{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2719111"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2719111","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της επίπτωσης και του είδους των αντιερυθροκυτταρικών αντισωμάτων και συσχέτιση τους με τα χαρακτηριστικά των ασθενών. Αναδρομική ανάλυση δεδομένων από το 2012 έως το2016 στο Γ.Ν.Ελευσίνας Θριασιο.","abstract":"Αλλοανοσοποίηση είναι ο σχηματισμός αντισώματος ή αντισωμάτων από τον δέκτη (ασθενή), έναντι ξένων ερυθροκυτταρικών αντιγόνων τα οποία προέρχονται από προηγούμενη μετάγγιση ή κύηση. Τα ερυθροκυτταρικά αντισώματα μπορεί να χωριστούν σε δύο κατηγορίες α) τα φυσικά ή αναμενώμενα και β) τα άνοσα ή μη αναμενώμενα. Τα άνοσα χαρακτηρίζονται και ως κλινικά σημαντικά αντισώματα ,επειδή είναι αυτά που εμπλέκονται στις αιμολυτικές αντιδράσεις (οξείες ή επιβραδυνόμενες) μετά από μετάγγιση, αλλά και την αιμολυτική νόσο των νεογνών. Η έμμεση συγκολητινοαντίδραση (ΙΑΤ) χρησιμεύει για την ανίχνευση και την ταυτοποίηση των ατελών μη αναμενόμενων αντιερυθροκυτταρικών αντισωμάτων στον ορό ή το πλάσμα των ασθενών. Η εργασία αυτή αποτελεί μια αναδρομική μελέτη ο οποία έγινε στο Ανοσοαιματολογικό εργαστήριο Αιμοδοσίας του Γ. Ν. Ελευσίνας «Θριάσιο» και διήρκησε από τον Ιανουάριο του 2012 έως τον Δεκέμβριο του 2016. Σκοπός της μελέτης αυτής, είναι να εκτιμηθεί η συχνότητα ανάπτυξης των μη αναμενόμενων αντιερυθροκυτταρικών αντισωμάτων στον πληθυσμό ενός γενικού νοσοκομείου ασθενών, καθώς και η συσχέτισή τους με το φύλο, την ηλικία και το υποκείμενο νόσημα. Στο σύνολο των 21110 δειγμάτων που ελέχθησαν για την ύπαρξη μη αναμενόμενων αντισωμάτων, επιβεβαιωμένο screening test ανιχνεύτηκε σε 407 ασθενείς, ποσοστό 1,9%. Από αυτούς 133 ήταν άνδρες ποσοστό 33% και 274 γυναίκες ποσοστό 67%. Ο μέσος όρος ηλικίας ήταν τα 65 έτη. Το πιο συχνό αλλοαντίσωμα ήταν το αντί Kell 20,9%, με δεύτερο πιο συχνό το αντί D13% και τρίτο το αντί Ε 12,3%. Στο σύνολο των 407 αλλοανοσοποιημένων ασθενών 330 ανέπτυξαν ένα αλλοαντίσωμα, 48 δύο αλλοαντισώματα, 14 ήταν μη ειδικά θερμά, 2 μη ειδικά ψυχρά και τέλος ανιχνεύτηκαν 13 αυτοαντισώματα. Ανεβαίνοντας τις δεκαετίες των ηλικιών παρατηρούμε αύξηση του αντισώματος Kell και πτώση του αντισώματος D, καθώς και σημαντική αύξηση των γυναικών οι οποίες βρέθηκαν αλλοανοσοποιημένες. Τέλος, υψηλά ποσοστά αλλοανοσοποίησης παρατηρήθηκαν σε ασθενείς με κακοήθειες με πιο συχνό αντίσωμα το Kell και δεύτερο το αντί Ε. Συμπερασματικά παρατηρώντας ότι τα πιο συχνά αλλοαντισώματα ανήκουν στο σύστημα Rhesus και Kell αντιλαμβανόμαστε πόσο ουσιώδες είναι να μεταγγίζουμε μονάδες συμβατές ως προς το σύστημα Rhesus και Kell κυρίως στις κατηγορίες των πολυμεταγγιζόμενων ασθενών και στις γυναίκες που βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία","abstract_html":"Αλλοανοσοποίηση είναι ο σχηματισμός αντισώματος ή αντισωμάτων από τον δέκτη (ασθενή), έναντι ξένων ερυθροκυτταρικών αντιγόνων τα οποία προέρχονται από προηγούμενη μετάγγιση ή κύηση. Τα ερυθροκυτταρικά αντισώματα μπορεί να χωριστούν σε δύο κατηγορίες α) τα φυσικά ή αναμενώμενα και β) τα άνοσα ή μη αναμενώμενα. Τα άνοσα χαρακτηρίζονται και ως κλινικά σημαντικά αντισώματα ,επειδή είναι αυτά που εμπλέκονται στις αιμολυτικές αντιδράσεις (οξείες ή επιβραδυνόμενες) μετά από μετάγγιση, αλλά και την αιμολυτική νόσο των νεογνών. Η έμμεση συγκολητινοαντίδραση (ΙΑΤ) χρησιμεύει για την ανίχνευση και την ταυτοποίηση των ατελών μη αναμενόμενων αντιερυθροκυτταρικών αντισωμάτων στον ορό ή το πλάσμα των ασθενών. Η εργασία αυτή αποτελεί μια αναδρομική μελέτη ο οποία έγινε στο Ανοσοαιματολογικό εργαστήριο Αιμοδοσίας του Γ. Ν. Ελευσίνας «Θριάσιο» και διήρκησε από τον Ιανουάριο του 2012 έως τον Δεκέμβριο του 2016. Σκοπός της μελέτης αυτής, είναι να εκτιμηθεί η συχνότητα ανάπτυξης των μη αναμενόμενων αντιερυθροκυτταρικών αντισωμάτων στον πληθυσμό ενός γενικού νοσοκομείου ασθενών, καθώς και η συσχέτισή τους με το φύλο, την ηλικία και το υποκείμενο νόσημα. Στο σύνολο των 21110 δειγμάτων που ελέχθησαν για την ύπαρξη μη αναμενόμενων αντισωμάτων, επιβεβαιωμένο screening test ανιχνεύτηκε σε 407 ασθενείς, ποσοστό 1,9%. Από αυτούς 133 ήταν άνδρες ποσοστό 33% και 274 γυναίκες ποσοστό 67%. Ο μέσος όρος ηλικίας ήταν τα 65 έτη. Το πιο συχνό αλλοαντίσωμα ήταν το αντί Kell 20,9%, με δεύτερο πιο συχνό το αντί D13% και τρίτο το αντί Ε 12,3%. Στο σύνολο των 407 αλλοανοσοποιημένων ασθενών 330 ανέπτυξαν ένα αλλοαντίσωμα, 48 δύο αλλοαντισώματα, 14 ήταν μη ειδικά θερμά, 2 μη ειδικά ψυχρά και τέλος ανιχνεύτηκαν 13 αυτοαντισώματα. Ανεβαίνοντας τις δεκαετίες των ηλικιών παρατηρούμε αύξηση του αντισώματος Kell και πτώση του αντισώματος D, καθώς και σημαντική αύξηση των γυναικών οι οποίες βρέθηκαν αλλοανοσοποιημένες. Τέλος, υψηλά ποσοστά αλλοανοσοποίησης παρατηρήθηκαν σε ασθενείς με κακοήθειες με πιο συχνό αντίσωμα το Kell και δεύτερο το αντί Ε. Συμπερασματικά παρατηρώντας ότι τα πιο συχνά αλλοαντισώματα ανήκουν στο σύστημα Rhesus και Kell αντιλαμβανόμαστε πόσο ουσιώδες είναι να μεταγγίζουμε μονάδες συμβατές ως προς το σύστημα Rhesus και Kell κυρίως στις κατηγορίες των πολυμεταγγιζόμενων ασθενών και στις γυναίκες που βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία","abstract_has_math":false,"creators":["Χριστοδουλάκη Ελένη","Christodoulaki Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:05Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2719111"],"render_values":[{"text":"uoadl:2719111","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2719111","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2719111","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2719111","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χριστοδουλάκη Ελένη","Christodoulaki Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2719111","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2719111"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αλλοανοσοποίηση είναι ο σχηματισμός αντισώματος ή αντισωμάτων από τον δέκτη (ασθενή), έναντι ξένων ερυθροκυτταρικών αντιγόνων τα οποία προέρχονται από προηγούμενη μετάγγιση ή κύηση. Τα ερυθροκυτταρικά αντισώματα μπορεί να χωριστούν σε δύο κατηγορίες α) τα φυσικά ή αναμενώμενα και β) τα άνοσα ή μη αναμενώμενα. Τα άνοσα χαρακτηρίζονται και ως κλινικά σημαντικά αντισώματα ,επειδή είναι αυτά που εμπλέκονται στις αιμολυτικές αντιδράσεις (οξείες ή επιβραδυνόμενες) μετά από μετάγγιση, αλλά και την αιμολυτική νόσο των νεογνών. Η έμμεση συγκολητινοαντίδραση (ΙΑΤ) χρησιμεύει για την ανίχνευση και την ταυτοποίηση των ατελών μη αναμενόμενων αντιερυθροκυτταρικών αντισωμάτων στον ορό ή το πλάσμα των ασθενών. Η εργασία αυτή αποτελεί μια αναδρομική μελέτη ο οποία έγινε στο Ανοσοαιματολογικό εργαστήριο Αιμοδοσίας του Γ. Ν. Ελευσίνας «Θριάσιο» και διήρκησε από τον Ιανουάριο του 2012 έως τον Δεκέμβριο του 2016. Σκοπός της μελέτης αυτής, είναι να εκτιμηθεί η συχνότητα ανάπτυξης των μη αναμενόμενων αντιερυθροκυτταρικών αντισωμάτων στον πληθυσμό ενός γενικού νοσοκομείου ασθενών, καθώς και η συσχέτισή τους με το φύλο, την ηλικία και το υποκείμενο νόσημα. Στο σύνολο των 21110 δειγμάτων που ελέχθησαν για την ύπαρξη μη αναμενόμενων αντισωμάτων, επιβεβαιωμένο screening test ανιχνεύτηκε σε 407 ασθενείς, ποσοστό 1,9%. Από αυτούς 133 ήταν άνδρες ποσοστό 33% και 274 γυναίκες ποσοστό 67%. Ο μέσος όρος ηλικίας ήταν τα 65 έτη. Το πιο συχνό αλλοαντίσωμα ήταν το αντί Kell 20,9%, με δεύτερο πιο συχνό το αντί D13% και τρίτο το αντί Ε 12,3%. Στο σύνολο των 407 αλλοανοσοποιημένων ασθενών 330 ανέπτυξαν ένα αλλοαντίσωμα, 48 δύο αλλοαντισώματα, 14 ήταν μη ειδικά θερμά, 2 μη ειδικά ψυχρά και τέλος ανιχνεύτηκαν 13 αυτοαντισώματα. Ανεβαίνοντας τις δεκαετίες των ηλικιών παρατηρούμε αύξηση του αντισώματος Kell και πτώση του αντισώματος D, καθώς και σημαντική αύξηση των γυναικών οι οποίες βρέθηκαν αλλοανοσοποιημένες. Τέλος, υψηλά ποσοστά αλλοανοσοποίησης παρατηρήθηκαν σε ασθενείς με κακοήθειες με πιο συχνό αντίσωμα το Kell και δεύτερο το αντί Ε. Συμπερασματικά παρατηρώντας ότι τα πιο συχνά αλλοαντισώματα ανήκουν στο σύστημα Rhesus και Kell αντιλαμβανόμαστε πόσο ουσιώδες είναι να μεταγγίζουμε μονάδες συμβατές ως προς το σύστημα Rhesus και Kell κυρίως στις κατηγορίες των πολυμεταγγιζόμενων ασθενών και στις γυναίκες που βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία","Alloimmunization is an adverse consequence of exposition to foreign RBC antigens through transfusion, ttransplantation or pregnancy. Although, naturally occurring alloantibody(ies) may be present in some patients, clinically significant alloantibody(ies) affected by IgG immunoglobin could be associated with hemolytic transfusion reactions (HTR) and hemolytic disease of newborn (HDN). The development of alloantibodies can significantly complicate transfusion therapy and results in difficulties in the cross-matching of blood. Alloantibody screening is a laboratory method for detection of broad range unexpected (usually clinical significant IgG) antibody(ies) against an antigen(s) in sample sera that blood recipient lacks. This is a retrospective study between 2012 and 2016 which took place in the immunohematology laboratory at the blood transfusion centre of the tetrary general hospital of Elefsina Thriasio, Greece. Antibody screening test was carried out using three cell-panel by gel method. Positive patients were followed up for antibody identification using 11 cell panel. A total of 21150 patient samples were screened for the presence of unexpected antibodies. Antibody screening was positive in 407 patients. The incidence of RBC alloimmunization was 1,9% with higher prevalence in women. The main age was 65 years with range 18-93 years. The most frequent alloantibody was anti Kell 20,9%, anti D 13%, anti E 12,3%, anti M 7,1%, anti Jka 6,9%, anti Leb2.7% and anti Fya 2.2%. All immunization was detected in 407 paciens including 330 with one, 48 with two antibodies0 ,16 unknown (warm and cold) antibodies and 13 autoantibodies . Most antibodies and specially Kell antibody showed an increase in frequency with increasing age. The highest incidence of alloantibodies was observed in cancer and hematological disease. The prevalence of RBC alloimmunization in transfused Greek people was 1,9% and it is similar to that observed in studies in Western Europe and USA. Since antibodies against the common Rh and Kell group antigens are the most frequent provision of Rh and Kell matched red cells may be of protective value."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της επίπτωσης και του είδους των αντιερυθροκυτταρικών αντισωμάτων και συσχέτιση τους με τα χαρακτηριστικά των ασθενών. Αναδρομική ανάλυση δεδομένων από το 2012 έως το2016 στο Γ.Ν.Ελευσίνας Θριασιο."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χριστοδουλάκη Ελένη","Christodoulaki Eleni"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Αλλοανοσοποίηση είναι ο σχηματισμός αντισώματος ή αντισωμάτων από τον δέκτη (ασθενή), έναντι ξένων ερυθροκυτταρικών αντιγόνων τα οποία προέρχονται από προηγούμενη μετάγγιση ή κύηση. Τα ερυθροκυτταρικά αντισώματα μπορεί να χωριστούν σε δύο κατηγορίες α) τα φυσικά ή αναμενώμενα και β) τα άνοσα ή μη αναμενώμενα. Τα άνοσα χαρακτηρίζονται και ως κλινικά σημαντικά αντισώματα ,επειδή είναι αυτά που εμπλέκονται στις αιμολυτικές αντιδράσεις (οξείες ή επιβραδυνόμενες) μετά από μετάγγιση, αλλά και την αιμολυτική νόσο των νεογνών. Η έμμεση συγκολητινοαντίδραση (ΙΑΤ) χρησιμεύει για την ανίχνευση και την ταυτοποίηση των ατελών μη αναμενόμενων αντιερυθροκυτταρικών αντισωμάτων στον ορό ή το πλάσμα των ασθενών. Η εργασία αυτή αποτελεί μια αναδρομική μελέτη ο οποία έγινε στο Ανοσοαιματολογικό εργαστήριο Αιμοδοσίας του Γ. Ν. Ελευσίνας «Θριάσιο» και διήρκησε από τον Ιανουάριο του 2012 έως τον Δεκέμβριο του 2016. Σκοπός της μελέτης αυτής, είναι να εκτιμηθεί η συχνότητα ανάπτυξης των μη αναμενόμενων αντιερυθροκυτταρικών αντισωμάτων στον πληθυσμό ενός γενικού νοσοκομείου ασθενών, καθώς και η συσχέτισή τους με το φύλο, την ηλικία και το υποκείμενο νόσημα. Στο σύνολο των 21110 δειγμάτων που ελέχθησαν για την ύπαρξη μη αναμενόμενων αντισωμάτων, επιβεβαιωμένο screening test ανιχνεύτηκε σε 407 ασθενείς, ποσοστό 1,9%. Από αυτούς 133 ήταν άνδρες ποσοστό 33% και 274 γυναίκες ποσοστό 67%. Ο μέσος όρος ηλικίας ήταν τα 65 έτη. Το πιο συχνό αλλοαντίσωμα ήταν το αντί Kell 20,9%, με δεύτερο πιο συχνό το αντί D13% και τρίτο το αντί Ε 12,3%. Στο σύνολο των 407 αλλοανοσοποιημένων ασθενών 330 ανέπτυξαν ένα αλλοαντίσωμα, 48 δύο αλλοαντισώματα, 14 ήταν μη ειδικά θερμά, 2 μη ειδικά ψυχρά και τέλος ανιχνεύτηκαν 13 αυτοαντισώματα. Ανεβαίνοντας τις δεκαετίες των ηλικιών παρατηρούμε αύξηση του αντισώματος Kell και πτώση του αντισώματος D, καθώς και σημαντική αύξηση των γυναικών οι οποίες βρέθηκαν αλλοανοσοποιημένες. Τέλος, υψηλά ποσοστά αλλοανοσοποίησης παρατηρήθηκαν σε ασθενείς με κακοήθειες με πιο συχνό αντίσωμα το Kell και δεύτερο το αντί Ε. Συμπερασματικά παρατηρώντας ότι τα πιο συχνά αλλοαντισώματα ανήκουν στο σύστημα Rhesus και Kell αντιλαμβανόμαστε πόσο ουσιώδες είναι να μεταγγίζουμε μονάδες συμβατές ως προς το σύστημα Rhesus και Kell κυρίως στις κατηγορίες των πολυμεταγγιζόμενων ασθενών και στις γυναίκες που βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία","Alloimmunization is an adverse consequence of exposition to foreign RBC antigens through transfusion, ttransplantation or pregnancy. Although, naturally occurring alloantibody(ies) may be present in some patients, clinically significant alloantibody(ies) affected by IgG immunoglobin could be associated with hemolytic transfusion reactions (HTR) and hemolytic disease of newborn (HDN). The development of alloantibodies can significantly complicate transfusion therapy and results in difficulties in the cross-matching of blood. Alloantibody screening is a laboratory method for detection of broad range unexpected (usually clinical significant IgG) antibody(ies) against an antigen(s) in sample sera that blood recipient lacks. This is a retrospective study between 2012 and 2016 which took place in the immunohematology laboratory at the blood transfusion centre of the tetrary general hospital of Elefsina Thriasio, Greece. Antibody screening test was carried out using three cell-panel by gel method. Positive patients were followed up for antibody identification using 11 cell panel. A total of 21150 patient samples were screened for the presence of unexpected antibodies. Antibody screening was positive in 407 patients. The incidence of RBC alloimmunization was 1,9% with higher prevalence in women. The main age was 65 years with range 18-93 years. The most frequent alloantibody was anti Kell 20,9%, anti D 13%, anti E 12,3%, anti M 7,1%, anti Jka 6,9%, anti Leb2.7% and anti Fya 2.2%. All immunization was detected in 407 paciens including 330 with one, 48 with two antibodies0 ,16 unknown (warm and cold) antibodies and 13 autoantibodies . Most antibodies and specially Kell antibody showed an increase in frequency with increasing age. The highest incidence of alloantibodies was observed in cancer and hematological disease. The prevalence of RBC alloimmunization in transfused Greek people was 1,9% and it is similar to that observed in studies in Western Europe and USA. Since antibodies against the common Rh and Kell group antigens are the most frequent provision of Rh and Kell matched red cells may be of protective value."],"dc:identifier":["uoadl:2719111","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2719111"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη της επίπτωσης και του είδους των αντιερυθροκυτταρικών αντισωμάτων και συσχέτιση τους με τα χαρακτηριστικά των ασθενών. Αναδρομική ανάλυση δεδομένων από το 2012 έως το2016 στο Γ.Ν.Ελευσίνας Θριασιο."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:05Z"}