{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2738764"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2738764","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανίχνευση μεταλλάξεων του υποκινητή TERT σε παθολογοανατομικά δείγματα ασθενών με γλοίωμα εγκεφάλου- συσχέτιση με άλλους μοριακούς βιοδείκτες και με κλινικο-παθολογοανατομικά χαρακτηριστικά","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Τα γλοιώματα εγκεφάλου αποτελούν τους συχνότερους κακοήθεις όγκους του εγκεφάλου στους ενήλικες. Ο χαρακτηρισμός τους με μοριακούς δείκτες έχει πλέον ενταχθεί στην ταξινόμησή τους, αλλά είναι χρήσιμος και στη θεραπευτική τους προσέγγιση. Πέρα από τους ευρέως χρησιμοποιούμενους δείκτες, όπως το IDH, το MGMT και το 1p19q, η μελέτη του ρόλου των μεταλλάξεων του υποκινητή του γονιδίου TERT (TElomerase Reverse Transcriptase) φαίνεται να κερδίζει έδαφος. Με υψηλότερο επιπολασμό στο γλοιοβλάστωμα, οι μεταλλάξεις του TERT παίζουν διαφορετικό προγνωστικό ρόλο στα υψηλότερης και χαμηλότερης κακοήθειας γλοιώματα. Στην προσπάθεια περαιτέρω προσδιορισμού του ρόλου του έχουν γίνει απόπειρες συσχετισμού του TERT με άλλους μοριακούς δείκτες. Η παρούσα μελέτη σχεδιάστηκε για να διερευνήσει το ρόλο των μεταλλάξεων του TERT σε ασθενείς με γλοίωμα εγκεφάλου. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν 115 ασθενείς μέσου όρου ηλικίας 46 ετών που διαγνώστηκαν με γλοίωμα εγκεφάλου από το 2004 έως το 2017. Για τους ασθενείς είχαμε πληροφορίες για τα κλινικοπαθολογικά τους χαρακτηριστικά, για τις θεραπείες που έλαβαν και για τους εξής μοριακούς δείκτες: έκφραση IDH1 (IHC ή PCR), μεθυλίωση του MGMT (PCR), έλεγχος BRAF (IHC ή PCR), έκφραση του EGFRvIII (IHC ή real time PCR), έκφραση του ATRX (IHC), ταυτόχρονη έλλειψη 1p/19q (MLPA), έκφραση του p53 (IHC). Μετά τη συλλογή των δειγμάτων βιοπτικού υλικού μονιμοποιημένου σε κύβο παραφίνης (FFPE) έγινε καταγραφή εργαστηριακών και κλινικών δεδομένων και ακολουθως απομόνωση του DNA από το βιοπτικό υλικό, η ανάλυση της μετάλλαξης του TERT εκτελέστηκε με τη χρήση της τεχνικής Nested PCR. Τέλος, έγινε ανάλυση της αλληλουχίας με την αντίδραση αλληλούχισης Sanger. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Από τη στατιστική επεξεργασία των δεδομένων η διάμεση επιβίωση όλων των ασθενών της μελέτης ήταν 33,5 μήνες, ενώ οι ασθενείς με γλοιοβλάστωμα είχαν τη χειρότερη επιβίωση (20,9 μήνες). Ο προγνωστικός ρόλος των μεταλλάξεων του IDH και της μεθυλίωσης του MGMT επιβεβαιώθηκε. Η συχνότερη μετάλλαξη του TERT ήταν η C228T, ακολουθούμενη από την C250T. Οι ασθενείς με μεταλλάξεις του TERT στην παρούσα μελέτη συνηθέστερα ήταν μεγαλύτεροι σε ηλικία, έπασχαν από γλοιοβλάστωμα ή ολιγοδενδρογλοίωμα παρά από αστροκύττωμα και συνήθως εμφάνιζαν φυσιολογικό IDH του οποίου το αποτέλεσμα φαίνεται να παίζει τον κομβικότερο ρόλο στην πρόγνωση των ασθενών. Στο σύνολο των ασθενών της παρούσας μελέτης, η μετάλλαξη στον υποκινητή του TERT ήταν δυσμενής προγνωστικός παράγοντας, κάτι το οποίο αποδείχτηκε στα υψηλότερης κακοήθειας γλοιώματα χωρίς να μπορούμε να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα για τα χαμηλότερης κακοήθειας. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Ο προγνωστικός ρόλος του TERT τόσο σε σχέση με τον ιστολογικό υπότυπο του γλοιώματος όσο και σε σχέση με τους άλλους μοριακούς δείκτες κατάφερε να αποδειχθεί στη συγκεκριμένη μελέτη. Η πιθανή θεραπευτική στόχευση του TERT καθώς και η μελέτη του προβλεπτικού του ρόλου τόσο στη χημειοθεραπεία όσο και στην ακτινοθεραπεία θα αποτελέσουν τους βασικούς πυλώνες της περαιτέρω έρευνας.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Τα γλοιώματα εγκεφάλου αποτελούν τους συχνότερους κακοήθεις όγκους του εγκεφάλου στους ενήλικες. Ο χαρακτηρισμός τους με μοριακούς δείκτες έχει πλέον ενταχθεί στην ταξινόμησή τους, αλλά είναι χρήσιμος και στη θεραπευτική τους προσέγγιση. Πέρα από τους ευρέως χρησιμοποιούμενους δείκτες, όπως το IDH, το MGMT και το 1p19q, η μελέτη του ρόλου των μεταλλάξεων του υποκινητή του γονιδίου TERT (TElomerase Reverse Transcriptase) φαίνεται να κερδίζει έδαφος. Με υψηλότερο επιπολασμό στο γλοιοβλάστωμα, οι μεταλλάξεις του TERT παίζουν διαφορετικό προγνωστικό ρόλο στα υψηλότερης και χαμηλότερης κακοήθειας γλοιώματα. Στην προσπάθεια περαιτέρω προσδιορισμού του ρόλου του έχουν γίνει απόπειρες συσχετισμού του TERT με άλλους μοριακούς δείκτες. Η παρούσα μελέτη σχεδιάστηκε για να διερευνήσει το ρόλο των μεταλλάξεων του TERT σε ασθενείς με γλοίωμα εγκεφάλου. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν 115 ασθενείς μέσου όρου ηλικίας 46 ετών που διαγνώστηκαν με γλοίωμα εγκεφάλου από το 2004 έως το 2017. Για τους ασθενείς είχαμε πληροφορίες για τα κλινικοπαθολογικά τους χαρακτηριστικά, για τις θεραπείες που έλαβαν και για τους εξής μοριακούς δείκτες: έκφραση IDH1 (IHC ή PCR), μεθυλίωση του MGMT (PCR), έλεγχος BRAF (IHC ή PCR), έκφραση του EGFRvIII (IHC ή real time PCR), έκφραση του ATRX (IHC), ταυτόχρονη έλλειψη 1p/19q (MLPA), έκφραση του p53 (IHC). Μετά τη συλλογή των δειγμάτων βιοπτικού υλικού μονιμοποιημένου σε κύβο παραφίνης (FFPE) έγινε καταγραφή εργαστηριακών και κλινικών δεδομένων και ακολουθως απομόνωση του DNA από το βιοπτικό υλικό, η ανάλυση της μετάλλαξης του TERT εκτελέστηκε με τη χρήση της τεχνικής Nested PCR. Τέλος, έγινε ανάλυση της αλληλουχίας με την αντίδραση αλληλούχισης Sanger. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Από τη στατιστική επεξεργασία των δεδομένων η διάμεση επιβίωση όλων των ασθενών της μελέτης ήταν 33,5 μήνες, ενώ οι ασθενείς με γλοιοβλάστωμα είχαν τη χειρότερη επιβίωση (20,9 μήνες). Ο προγνωστικός ρόλος των μεταλλάξεων του IDH και της μεθυλίωσης του MGMT επιβεβαιώθηκε. Η συχνότερη μετάλλαξη του TERT ήταν η C228T, ακολουθούμενη από την C250T. Οι ασθενείς με μεταλλάξεις του TERT στην παρούσα μελέτη συνηθέστερα ήταν μεγαλύτεροι σε ηλικία, έπασχαν από γλοιοβλάστωμα ή ολιγοδενδρογλοίωμα παρά από αστροκύττωμα και συνήθως εμφάνιζαν φυσιολογικό IDH του οποίου το αποτέλεσμα φαίνεται να παίζει τον κομβικότερο ρόλο στην πρόγνωση των ασθενών. Στο σύνολο των ασθενών της παρούσας μελέτης, η μετάλλαξη στον υποκινητή του TERT ήταν δυσμενής προγνωστικός παράγοντας, κάτι το οποίο αποδείχτηκε στα υψηλότερης κακοήθειας γλοιώματα χωρίς να μπορούμε να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα για τα χαμηλότερης κακοήθειας. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Ο προγνωστικός ρόλος του TERT τόσο σε σχέση με τον ιστολογικό υπότυπο του γλοιώματος όσο και σε σχέση με τους άλλους μοριακούς δείκτες κατάφερε να αποδειχθεί στη συγκεκριμένη μελέτη. Η πιθανή θεραπευτική στόχευση του TERT καθώς και η μελέτη του προβλεπτικού του ρόλου τόσο στη χημειοθεραπεία όσο και στην ακτινοθεραπεία θα αποτελέσουν τους βασικούς πυλώνες της περαιτέρω έρευνας.","abstract_has_math":false,"creators":["Βερνάδου Αναστασία","Vernadou Anastasia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:07Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2738764"],"render_values":[{"text":"uoadl:2738764","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2738764","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2738764","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2738764","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βερνάδου Αναστασία","Vernadou Anastasia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2738764","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2738764"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Τα γλοιώματα εγκεφάλου αποτελούν τους συχνότερους κακοήθεις όγκους του εγκεφάλου στους ενήλικες. Ο χαρακτηρισμός τους με μοριακούς δείκτες έχει πλέον ενταχθεί στην ταξινόμησή τους, αλλά είναι χρήσιμος και στη θεραπευτική τους προσέγγιση. Πέρα από τους ευρέως χρησιμοποιούμενους δείκτες, όπως το IDH, το MGMT και το 1p19q, η μελέτη του ρόλου των μεταλλάξεων του υποκινητή του γονιδίου TERT (TElomerase Reverse Transcriptase) φαίνεται να κερδίζει έδαφος. Με υψηλότερο επιπολασμό στο γλοιοβλάστωμα, οι μεταλλάξεις του TERT παίζουν διαφορετικό προγνωστικό ρόλο στα υψηλότερης και χαμηλότερης κακοήθειας γλοιώματα. Στην προσπάθεια περαιτέρω προσδιορισμού του ρόλου του έχουν γίνει απόπειρες συσχετισμού του TERT με άλλους μοριακούς δείκτες. Η παρούσα μελέτη σχεδιάστηκε για να διερευνήσει το ρόλο των μεταλλάξεων του TERT σε ασθενείς με γλοίωμα εγκεφάλου. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν 115 ασθενείς μέσου όρου ηλικίας 46 ετών που διαγνώστηκαν με γλοίωμα εγκεφάλου από το 2004 έως το 2017. Για τους ασθενείς είχαμε πληροφορίες για τα κλινικοπαθολογικά τους χαρακτηριστικά, για τις θεραπείες που έλαβαν και για τους εξής μοριακούς δείκτες: έκφραση IDH1 (IHC ή PCR), μεθυλίωση του MGMT (PCR), έλεγχος BRAF (IHC ή PCR), έκφραση του EGFRvIII (IHC ή real time PCR), έκφραση του ATRX (IHC), ταυτόχρονη έλλειψη 1p/19q (MLPA), έκφραση του p53 (IHC). Μετά τη συλλογή των δειγμάτων βιοπτικού υλικού μονιμοποιημένου σε κύβο παραφίνης (FFPE) έγινε καταγραφή εργαστηριακών και κλινικών δεδομένων και ακολουθως απομόνωση του DNA από το βιοπτικό υλικό, η ανάλυση της μετάλλαξης του TERT εκτελέστηκε με τη χρήση της τεχνικής Nested PCR. Τέλος, έγινε ανάλυση της αλληλουχίας με την αντίδραση αλληλούχισης Sanger. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Από τη στατιστική επεξεργασία των δεδομένων η διάμεση επιβίωση όλων των ασθενών της μελέτης ήταν 33,5 μήνες, ενώ οι ασθενείς με γλοιοβλάστωμα είχαν τη χειρότερη επιβίωση (20,9 μήνες). Ο προγνωστικός ρόλος των μεταλλάξεων του IDH και της μεθυλίωσης του MGMT επιβεβαιώθηκε. Η συχνότερη μετάλλαξη του TERT ήταν η C228T, ακολουθούμενη από την C250T. Οι ασθενείς με μεταλλάξεις του TERT στην παρούσα μελέτη συνηθέστερα ήταν μεγαλύτεροι σε ηλικία, έπασχαν από γλοιοβλάστωμα ή ολιγοδενδρογλοίωμα παρά από αστροκύττωμα και συνήθως εμφάνιζαν φυσιολογικό IDH του οποίου το αποτέλεσμα φαίνεται να παίζει τον κομβικότερο ρόλο στην πρόγνωση των ασθενών. Στο σύνολο των ασθενών της παρούσας μελέτης, η μετάλλαξη στον υποκινητή του TERT ήταν δυσμενής προγνωστικός παράγοντας, κάτι το οποίο αποδείχτηκε στα υψηλότερης κακοήθειας γλοιώματα χωρίς να μπορούμε να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα για τα χαμηλότερης κακοήθειας. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Ο προγνωστικός ρόλος του TERT τόσο σε σχέση με τον ιστολογικό υπότυπο του γλοιώματος όσο και σε σχέση με τους άλλους μοριακούς δείκτες κατάφερε να αποδειχθεί στη συγκεκριμένη μελέτη. Η πιθανή θεραπευτική στόχευση του TERT καθώς και η μελέτη του προβλεπτικού του ρόλου τόσο στη χημειοθεραπεία όσο και στην ακτινοθεραπεία θα αποτελέσουν τους βασικούς πυλώνες της περαιτέρω έρευνας.","BACKGROUND: Gliomas are the most common malignant brain tumors in adults. The use of molecular markers to further characterize gliomas is included in their classification, but is also useful in the choice of a therapeutic approach. In addition to widely used markers, such as IDH, MGMT and 1p19q, the role of mutations in TERT (Telomerase Reverse Transcriptase) gene is currently being studied. With a higher prevalence in glioblastoma, TERT mutations play a different prognostic role in higher and lower malignant gliomas. Trying to further determine its role, attempts have been made to correlate TERT with other molecular markers. This study was designed to investigate the role of TERT mutations in glioma patients. MATERIALS AND METHODS: In the present study 115 patients at a median age of 46 years diagnosed with malignant glioma were studied from 2004 to 2017. For those patients, we had information on their clinical and pathological characteristics, on their therapy and on the following molecular markers: IDH1 expression (IHC or PCR), MGMT methylation (PCR), BRAF status (IHC or PCR), expression of EGFRvIII (IHC or real time PCR), expression of ATRX (IHC), co-deletion of 1p/19q (MLPA), p53 expression (IHC). After collecting formalin-fixed paraffin-embedded (FFPE) tumor samples, laboratory and clinical data were recorded. After isolation of DNA from the biopsy, TERT mutation analysis was performed using the Nested PCR technique. Finally, sequence analysis was performed by Sanger sequencing. RESULTS: Median overall survival was 33,5 months for all patients, while glioblastoma patients had the worst survival (20,9 months). The prognostic role of the mutation of IDH and the methylation of MGMT was confirmed. The most common TERT mutation was C228T, followed by C250T. Patients with a TERT mutation in this study usually were older, they were diagnosed with glioblastoma or oligodendroglioma rather than astrocytoma and they were usually found to be IDH wild-type which seems to play the most crucial role concerning their survival. TERT promoter mutation was a negative prognostic factor for all patients in this study, which was also the case for high grade gliomas while we were not able to take any safe conclusion regarding low grade gliomas. CONCLUSION: The prognostic role of TERT concerning both the histological subtype of glioma and the other molecular markers has been demonstrated in this rather representative study. The potential therapeutic targeting of TERT and the study of its predictive role in both chemotherapy and radiotherapy will be the main pillars of further research."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανίχνευση μεταλλάξεων του υποκινητή TERT σε παθολογοανατομικά δείγματα ασθενών με γλοίωμα εγκεφάλου- συσχέτιση με άλλους μοριακούς βιοδείκτες και με κλινικο-παθολογοανατομικά χαρακτηριστικά"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βερνάδου Αναστασία","Vernadou Anastasia"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Τα γλοιώματα εγκεφάλου αποτελούν τους συχνότερους κακοήθεις όγκους του εγκεφάλου στους ενήλικες. Ο χαρακτηρισμός τους με μοριακούς δείκτες έχει πλέον ενταχθεί στην ταξινόμησή τους, αλλά είναι χρήσιμος και στη θεραπευτική τους προσέγγιση. Πέρα από τους ευρέως χρησιμοποιούμενους δείκτες, όπως το IDH, το MGMT και το 1p19q, η μελέτη του ρόλου των μεταλλάξεων του υποκινητή του γονιδίου TERT (TElomerase Reverse Transcriptase) φαίνεται να κερδίζει έδαφος. Με υψηλότερο επιπολασμό στο γλοιοβλάστωμα, οι μεταλλάξεις του TERT παίζουν διαφορετικό προγνωστικό ρόλο στα υψηλότερης και χαμηλότερης κακοήθειας γλοιώματα. Στην προσπάθεια περαιτέρω προσδιορισμού του ρόλου του έχουν γίνει απόπειρες συσχετισμού του TERT με άλλους μοριακούς δείκτες. Η παρούσα μελέτη σχεδιάστηκε για να διερευνήσει το ρόλο των μεταλλάξεων του TERT σε ασθενείς με γλοίωμα εγκεφάλου. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν 115 ασθενείς μέσου όρου ηλικίας 46 ετών που διαγνώστηκαν με γλοίωμα εγκεφάλου από το 2004 έως το 2017. Για τους ασθενείς είχαμε πληροφορίες για τα κλινικοπαθολογικά τους χαρακτηριστικά, για τις θεραπείες που έλαβαν και για τους εξής μοριακούς δείκτες: έκφραση IDH1 (IHC ή PCR), μεθυλίωση του MGMT (PCR), έλεγχος BRAF (IHC ή PCR), έκφραση του EGFRvIII (IHC ή real time PCR), έκφραση του ATRX (IHC), ταυτόχρονη έλλειψη 1p/19q (MLPA), έκφραση του p53 (IHC). Μετά τη συλλογή των δειγμάτων βιοπτικού υλικού μονιμοποιημένου σε κύβο παραφίνης (FFPE) έγινε καταγραφή εργαστηριακών και κλινικών δεδομένων και ακολουθως απομόνωση του DNA από το βιοπτικό υλικό, η ανάλυση της μετάλλαξης του TERT εκτελέστηκε με τη χρήση της τεχνικής Nested PCR. Τέλος, έγινε ανάλυση της αλληλουχίας με την αντίδραση αλληλούχισης Sanger. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Από τη στατιστική επεξεργασία των δεδομένων η διάμεση επιβίωση όλων των ασθενών της μελέτης ήταν 33,5 μήνες, ενώ οι ασθενείς με γλοιοβλάστωμα είχαν τη χειρότερη επιβίωση (20,9 μήνες). Ο προγνωστικός ρόλος των μεταλλάξεων του IDH και της μεθυλίωσης του MGMT επιβεβαιώθηκε. Η συχνότερη μετάλλαξη του TERT ήταν η C228T, ακολουθούμενη από την C250T. Οι ασθενείς με μεταλλάξεις του TERT στην παρούσα μελέτη συνηθέστερα ήταν μεγαλύτεροι σε ηλικία, έπασχαν από γλοιοβλάστωμα ή ολιγοδενδρογλοίωμα παρά από αστροκύττωμα και συνήθως εμφάνιζαν φυσιολογικό IDH του οποίου το αποτέλεσμα φαίνεται να παίζει τον κομβικότερο ρόλο στην πρόγνωση των ασθενών. Στο σύνολο των ασθενών της παρούσας μελέτης, η μετάλλαξη στον υποκινητή του TERT ήταν δυσμενής προγνωστικός παράγοντας, κάτι το οποίο αποδείχτηκε στα υψηλότερης κακοήθειας γλοιώματα χωρίς να μπορούμε να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα για τα χαμηλότερης κακοήθειας. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Ο προγνωστικός ρόλος του TERT τόσο σε σχέση με τον ιστολογικό υπότυπο του γλοιώματος όσο και σε σχέση με τους άλλους μοριακούς δείκτες κατάφερε να αποδειχθεί στη συγκεκριμένη μελέτη. Η πιθανή θεραπευτική στόχευση του TERT καθώς και η μελέτη του προβλεπτικού του ρόλου τόσο στη χημειοθεραπεία όσο και στην ακτινοθεραπεία θα αποτελέσουν τους βασικούς πυλώνες της περαιτέρω έρευνας.","BACKGROUND: Gliomas are the most common malignant brain tumors in adults. The use of molecular markers to further characterize gliomas is included in their classification, but is also useful in the choice of a therapeutic approach. In addition to widely used markers, such as IDH, MGMT and 1p19q, the role of mutations in TERT (Telomerase Reverse Transcriptase) gene is currently being studied. With a higher prevalence in glioblastoma, TERT mutations play a different prognostic role in higher and lower malignant gliomas. Trying to further determine its role, attempts have been made to correlate TERT with other molecular markers. This study was designed to investigate the role of TERT mutations in glioma patients. MATERIALS AND METHODS: In the present study 115 patients at a median age of 46 years diagnosed with malignant glioma were studied from 2004 to 2017. For those patients, we had information on their clinical and pathological characteristics, on their therapy and on the following molecular markers: IDH1 expression (IHC or PCR), MGMT methylation (PCR), BRAF status (IHC or PCR), expression of EGFRvIII (IHC or real time PCR), expression of ATRX (IHC), co-deletion of 1p/19q (MLPA), p53 expression (IHC). After collecting formalin-fixed paraffin-embedded (FFPE) tumor samples, laboratory and clinical data were recorded. After isolation of DNA from the biopsy, TERT mutation analysis was performed using the Nested PCR technique. Finally, sequence analysis was performed by Sanger sequencing. RESULTS: Median overall survival was 33,5 months for all patients, while glioblastoma patients had the worst survival (20,9 months). The prognostic role of the mutation of IDH and the methylation of MGMT was confirmed. The most common TERT mutation was C228T, followed by C250T. Patients with a TERT mutation in this study usually were older, they were diagnosed with glioblastoma or oligodendroglioma rather than astrocytoma and they were usually found to be IDH wild-type which seems to play the most crucial role concerning their survival. TERT promoter mutation was a negative prognostic factor for all patients in this study, which was also the case for high grade gliomas while we were not able to take any safe conclusion regarding low grade gliomas. CONCLUSION: The prognostic role of TERT concerning both the histological subtype of glioma and the other molecular markers has been demonstrated in this rather representative study. The potential therapeutic targeting of TERT and the study of its predictive role in both chemotherapy and radiotherapy will be the main pillars of further research."],"dc:identifier":["uoadl:2738764","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2738764"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ανίχνευση μεταλλάξεων του υποκινητή TERT σε παθολογοανατομικά δείγματα ασθενών με γλοίωμα εγκεφάλου- συσχέτιση με άλλους μοριακούς βιοδείκτες και με κλινικο-παθολογοανατομικά χαρακτηριστικά"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:07Z"}