{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2716799"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2716799","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το διασυνοριακό έγκλημα στην ενωσιακή έννομη τάξη","abstract":"ΠΕΡΙΛΗΨΗ Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει το πολυσύνθετο φαινόμενο της διασυνοριακής εγκληματικότητας στον ενωσιακό χώρο και της συνακόλουθης αρμοδιότητας της ένωσης να νομοθετεί τη σύγκλιση των ορισμών των εγκλημάτων και των ποινών μεταξύ των κρατών μελών ως μέσο καταπολέμησης του, με στόχο την διαμόρφωση ενός χώρου ελευθερίας και ασφάλειας. Καθώς, το ουσιαστικό ποινικό δίκαιο εντάσσεται στο σκληρό πυρήνα της κρατικής κυριαρχίας, το γεγονός ότι μια υπερεθνική νομικο – πολιτική οντότητα όπως η ένωση αναπτύσσει αρμοδιότητα νομοθέτησης σε ένα τόσο ευαίσθητο πεδίο δικαίου αναδεικνύει τη βαθειά εισχώρηση της αυτόνομης ενωσιακής έννομης τάξης στα εθνικά δίκαια. Αποκαλύπτει παράλληλα και τη παθολογία της σχετικής αρμοδιότητας κατά την ιστορική της συνέχεια ως προς τη τυπική και ουσιαστική δημοκρατική της νομιμοποίηση. Καθώς η σύγκλιση ετερόνομων εθνικών ποινικών εννόμων τάξεων αποτελεί μια εξόχως δύσκολη διαδικασία οι κίνδυνοι μιας μηχανιστικής ενωσιακής ποινικής νομοθέτησης που πλήττει τις παραδοσιακές αρχές του ποινικού δικαίου ως κομμάτι της συνταγματικής ταυτότητας των κρατών μελών είναι ορατοί. Ως εκ τούτου, το ζήτημα της προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων και της εξασφαλιστικής λειτουργίας του ποινικού δικαίου ανάγεται και σε ενωσιακό γνώμονα κατά την νομοπαραγωγική διαδικασία της ένωσης. Ως επιστέγασμα, η διττή αποστολή του ποινικού δικαίου ήτοι η εγγυητική λειτουργία του για τα έννομα αγαθά και την εμπέδωση της κοινωνικής ειρήνης και η εξασφαλιστική από την αυθαιρεσία του επιτάσσει τη διαμόρφωση μιας νέας ευρωπαϊκής ποινικής δογματικής σκέψης που με συνέπεια και ακολουθία θα διαμορφώνει το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο καταπολέμησης των ιδιαίτερα σοβαρών εγκλημάτων με διασυνοριακή διάσταση εντός του ενωσιακού χώρου εγγυώντας παράλληλα τις δικαιοκρατικές αρχές της ποινικής νομοθέτησης.","abstract_html":"ΠΕΡΙΛΗΨΗ Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει το πολυσύνθετο φαινόμενο της διασυνοριακής εγκληματικότητας στον ενωσιακό χώρο και της συνακόλουθης αρμοδιότητας της ένωσης να νομοθετεί τη σύγκλιση των ορισμών των εγκλημάτων και των ποινών μεταξύ των κρατών μελών ως μέσο καταπολέμησης του, με στόχο την διαμόρφωση ενός χώρου ελευθερίας και ασφάλειας. Καθώς, το ουσιαστικό ποινικό δίκαιο εντάσσεται στο σκληρό πυρήνα της κρατικής κυριαρχίας, το γεγονός ότι μια υπερεθνική νομικο – πολιτική οντότητα όπως η ένωση αναπτύσσει αρμοδιότητα νομοθέτησης σε ένα τόσο ευαίσθητο πεδίο δικαίου αναδεικνύει τη βαθειά εισχώρηση της αυτόνομης ενωσιακής έννομης τάξης στα εθνικά δίκαια. Αποκαλύπτει παράλληλα και τη παθολογία της σχετικής αρμοδιότητας κατά την ιστορική της συνέχεια ως προς τη τυπική και ουσιαστική δημοκρατική της νομιμοποίηση. Καθώς η σύγκλιση ετερόνομων εθνικών ποινικών εννόμων τάξεων αποτελεί μια εξόχως δύσκολη διαδικασία οι κίνδυνοι μιας μηχανιστικής ενωσιακής ποινικής νομοθέτησης που πλήττει τις παραδοσιακές αρχές του ποινικού δικαίου ως κομμάτι της συνταγματικής ταυτότητας των κρατών μελών είναι ορατοί. Ως εκ τούτου, το ζήτημα της προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων και της εξασφαλιστικής λειτουργίας του ποινικού δικαίου ανάγεται και σε ενωσιακό γνώμονα κατά την νομοπαραγωγική διαδικασία της ένωσης. Ως επιστέγασμα, η διττή αποστολή του ποινικού δικαίου ήτοι η εγγυητική λειτουργία του για τα έννομα αγαθά και την εμπέδωση της κοινωνικής ειρήνης και η εξασφαλιστική από την αυθαιρεσία του επιτάσσει τη διαμόρφωση μιας νέας ευρωπαϊκής ποινικής δογματικής σκέψης που με συνέπεια και ακολουθία θα διαμορφώνει το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο καταπολέμησης των ιδιαίτερα σοβαρών εγκλημάτων με διασυνοριακή διάσταση εντός του ενωσιακού χώρου εγγυώντας παράλληλα τις δικαιοκρατικές αρχές της ποινικής νομοθέτησης.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπίκος Γεώργιος","Bikos Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:03Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2716799"],"render_values":[{"text":"uoadl:2716799","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2716799","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2716799","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2716799","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπίκος Γεώργιος","Bikos Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2716799","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2716799"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΠΕΡΙΛΗΨΗ Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει το πολυσύνθετο φαινόμενο της διασυνοριακής εγκληματικότητας στον ενωσιακό χώρο και της συνακόλουθης αρμοδιότητας της ένωσης να νομοθετεί τη σύγκλιση των ορισμών των εγκλημάτων και των ποινών μεταξύ των κρατών μελών ως μέσο καταπολέμησης του, με στόχο την διαμόρφωση ενός χώρου ελευθερίας και ασφάλειας. Καθώς, το ουσιαστικό ποινικό δίκαιο εντάσσεται στο σκληρό πυρήνα της κρατικής κυριαρχίας, το γεγονός ότι μια υπερεθνική νομικο – πολιτική οντότητα όπως η ένωση αναπτύσσει αρμοδιότητα νομοθέτησης σε ένα τόσο ευαίσθητο πεδίο δικαίου αναδεικνύει τη βαθειά εισχώρηση της αυτόνομης ενωσιακής έννομης τάξης στα εθνικά δίκαια. Αποκαλύπτει παράλληλα και τη παθολογία της σχετικής αρμοδιότητας κατά την ιστορική της συνέχεια ως προς τη τυπική και ουσιαστική δημοκρατική της νομιμοποίηση. Καθώς η σύγκλιση ετερόνομων εθνικών ποινικών εννόμων τάξεων αποτελεί μια εξόχως δύσκολη διαδικασία οι κίνδυνοι μιας μηχανιστικής ενωσιακής ποινικής νομοθέτησης που πλήττει τις παραδοσιακές αρχές του ποινικού δικαίου ως κομμάτι της συνταγματικής ταυτότητας των κρατών μελών είναι ορατοί. Ως εκ τούτου, το ζήτημα της προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων και της εξασφαλιστικής λειτουργίας του ποινικού δικαίου ανάγεται και σε ενωσιακό γνώμονα κατά την νομοπαραγωγική διαδικασία της ένωσης. Ως επιστέγασμα, η διττή αποστολή του ποινικού δικαίου ήτοι η εγγυητική λειτουργία του για τα έννομα αγαθά και την εμπέδωση της κοινωνικής ειρήνης και η εξασφαλιστική από την αυθαιρεσία του επιτάσσει τη διαμόρφωση μιας νέας ευρωπαϊκής ποινικής δογματικής σκέψης που με συνέπεια και ακολουθία θα διαμορφώνει το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο καταπολέμησης των ιδιαίτερα σοβαρών εγκλημάτων με διασυνοριακή διάσταση εντός του ενωσιακού χώρου εγγυώντας παράλληλα τις δικαιοκρατικές αρχές της ποινικής νομοθέτησης.","SUMMARY This diploma thesis examines the complexity of cross-border crime in the European Union and the associated competence of the Union to legislate on the convergence of definitions of crimes and penalties between Member States as a means of combating it, in the ends of forming an area of freedom and security. Since substantive criminal law forms part of the hard core of state sovereignty, the fact that a supranational legal and political entity such as the European Union develops competence to legislate in such a sensitive area of law highlights the deep penetration of the autonomous EU legal order into national law. It also reveals the pathology of the relevant competence in its historical continuity as to its formal and substantive democratic legitimacy. Since the convergence of heteronomous national criminal law systems is an extremely difficult process, the dangers of a mechanistic EU criminal law that affects the traditional principles of criminal law as part of the constitutional identity of the Member States are visible. Therefore, the question of the protection of civil rights and the safeguarding of criminal law functions also derives from an EU-based approach in the Union's legislative process. As a culmination, the dual task of criminal law, namely its guaranteeing function for legitimate goods and the consolidation of social peace as well as the safeguarding of its arbitrariness, implies the formation of a new consistent European criminal dogmatic thought that will set up the appropriate legal framework for combating particularly serious crimes with a cross-border dimension within the Union while guaranteeing the prevalence of the rule of law in the criminal legislative procedure."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το διασυνοριακό έγκλημα στην ενωσιακή έννομη τάξη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπίκος Γεώργιος","Bikos Georgios"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["ΠΕΡΙΛΗΨΗ Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει το πολυσύνθετο φαινόμενο της διασυνοριακής εγκληματικότητας στον ενωσιακό χώρο και της συνακόλουθης αρμοδιότητας της ένωσης να νομοθετεί τη σύγκλιση των ορισμών των εγκλημάτων και των ποινών μεταξύ των κρατών μελών ως μέσο καταπολέμησης του, με στόχο την διαμόρφωση ενός χώρου ελευθερίας και ασφάλειας. Καθώς, το ουσιαστικό ποινικό δίκαιο εντάσσεται στο σκληρό πυρήνα της κρατικής κυριαρχίας, το γεγονός ότι μια υπερεθνική νομικο – πολιτική οντότητα όπως η ένωση αναπτύσσει αρμοδιότητα νομοθέτησης σε ένα τόσο ευαίσθητο πεδίο δικαίου αναδεικνύει τη βαθειά εισχώρηση της αυτόνομης ενωσιακής έννομης τάξης στα εθνικά δίκαια. Αποκαλύπτει παράλληλα και τη παθολογία της σχετικής αρμοδιότητας κατά την ιστορική της συνέχεια ως προς τη τυπική και ουσιαστική δημοκρατική της νομιμοποίηση. Καθώς η σύγκλιση ετερόνομων εθνικών ποινικών εννόμων τάξεων αποτελεί μια εξόχως δύσκολη διαδικασία οι κίνδυνοι μιας μηχανιστικής ενωσιακής ποινικής νομοθέτησης που πλήττει τις παραδοσιακές αρχές του ποινικού δικαίου ως κομμάτι της συνταγματικής ταυτότητας των κρατών μελών είναι ορατοί. Ως εκ τούτου, το ζήτημα της προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων και της εξασφαλιστικής λειτουργίας του ποινικού δικαίου ανάγεται και σε ενωσιακό γνώμονα κατά την νομοπαραγωγική διαδικασία της ένωσης. Ως επιστέγασμα, η διττή αποστολή του ποινικού δικαίου ήτοι η εγγυητική λειτουργία του για τα έννομα αγαθά και την εμπέδωση της κοινωνικής ειρήνης και η εξασφαλιστική από την αυθαιρεσία του επιτάσσει τη διαμόρφωση μιας νέας ευρωπαϊκής ποινικής δογματικής σκέψης που με συνέπεια και ακολουθία θα διαμορφώνει το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο καταπολέμησης των ιδιαίτερα σοβαρών εγκλημάτων με διασυνοριακή διάσταση εντός του ενωσιακού χώρου εγγυώντας παράλληλα τις δικαιοκρατικές αρχές της ποινικής νομοθέτησης.","SUMMARY This diploma thesis examines the complexity of cross-border crime in the European Union and the associated competence of the Union to legislate on the convergence of definitions of crimes and penalties between Member States as a means of combating it, in the ends of forming an area of freedom and security. Since substantive criminal law forms part of the hard core of state sovereignty, the fact that a supranational legal and political entity such as the European Union develops competence to legislate in such a sensitive area of law highlights the deep penetration of the autonomous EU legal order into national law. It also reveals the pathology of the relevant competence in its historical continuity as to its formal and substantive democratic legitimacy. Since the convergence of heteronomous national criminal law systems is an extremely difficult process, the dangers of a mechanistic EU criminal law that affects the traditional principles of criminal law as part of the constitutional identity of the Member States are visible. Therefore, the question of the protection of civil rights and the safeguarding of criminal law functions also derives from an EU-based approach in the Union's legislative process. As a culmination, the dual task of criminal law, namely its guaranteeing function for legitimate goods and the consolidation of social peace as well as the safeguarding of its arbitrariness, implies the formation of a new consistent European criminal dogmatic thought that will set up the appropriate legal framework for combating particularly serious crimes with a cross-border dimension within the Union while guaranteeing the prevalence of the rule of law in the criminal legislative procedure."],"dc:identifier":["uoadl:2716799","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2716799"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Το διασυνοριακό έγκλημα στην ενωσιακή έννομη τάξη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:03Z"}