ομοιογενή και χαρακτηρίζονται από λίγες συγκεκριμένες κυτταρογενετικές ανωμαλίες. Κάποιες από αυτές τις εκτροπές σχετίζονται με αυξημένη πιθανότητα μετάστασης. Οι πιο συχνές είναι η μονοσωμία 3, η απώλεια του 1p, η απώλεια του 6q και 8p καθώς και η επιπλέον παρουσία αυτών. Η έγκαιρη διάγνωση του χοριοειδικού μελανώματος βασίζεται τόσο στην εμπειρία του ειδικού όσο και στις διαγνωστικές τεχνικές όπως η έμμεση οφθαλμοσκόπηση, ο υπέρηχος Α-scan και B-scan,η φλουοροαγγειογραφία , το OCT και η αγγειογραφία με πράσινο της ινδοκυανίνης. Η κλασσική εμφάνιση του χοριοειδικού μελανώματος στην έμμεση οφθαλομοσκόπηση είναι ένας μελαγχρωστικός όγκος σχήματος θόλου, συνδυασμένος με εξιδρωματικού τύπου αποκόλληση αμφιβληστροειδούς. Υπάρχουν αρκετές θεραπευτικές τεχνικές για την αντιμετώπιση του μελανώματος του χοριοειδούς. Για την επιλογή αυτή λαμβάνονται υπόψιν πολλοί παράγοντες, όπως η οπτική 3 οξύτητα του προσβεβλημένου οφθαλμού, η οπτική οξύτητα του έτερου οφθαλμού, το μέγεθος του όγκου, η ακριβής του θέση εντός του οφθαλμού και η παρουσία ή μη μεταστάσεων. Ένα μικρό χοριοειδικό μελάνωμα με εντόπιση στον οπίσθιο πόλο θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί με πολλές θεραπείες όπως φωτοπηξία με laser ,φωτοδυναμική θεραπεία, ραδιενεργές πλάκες, τοπική εκτομή του όγκου ή εξεντέρωση. Η εξεντέρωση αποτελεί την ορθότερη λύση σε περίπτωση μεγάλου όγκου ή όγκου που προκαλεί κακόηθες γλαύκωμα ή προσβάλλει το οπτικό νεύρο.","The choroid is the layer of the eye ball between the retina and sclera and is considered part of the uveal tract which is composed of the iris and ciliary body anteriorly and choroid posteriorly. The choroid has highest blood flow in the body. Choroidal melanoma is the most common primary Intra-ocular malignant tumor and second most common site of ten malignant melanoma sites in the body. In general, many melanoma patients have asymptomatic tumor discovered on routine ophthalmic examination. Other patients with melanoma will be symptomatic complaining of visual loss, photopsia and visual field defects. Decreased vision is usually due to tumor encroachment on the fovea, exudative retinal detachment that involves the macula, or tumor contact with the lens. Uveal melanomas are genetically homogenous, with few tumor-specific cytogenetic aberrations. Some of these aberrations correlate with the metastatic potential of the tumor, Loss of 1p, monosomy of chromosome 3, loss of 6q and 8p, and gain of 6p and 8q. Current diagnosis of choroidal melanoma is based on both the clinical experience of the specialist and modern diagnostic techniques such as indirect ophthalmoscopy, A- and B-ultrasonography scans, fundus fluorescein angiography, and transillumination. Several modes of treatment are available for choroidal melanoma. Multiple factors are taken into account when deciding one approach over other approaches, such as visual acuity of the affected eye, visual acuity of the contralateral eye, tumor size, location, ocular structures involved, and presence of metastases. A small choroidal melanoma in the posterior fundus is amenable to several treatment options, including laser photocoagulation, photodynamic therapy, plaque radiation therapy, local resection or enucleation. Enucleation 5 has been the time honored method of management of the large ocular melanoma and melanomas that cause severe glaucoma or invade the optic nerve."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κλινικοπαθολογοανατομική προσέγγιση του οφθαλμικού μελανώματος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπουρούκη Ευγενία","Bourouki Evgenia"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Ο χοριοειδής είναι ο χιτώνας του οφθαλμού μεταξύ του αμφιβληστροειδούς και του σκληρού. Αποτελεί τμήμα του ραγοειδούς χιτώνα μαζί με την ίριδα και το ακτινωτό σώμα και χαρακτηρίζεται από μεγάλη αγγειοβρίθεια. Το χοριοειδικό μελάνωμα είναι ο πιο συχνός πρωτοπαθής, κακοήθης ενδοοφθάλμιος όγκος ενώ ο χοριοειδής αποτελεί το δεύτερο σε συχνότητα εμφάνισης μελανώματος μέρος του σώματος. Ο όγκος τις πιο πολλές φορές αποτελεί τυχαίο εύρημα σε οφθαλμολογικό έλεγχο ρουτίνας. Άλλες φορές οι ασθενείς παραπονούνται για θάμβος όρασης , φωταψίες και απώλεια στο οπτικό τους πεδίο. Η μείωση της όρασης οφείλεται κυρίως στην επέκταση του όγκου στην ωχρά κηλίδα, στην εξιδρωματικού τύπου αποκόλληση αμφιβληστροειδούς που περιλαμβάνει και την ωχρά ή στην επαφή του όγκου με τον κρυσταλλοειδή φακό. Τα μελανώματα του ραγοειδούς είναι γενετικά ομοιογενή και χαρακτηρίζονται από λίγες συγκεκριμένες κυτταρογενετικές ανωμαλίες. Κάποιες από αυτές τις εκτροπές σχετίζονται με αυξημένη πιθανότητα μετάστασης. Οι πιο συχνές είναι η μονοσωμία 3, η απώλεια του 1p, η απώλεια του 6q και 8p καθώς και η επιπλέον παρουσία αυτών. Η έγκαιρη διάγνωση του χοριοειδικού μελανώματος βασίζεται τόσο στην εμπειρία του ειδικού όσο και στις διαγνωστικές τεχνικές όπως η έμμεση οφθαλμοσκόπηση, ο υπέρηχος Α-scan και B-scan,η φλουοροαγγειογραφία , το OCT και η αγγειογραφία με πράσινο της ινδοκυανίνης. Η κλασσική εμφάνιση του χοριοειδικού μελανώματος στην έμμεση οφθαλομοσκόπηση είναι ένας μελαγχρωστικός όγκος σχήματος θόλου, συνδυασμένος με εξιδρωματικού τύπου αποκόλληση αμφιβληστροειδούς. Υπάρχουν αρκετές θεραπευτικές τεχνικές για την αντιμετώπιση του μελανώματος του χοριοειδούς. Για την επιλογή αυτή λαμβάνονται υπόψιν πολλοί παράγοντες, όπως η οπτική 3 οξύτητα του προσβεβλημένου οφθαλμού, η οπτική οξύτητα του έτερου οφθαλμού, το μέγεθος του όγκου, η ακριβής του θέση εντός του οφθαλμού και η παρουσία ή μη μεταστάσεων. Ένα μικρό χοριοειδικό μελάνωμα με εντόπιση στον οπίσθιο πόλο θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί με πολλές θεραπείες όπως φωτοπηξία με laser ,φωτοδυναμική θεραπεία, ραδιενεργές πλάκες, τοπική εκτομή του όγκου ή εξεντέρωση. Η εξεντέρωση αποτελεί την ορθότερη λύση σε περίπτωση μεγάλου όγκου ή όγκου που προκαλεί κακόηθες γλαύκωμα ή προσβάλλει το οπτικό νεύρο.","The choroid is the layer of the eye ball between the retina and sclera and is considered part of the uveal tract which is composed of the iris and ciliary body anteriorly and choroid posteriorly. The choroid has highest blood flow in the body. Choroidal melanoma is the most common primary Intra-ocular malignant tumor and second most common site of ten malignant melanoma sites in the body. In general, many melanoma patients have asymptomatic tumor discovered on routine ophthalmic examination. Other patients with melanoma will be symptomatic complaining of visual loss, photopsia and visual field defects. Decreased vision is usually due to tumor encroachment on the fovea, exudative retinal detachment that involves the macula, or tumor contact with the lens. Uveal melanomas are genetically homogenous, with few tumor-specific cytogenetic aberrations. Some of these aberrations correlate with the metastatic potential of the tumor, Loss of 1p, monosomy of chromosome 3, loss of 6q and 8p, and gain of 6p and 8q. Current diagnosis of choroidal melanoma is based on both the clinical experience of the specialist and modern diagnostic techniques such as indirect ophthalmoscopy, A- and B-ultrasonography scans, fundus fluorescein angiography, and transillumination. Several modes of treatment are available for choroidal melanoma. Multiple factors are taken into account when deciding one approach over other approaches, such as visual acuity of the affected eye, visual acuity of the contralateral eye, tumor size, location, ocular structures involved, and presence of metastases. A small choroidal melanoma in the posterior fundus is amenable to several treatment options, including laser photocoagulation, photodynamic therapy, plaque radiation therapy, local resection or enucleation. Enucleation 5 has been the time honored method of management of the large ocular melanoma and melanomas that cause severe glaucoma or invade the optic nerve."],"dc:identifier":["uoadl:2715495","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2715495"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Κλινικοπαθολογοανατομική προσέγγιση του οφθαλμικού μελανώματος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:01Z"}