{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2738660"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2738660","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαχείριση στερεών αποβλήτων στον Ελαιώνα. Θεσμικό πλαίσιο και δυνατότητες αναβάθμισης","abstract":"«Αστικό κενό», «πίσω πόρτα» της Αθήνας, «πρωτοφανής περίπτωση χωρικής ασυνέχειας», είναι μερικοί από τους χαρακτηρισμούς που έχουν δώσει επιστήμονες και μελετητές στην περιοχή του Ελαιώνα. Κι όμως επί εκατοντάδες χρόνια ο «Ελαιών» δεν θύμιζε σε τίποτε το σήμερα, αποτελώντας ένα ανεπανάληπτο ανθρωπογενές τοπίο, εκατέρωθεν του Κηφισού ποταμού με περισσότερα από 117.000 ελαιόδενδρα. Φέροντας πλέον έντονα τα σημάδια της βιομηχανοποίησης και αποβιομηχάνισης, μπλεγμένος στα γρανάζια της γραφειοκρατίας και της πολυνομίας, αποτελεί ένα κρίσιμο περιβαλλοντικό και χωροταξικό στοίχημα καίριας σημασίας για το λεκανοπέδιο, που έχει περισσότερους από 9.000 λόγους – όσοι και τα στρέμματά του – να τον δει να αναμορφώνεται ριζικά. Προς το παρόν οι όποιες θεσμικές προσπάθειες έχουν μείνει σε επίπεδο προθέσεων, καθώς είναι σαφές ότι η αλλαγή των νόμων ή των χρήσεων γης από μόνες τους δεν μπορούν να αποτελέσουν ικανή συνθήκη για αντιστροφή της κατάστασης παρακμής. Θα απαιτηθεί χρόνος, χρήμα, πείσμα και επιμονή για να μπει τάξη στο πολεοδομικό χάος. Μέσα σε αυτό το δεδομένα δυσχερές περιβάλλον που επιτείνει η οικονομική κρίση, έρχεται η επιτακτική ανάγκη υλοποίησης των πολιτικών και σχεδιασμών διαχείρισης αστικών στερεών αποβλήτων της Αττικής που παραμένουν βαλτωμένες για δεκαετίες, τοποθετώντας την χώρα μας ουραγό στη διαχείριση των απορριμμάτων ανάμεσα στις χώρες της Ε.Ε. Ήδη όλοι σχεδόν οι Δήμοι που έχουν εκτάσεις εντός των ορίων του, βλέπουν στις αποαστικοποιημένες εκτάσεις του Ελαιώνα μια πρώτης τάξεως ευκαιρία ανάπτυξης υποδομών ήπιας διαχείρισης απορριμμάτων με τη δημιουργία Πράσινων Σημείων και Κέντρων Ανακύκλωσης και Εκπαίδευσης, ενώ με το νέο σχεδιασμό προβλέπεται ακόμη και η δυνατότητα κατασκευής κεντρικής Μονάδας Επεξεργασίας Αποβλήτων που θα εξυπηρετεί τον κεντρικό τομέα της Αθήνας (εκεί που πρότινος θα γινόταν Σταθμός Μεταφόρτωσης). Αποτελούν οι υποδομές διαχείρισης αποβλήτων έναν ανασχετικό παράγοντα στην προοπτική αναμόρφωσης του χώρου ή μήπως συνιστούν επιβεβλημένη επιλογή, με βάση την αρχή της εγγύτητας; Επιτρέπεται στον χώρο που προβλεπόταν να κατασκευαστεί Σταθμός Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων να φτιαχτεί κεντρική Μονάδα Επεξεργασίας και πόσο συμβατή είναι με τις χρήσεις γης του Ελαιώνα; Πως μπορεί να προχωρήσουν οι ήπιες μορφές και υποδομές ανακύκλωσης, ενώ δεν προβλέπονται από τις αναχρονιστικές χρήσεις γης; Σε αυτά τα ερωτήματα επιχειρεί να δώσει απαντήσεις το παρόν πόνημα, συμβάλλοντας στον διαχρονικό επιστημονικό διάλογο για την αξιοποίησή της.","abstract_html":"«Αστικό κενό», «πίσω πόρτα» της Αθήνας, «πρωτοφανής περίπτωση χωρικής ασυνέχειας», είναι μερικοί από τους χαρακτηρισμούς που έχουν δώσει επιστήμονες και μελετητές στην περιοχή του Ελαιώνα. Κι όμως επί εκατοντάδες χρόνια ο «Ελαιών» δεν θύμιζε σε τίποτε το σήμερα, αποτελώντας ένα ανεπανάληπτο ανθρωπογενές τοπίο, εκατέρωθεν του Κηφισού ποταμού με περισσότερα από 117.000 ελαιόδενδρα. Φέροντας πλέον έντονα τα σημάδια της βιομηχανοποίησης και αποβιομηχάνισης, μπλεγμένος στα γρανάζια της γραφειοκρατίας και της πολυνομίας, αποτελεί ένα κρίσιμο περιβαλλοντικό και χωροταξικό στοίχημα καίριας σημασίας για το λεκανοπέδιο, που έχει περισσότερους από 9.000 λόγους – όσοι και τα στρέμματά του – να τον δει να αναμορφώνεται ριζικά. Προς το παρόν οι όποιες θεσμικές προσπάθειες έχουν μείνει σε επίπεδο προθέσεων, καθώς είναι σαφές ότι η αλλαγή των νόμων ή των χρήσεων γης από μόνες τους δεν μπορούν να αποτελέσουν ικανή συνθήκη για αντιστροφή της κατάστασης παρακμής. Θα απαιτηθεί χρόνος, χρήμα, πείσμα και επιμονή για να μπει τάξη στο πολεοδομικό χάος. Μέσα σε αυτό το δεδομένα δυσχερές περιβάλλον που επιτείνει η οικονομική κρίση, έρχεται η επιτακτική ανάγκη υλοποίησης των πολιτικών και σχεδιασμών διαχείρισης αστικών στερεών αποβλήτων της Αττικής που παραμένουν βαλτωμένες για δεκαετίες, τοποθετώντας την χώρα μας ουραγό στη διαχείριση των απορριμμάτων ανάμεσα στις χώρες της Ε.Ε. Ήδη όλοι σχεδόν οι Δήμοι που έχουν εκτάσεις εντός των ορίων του, βλέπουν στις αποαστικοποιημένες εκτάσεις του Ελαιώνα μια πρώτης τάξεως ευκαιρία ανάπτυξης υποδομών ήπιας διαχείρισης απορριμμάτων με τη δημιουργία Πράσινων Σημείων και Κέντρων Ανακύκλωσης και Εκπαίδευσης, ενώ με το νέο σχεδιασμό προβλέπεται ακόμη και η δυνατότητα κατασκευής κεντρικής Μονάδας Επεξεργασίας Αποβλήτων που θα εξυπηρετεί τον κεντρικό τομέα της Αθήνας (εκεί που πρότινος θα γινόταν Σταθμός Μεταφόρτωσης). Αποτελούν οι υποδομές διαχείρισης αποβλήτων έναν ανασχετικό παράγοντα στην προοπτική αναμόρφωσης του χώρου ή μήπως συνιστούν επιβεβλημένη επιλογή, με βάση την αρχή της εγγύτητας; Επιτρέπεται στον χώρο που προβλεπόταν να κατασκευαστεί Σταθμός Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων να φτιαχτεί κεντρική Μονάδα Επεξεργασίας και πόσο συμβατή είναι με τις χρήσεις γης του Ελαιώνα; Πως μπορεί να προχωρήσουν οι ήπιες μορφές και υποδομές ανακύκλωσης, ενώ δεν προβλέπονται από τις αναχρονιστικές χρήσεις γης; Σε αυτά τα ερωτήματα επιχειρεί να δώσει απαντήσεις το παρόν πόνημα, συμβάλλοντας στον διαχρονικό επιστημονικό διάλογο για την αξιοποίησή της.","abstract_has_math":false,"creators":["Χατζηγιαννάκης Βασίλειος","Chatzigiannakis Vasileios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:07Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2738660"],"render_values":[{"text":"uoadl:2738660","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2738660","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2738660","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2738660","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χατζηγιαννάκης Βασίλειος","Chatzigiannakis Vasileios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2738660","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2738660"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["«Αστικό κενό», «πίσω πόρτα» της Αθήνας, «πρωτοφανής περίπτωση χωρικής ασυνέχειας», είναι μερικοί από τους χαρακτηρισμούς που έχουν δώσει επιστήμονες και μελετητές στην περιοχή του Ελαιώνα. Κι όμως επί εκατοντάδες χρόνια ο «Ελαιών» δεν θύμιζε σε τίποτε το σήμερα, αποτελώντας ένα ανεπανάληπτο ανθρωπογενές τοπίο, εκατέρωθεν του Κηφισού ποταμού με περισσότερα από 117.000 ελαιόδενδρα. Φέροντας πλέον έντονα τα σημάδια της βιομηχανοποίησης και αποβιομηχάνισης, μπλεγμένος στα γρανάζια της γραφειοκρατίας και της πολυνομίας, αποτελεί ένα κρίσιμο περιβαλλοντικό και χωροταξικό στοίχημα καίριας σημασίας για το λεκανοπέδιο, που έχει περισσότερους από 9.000 λόγους – όσοι και τα στρέμματά του – να τον δει να αναμορφώνεται ριζικά. Προς το παρόν οι όποιες θεσμικές προσπάθειες έχουν μείνει σε επίπεδο προθέσεων, καθώς είναι σαφές ότι η αλλαγή των νόμων ή των χρήσεων γης από μόνες τους δεν μπορούν να αποτελέσουν ικανή συνθήκη για αντιστροφή της κατάστασης παρακμής. Θα απαιτηθεί χρόνος, χρήμα, πείσμα και επιμονή για να μπει τάξη στο πολεοδομικό χάος. Μέσα σε αυτό το δεδομένα δυσχερές περιβάλλον που επιτείνει η οικονομική κρίση, έρχεται η επιτακτική ανάγκη υλοποίησης των πολιτικών και σχεδιασμών διαχείρισης αστικών στερεών αποβλήτων της Αττικής που παραμένουν βαλτωμένες για δεκαετίες, τοποθετώντας την χώρα μας ουραγό στη διαχείριση των απορριμμάτων ανάμεσα στις χώρες της Ε.Ε. Ήδη όλοι σχεδόν οι Δήμοι που έχουν εκτάσεις εντός των ορίων του, βλέπουν στις αποαστικοποιημένες εκτάσεις του Ελαιώνα μια πρώτης τάξεως ευκαιρία ανάπτυξης υποδομών ήπιας διαχείρισης απορριμμάτων με τη δημιουργία Πράσινων Σημείων και Κέντρων Ανακύκλωσης και Εκπαίδευσης, ενώ με το νέο σχεδιασμό προβλέπεται ακόμη και η δυνατότητα κατασκευής κεντρικής Μονάδας Επεξεργασίας Αποβλήτων που θα εξυπηρετεί τον κεντρικό τομέα της Αθήνας (εκεί που πρότινος θα γινόταν Σταθμός Μεταφόρτωσης). Αποτελούν οι υποδομές διαχείρισης αποβλήτων έναν ανασχετικό παράγοντα στην προοπτική αναμόρφωσης του χώρου ή μήπως συνιστούν επιβεβλημένη επιλογή, με βάση την αρχή της εγγύτητας; Επιτρέπεται στον χώρο που προβλεπόταν να κατασκευαστεί Σταθμός Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων να φτιαχτεί κεντρική Μονάδα Επεξεργασίας και πόσο συμβατή είναι με τις χρήσεις γης του Ελαιώνα; Πως μπορεί να προχωρήσουν οι ήπιες μορφές και υποδομές ανακύκλωσης, ενώ δεν προβλέπονται από τις αναχρονιστικές χρήσεις γης; Σε αυτά τα ερωτήματα επιχειρεί να δώσει απαντήσεις το παρόν πόνημα, συμβάλλοντας στον διαχρονικό επιστημονικό διάλογο για την αξιοποίησή της.","“Urban vacuum”, “back door” of Athens, “unprecedented case of spatial discontinuity”. These are some of the characterizations that have been given to the area of Eleonas by scientists and scholars. But for hundreds of years, Eleonas (which means “olive grove”) was a much more different place, forming an unprecedented anthropogenic landscape, on either side of the Kifissos river, with more than 117.000 olive trees. Nowadays, Eleonas, with the strongest signs of industrialization and deindustrialization, entangled in the bureaucracy and overregulation, is of crucial importance for the basin of Athens, both in terms of the environment and spatial planning, with more than 9.000 reasons -as well as its hectares- to be reformed radically. At present, any institutional efforts have remained at the level of intentions, as it is clear that changing laws or land uses alone cannot be a sufficient condition for reversing this decline. It will take time, money, tenacity and persistence to put in order this urban chaos. Against this undeniably difficult background, which is compounded by the financial crisis, it is imperative the need to implement the urban solid waste management policies and plans for Attica that have been embroiled for decades, placing our country in final position considering waste management among EU countries. Already, almost all the municipalities that have land within its borders see in the de-activated areas of Eleonas a first-class opportunity for the development of infrastructures for mild waste management through the creation of Green Points and Recycling and Education Centers, while the new design even envisages the possibility of building a central Waste Processing Unit that will serve the central area of Athens (where a Transfer Station was planned to be built until a few time ago). Are waste management infrastructures a deterrent to the prospect of reforming the site or are they an imperative choice based on the principle of proximity? Is it allowed in the site that was planned to build a Waste Transfer Station to create a central processing unit and how compatible it is with the land uses of Eleonas? How can infrastructures and mild forms of recycling be promoted, while not foreseen by anachronistic land uses? These questions attempt to answer the present work, contributing to the long-lasting scientific dialogue for its utilization."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαχείριση στερεών αποβλήτων στον Ελαιώνα. Θεσμικό πλαίσιο και δυνατότητες αναβάθμισης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χατζηγιαννάκης Βασίλειος","Chatzigiannakis Vasileios"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["«Αστικό κενό», «πίσω πόρτα» της Αθήνας, «πρωτοφανής περίπτωση χωρικής ασυνέχειας», είναι μερικοί από τους χαρακτηρισμούς που έχουν δώσει επιστήμονες και μελετητές στην περιοχή του Ελαιώνα. Κι όμως επί εκατοντάδες χρόνια ο «Ελαιών» δεν θύμιζε σε τίποτε το σήμερα, αποτελώντας ένα ανεπανάληπτο ανθρωπογενές τοπίο, εκατέρωθεν του Κηφισού ποταμού με περισσότερα από 117.000 ελαιόδενδρα. Φέροντας πλέον έντονα τα σημάδια της βιομηχανοποίησης και αποβιομηχάνισης, μπλεγμένος στα γρανάζια της γραφειοκρατίας και της πολυνομίας, αποτελεί ένα κρίσιμο περιβαλλοντικό και χωροταξικό στοίχημα καίριας σημασίας για το λεκανοπέδιο, που έχει περισσότερους από 9.000 λόγους – όσοι και τα στρέμματά του – να τον δει να αναμορφώνεται ριζικά. Προς το παρόν οι όποιες θεσμικές προσπάθειες έχουν μείνει σε επίπεδο προθέσεων, καθώς είναι σαφές ότι η αλλαγή των νόμων ή των χρήσεων γης από μόνες τους δεν μπορούν να αποτελέσουν ικανή συνθήκη για αντιστροφή της κατάστασης παρακμής. Θα απαιτηθεί χρόνος, χρήμα, πείσμα και επιμονή για να μπει τάξη στο πολεοδομικό χάος. Μέσα σε αυτό το δεδομένα δυσχερές περιβάλλον που επιτείνει η οικονομική κρίση, έρχεται η επιτακτική ανάγκη υλοποίησης των πολιτικών και σχεδιασμών διαχείρισης αστικών στερεών αποβλήτων της Αττικής που παραμένουν βαλτωμένες για δεκαετίες, τοποθετώντας την χώρα μας ουραγό στη διαχείριση των απορριμμάτων ανάμεσα στις χώρες της Ε.Ε. Ήδη όλοι σχεδόν οι Δήμοι που έχουν εκτάσεις εντός των ορίων του, βλέπουν στις αποαστικοποιημένες εκτάσεις του Ελαιώνα μια πρώτης τάξεως ευκαιρία ανάπτυξης υποδομών ήπιας διαχείρισης απορριμμάτων με τη δημιουργία Πράσινων Σημείων και Κέντρων Ανακύκλωσης και Εκπαίδευσης, ενώ με το νέο σχεδιασμό προβλέπεται ακόμη και η δυνατότητα κατασκευής κεντρικής Μονάδας Επεξεργασίας Αποβλήτων που θα εξυπηρετεί τον κεντρικό τομέα της Αθήνας (εκεί που πρότινος θα γινόταν Σταθμός Μεταφόρτωσης). Αποτελούν οι υποδομές διαχείρισης αποβλήτων έναν ανασχετικό παράγοντα στην προοπτική αναμόρφωσης του χώρου ή μήπως συνιστούν επιβεβλημένη επιλογή, με βάση την αρχή της εγγύτητας; Επιτρέπεται στον χώρο που προβλεπόταν να κατασκευαστεί Σταθμός Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων να φτιαχτεί κεντρική Μονάδα Επεξεργασίας και πόσο συμβατή είναι με τις χρήσεις γης του Ελαιώνα; Πως μπορεί να προχωρήσουν οι ήπιες μορφές και υποδομές ανακύκλωσης, ενώ δεν προβλέπονται από τις αναχρονιστικές χρήσεις γης; Σε αυτά τα ερωτήματα επιχειρεί να δώσει απαντήσεις το παρόν πόνημα, συμβάλλοντας στον διαχρονικό επιστημονικό διάλογο για την αξιοποίησή της.","“Urban vacuum”, “back door” of Athens, “unprecedented case of spatial discontinuity”. These are some of the characterizations that have been given to the area of Eleonas by scientists and scholars. But for hundreds of years, Eleonas (which means “olive grove”) was a much more different place, forming an unprecedented anthropogenic landscape, on either side of the Kifissos river, with more than 117.000 olive trees. Nowadays, Eleonas, with the strongest signs of industrialization and deindustrialization, entangled in the bureaucracy and overregulation, is of crucial importance for the basin of Athens, both in terms of the environment and spatial planning, with more than 9.000 reasons -as well as its hectares- to be reformed radically. At present, any institutional efforts have remained at the level of intentions, as it is clear that changing laws or land uses alone cannot be a sufficient condition for reversing this decline. It will take time, money, tenacity and persistence to put in order this urban chaos. Against this undeniably difficult background, which is compounded by the financial crisis, it is imperative the need to implement the urban solid waste management policies and plans for Attica that have been embroiled for decades, placing our country in final position considering waste management among EU countries. Already, almost all the municipalities that have land within its borders see in the de-activated areas of Eleonas a first-class opportunity for the development of infrastructures for mild waste management through the creation of Green Points and Recycling and Education Centers, while the new design even envisages the possibility of building a central Waste Processing Unit that will serve the central area of Athens (where a Transfer Station was planned to be built until a few time ago). Are waste management infrastructures a deterrent to the prospect of reforming the site or are they an imperative choice based on the principle of proximity? Is it allowed in the site that was planned to build a Waste Transfer Station to create a central processing unit and how compatible it is with the land uses of Eleonas? How can infrastructures and mild forms of recycling be promoted, while not foreseen by anachronistic land uses? These questions attempt to answer the present work, contributing to the long-lasting scientific dialogue for its utilization."],"dc:identifier":["uoadl:2738660","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2738660"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Διαχείριση στερεών αποβλήτων στον Ελαιώνα. Θεσμικό πλαίσιο και δυνατότητες αναβάθμισης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:07Z"}